|

‌اندر احوالات بلدیه شیراز

محمدرضا نسب‌عبداللهی

۱-سایه سهمگین تخریب‌های ناگهانی و احتمالا شبانه بر بافت تاریخی شیراز سنگینی می‌کند، انگار در پسِ پشت بلدیه‌ [شهرداری] شیراز دست‌هایی در جریان است تا زمینه «زخمی تازه» بر پیکره این بافت روان شود؛ گواه این مدعا نشست‌هایی‌ است که شهرداری بافت تاریخی شیراز برگزار کرده و از لزوم ساماندهی «خانه‌های مخروبه» خبر داده؛ همان خانه‌هایی که عزت‌الله ضرغامی، وزیر میراث فرهنگی در بازدید از بافت تاریخی شیراز، شگفت‌آورانه آنها را «خانه‌های داغون» خوانده بود. ساماندهی در اینجا «به‌سامان‌رساندن، آراستن و آرام و قرار» نیست بلکه معنای هولناکی به خود گرفته و همانا مراد و مقصود این نوع ساماندهی «ازمیان‌برداشتن و تخریب» است.

اندرزها و انذارها به مسئولان برای حفظ بافت تاریخی شیراز کاری از پیش نبرده و سناریوی پیشین در تصمیم راسخ نهادهای خاص برای تخریب بخش‌های زیادی از این بافت به قوت خود باقی‌ است و لابی‌های گسترده‌ای هم برای تخریب بافت تاریخی شیراز در جریان است. گویی ناهم‌عصری‌ و سرگشتگی و نامعاصربودگی‌ که تاوان سنگینی برای بافت قدیم دارد، می‌خواهد چهره کریه خود را در زخم‌زدن بر بافت تاریخی شیراز به رخ کشد؛ بی‌آنکه بداند این خراشیدن‌ها و تراشیدن‌ها تیشه بر هویتی می‌زند که قرن‌ها پایداری کرده. تهی‌کردن شیراز از بافت تاریخی‌اش نه کاری‌ است خُرد که می‌تواند آفات فراوانی در پی داشته باشد.
۲-لابی‌گران هم‌زمان که طرح تخریب بخش‌هایی از بافت تاریخی شیراز را به پیش می‌برند، گوشه چشمی هم در قربانی‌کردن عدالت دارند. به‌تازگی شکایتی علیه وزیر کشور به دلیل انتصاب شهردار شیراز مطرح شده؛ شکایتی که در یکی از شعب دیوان عدالت اداری در‌‌حال رسیدگی‌ است. حرف شکایت این است که شهردار شیراز شرایط قانونی لازم را برای تصدی این سمت نداشته و بر همین اساس دادخواستی برای ابطال این حکم در دیوان عدالت اداری به جریان افتاده اما خبر بد آنکه برخی از نمایندگان مجلس که با شعارهای انقلابی وارد پارلمان شده‌اند، درصدد اعمال فشارهایی بر قوه قضائیه هستند تا رأی دیوان عدالت اداری به زیان شهردار شیراز صادر نشود. آبشخور «آن دست‌های پشت‌پرده برای تخریب بافت تاریخی شیراز» و «اعمال فشار بر دستگاه قضائی جهت به‌فرجام‌نرسیدن شکایت علیه حکم شهردار شیراز» یکی‌ است؛ گویی صندلی‌هایی برقرار خواهد ماند که بر چهره بافت تاریخی شیراز تیغ از نیام برکشد. در میانه تلخی‌های زمانه و تیر و تیغ و شمشیر بر تن ملُک، کاش اندکی عدالت و انصاف وجود داشته باشد تا آن فرجام تلخی که لابی‌گران و مخالفان بافت تاریخی شیراز در پی آن هستند، به شکست کشانده شود.

۱-سایه سهمگین تخریب‌های ناگهانی و احتمالا شبانه بر بافت تاریخی شیراز سنگینی می‌کند، انگار در پسِ پشت بلدیه‌ [شهرداری] شیراز دست‌هایی در جریان است تا زمینه «زخمی تازه» بر پیکره این بافت روان شود؛ گواه این مدعا نشست‌هایی‌ است که شهرداری بافت تاریخی شیراز برگزار کرده و از لزوم ساماندهی «خانه‌های مخروبه» خبر داده؛ همان خانه‌هایی که عزت‌الله ضرغامی، وزیر میراث فرهنگی در بازدید از بافت تاریخی شیراز، شگفت‌آورانه آنها را «خانه‌های داغون» خوانده بود. ساماندهی در اینجا «به‌سامان‌رساندن، آراستن و آرام و قرار» نیست بلکه معنای هولناکی به خود گرفته و همانا مراد و مقصود این نوع ساماندهی «ازمیان‌برداشتن و تخریب» است.

اندرزها و انذارها به مسئولان برای حفظ بافت تاریخی شیراز کاری از پیش نبرده و سناریوی پیشین در تصمیم راسخ نهادهای خاص برای تخریب بخش‌های زیادی از این بافت به قوت خود باقی‌ است و لابی‌های گسترده‌ای هم برای تخریب بافت تاریخی شیراز در جریان است. گویی ناهم‌عصری‌ و سرگشتگی و نامعاصربودگی‌ که تاوان سنگینی برای بافت قدیم دارد، می‌خواهد چهره کریه خود را در زخم‌زدن بر بافت تاریخی شیراز به رخ کشد؛ بی‌آنکه بداند این خراشیدن‌ها و تراشیدن‌ها تیشه بر هویتی می‌زند که قرن‌ها پایداری کرده. تهی‌کردن شیراز از بافت تاریخی‌اش نه کاری‌ است خُرد که می‌تواند آفات فراوانی در پی داشته باشد.
۲-لابی‌گران هم‌زمان که طرح تخریب بخش‌هایی از بافت تاریخی شیراز را به پیش می‌برند، گوشه چشمی هم در قربانی‌کردن عدالت دارند. به‌تازگی شکایتی علیه وزیر کشور به دلیل انتصاب شهردار شیراز مطرح شده؛ شکایتی که در یکی از شعب دیوان عدالت اداری در‌‌حال رسیدگی‌ است. حرف شکایت این است که شهردار شیراز شرایط قانونی لازم را برای تصدی این سمت نداشته و بر همین اساس دادخواستی برای ابطال این حکم در دیوان عدالت اداری به جریان افتاده اما خبر بد آنکه برخی از نمایندگان مجلس که با شعارهای انقلابی وارد پارلمان شده‌اند، درصدد اعمال فشارهایی بر قوه قضائیه هستند تا رأی دیوان عدالت اداری به زیان شهردار شیراز صادر نشود. آبشخور «آن دست‌های پشت‌پرده برای تخریب بافت تاریخی شیراز» و «اعمال فشار بر دستگاه قضائی جهت به‌فرجام‌نرسیدن شکایت علیه حکم شهردار شیراز» یکی‌ است؛ گویی صندلی‌هایی برقرار خواهد ماند که بر چهره بافت تاریخی شیراز تیغ از نیام برکشد. در میانه تلخی‌های زمانه و تیر و تیغ و شمشیر بر تن ملُک، کاش اندکی عدالت و انصاف وجود داشته باشد تا آن فرجام تلخی که لابی‌گران و مخالفان بافت تاریخی شیراز در پی آن هستند، به شکست کشانده شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.