|

عضو اندیشکده آب، محیط‌ زیست، امنيت غذايي و منابع طبيعي

تفکر محیط‌ زیست در کنار انسان باید پایه و مبنای سند الگوی اسلامی-ایرانی محیط‌ زیست قرار گیرد

عضو اندیشکده آب، محیط‌ زیست، امنیت غذایی و منابع طبیعی مرکز الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت گفت: تفکر محیط‌ زیست در کنار انسان الگویی است كه بر‌اساس‌این نمی‌توانیم مردم را از محیط زیست جدا بدانیم؛ بلکه سازوکاری را باید عرضه کنیم که حریم‌ها رعایت شود و محیط زیست پایدار بماند.
به گزارش دفتر ارتباطات مركز الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت، دکتر رضا مکنون در گفت‌وگویی به تبیین جایگاه محیط‌ زیست در الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت پرداخت.
استاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر گفت: تعریف ما از محیط‌ زیست طبیعی، همان تعریف رایج است که شامل جو، اقیانوس، کوه، جنگل، رودخانه‌ها، آب زیرزمینی، چشمه‌ها و تالاب‌ها می‌شود. مجموعه فوق، محیط‌زیستی است که از ابتدای خلقت به همین شکل بوده و اگر قرار بر تداوم حیات باشد، شیوه رفتار با آن باید آموزش داده شود.
او ادامه داد: سرچشمه آب‌های تجدید‌پذیر ایران در خارج از محیط سرزمینی ایران است؛ یعنی ابرهای باران‌زا از مدیترانه می‌آید و برخی رودخانه‌ها از شمال‌ شرق کشور وارد ایران می‌شود. ما هم‌اکنون در الگویی از منابع آبی قرار داریم که هم باید آب را جذب کنیم و هم مراقب باشیم سیل و خشکی ما را نابود نکند؛ یعنی مسئله پیچیده‌تری نسبت‌به کشورهای دیگر داریم.
مكنون با اشاره به ظرفیت كشور در بخش انرژی‌های پاك، گفت: انرژی خورشیدی، جزء امکانات بالقوه کشور است؛ اما چون نفت داریم سراغ نفت رفتیم وگرنه باید رتبه اول در تولید انرژی خورشیدی را دارا می‌بودیم. الگوی تولید انرژی فسیلی با دراز‌مدت این سرزمین تطبیق ندارد. ما دو دریا داریم در شمال و جنوب سرزمین‌مان با بیش از سه هزار کیلومتر طول که بهترین الگوی ترانزیت است. کمتر کشوری در جهان هست که خاكش بین كران تا كران دریا پیوسته باشد. ما 13 نوع آب‌وهوا داریم؛ اما چقدر از این توان‌های بالقوه استفاده کرده‌ایم؟ حال اگر بخواهیم برای این سرزمین و با این ویژگی‌ها، الگوی توسعه بدهیم. الگو چطور باید باشد؟ این طبیعت باید یکپارچه و با آمایش منسجم اداره شود.
عضو اندیشکده آب، محیط‌ زیست، امنیت غذایی و منابع طبیعی مرکز الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت با بیان اینكه سه دیدگاه برای توسعه پایدار و توسعه سرزمینی وجود دارد، به تشریح این دیدگاه‌ها پرداخت و گفت: الگوی قدیمی که بر مبنای آن محیط‌ زیست در خدمت انسان بود. این الگو، دنیا و ایران را نابود کرد و ما هنوز هم داریم از این الگو تبعیت می‌کنیم و البته این الگو در کوتاه‌مدت ممکن است سودبخش باشد. او ادامه داد: الگوی دوم، محیط‌ زیست برای محیط‌ زیست است که دیدگاه نسبتا افراطی است و می‌گویند به هیچ‌چیز دست نزنیم. الگوی سوم، محیط‌ زیست در کنار انسان است. بر‌اساس‌ این الگو، ما نمی‌توانیم مردم را از حریم طبیعت خارج کنیم؛ بلکه سازوکاری را باید عرضه کنیم که حریم محیط زیست حفظ شود و پایدار بماند. الگوی سوم می‌تواند پایه سند الگوی اسلامی-ایرانی محیط‌ زیست باشد. تاکنون گفتمان غالب، نواقص را عمدتا به گردن تغییر اقلیم می‌انداخت؛ ولی این‌طور نیست. آنهایی که خراب شده عمدتا تقصیر خودمان بوده است. باید آسیب‌ها را اصلاح کنیم و مدیریت جامع توسعه را برای پایداری سرزمین ایران مبنای کار قرار دهیم.

