|

طرح «صیانت حقوق عامه در مقابل حیوانات خطرناک و مضر»

غیرضروری‌ترین طرح مجلس

زهرا مشتاق

اگر یکی از معیارهای سنجش عملکرد هر نهاد، مصوبه‌ها و قوانین اجرائی آن باشد، طرح «صیانت حقوق عامه در مقابل حیوانات خطرناک و مضر» که در تاریخ ۱۸ آبان سال جاری در مجلس شورای اسلامی طرح شد، یکی از عجیب‌ترین و غیر‌ضروری‌ترین طرح‌هایی است که آحاد مردم را به واکنش واداشت. در شرایطی که مردم کشور با سخت‌ترین مسائل اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و انواع دیگر مشکلات جدی داخلی و بین‌المللی روبه‌رو هستند، آیا موضوع مهم اهالی مجلس سگ‌ها و گربه‌ها و دیگر حیوانات است. طرحی که در مقاطع مختلف و با عناوین مشابه در مجلس ارائه و اکنون در یکدستی قوا به نظر می‌رسد اراده راسخی در تصویب آن وجود دارد. بیان چنین طرحی اساسا بیش از هر چیز نه‌تنها نشان‌دهنده دور‌بودن اهالی مجلس از نگاه و خواسته‌های مردم است، دخالت در جزئی‌ترین امور فردی نیز محسوب می‌شود. این طرح بیش از آنکه صیانت از حقوق عامه مردم باشد، یک رویارویی جدی با علایق قشری وسیع از مردم است. اگر نگاه سلیقه‌ای در مجلس به خود اجازه می‌دهد که به جای مردم فکر کرده و به جای آنها در چنین امر غیرلازمی ورود کرده و تصمیم بگیرد، معنایش نبود اشرف صحیح بر وظایف نمایندگی مردم است. تصویب چنین طرح‌هایی درست مثل عملکرد صداوسیما در حذف و نمایش بخش وسیعی از مردم است. چه کسی گفته است سگ‌ها و گربه‌ها مضر و خطرناک هستند؟ زندگی انسان‌ها از بدو خلقت عجین با طبیعت و حیوانات بوده است و حضور حیوانات عنصری مهم در چرخه طبیعی هستی بوده است. وجود حیوانات موجب بروز عواطف عمیق انسانی و ایجاد دوستی و آرامش است. در جایی که یکی از معیارهای رشد و توسعه کشورها، میزان دوستی و اهمیت به حیوانات است. عدم علاقه نمایندگان مجلس به حیوانات و بعضا تلقی نجس از حیوانات که در بند یک ماده ۶۸۸ نیز به آن اشاره شده است، نمی‌تواند و نباید تصمیمی برای همه مردم باشد. چون در سال‌های اخیر، مردم توجه و دوستی بیشتری به حیوانات نشان داده‌اند. فعالیت و تعداد حامیان حقوق حیوانات بیشتر شده و کودکان نیز انس و نزدیکی بیشتری با این مخلوقات مهربان پیدا کرده‌اند و بسیاری از ایرانیان در خانه‌های خود از حیوانات اهلی و مهربانی مثل سگ‌ها و گربه‌ها و پرندگان (البته متأسفانه در قفس) نگهداری می‌کنند. ارائه این طرح که وجهی کاملا خودخواهانه دارد، محصور‌کردن حیوانات و نقض جدی و رسمی حقوق آنهاست. حیواناتی که درست مانند گیاهان و انسان‌ها از‌جمله مخلوقات خداوند بوده و به همان اندازه که ما حق حیات داریم، آنان نیز حق زندگی دارند. شاید ارائه‌دهندگان طرح همچنین گوشه چشمی به افزایش جمعیت داشته باشند و وجود حیوانات را یکی از موانع این طرح بدانند.

