|

دست‌نوشته‌های زندانی بند 2 مشاوره

«قرار است روزهای یکشنبه به صورت هفتگی، دست‌نوشته‌های الهام را بخوانیم که پنج سال به جرم قتل در زندان بوده و امروز خاطراتش را به صورت به‌هم‌پیوسته برای ما می‌نویسد».
همون‌طور که هفته قبل گفتم، به فاطمه پیشنهاد دادم اگه دوست داری با من حرف بزن شاید آروم‌تر بشی. سریع استقبال کرد و از اینجا قصه فاطمه برای من شروع شد... . گفت شوهرم بچمو آورده بود برای ملاقات. وای باورت نمی‌شه چه حالی دارم. ۱۲سالش شده بود. توی این ۱۲ سال فکر کرده بود من مرده‌ام. یعنی شوهرم بهش گفته بود من مردم. وای چشمای درشتش اصلا از جلو صورتم محو نمی‌شه. موهای بلند جوگندمیش، چال روی لپش وای خدا. دوباره شروع کرد به گریه و زاری. سکوت بینمون حاکم شد. خودش شروع کرد به تعریف‌کردن که عاشق داوود بوده و دیوونه‌وار می‌پرستیدتش. تنها پسر خانواده‌شان بوده. مادرش بهش خیلی وابسته بوده برای همین مجبور شدیم بعد از ازدواج بریم طبقه بالای خونه مادرش زندگی کنیم. خدابیامرز خیلی دخالت می‌کرد. توی همه چیز دخالت می‌کرد. دکور خونه‌ام، غذاپختنم، لباس‌پوشیدنم. همه و همه و همه. اوایل بهش می‌گفتم چشم، چون دوست نداشتم داوود ازم ناراحت باشه. احساس می‌کردم اگه به مادرش چشم بگم یعنی در واقع بهش احترام میذارم. هرچی که می‌گفت می‌گفتم چشم. کم‌کم دخالت‌هاش خیلی شد. حتی بدون اجازه اون حق نداشتم برم خونه مادرم یا مهمون دعوت کنم. یک‌سالی از این ماجرا گذشت. احساس کردم باردارم. جواب آزمایشم مثبت بود. یه شام رمانتیک درست کردم و منتظر داوود شدم تا خودم این خبر رو بهش بدم. هیچ وقت یادم نمیره اون شب از مادرشوهرم خواهش کردم اجازه بده با شوهرم تنهایی شام بخوریم ولی گفت تو می‌خوای بین من و پسرم فاصله بندازی. خلاصه که داوود اومد و وسط شام بهش گفتم نمی‌دونم چرا هوس بلال کردم. یهویی تا اینو گفتم چشماش برق زد به حالت شیطنت بهم گفت فاطی جون نکنه خبریه. یه لبخند ریزی بهش زدم و با سر جوابشو دادم. یه متر از روی صندلی پرید سمتم. آن‌قدر بغلم کرد و بوسم کرد که حد نداشت. ولی مادرشوهرم اصلا خوشش نیومد. نمیدونم چرا ولی احساس می‌کردم از این بارداری خوشحال نیست و اصلا ابراز علاقه و خوشحالی نکرد. شوهرم اجازه نمی‌داد دست به سیاه و سفید بزنم. واقعا لوسم کرده بود ولی در وقت‌هایی که شوهرم نبود تلافی‌شو مادرشوهرم سرم درمی‌آورد. مجبورم می‌کرد کف پله‌ها‌رو با وایتکس بشورم، هر روز حیاط رو بشورم. کلی ملافه می‌ریخت جلوم که بدوزم، کارهای خونه رو سه برابر کرده بود که من نتونم حتی پنج دقیقه استراحت کنم. هیچ وقت هیچ‌کدوم رو به داوود نگفتم. دلم نمی‌خواست از مادرش بهش شکایت کنم. خلاصه گذشت تا اینکه دخترم سوگند به دنیا اومد. بهانه‌گیری‌های پیرزن بیشتر شد که اصلا از صدای بچه توی این خونه خوشم نمیاد. حتی یه بار هم بچه رو درست و حسابی بغل نکرده بود ولی به جاش رابطه من و داوود روز به روز عمیق‌تر و عاشقانه‌تر شده بود و دیگه سوگند داشت تقریبا سه‌سالش می‌شد. من و داوود تصمیم داشتیم یه هم‌بازی برای سوگند بیاریم. احساس کردم مادرشوهرم حرف‌های ما رو شنیده چون از فردای اون روز رفتارش خیلی بدتر شده بود. یه روز صبح اصلا حوصله نداشتم، احساس کردم یه کوچولو سوگند انگار تب داره.
