کودکانی که پشت میلهها به دنیا میآیند
گاردین: در هفته پیشرو، مجلس اعیان انگلیس درصدد است تا با تغییر قوانین امکان گرفتن وثیقه برای زنان مجرم باردار را تسهیل کند. تلاش برای این تغییرات سبب شده تا رسانههای انگلیس به شرایط زنان زندانی باردار بپردازند. هرچند طبق تحقیقات آبزرور، مشخص شده که هر زن زندانی پنج بار بیشتر در معرض مردهزایی و زایمان کودک نارس قرار دارد. درحالحاضر کمپینی، تشکیل شده است و جینی استارلینگ، یکی از مدیران آن گفته: «زندان هرگز مکانی امن برای زنان باردار و مادران جدید نخواهد بود و دولت باید قانون را تغییر دهد تا از زندانیشدن آنها جلوگیری کند». این گروه طوماری را برای حمایت از زنان زندانی باردار امضا و تهیه کردهاند. آمار نشان میدهد که 28 درصد از نوزادان متولدشده از زنانی که مجازات حبس خود را بین سالهای 2015 تا 2019 سپری میکنند، دچار مشکل شدهاند. از 125 تولدی که اطلاعات بیشتری برای آنها ارائه شد، از هر هفت نوزاد، یک نوزاد هنگام تولد وزن کم داشت، درحالیکه این میزان برای شرایط عادی 4.2 بوده است. از سوی دیگر طبق گزارشی که در انتهای تابستان منتشرشده از هر 10 زن که در زندان زایمان میکنند، یک نفر در زندان
یا در راه بیمارستان زایمان میکند. یک زن زندانی با نام مستعار آنیتا که در زمان دستگیری ششماهه باردار بود، در حین گذراندن حبس زایمان کرد. او میگوید: «اگر در ابتدا به من امکان استفاده از وثیقه داده میشد، هرگز پسرم هفتههای اول زندگی خود را پشت میلههای زندان نمیگذراند. به هر زن باردار پیشنهاد سلول انفرادی داده میشود اما من نپذیرفتم زیرا بزرگترین نگرانی من، زایمان در تنهایی و پشت در قفلشده بود». هنگامی که آنیتا زنگ سلول خود را در ساعت 5:30 صبح هنگام آغاز درد زایمان به صدا درآورد، نگهبانان گفتند که کسی را خواهند فرستاد اما در ساعت 7:30 صبح بود که یک پرستار صدا زده شد و این زن زندانی باردار در ساعت 10:30 صبح به بیمارستان منتقل شد. آنیتا گفت: «با وجود اینکه درحال زایمان بودم، نگهبانان دستبندهای من را برنمیداشتند و وقتی از آنها خواستم با پدر نوزاد و مادرم تماس بگیرند، موافقت نکردند و توجهی به من نداشتند. درنهایت یک پزشک با خانوادهام تماس گرفت». پس از بهدنیاآمدن پسرش، آنیتا میخواست به او شیر بدهد اما در عوض درخواست یک شیشه شیر کرد زیرا نگهبان مرد زندان از پیش او نمیرفت و او احساس ناراحتی میکرد.
«این خیلی تحقیرکننده است. قرار است تولد فرزند شادترین لحظه زندگی شما باشد اما در آنجا شما را با دستبند بر دست و درحالی که پسرم روی صندلی ماشین قرار داشت، دوباره به زندان بازمیگردانند. این یک واقعیت ساده است؛ زندان مکان امنی برای زنان باردار یا کودکان نیست». سرانجام درخواست وثیقه او مورد قبول قرار گرفت و آنیتا قبل از پایان محکومیت با یک دستبند الکترونیک آزاد شد. درحالی که از بیماری برونشیت رنج میبرد و 11 بار در طول مدت حبس به بیمارستان منتقل شده بود.
کیت پارادین، مدیر اجرائی زنان در زندان، میگوید: «وقتی والدینی به زندان میروند، زندگی کودکان را مختل میکنند و به سلامت روان آنها آسیب میرسانند، به طوری که از هر 10 کودک، 9 کودک مجبور میشوند خانه خود را هنگام زندانیشدن مادرشان ترک کنند. بیخانمانی، بیثباتی و آسیب تنها برخی از عواقب حبس مادران است». اگر اصلاحیهای در لایحه پلیس، جنایات، احکام و دادگاهها به تصویب برسد، قضات ملزم خواهند بود که هنگام صدور حکم برای یک زن باردار مراقبتهای اولیه، منافع کودک یا نوزاد متولدنشده را در نظر بگیرند. هریت هارمن، نماینده حزب کارگر و رئیس کمیته مشترک حقوق بشر که این اصلاحات را تهیه کرده است، میگوید: «درحالحاضر دادگاه به زن نگاه میکند و فرزندانش نامرئی هستند. ما حقوق کودک را در اولویت قرار دادهایم اما همه ما این حقوق را در مورد فرزندان زنان زندانی زیر پا میگذاریم».
