باید به گلاسگو امیدوار بود؟
این روزها کنفرانس تغییرات اقلیمی (کاپ ۲۶) در گلاسگوی اسکاتلند درحال برگزاری است. بزرگترین رویداد سال جدید که درباره اهمیت توجه به تغییرات اقلیمی در دنیا درحال برگزاری است. در این نشست رهبران بسیاری از کشورهای دنیا حاضرند و از تلاشها و سیاستهای دولتهایشان برای مقابله با تغییرات اقلیمی سخن میگویند. یکی از تصمیمهای مهم این نشست تعهد رهبران جهان به پایان جنگلزدایی تا ۲۰۳۰ بود. بیش از صد کشور جهان موافقت کردهاند تا سال ۲۰۳۰ به روند جنگلزدایی در جهان پایان دهند. برزیل که بخش بزرگی از جنگلهای بارانی آمازون را با قطع درختان از دست داده یکی از امضاکنندگان این پیمان خواهد بود. این پیمان که شامل تلاش برای احیای جنگلها میشود ۱۹ میلیارد دلار بودجه دولتی و شخصی را در خود گنجانده است. کارشناسان منابع جنگلی از این خبر استقبال کردهاند اما هشدار دادهاند که پیمان قبلی در سال ۲۰۱۴ بههیچوجه به کاهش سرعت جنگلزدایی منجر نشد و کشورها باید تعهدات خود را اجرا کنند. قطع جنگلها به تغییرات اقلیمی دامن میزند؛ چراکه توان جنگلها را در جذب میزان عظیمی کربن از میان میبرد. کانادا، روسیه، برزیل و اندونزی، از جمله کشورهایی هستند که گفتهاند به این پیمان خواهند پیوست و ۸۵ درصد جنگلهای جهان در خاک آنها قرار دارد. بخشی از بودجه تأمینشده برای این برنامه در اختیار کشورهای درحالتوسعه قرار میگیرد تا زمینهای آسیبدیده را احیا کنند، با حریقهای جنگلی مقابله و از جوامع بومی حمایت کنند. بهجز ماجرای جنگلزدایی رهبران جهان حاضر در این نشست هم وعدههایی درخصوص مبارزه با تغییرات اقلیمی دادهاند. از جمله دولت هند میگوید تا سال ۲۰۷۰ انتشار آلایندههای کربنی را در این کشور به صفر میرساند. نارندرا مودی، نخستوزیر هند در حالی این وعده را در کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل - کاپ ۲۶ - اعلام کرد که یکی از اهداف اصلی این اجلاس رسیدن به وضعیت کربن خنثی در سال ۲۰۵۰ بود. وضعیت کربن خنثی به این معناست که کشورها تنها به اندازهای که توان جذب کربن را دارند، آلاینده کربنی تولید کنند. با این حساب به میزان کربنی که در اتمسفر وجود دارد، اضافه نخواهد شد. در نقطه مقابل، چین اعلام کرده است که تا سال ۲۰۶۰ به نقطه کربن خنثی میرسد و آمریکا و اروپا گفتهاند تا سال ۲۰۵۰ به این هدف خواهند رسید. هند پس از چین، ایالات متحده و اتحادیه اروپا بیشترین میزان دیاکسیدکربن را در جهان تولید میکند اما با جمعیت انبوهی که دارد، میزان تولید سرانه کربن آن نسبت به دیگر اقتصادهای بزرگ جهان بسیار پایینتر است. یکی از حواشی این نشست مربوط به ماجرای راهندادن سفیر اسرائیل به این نشست است. کارینه حرار، وزیر انرژی اسرائیل که ویلچرنشین است به سبب نوع طراحی سالن برگزاری نشست نتوانست در این نشست شرکت کند و این مسئله موجب شکایت اسرائیلیها از برگزارکنندگان این نشست شده. کارینه حرار گفت مایه تأسف است که سازمان ملل امکان دسترسی به رویدادهای خود را فراهم نکرده است. وقتی پای نشستهای محیطزیستی در میان باشد، حتما هم خبری از گرتا تونبرگ است. او که در اعتراضات پیش از این نشست هم شرکت کرده بود، از روشهای فعالان محیط زیست که جادهها را بهعنوان اعتراض مسدود میکنند، حمایت کرده و گفته است: «گاهی باید مردم را عصبانی کنید». فعالان محیط زیست بارها به نشانه اعتراض جادههای اصلی را مسدود کردند. این فعال محیط زیست به بیبیسی گفت مردم باید «فشار عمومی گستردهای را بر سیاستمداران وارد کنند، تا این اطمینان حاصل شود که آنها به اندازه کافی برای کاهش انتشار دیاکسیدکربن عمل میکنند». تونبرگ که پس از رهبری اعتصابات مدارس در اعتراض به تغییرات اقلیمی در سراسر جهان به شهرت رسید، گفت که جنبش خودش اگر مقاومت نشان نمیداد، هرگز اینقدر بزرگ نمیشد. او همچنین گفت که از «نظر تئوری» احتمال دستیابی به توافقی در گلاسگو برای حفظ گرمایش زمین به کمتر از ۱.۵ درجه سانتیگراد وجود دارد که از نظر دانشمندان چنین اقدامی از بدترین تأثیرات تغییرات آب و هوایی جلوگیری میکند.
