|

زن‌کشی، پرتره‌ای از قربانیان

‌«هنی بومونت» به‌تازگی مجموعه‌ای از آثارش را منتشر کرده که به موضوع زن‌کشی در بریتانیا می‌پردازد. طبق آمارها سال گذشته در انگلستان ۱۱۸ زن به قتل رسیده‌اند و هشتم مارس گذشته هم یک نماینده زن پارلمان در نطقی اسامی این 118 زن را پشت تریبون خواند. پدیده زن‌کشی چند‌سالی است که مورد توجه قرار گرفته و مطالعاتی هم درباره آن انجام شده است. واژه Femicide که در فارسی «زن‌کشی» ترجمه می‌شود، به مسئله قتل زنان می‌پردازد. البته در آن جنسیت قاتل مهم نیست و این‌گونه نیست که تنها به قتل‌هایی که از سوی مردان رخ می‌دهد، بپردازد بلکه مسئله قتل زنان را بررسی می‌کند و اینکه این مسئله چه تفاوت‌هایی با قتل مردان دارد. اگرچه طبق آمارها همچنان مردان و به‌ویژه همسرها مهم‌ترین متهمان پرونده‌های زن‌کشی در دنیا هستند. چنانچه در این مجموعه از آثار منتشر‌شده هم بیشتر قاتلان را مردان تشکیل می‌دهند. «هنی بومونت» می‌گوید که این مجموعه آثار را برای جلب توجه و آگاهی‌بخشی عمومی درباره قتل زنان آفریده است. همچنین این آثار در جریان کمپینی برای پایان‌دادن به زن‌کشی با شعار «پایان زن‌کشی/End femicide » منتشر شده است. گاردین گزارش مفصلی از این تابلوها و هنرمند آنها منتشر کرده است و در کنار هر تصویر داستانی از زنان به قتل رسیده، شیوه قتل‌ آنها و زندگی روزانه‌شان منتشر کرده است. در چند مورد از قتل‌ها «هنی بومونت» به تصاویر مقتول‌ها دسترسی نداشته و برای همین به‌جای پرتره مقتول یک گلدان کشیده است. او در مصاحبه‌ای که با گاردین انجام داده، می‌گوید: «به‌عنوان بخشی از جامعه زنان و برای مقابله با فراموشی این مرگ‌ها و قتل‌ها تلاش کرده تا با نقاشی از پرتره هر ۱۱۸ قربانی یاد آنها را زنده نگه دارد». گاهی پرونده یک قتل‌ یا تجاوز در بریتانیا به‌شدت مورد‌توجه قرار می‌گیرد و حساسیت عمومی حول آن شکل می‌گیرد اما گویی همه این حساسیت‌ها هم چندان برای جامعه مهم نیست؛ چرا‌که بعد از آن هم شاهد آمار قتل و جنایت با همان سرعت هستیم. برای نمونه ربایش، تجاوز و قتل سارا ادوارد در سپتامبر گذشته به موضوعی داغ و ملی در انگلستان بدل شده بود و مردم و رسانه‌ها نسبت به آن حساسیت بالایی داشتند. اما بعد از آن هم همچنان شاهد گسترش قتل‌ها بودیم. چنان‌که طبق آمارها تا اینجا و در سال ۲۰۲۱‌‌، ۸۱ زن به قتل رسیده‌اند و احتمالا تا پایان سال این عدد به همان عدد سال گذشته نزدیک خواهد شد. با این‌همه آیا کمپین‌هایی مانند کمپین «پایان زن‌کشی» می‌تواند به کاهش آمارها و آگاهی‌رسانی عمومی در این زمینه منجر شود؟
‌نیلی مصطفی، یک زن مسلمان و ۴۳‌ساله ساکن بیرمنگام بود که به‌دست شوهر خود در خانه‌اش به قتل رسید. همسرش به حبس ابد بدون اجازه تجدیدنظر حداقل در ۳۰ سال ابتدایی حبس محکوم شد. از الیسا اسمیت هم تصویری در دست نبود و به‌جای او گلدانی طراحی شده. همسرش این زن ۷۱ساله ساکن کمبریج را به قتل رساند و سپس خودکشی کرد!