گاردین: در هفته پیشرو، مجلس اعیان انگلیس درصدد است تا با تغییر قوانین امکان گرفتن وثیقه برای زنان مجرم باردار را تسهیل کند. تلاش برای این تغییرات سبب شده تا رسانههای انگلیس به شرایط زنان زندانی باردار بپردازند. هرچند طبق تحقیقات آبزرور، مشخص شده که هر زن زندانی پنج بار بیشتر در معرض مردهزایی و زایمان کودک نارس قرار دارد. درحالحاضر کمپینی، تشکیل شده است و جینی استارلینگ، یکی از مدیران آن گفته: «زندان هرگز مکانی امن برای زنان باردار و مادران جدید نخواهد بود و دولت باید قانون را تغییر دهد تا از زندانیشدن آنها جلوگیری کند». این گروه طوماری را برای حمایت از زنان زندانی باردار امضا و تهیه کردهاند. آمار نشان میدهد که 28 درصد از نوزادان متولدشده از زنانی که مجازات حبس خود را بین سالهای 2015 تا 2019 سپری میکنند، دچار مشکل شدهاند. از 125 تولدی که اطلاعات بیشتری برای آنها ارائه شد، از هر هفت نوزاد، یک نوزاد هنگام تولد وزن کم داشت، درحالیکه این میزان برای شرایط عادی 4.2 بوده است. از سوی دیگر طبق گزارشی که در انتهای تابستان منتشرشده از هر 10 زن که در زندان زایمان میکنند، یک نفر در زندان
یا در راه بیمارستان زایمان میکند. یک زن زندانی با نام مستعار آنیتا که در زمان دستگیری ششماهه باردار بود، در حین گذراندن حبس زایمان کرد. او میگوید: «اگر در ابتدا به من امکان استفاده از وثیقه داده میشد، هرگز پسرم هفتههای اول زندگی خود را پشت میلههای زندان نمیگذراند. به هر زن باردار پیشنهاد سلول انفرادی داده میشود اما من نپذیرفتم زیرا بزرگترین نگرانی من، زایمان در تنهایی و پشت در قفلشده بود». هنگامی که آنیتا زنگ سلول خود را در ساعت 5:30 صبح هنگام آغاز درد زایمان به صدا درآورد، نگهبانان گفتند که کسی را خواهند فرستاد اما در ساعت 7:30 صبح بود که یک پرستار صدا زده شد و این زن زندانی باردار در ساعت 10:30 صبح به بیمارستان منتقل شد. آنیتا گفت: «با وجود اینکه درحال زایمان بودم، نگهبانان دستبندهای من را برنمیداشتند و وقتی از آنها خواستم با پدر نوزاد و مادرم تماس بگیرند، موافقت نکردند و توجهی به من نداشتند. درنهایت یک پزشک با خانوادهام تماس گرفت». پس از بهدنیاآمدن پسرش، آنیتا میخواست به او شیر بدهد اما در عوض درخواست یک شیشه شیر کرد زیرا نگهبان مرد زندان از پیش او نمیرفت و او احساس ناراحتی میکرد.
«این خیلی تحقیرکننده است. قرار است تولد فرزند شادترین لحظه زندگی شما باشد اما در آنجا شما را با دستبند بر دست و درحالی که پسرم روی صندلی ماشین قرار داشت، دوباره به زندان بازمیگردانند. این یک واقعیت ساده است؛ زندان مکان امنی برای زنان باردار یا کودکان نیست». سرانجام درخواست وثیقه او مورد قبول قرار گرفت و آنیتا قبل از پایان محکومیت با یک دستبند الکترونیک آزاد شد. درحالی که از بیماری برونشیت رنج میبرد و 11 بار در طول مدت حبس به بیمارستان منتقل شده بود.
کیت پارادین، مدیر اجرائی زنان در زندان، میگوید: «وقتی والدینی به زندان میروند، زندگی کودکان را مختل میکنند و به سلامت روان آنها آسیب میرسانند، به طوری که از هر 10 کودک، 9 کودک مجبور میشوند خانه خود را هنگام زندانیشدن مادرشان ترک کنند. بیخانمانی، بیثباتی و آسیب تنها برخی از عواقب حبس مادران است». اگر اصلاحیهای در لایحه پلیس، جنایات، احکام و دادگاهها به تصویب برسد، قضات ملزم خواهند بود که هنگام صدور حکم برای یک زن باردار مراقبتهای اولیه، منافع کودک یا نوزاد متولدنشده را در نظر بگیرند. هریت هارمن، نماینده حزب کارگر و رئیس کمیته مشترک حقوق بشر که این اصلاحات را تهیه کرده است، میگوید: «درحالحاضر دادگاه به زن نگاه میکند و فرزندانش نامرئی هستند. ما حقوق کودک را در اولویت قرار دادهایم اما همه ما این حقوق را در مورد فرزندان زنان زندانی زیر پا میگذاریم».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.