مجید مجیدی در مقر ژنو سازمانملل
مردم ایران در هیچ تروری نقش نداشتهاند
شرق: مجید مجیدی مدتهاست ساخت فیلمی را درباره پیامبر اسلام(ص) در دستور کار قرار داده؛ فیلمی که این روزها مراحل پایانی ساخت خود را طی میکند. این کارگردان سینمای ایران روز پنجشنبه 22 اسفند، مصادف با 13مارس در پنل حقوقبشر دفتر ژنو سازمانملل شرکت کرد و درباره ماهیت اسلامهراسی در جهان بهواسطه سیاستهای غرب و برخی کشورهای عربی سخن گفت: او در این نشست از ماهیت اسلامهراسی و سیاستهای ضدمذهبی برخی از کشورهای غربی انتقاد و تاکید کرد که اگر اسلام واقعی به مردم جهان ارایه شود همه مردم تشنه عدالت به سمتش خواهند رفت.
مجیدی در این سخنرانی با بیان اینکه گاهی فکر میکنم اگر من در یک کشور غربی به دنیا آمده بودم؛ گفت: «با این تصور که در کودکی و نوجوانی و جوانیام هر صبح در صفحات روزنامهها میخواندم و هر شب روی صفحات تلویزیون میدیدم که چگونه عدهای مسلمان در شرق، بمبگذاری و انفجار کار هرروزهشان است، ماشینهای بمبگذاریشده را در میان بازارها و مراکز تجمع مردم منفجر میکنند، سرهای مخالفان خویش را صدهاصدها میبرند و در برابر دوربینها به نمایش میگذارند و گاه با همین سرها در کوچهها و خیابانها فوتبال بازی میکنند، سینههای دشمنان را میشکافند و قلب آنان را میخورند، کلیساها و کنیسهها و حتی گاه مساجد و حسینیههای دیگران را با مردمی که برای عبادت به آنجا آمدهاند به آتش میکشند، در این صورت چه دیدگاهی نسبت به اسلام و مسلمانان پیدا میکردم و چه ترس و هراسی از آنان در دل میپروراندم و آیا امکان داشت با اینهمه جنایت و خشونت، گرایشی به این دین و آیین پیدا کنم؟»
کارگردان فیلم محمد(ص) خود را با افتخار یک مسلمان دانست و گفت: «خوشبختانه من در کشوری به دنیا آمدم و رشد کردم که از همان سالهای ابتدای زندگی با همه وجودم دریافتم دینی که پدران و مادرانم برگزیدهاند آیینی مملو از مهر و محبت و عشق است و کینهورزی و انتقام جایی در آن ندارد و خدایش همواره با صفات مهربان و رحیم شناخته میشود و در کتاب آسمانیاش، قرآن ١١٣بار در ابتدای هر سوره جملهای تکرار میشود که پیامآور محبت و مهربانی گسترده و همیشگی خداوند است. من در سرزمینی پا به جهان گذاشتم که مردم مسلمانش با هرگونه خشونت مذهبی بیگانه بودند و قرنها پیروان ادیان و مذاهب دیگر را به همسایگی و همزیستی مسالمتآمیز خویش پذیرفته بودند زیرا به پیامبری ایمان داشتند که سراسر زندگیاش را مهربانی و عشق به دیگران دربر گرفته بود و نهتنها به مسلمانان و پیروان خویش که به همه انسانها با هر نژاد و زبان و حتی به حیوانات و گیاهان و درختان نیز مهر میورزید.»
او با اشاره به سیره پیامبر گرامی اسلام(ص) گفت: «من پیامبری را شناختم که مهربانی، شیوه زندگیاش و شعار هر صبح و شامش بود. محمدی که با دشمنان کینهتوزش هم با مهر و محبت رفتار میکرد. وقتی پس از سالها رنج و آزار، اینبار پیروز به شهری که از آن رانده شده بود بازمیگشت هیچکس را به جرم پیشین مجازات نکرد نهتنها خانه هیچ دشمنی را به انتقام ویران نساخت بلکه خانه بزرگترین دشمن و مخالف خود را پناهگاه و مأمن همه مخالفان و دگراندیشان قرار داد.»