آماده شدم که برم خونه مادرم. داشتم سوگند رو لباس می‌پوشوندم که مادرشوهرم اومد طبقه بالا و گفت شب همه بچه‌هام قراره بیان پیشم. زود باش کمکم کن می‌خوام خودم برای بچه‌ها غذا درست کنم، خونه رو هم گردگیری کن. برای بار اول بود. بهش گفتم می‌خوام برم خونه مادرم. نمی‌شه من نمی‌تونم کمکتون کنم. گفت کارهای من مهم‌تره. خیلی بی‌تفاوت بچمو بغل کردم، کیفمو برداشتم و رفتم سمت پله. از پشت بهم حمله کرد. روسری‌مو از سرم کشید تا موهامو بگیره. نمی‌دونم توی یه لحظه چه قدرتی بهم دست داد که هلش دادم سمت پله‌ها. عقب عقب رفت و چشمامو بستم. فقط بهش گفتم جیغ می‌زنم بسه دیگه خسته شدم خستم کردی. چشمامو یه‌باره بستم و باز کردم. دو بار باز کردم و بستم. باز هم چشمامو بستم و باز کردم گفتم شاید اشتباه دارم می‌بینم. وای خدای من غرق خون شده بود. روی پله‌ها دست و پامو گم کرده بودم، نمی‌دونستم چه ‌کار کنم. واقعا ترسیده بودم. زبونم لال شده بود. از اون‌ور سوگند داشت گریه می‌کرد. گوشیمو برداشتم که به داوود زنگ بزنم. ولی یک لحظه مکث کردم. سریع برگشتم تو اتاق سوگند اونو گذاشتم روی تخت. یه شیشه شیر آماده داشت. گذاشتم دهنش و اومدم روی پله. نمی‌دونستم دارم چی‌کار می‌کنم. دست زدم دیدم نبض نداره. تکونش دادم، صداش کردم هیچ تکونی نمی‌خورد. گریه‌ام بند نمیومد. آینه آوردم جلو دهنش تا «ها» کنه. وای خدایا هیچ هیچ هیچ. قلبم داشت از توی سینه درمیومد. خواستم زنگ بزنم به اورژانس ولی پشیمون شدم. سریع به زور بلندش کردم وای چقدر سنگین بود. یه کمد چوبی قدیمی داشت که توشو خالی کردم و انداختمش کف کمد. برگشتم روی پله‌ها سریع تی و آب و جارو رو آوردم و با دستمال شروع کردم به تمیزکردن پله‌ها. خدایا این خون لعنتی چرا پاک‌ نمیشه... .
ادامه دارد...
«قرار است روزهای یکشنبه به صورت هفتگی، دست‌نوشته‌های الهام را بخوانیم که پنج سال به جرم قتل در زندان بوده و امروز خاطراتش را به صورت به‌هم‌پیوسته برای ما می‌نویسد».
همون‌طور که هفته قبل گفتم، به فاطمه پیشنهاد دادم اگه دوست داری با من حرف بزن شاید آروم‌تر بشی. سریع استقبال کرد و از اینجا قصه فاطمه برای من شروع شد... . گفت شوهرم بچمو آورده بود برای ملاقات. وای باورت نمی‌شه چه حالی دارم. ۱۲سالش شده بود. توی این ۱۲ سال فکر کرده بود من مرده‌ام. یعنی شوهرم بهش گفته بود من مردم. وای چشمای درشتش اصلا از جلو صورتم محو نمی‌شه. موهای بلند جوگندمیش، چال روی لپش وای خدا. دوباره شروع کرد به گریه و زاری. سکوت بینمون حاکم شد. خودش شروع کرد به تعریف‌کردن که عاشق داوود بوده و دیوونه‌وار می‌پرستیدتش. تنها پسر خانواده‌شان بوده. مادرش بهش خیلی وابسته بوده برای همین مجبور شدیم بعد از ازدواج بریم طبقه بالای خونه مادرش زندگی کنیم. خدابیامرز خیلی دخالت می‌کرد. توی همه چیز دخالت می‌کرد. دکور خونه‌ام، غذاپختنم، لباس‌پوشیدنم. همه و همه و همه. اوایل بهش می‌گفتم چشم، چون دوست نداشتم داوود ازم ناراحت باشه. احساس می‌کردم اگه به مادرش چشم بگم یعنی در واقع بهش احترام میذارم. هرچی که می‌گفت می‌گفتم چشم. کم‌کم دخالت‌هاش خیلی شد. حتی بدون اجازه اون حق نداشتم برم خونه مادرم یا مهمون دعوت کنم. یک‌سالی از این ماجرا گذشت. احساس کردم باردارم. جواب آزمایشم مثبت بود. یه شام رمانتیک درست کردم و منتظر داوود شدم تا خودم این خبر رو بهش بدم. هیچ وقت یادم نمیره اون شب از مادرشوهرم خواهش کردم اجازه