‌«هنی بومونت» به‌تازگی مجموعه‌ای از آثارش را منتشر کرده که به موضوع زن‌کشی در بریتانیا می‌پردازد. طبق آمارها سال گذشته در انگلستان ۱۱۸ زن به قتل رسیده‌اند و هشتم مارس گذشته هم یک نماینده زن پارلمان در نطقی اسامی این 118 زن را پشت تریبون خواند. پدیده زن‌کشی چند‌سالی است که مورد توجه قرار گرفته و مطالعاتی هم درباره آن انجام شده است. واژه Femicide که در فارسی «زن‌کشی» ترجمه می‌شود، به مسئله قتل زنان می‌پردازد. البته در آن جنسیت قاتل مهم نیست و این‌گونه نیست که تنها به قتل‌هایی که از سوی مردان رخ می‌دهد، بپردازد بلکه مسئله قتل زنان را بررسی می‌کند و اینکه این مسئله چه تفاوت‌هایی با قتل مردان دارد. اگرچه طبق آمارها همچنان مردان و به‌ویژه همسرها مهم‌ترین متهمان پرونده‌های زن‌کشی در دنیا هستند. چنانچه در این مجموعه از آثار منتشر‌شده هم بیشتر قاتلان را مردان تشکیل می‌دهند. «هنی بومونت» می‌گوید که این مجموعه آثار را برای جلب توجه و آگاهی‌بخشی عمومی درباره قتل زنان آفریده است. همچنین این آثار در جریان کمپینی برای پایان‌دادن به زن‌کشی با شعار «پایان زن‌کشی/End femicide » منتشر شده است. گاردین گزارش مفصلی از این تابلوها و هنرمند آنها منتشر کرده است و در کنار هر تصویر داستانی از زنان به قتل رسیده، شیوه قتل‌ آنها و زندگی روزانه‌شان منتشر کرده است. در چند مورد از قتل‌ها «هنی بومونت» به تصاویر مقتول‌ها دسترسی نداشته و برای همین به‌جای پرتره مقتول یک گلدان کشیده است. او در مصاحبه‌ای که با گاردین انجام داده، می‌گوید: «به‌عنوان بخشی از جامعه زنان و برای مقابله با فراموشی این مرگ‌ها و قتل‌ها تلاش کرده تا با نقاشی از پرتره هر ۱۱۸ قربانی یاد آنها را زنده نگه دارد». گاهی پرونده یک قتل‌ یا تجاوز در بریتانیا به‌شدت مورد‌توجه قرار می‌گیرد و حساسیت عمومی حول آن شکل می‌گیرد اما گویی همه این حساسیت‌ها هم چندان برای جامعه مهم نیست؛ چرا‌که بعد از آن هم شاهد آمار قتل و جنایت با همان سرعت هستیم. برای نمونه ربایش، تجاوز و قتل سارا ادوارد در سپتامبر گذشته به موضوعی داغ و ملی در انگلستان بدل شده بود و مردم و رسانه‌ها نسبت به آن حساسیت بالایی داشتند. اما بعد از آن هم همچنان شاهد گسترش قتل‌ها بودیم. چنان‌که طبق آمارها تا اینجا و در سال ۲۰۲۱‌‌، ۸۱ زن به قتل رسیده‌اند و احتمالا تا پایان سال این عدد به همان عدد سال گذشته نزدیک خواهد شد. با این‌همه آیا کمپین‌هایی مانند کمپین «پایان زن‌کشی» می‌تواند به کاهش آمارها و آگاهی‌رسانی عمومی در این زمینه منجر شود؟
‌نیلی مصطفی، یک زن مسلمان و ۴۳‌ساله ساکن بیرمنگام بود که به‌دست شوهر خود در خانه‌اش به قتل رسید. همسرش به حبس ابد بدون اجازه تجدیدنظر حداقل در ۳۰ سال ابتدایی حبس محکوم شد. از الیسا اسمیت هم تصویری در دست نبود و به‌جای او گلدانی طراحی شده. همسرش این زن ۷۱ساله ساکن کمبریج را به قتل رساند و سپس خودکشی کرد!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.