مجیدی همچنین در بخشی از صحبتهایش درباره نسلکشیها و فعالیتهای تروریستی این سالها گفت: «من با چنین آیینی خو گرفتم و طبیعی است وقتی طالبان در افغانستان جنایت میکرد یا وقتی حادثه دهشت بار ١١ سپتامبر بهوقوع پیوست میدانستم که آنچه روی میدهد هیچ سازگاری و ارتباطی با دینی که من به آن ایمان دارم ندارد. امروز از خودم و از شما میپرسم بهراستی در پشت همه عملیات جنایتکارانهای که به نام اسلام صورت میگیرد چه دستهایی پنهان است؟ از شما میپرسم القاعده و طالبان که در پاکستان و افغانستان زاده شد، رشد کرد و اینک سایه شومش بر همه جهان افکنده شده است ابتدا توسط کدام قدرتها آفریده شد و مورد حمایت قرار گرفت تا امروز با جنایات آنها بذر اسلامهراسی در دل همه جهانیان کاشته شود.»
او در پایان صحبتهایش به فیلم محمد(ص) اشاره کرد و گفت: «من بهعنوان یک هنرمند که در سالهای اخیر به دلیل اقدام به ساخت فیلمی درباره زندگی پیامبر اسلام(ص) بسیار خواندهام و بسیار تحقیق کردهام، شهادت میدهم که چنین اقدامات خشونتباری که میوه آن اسلامهراسی در همه جهان است با روح اسلامی که من از محمد(ص) و علی و حسین(ع) آموختهام بیگانه است و بنابراین سعی دارم تا پیام و چهره واقعی دین مهربانی پیامبر اسلام را در قالب فیلم محمد(ص) به دنیای نگران و آشفته عرضه کنم.»
مجیدی در این سخنرانی با بیان اینکه گاهی فکر میکنم اگر من در یک کشور غربی به دنیا آمده بودم؛ گفت: «با این تصور که در کودکی و نوجوانی و جوانیام هر صبح در صفحات روزنامهها میخواندم و هر شب روی صفحات تلویزیون میدیدم که چگونه عدهای مسلمان در شرق، بمبگذاری و انفجار کار هرروزهشان است، ماشینهای بمبگذاریشده را در میان بازارها و مراکز تجمع مردم منفجر میکنند، سرهای مخالفان خویش را صدهاصدها میبرند و در برابر دوربینها به نمایش میگذارند و گاه با همین سرها در کوچهها و خیابانها فوتبال بازی میکنند، سینههای دشمنان را میشکافند و قلب آنان را میخورند، کلیساها و کنیسهها و حتی گاه مساجد و حسینیههای دیگران را با مردمی که برای عبادت به آنجا آمدهاند به آتش میکشند، در این صورت چه دیدگاهی نسبت به اسلام و مسلمانان پیدا میکردم و چه ترس و هراسی از آنان در دل میپروراندم و آیا امکان داشت با اینهمه جنایت و خشونت، گرایشی به این دین و آیین پیدا کنم؟»
کارگردان فیلم محمد(ص) خود را با افتخار یک مسلمان دانست و گفت: «خوشبختانه من در کشوری به دنیا آمدم و رشد کردم که از همان سالهای ابتدای زندگی با همه وجودم دریافتم دینی که پدران و مادرانم برگزیدهاند آیینی مملو از مهر و محبت و عشق است و کینهورزی و انتقام جایی در آن ندارد و خدایش همواره با صفات مهربان و رحیم شناخته میشود و در کتاب آسمانیاش، قرآن ١١٣بار در ابتدای هر سوره جملهای تکرار میشود که پیامآور محبت و مهربانی گسترده و همیشگی خداوند است. من در سرزمینی پا به جهان گذاشتم که مردم مسلمانش با هرگونه خشونت مذهبی بیگانه بودند و قرنها پیروان ادیان و مذاهب دیگر را به همسایگی و همزیستی مسالمتآمیز خویش پذیرفته بودند زیرا به پیامبری ایمان داشتند که سراسر زندگیاش را مهربانی و عشق به دیگران دربر گرفته بود و نهتنها به مسلمانان و پیروان خویش که به همه انسانها با هر نژاد و زبان و حتی به حیوانات و گیاهان و درختان نیز مهر میورزید.»