بده با شوهرم تنهایی شام بخوریم ولی گفت تو می‌خوای بین من و پسرم فاصله بندازی. خلاصه که داوود اومد و وسط شام بهش گفتم نمی‌دونم چرا هوس بلال کردم. یهویی تا اینو گفتم چشماش برق زد به حالت شیطنت بهم گفت فاطی جون نکنه خبریه. یه لبخند ریزی بهش زدم و با سر جوابشو دادم. یه متر از روی صندلی پرید سمتم. آن‌قدر بغلم کرد و بوسم کرد که حد نداشت. ولی مادرشوهرم اصلا خوشش نیومد. نمیدونم چرا ولی احساس می‌کردم از این بارداری خوشحال نیست و اصلا ابراز علاقه و خوشحالی نکرد. شوهرم اجازه نمی‌داد دست به سیاه و سفید بزنم. واقعا لوسم کرده بود ولی در وقت‌هایی که شوهرم نبود تلافی‌شو مادرشوهرم سرم درمی‌آورد. مجبورم می‌کرد کف پله‌ها‌رو با وایتکس بشورم، هر روز حیاط رو بشورم. کلی ملافه می‌ریخت جلوم که بدوزم، کارهای خونه رو سه برابر کرده بود که من نتونم حتی پنج دقیقه استراحت کنم. هیچ وقت هیچ‌کدوم رو به داوود نگفتم. دلم نمی‌خواست از مادرش بهش شکایت کنم. خلاصه گذشت تا اینکه دخترم سوگند به دنیا اومد. بهانه‌گیری‌های پیرزن بیشتر شد که اصلا از صدای بچه توی این خونه خوشم نمیاد. حتی یه بار هم بچه رو درست و حسابی بغل نکرده بود ولی به جاش رابطه من و داوود روز به روز عمیق‌تر و عاشقانه‌تر شده بود و دیگه سوگند داشت تقریبا سه‌سالش می‌شد. من و داوود تصمیم داشتیم یه هم‌بازی برای سوگند بیاریم. احساس کردم مادرشوهرم حرف‌های ما رو شنیده چون از فردای اون روز رفتارش خیلی بدتر شده بود. یه روز صبح اصلا حوصله نداشتم، احساس کردم یه کوچولو سوگند انگار تب داره.
آماده شدم که برم خونه مادرم. داشتم سوگند رو لباس می‌پوشوندم که مادرشوهرم اومد طبقه بالا و گفت شب همه بچه‌هام قراره بیان پیشم. زود باش کمکم کن می‌خوام خودم برای بچه‌ها غذا درست کنم، خونه رو هم گردگیری کن. برای بار اول بود. بهش گفتم می‌خوام برم خونه مادرم. نمی‌شه من نمی‌تونم کمکتون کنم. گفت کارهای من مهم‌تره. خیلی بی‌تفاوت بچمو بغل کردم، کیفمو برداشتم و رفتم سمت پله. از پشت بهم حمله کرد. روسری‌مو از سرم کشید تا موهامو بگیره. نمی‌دونم توی یه لحظه چه قدرتی بهم دست داد که هلش دادم سمت پله‌ها. عقب عقب رفت و چشمامو بستم. فقط بهش گفتم جیغ می‌زنم بسه دیگه خسته شدم خستم کردی. چشمامو یه‌باره بستم و باز کردم. دو بار باز کردم و بستم. باز هم چشمامو بستم و باز کردم گفتم شاید اشتباه دارم می‌بینم. وای خدای من غرق خون شده بود. روی پله‌ها دست و پامو گم کرده بودم، نمی‌دونستم چه ‌کار کنم. واقعا ترسیده بودم. زبونم لال شده بود. از اون‌ور سوگند داشت گریه می‌کرد. گوشیمو برداشتم که به داوود زنگ بزنم. ولی یک لحظه مکث کردم. سریع برگشتم تو اتاق سوگند اونو گذاشتم روی تخت. یه شیشه شیر آماده داشت. گذاشتم دهنش و اومدم روی پله. نمی‌دونستم دارم چی‌کار می‌کنم. دست زدم دیدم نبض نداره. تکونش دادم، صداش کردم هیچ تکونی نمی‌خورد. گریه‌ام بند نمیومد. آینه آوردم جلو دهنش تا «ها» کنه. وای خدایا هیچ هیچ هیچ. قلبم داشت از توی سینه درمیومد. خواستم زنگ بزنم به اورژانس ولی پشیمون شدم. سریع به زور بلندش کردم وای چقدر سنگین بود. یه کمد چوبی قدیمی داشت که توشو خالی کردم و انداختمش کف کمد. برگشتم روی پله‌ها سریع تی و آب و جارو رو آوردم و با دستمال شروع کردم به تمیزکردن پله‌ها. خدایا این خون لعنتی چرا پاک‌ نمیشه... .
ادامه دارد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.