عضو اندیشکده آب، محیط‌ زیست، امنیت غذایی و منابع طبیعی مرکز الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت گفت: تفکر محیط‌ زیست در کنار انسان الگویی است كه بر‌اساس‌این نمی‌توانیم مردم را از محیط زیست جدا بدانیم؛ بلکه سازوکاری را باید عرضه کنیم که حریم‌ها رعایت شود و محیط زیست پایدار بماند.
به گزارش دفتر ارتباطات مركز الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت، دکتر رضا مکنون در گفت‌وگویی به تبیین جایگاه محیط‌ زیست در الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت پرداخت.
استاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر گفت: تعریف ما از محیط‌ زیست طبیعی، همان تعریف رایج است که شامل جو، اقیانوس، کوه، جنگل، رودخانه‌ها، آب زیرزمینی، چشمه‌ها و تالاب‌ها می‌شود. مجموعه فوق، محیط‌زیستی است که از ابتدای خلقت به همین شکل بوده و اگر قرار بر تداوم حیات باشد، شیوه رفتار با آن باید آموزش داده شود.
او ادامه داد: سرچشمه آب‌های تجدید‌پذیر ایران در خارج از محیط سرزمینی ایران است؛ یعنی ابرهای باران‌زا از مدیترانه می‌آید و برخی رودخانه‌ها از شمال‌ شرق کشور وارد ایران می‌شود. ما هم‌اکنون در الگویی از منابع آبی قرار داریم که هم باید آب را جذب کنیم و هم مراقب باشیم سیل و خشکی ما را نابود نکند؛ یعنی مسئله پیچیده‌تری نسبت‌به کشورهای دیگر داریم.
مكنون با اشاره به ظرفیت كشور در بخش انرژی‌های پاك، گفت: انرژی خورشیدی، جزء امکانات بالقوه کشور است؛ اما چون نفت داریم سراغ نفت رفتیم وگرنه باید رتبه اول در تولید انرژی خورشیدی را دارا می‌بودیم. الگوی تولید انرژی فسیلی با دراز‌مدت این سرزمین تطبیق ندارد. ما دو دریا داریم در شمال و جنوب سرزمین‌مان با بیش از سه هزار کیلومتر طول که بهترین الگوی ترانزیت است. کمتر کشوری در جهان هست که خاكش بین كران تا كران دریا پیوسته باشد. ما 13 نوع آب‌وهوا داریم؛ اما چقدر از این توان‌های بالقوه استفاده کرده‌ایم؟ حال اگر بخواهیم برای این سرزمین و با این ویژگی‌ها، الگوی توسعه بدهیم. الگو چطور باید باشد؟ این طبیعت باید یکپارچه و با آمایش منسجم اداره شود.
عضو اندیشکده آب، محیط‌ زیست، امنیت غذایی و منابع طبیعی مرکز الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت با بیان اینكه سه دیدگاه برای توسعه پایدار و توسعه سرزمینی وجود دارد، به تشریح این دیدگاه‌ها پرداخت و گفت: الگوی قدیمی که بر مبنای آن محیط‌ زیست در خدمت انسان بود. این الگو، دنیا و ایران را نابود کرد و ما هنوز هم داریم از این الگو تبعیت می‌کنیم و البته این الگو در کوتاه‌مدت ممکن است سودبخش باشد. او ادامه داد: الگوی دوم، محیط‌ زیست برای محیط‌ زیست است که دیدگاه نسبتا افراطی است و می‌گویند به هیچ‌چیز دست نزنیم. الگوی سوم، محیط‌ زیست در کنار انسان است. بر‌اساس‌ این الگو، ما نمی‌توانیم مردم را از حریم طبیعت خارج کنیم؛ بلکه سازوکاری را باید عرضه کنیم که حریم محیط زیست حفظ شود و پایدار بماند. الگوی سوم می‌تواند پایه سند الگوی اسلامی-ایرانی محیط‌ زیست باشد. تاکنون گفتمان غالب، نواقص را عمدتا به گردن تغییر اقلیم می‌انداخت؛ ولی این‌طور نیست. آنهایی که خراب شده عمدتا تقصیر خودمان بوده است. باید آسیب‌ها را اصلاح کنیم و مدیریت جامع توسعه را برای پایداری سرزمین ایران مبنای کار قرار دهیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.