او با اشاره به سیره پیامبر گرامی اسلام(ص) گفت: «من پیامبری را شناختم که مهربانی، شیوه زندگیاش و شعار هر صبح و شامش بود. محمدی که با دشمنان کینهتوزش هم با مهر و محبت رفتار میکرد. وقتی پس از سالها رنج و آزار، اینبار پیروز به شهری که از آن رانده شده بود بازمیگشت هیچکس را به جرم پیشین مجازات نکرد نهتنها خانه هیچ دشمنی را به انتقام ویران نساخت بلکه خانه بزرگترین دشمن و مخالف خود را پناهگاه و مأمن همه مخالفان و دگراندیشان قرار داد.»
مجیدی همچنین در بخشی از صحبتهایش درباره نسلکشیها و فعالیتهای تروریستی این سالها گفت: «من با چنین آیینی خو گرفتم و طبیعی است وقتی طالبان در افغانستان جنایت میکرد یا وقتی حادثه دهشت بار ١١ سپتامبر بهوقوع پیوست میدانستم که آنچه روی میدهد هیچ سازگاری و ارتباطی با دینی که من به آن ایمان دارم ندارد. امروز از خودم و از شما میپرسم بهراستی در پشت همه عملیات جنایتکارانهای که به نام اسلام صورت میگیرد چه دستهایی پنهان است؟ از شما میپرسم القاعده و طالبان که در پاکستان و افغانستان زاده شد، رشد کرد و اینک سایه شومش بر همه جهان افکنده شده است ابتدا توسط کدام قدرتها آفریده شد و مورد حمایت قرار گرفت تا امروز با جنایات آنها بذر اسلامهراسی در دل همه جهانیان کاشته شود.»
او در پایان صحبتهایش به فیلم محمد(ص) اشاره کرد و گفت: «من بهعنوان یک هنرمند که در سالهای اخیر به دلیل اقدام به ساخت فیلمی درباره زندگی پیامبر اسلام(ص) بسیار خواندهام و بسیار تحقیق کردهام، شهادت میدهم که چنین اقدامات خشونتباری که میوه آن اسلامهراسی در همه جهان است با روح اسلامی که من از محمد(ص) و علی و حسین(ع) آموختهام بیگانه است و بنابراین سعی دارم تا پیام و چهره واقعی دین مهربانی پیامبر اسلام را در قالب فیلم محمد(ص) به دنیای نگران و آشفته عرضه کنم.»
شرق: مجید مجیدی مدتهاست ساخت فیلمی را درباره پیامبر اسلام(ص) در دستور کار قرار داده؛ فیلمی که این روزها مراحل پایانی ساخت خود را طی میکند. این کارگردان سینمای ایران روز پنجشنبه 22 اسفند، مصادف با 13مارس در پنل حقوقبشر دفتر ژنو سازمانملل شرکت کرد و درباره ماهیت اسلامهراسی در جهان بهواسطه سیاستهای غرب و برخی کشورهای عربی سخن گفت: او در این نشست از ماهیت اسلامهراسی و سیاستهای ضدمذهبی برخی از کشورهای غربی انتقاد و تاکید کرد که اگر اسلام واقعی به مردم جهان ارایه شود همه مردم تشنه عدالت به سمتش خواهند رفت.
مجیدی در این سخنرانی با بیان اینکه گاهی فکر میکنم اگر من در یک کشور غربی به دنیا آمده بودم؛ گفت: «با این تصور که در کودکی و نوجوانی و جوانیام هر صبح در صفحات روزنامهها میخواندم و هر شب روی صفحات تلویزیون میدیدم که چگونه عدهای مسلمان در شرق، بمبگذاری و انفجار کار هرروزهشان است، ماشینهای بمبگذاریشده را در میان بازارها و مراکز تجمع مردم منفجر میکنند، سرهای مخالفان خویش را صدهاصدها میبرند و در برابر دوربینها به نمایش میگذارند و گاه با همین سرها در کوچهها و خیابانها فوتبال بازی میکنند، سینههای دشمنان را میشکافند و قلب آنان را میخورند، کلیساها و کنیسهها و حتی گاه مساجد و حسینیههای دیگران را با مردمی که برای عبادت به آنجا آمدهاند به آتش میکشند، در این صورت چه دیدگاهی نسبت به اسلام و مسلمانان پیدا میکردم و چه ترس و هراسی از آنان در دل میپروراندم و آیا امکان داشت با اینهمه جنایت و خشونت، گرایشی به این دین و آیین پیدا کنم؟»
کارگردان فیلم محمد(ص) خود را با افتخار یک مسلمان دانست و گفت: «خوشبختانه من در کشوری به دنیا آمدم و رشد کردم که از همان سالهای ابتدای زندگی با همه وجودم دریافتم دینی که پدران و مادرانم برگزیدهاند آیینی مملو از مهر و محبت و عشق است و کینهورزی و انتقام جایی در آن ندارد و خدایش همواره با صفات مهربان و رحیم شناخته میشود و در کتاب آسمانیاش، قرآن ١١٣بار در ابتدای هر سوره جملهای تکرار میشود که پیامآور محبت و مهربانی گسترده و همیشگی خداوند است. من در سرزمینی پا به جهان گذاشتم که مردم مسلمانش با هرگونه خشونت مذهبی بیگانه بودند و قرنها پیروان ادیان و مذاهب دیگر را به همسایگی و همزیستی مسالمتآمیز خویش پذیرفته بودند زیرا به پیامبری ایمان داشتند که سراسر زندگیاش را مهربانی و عشق به دیگران دربر گرفته بود و نهتنها به مسلمانان و پیروان خویش که به همه انسانها با هر نژاد و زبان و حتی به حیوانات و گیاهان و درختان نیز مهر میورزید.»