این روزها کنفرانس تغییرات اقلیمی (کاپ ۲۶) در گلاسگوی اسکاتلند درحال برگزاری است. بزرگترین رویداد سال جدید که درباره اهمیت توجه به تغییرات اقلیمی در دنیا درحال برگزاری است. در این نشست رهبران بسیاری از کشورهای دنیا حاضرند و از تلاشها و سیاستهای دولتهایشان برای مقابله با تغییرات اقلیمی سخن میگویند. یکی از تصمیمهای مهم این نشست تعهد رهبران جهان به پایان جنگلزدایی تا ۲۰۳۰ بود. بیش از صد کشور جهان موافقت کردهاند تا سال ۲۰۳۰ به روند جنگلزدایی در جهان پایان دهند. برزیل که بخش بزرگی از جنگلهای بارانی آمازون را با قطع درختان از دست داده یکی از امضاکنندگان این پیمان خواهد بود. این پیمان که شامل تلاش برای احیای جنگلها میشود ۱۹ میلیارد دلار بودجه دولتی و شخصی را در خود گنجانده است. کارشناسان منابع جنگلی از این خبر استقبال کردهاند اما هشدار دادهاند که پیمان قبلی در سال ۲۰۱۴ بههیچوجه به کاهش سرعت جنگلزدایی منجر نشد و کشورها باید تعهدات خود را اجرا کنند. قطع جنگلها به تغییرات اقلیمی دامن میزند؛ چراکه توان جنگلها را در جذب میزان عظیمی کربن از میان میبرد. کانادا، روسیه، برزیل و اندونزی، از جمله کشورهایی هستند که گفتهاند به این پیمان خواهند پیوست و ۸۵ درصد جنگلهای جهان در خاک آنها قرار دارد. بخشی از بودجه تأمینشده برای این برنامه در اختیار کشورهای درحالتوسعه قرار میگیرد تا زمینهای آسیبدیده را احیا کنند، با حریقهای جنگلی مقابله و از جوامع بومی حمایت کنند. بهجز ماجرای جنگلزدایی رهبران جهان حاضر در این نشست هم وعدههایی درخصوص مبارزه با تغییرات اقلیمی دادهاند. از جمله دولت هند میگوید تا سال ۲۰۷۰ انتشار آلایندههای کربنی را در این کشور به صفر میرساند. نارندرا مودی، نخستوزیر هند در حالی این وعده را در کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل - کاپ ۲۶ - اعلام کرد که یکی از اهداف اصلی این اجلاس رسیدن به وضعیت کربن خنثی در سال ۲۰۵۰ بود. وضعیت کربن خنثی به این معناست که کشورها تنها به اندازهای که توان جذب کربن را دارند، آلاینده کربنی تولید کنند. با این حساب به میزان کربنی که در اتمسفر وجود دارد، اضافه نخواهد شد. در نقطه مقابل، چین اعلام کرده است که تا سال ۲۰۶۰ به نقطه کربن خنثی میرسد و آمریکا و اروپا گفتهاند تا سال ۲۰۵۰ به این هدف خواهند رسید. هند پس از چین، ایالات متحده و اتحادیه اروپا بیشترین میزان دیاکسیدکربن را در جهان تولید میکند اما با جمعیت انبوهی که دارد، میزان تولید سرانه کربن آن نسبت به دیگر اقتصادهای بزرگ جهان بسیار پایینتر است. یکی از حواشی این نشست مربوط به ماجرای راهندادن سفیر اسرائیل به این نشست است. کارینه حرار، وزیر انرژی اسرائیل که ویلچرنشین است به سبب نوع طراحی سالن برگزاری نشست نتوانست در این نشست شرکت کند و این مسئله موجب شکایت اسرائیلیها از برگزارکنندگان این نشست شده. کارینه حرار گفت مایه تأسف است که سازمان ملل امکان دسترسی به رویدادهای خود را فراهم نکرده است. وقتی پای نشستهای محیطزیستی در میان باشد، حتما هم خبری از گرتا تونبرگ است. او که در اعتراضات پیش از این نشست هم شرکت کرده بود، از روشهای فعالان محیط زیست که جادهها را بهعنوان اعتراض مسدود میکنند، حمایت کرده و گفته است: «گاهی باید مردم را عصبانی کنید». فعالان محیط زیست بارها به نشانه اعتراض جادههای اصلی را مسدود کردند. این فعال محیط زیست به بیبیسی گفت مردم باید «فشار عمومی گستردهای را بر سیاستمداران وارد کنند، تا این اطمینان حاصل شود که آنها به اندازه کافی برای کاهش انتشار دیاکسیدکربن عمل میکنند». تونبرگ که پس از رهبری اعتصابات مدارس در اعتراض به تغییرات اقلیمی در سراسر جهان به شهرت رسید، گفت که جنبش خودش اگر مقاومت نشان نمیداد، هرگز اینقدر بزرگ نمیشد. او همچنین گفت که از «نظر تئوری» احتمال دستیابی به توافقی در گلاسگو برای حفظ گرمایش زمین به کمتر از ۱.۵ درجه سانتیگراد وجود دارد که از نظر دانشمندان چنین اقدامی از بدترین تأثیرات تغییرات آب و هوایی جلوگیری میکند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.