این طرح با مستثنا کردن سازمان‌هایی مانند هلال‌احمر، نیروهای مسلح و انتظامی، مراکز و آزمایشگاه‌های تخصصی و درمانی و چند مورد دیگر در بقیه موارد، واردات، تولید، تکثیر و پرورش، خرید و فروش و حمل‌ونقل و گردانیدن اعم از پیاده یا با وسیله نقلیه و نگهداری از حیوانات وحشی نامتعارف، مضر و خطرناک از قبیل تمساح، مار، سوسمار، موش، میمون، لاکپشت، گربه، خرگوش و سگ را غیرقانونی دانسته و جزای نقدی 10 تا 30 برابر حداقل حقوق یک کارگر و ضبط حیوان برای اجرای آن در نظر گرفته شده است.
مفاد این طرح نشان‌دهنده عمق ناآگاهی نویسندگان آن در برابر حیوانات و حامیان آنهاست. آنچه کنشگران حوزه محیط زیست و حقوق حیوانات را به فغان آورده است، دادن مجوزهای شکار بی‌دلیل و بی‌رویه از سوی سازمان محیط زیست است. عدم آموزش روستاییان در برخورد با حیواناتی مانند ببر و خرس و جلوگیری از کشتن وحشیانه آنهاست که بارها دیده شده است. و همین اواخر داستان دردناک کروکودیل‌ها است که زنده‌زنده پوستشان کنده می‌شود و شکارچیان مجوز فعالیت رسمی از سازمان محیط زیست دارند. دادخواهی حامیان حیوانات برای سگ‌های بینوایی است که توسط پیمانکاران مرتبط به شهرداری با گلوله، سم و اسید به شکلی غیر‌انسانی و کاملا غیر‌اخلاقی کشته می‌شوند. فریاد حامیان از ورود غیر‌قانونی انواع حیواناتی است که به شکلی دردناک از کشورهای دیگر وارد و مورد آسیب و ظلم قرار می‌گیرند؛ اما این طرح به طور مستقیم سگ‌ها و گربه‌هایی را هدف قرار داده که زندگی دوستانه و مسالمت‌آمیزی با انسان‌ها دارند. شرکت در طرح کارزار و جمع‌آوری امضا برای خارج‌شدن این طرح از دستور مجلس، یک پیام کاملا مستقیم و مشخص دارد؛ اگر شما به حیوانات علاقه‌ای ندارید، اجازه ندارید به جای ما فکر کنید و تصمیم بگیرید. نمی‌توان در یک قانون من‌درآوردی از ورود حیوانات به پارک‌ها، خیابان‌ها، اتومبیل‌ها یا خانه‌ها جلوگیری کرد. نمی‌توان در علایق و افکار خصوصی مردم دخالت کرد. در بند دوم همین ماده ۶۸۸ اتحادیه صنف مشاوران املاک موظف شده‌اند سه ماه پس از ابلاغ رسمی این قانون، ممنوعیت نگهداری حیوانات را که موضوع این قانون است، جهت اطلاع و رعایت موازین از سوی مالکان و مستأجران در قراردادها به طور رسمی ذکر کنند و در صورت تخلف، طرفین به جزای نقدی و ضبط حیوان محکوم
خواهند شد!
حتی تصور اجرائی‌شدن چنین قانونی در جهان امروز چنان است که می‌تواند حیرت‌انگیز و موجب مضحکه ما شود.
سؤال اینجاست که آیا آقایان و خانم‌های نماینده مجلس در این کشور و این جامعه زندگی نمی‌کنند و انبوه مشکلاتی را که نفس مردم را به شماره انداخته است، مشاهده نمی‌کنند که اکنون باز تصمیم به اعمال محدودیتی دیگر گرفته‌اند.

اگر یکی از معیارهای سنجش عملکرد هر نهاد، مصوبه‌ها و قوانین اجرائی آن باشد، طرح «صیانت حقوق عامه در مقابل حیوانات خطرناک و مضر» که در تاریخ ۱۸ آبان سال جاری در مجلس شورای اسلامی طرح شد، یکی از عجیب‌ترین و غیر‌ضروری‌ترین طرح‌هایی است که آحاد مردم را به واکنش واداشت. در شرایطی که مردم کشور با سخت‌ترین مسائل اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و انواع دیگر مشکلات جدی داخلی و بین‌المللی روبه‌رو هستند، آیا موضوع مهم اهالی مجلس سگ‌ها و گربه‌ها و دیگر حیوانات است. طرحی که در مقاطع مختلف و با عناوین مشابه در مجلس ارائه و اکنون در یکدستی قوا به نظر می‌رسد اراده راسخی در تصویب آن وجود دارد. بیان چنین طرحی اساسا بیش از هر چیز نه‌تنها نشان‌دهنده دور‌بودن اهالی مجلس از نگاه و خواسته‌های مردم است، دخالت در جزئی‌ترین امور فردی نیز محسوب می‌شود. این طرح بیش از آنکه صیانت از حقوق عامه مردم باشد، یک رویارویی جدی با علایق قشری وسیع از مردم است. اگر نگاه سلیقه‌ای در مجلس به خود اجازه می‌دهد که به جای مردم فکر کرده و به جای آنها در چنین امر غیرلازمی ورود کرده و تصمیم بگیرد، معنایش نبود اشرف صحیح بر وظایف نمایندگی مردم است. تصویب چنین طرح‌هایی درست مثل عملکرد صداوسیما در حذف و نمایش بخش وسیعی از مردم است. چه کسی گفته است سگ‌ها و گربه‌ها مضر و خطرناک هستند؟ زندگی انسان‌ها از بدو خلقت عجین با طبیعت و حیوانات بوده است و حضور حیوانات عنصری مهم در چرخه طبیعی هستی بوده است. وجود حیوانات موجب بروز عواطف عمیق انسانی و ایجاد دوستی و آرامش است. در جایی که یکی از معیارهای رشد و توسعه کشورها، میزان دوستی و اهمیت به حیوانات است. عدم علاقه نمایندگان مجلس به حیوانات و بعضا تلقی نجس از حیوانات که در بند یک ماده ۶۸۸ نیز به آن اشاره شده است، نمی‌تواند و نباید تصمیمی برای همه مردم باشد. چون در سال‌های اخیر، مردم توجه و دوستی بیشتری به حیوانات نشان داده‌اند. فعالیت و تعداد حامیان حقوق حیوانات بیشتر شده و کودکان نیز انس و نزدیکی بیشتری با این مخلوقات مهربان پیدا کرده‌اند و بسیاری از ایرانیان در خانه‌های خود از حیوانات اهلی و مهربانی مثل سگ‌ها و گربه‌ها و پرندگان (البته متأسفانه در قفس) نگهداری می‌کنند. ارائه این طرح که وجهی کاملا خودخواهانه دارد، محصور‌کردن حیوانات و نقض جدی و رسمی حقوق آنهاست. حیواناتی که درست مانند گیاهان و انسان‌ها از‌جمله مخلوقات خداوند بوده و به همان اندازه که ما حق حیات داریم، آنان نیز حق زندگی دارند. شاید ارائه‌دهندگان طرح همچنین گوشه چشمی به افزایش جمعیت داشته باشند و وجود حیوانات را یکی از موانع این طرح بدانند.