او با اشاره به سیره پیامبر گرامی اسلام(ص) گفت: «من پیامبری را شناختم که مهربانی، شیوه زندگیاش و شعار هر صبح و شامش بود. محمدی که با دشمنان کینهتوزش هم با مهر و محبت رفتار میکرد. وقتی پس از سالها رنج و آزار، اینبار پیروز به شهری که از آن رانده شده بود بازمیگشت هیچکس را به جرم پیشین مجازات نکرد نهتنها خانه هیچ دشمنی را به انتقام ویران نساخت بلکه خانه بزرگترین دشمن و مخالف خود را پناهگاه و مأمن همه مخالفان و دگراندیشان قرار داد.»
مجیدی همچنین در بخشی از صحبتهایش درباره نسلکشیها و فعالیتهای تروریستی این سالها گفت: «من با چنین آیینی خو گرفتم و طبیعی است وقتی طالبان در افغانستان جنایت میکرد یا وقتی حادثه دهشت بار ١١ سپتامبر بهوقوع پیوست میدانستم که آنچه روی میدهد هیچ سازگاری و ارتباطی با دینی که من به آن ایمان دارم ندارد. امروز از خودم و از شما میپرسم بهراستی در پشت همه عملیات جنایتکارانهای که به نام اسلام صورت میگیرد چه دستهایی پنهان است؟ از شما میپرسم القاعده و طالبان که در پاکستان و افغانستان زاده شد، رشد کرد و اینک سایه شومش بر همه جهان افکنده شده است ابتدا توسط کدام قدرتها آفریده شد و مورد حمایت قرار گرفت تا امروز با جنایات آنها بذر اسلامهراسی در دل همه جهانیان کاشته شود.»
او در پایان صحبتهایش به فیلم محمد(ص) اشاره کرد و گفت: «من بهعنوان یک هنرمند که در سالهای اخیر به دلیل اقدام به ساخت فیلمی درباره زندگی پیامبر اسلام(ص) بسیار خواندهام و بسیار تحقیق کردهام، شهادت میدهم که چنین اقدامات خشونتباری که میوه آن اسلامهراسی در همه جهان است با روح اسلامی که من از محمد(ص) و علی و حسین(ع) آموختهام بیگانه است و بنابراین سعی دارم تا پیام و چهره واقعی دین مهربانی پیامبر اسلام را در قالب فیلم محمد(ص) به دنیای نگران و آشفته عرضه کنم.»
مجیدی در این سخنرانی با بیان اینکه گاهی فکر میکنم اگر من در یک کشور غربی به دنیا آمده بودم؛ گفت: «با این تصور که در کودکی و نوجوانی و جوانیام هر صبح در صفحات روزنامهها میخواندم و هر شب روی صفحات تلویزیون میدیدم که چگونه عدهای مسلمان در شرق، بمبگذاری و انفجار کار هرروزهشان است، ماشینهای بمبگذاریشده را در میان بازارها و مراکز تجمع مردم منفجر میکنند، سرهای مخالفان خویش را صدهاصدها میبرند و در برابر دوربینها به نمایش میگذارند و گاه با همین سرها در کوچهها و خیابانها فوتبال بازی میکنند، سینههای دشمنان را میشکافند و قلب آنان را میخورند، کلیساها و کنیسهها و حتی گاه مساجد و حسینیههای دیگران را با مردمی که برای عبادت به آنجا آمدهاند به آتش میکشند، در این صورت چه دیدگاهی نسبت به اسلام و مسلمانان پیدا میکردم و چه ترس و هراسی از آنان در دل میپروراندم و آیا امکان داشت با اینهمه جنایت و خشونت، گرایشی به این دین و آیین پیدا کنم؟»
کارگردان فیلم محمد(ص) خود را با افتخار یک مسلمان دانست و گفت: «خوشبختانه من در کشوری به دنیا آمدم و رشد کردم که از همان سالهای ابتدای زندگی با همه وجودم دریافتم دینی که پدران و مادرانم برگزیدهاند آیینی مملو از مهر و محبت و عشق است و کینهورزی و انتقام جایی در آن ندارد و خدایش همواره با صفات مهربان و رحیم شناخته میشود و در کتاب آسمانیاش، قرآن ١١٣بار در ابتدای هر سوره جملهای تکرار میشود که پیامآور محبت و مهربانی گسترده و همیشگی خداوند است. من در سرزمینی پا به جهان گذاشتم که مردم مسلمانش با هرگونه خشونت مذهبی بیگانه بودند و قرنها پیروان ادیان و مذاهب دیگر را به همسایگی و همزیستی مسالمتآمیز خویش پذیرفته بودند زیرا به پیامبری ایمان داشتند که سراسر زندگیاش را مهربانی و عشق به دیگران دربر گرفته بود و نهتنها به مسلمانان و پیروان خویش که به همه انسانها با هر نژاد و زبان و حتی به حیوانات و گیاهان و درختان نیز مهر میورزید.»
او با اشاره به سیره پیامبر گرامی اسلام(ص) گفت: «من پیامبری را شناختم که مهربانی، شیوه زندگیاش و شعار هر صبح و شامش بود. محمدی که با دشمنان کینهتوزش هم با مهر و محبت رفتار میکرد. وقتی پس از سالها رنج و آزار، اینبار پیروز به شهری که از آن رانده شده بود بازمیگشت هیچکس را به جرم پیشین مجازات نکرد نهتنها خانه هیچ دشمنی را به انتقام ویران نساخت بلکه خانه بزرگترین دشمن و مخالف خود را پناهگاه و مأمن همه مخالفان و دگراندیشان قرار داد.»
مجیدی همچنین در بخشی از صحبتهایش درباره نسلکشیها و فعالیتهای تروریستی این سالها گفت: «من با چنین آیینی خو گرفتم و طبیعی است وقتی طالبان در افغانستان جنایت میکرد یا وقتی حادثه دهشت بار ١١ سپتامبر بهوقوع پیوست میدانستم که آنچه روی میدهد هیچ سازگاری و ارتباطی با دینی که من به آن ایمان دارم ندارد. امروز از خودم و از شما میپرسم بهراستی در پشت همه عملیات جنایتکارانهای که به نام اسلام صورت میگیرد چه دستهایی پنهان است؟ از شما میپرسم القاعده و طالبان که در پاکستان و افغانستان زاده شد، رشد کرد و اینک سایه شومش بر همه جهان افکنده شده است ابتدا توسط کدام قدرتها آفریده شد و مورد حمایت قرار گرفت تا امروز با جنایات آنها بذر اسلامهراسی در دل همه جهانیان کاشته شود.»
او در پایان صحبتهایش به فیلم محمد(ص) اشاره کرد و گفت: «من بهعنوان یک هنرمند که در سالهای اخیر به دلیل اقدام به ساخت فیلمی درباره زندگی پیامبر اسلام(ص) بسیار خواندهام و بسیار تحقیق کردهام، شهادت میدهم که چنین اقدامات خشونتباری که میوه آن اسلامهراسی در همه جهان است با روح اسلامی که من از محمد(ص) و علی و حسین(ع) آموختهام بیگانه است و بنابراین سعی دارم تا پیام و چهره واقعی دین مهربانی پیامبر اسلام را در قالب فیلم محمد(ص) به دنیای نگران و آشفته عرضه کنم.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.