این طرح با مستثنا کردن سازمان‌هایی مانند هلال‌احمر، نیروهای مسلح و انتظامی، مراکز و آزمایشگاه‌های تخصصی و درمانی و چند مورد دیگر در بقیه موارد، واردات، تولید، تکثیر و پرورش، خرید و فروش و حمل‌ونقل و گردانیدن اعم از پیاده یا با وسیله نقلیه و نگهداری از حیوانات وحشی نامتعارف، مضر و خطرناک از قبیل تمساح، مار، سوسمار، موش، میمون، لاکپشت، گربه، خرگوش و سگ را غیرقانونی دانسته و جزای نقدی 10 تا 30 برابر حداقل حقوق یک کارگر و ضبط حیوان برای اجرای آن در نظر گرفته شده است.
مفاد این طرح نشان‌دهنده عمق ناآگاهی نویسندگان آن در برابر حیوانات و حامیان آنهاست. آنچه کنشگران حوزه محیط زیست و حقوق حیوانات را به فغان آورده است، دادن مجوزهای شکار بی‌دلیل و بی‌رویه از سوی سازمان محیط زیست است. عدم آموزش روستاییان در برخورد با حیواناتی مانند ببر و خرس و جلوگیری از کشتن وحشیانه آنهاست که بارها دیده شده است. و همین اواخر داستان دردناک کروکودیل‌ها است که زنده‌زنده پوستشان کنده می‌شود و شکارچیان مجوز فعالیت رسمی از سازمان محیط زیست دارند. دادخواهی حامیان حیوانات برای سگ‌های بینوایی است که توسط پیمانکاران مرتبط به شهرداری با گلوله، سم و اسید به شکلی غیر‌انسانی و کاملا غیر‌اخلاقی کشته می‌شوند. فریاد حامیان از ورود غیر‌قانونی انواع حیواناتی است که به شکلی دردناک از کشورهای دیگر وارد و مورد آسیب و ظلم قرار می‌گیرند؛ اما این طرح به طور مستقیم سگ‌ها و گربه‌هایی را هدف قرار داده که زندگی دوستانه و مسالمت‌آمیزی با انسان‌ها دارند. شرکت در طرح کارزار و جمع‌آوری امضا برای خارج‌شدن این طرح از دستور مجلس، یک پیام کاملا مستقیم و مشخص دارد؛ اگر شما به حیوانات علاقه‌ای ندارید، اجازه ندارید به جای ما فکر کنید و تصمیم بگیرید. نمی‌توان در یک قانون من‌درآوردی از ورود حیوانات به پارک‌ها، خیابان‌ها، اتومبیل‌ها یا خانه‌ها جلوگیری کرد. نمی‌توان در علایق و افکار خصوصی مردم دخالت کرد. در بند دوم همین ماده ۶۸۸ اتحادیه صنف مشاوران املاک موظف شده‌اند سه ماه پس از ابلاغ رسمی این قانون، ممنوعیت نگهداری حیوانات را که موضوع این قانون است، جهت اطلاع و رعایت موازین از سوی مالکان و مستأجران در قراردادها به طور رسمی ذکر کنند و در صورت تخلف، طرفین به جزای نقدی و ضبط حیوان محکوم
خواهند شد!
حتی تصور اجرائی‌شدن چنین قانونی در جهان امروز چنان است که می‌تواند حیرت‌انگیز و موجب مضحکه ما شود.
سؤال اینجاست که آیا آقایان و خانم‌های نماینده مجلس در این کشور و این جامعه زندگی نمی‌کنند و انبوه مشکلاتی را که نفس مردم را به شماره انداخته است، مشاهده نمی‌کنند که اکنون باز تصمیم به اعمال محدودیتی دیگر گرفته‌اند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.