|

«ایران درودی» نقاشی که مرا متعجب می‌کرد

رضا بانگیز - هنرمند نقاش

وقتی به هنرستان زیبای پسران می‌رفتم تا فارغ‌التحصیل شوم، آن زمان استادان ما زنده‌یادان «هانیبال الخاص» و «مارکو گریگوریان» بودند که همیشه به ما توصیه می‌کردند حتما نمایشگاه‌های هنری و رویدادهای فرهنگی‌-‌هنری را دنبال کنیم. با توجه به این توصیه‌ها من و هم‌کلاسی‌هایم تشویق می‌شدیم از نمایشگاه‌ها دیدن کنیم. آن زمان شنیده بودیم که خانم ایران درودی در خیابان کالج، خانه «فرهنگ و هنر» نمایشگاهی برپا کرده‌اند. باور کنید از شوق دیدار از پیچ شمیران تا آنجا را پای پیاده رفتیم و متوجه نشدیم که چگونه آمدیم! وقتی وارد سالن شدیم دیدیم چه سالن مربع بزرگی! از آن مهم‌‌تر وقتی نقاشی‌ها را مشاهده کردیم، شگفت‌زده شدیم؛ رنگ‌ها، نورها و رؤیاها ما را مسحور خود کرده بود. به نظرم کارهای عالی بودند؛ اما خانم درودی را از نزدیک‌ ملاقات نکردیم‌... . گذشت تا اینکه در روزنامه‌ها خواندیم زن نقاش ایرانی با هنرمند اسپانیایی سبیل رو به بالا یعنی سالوادور دالی ملاقات کرده! متعجب با خودمان گفتیم مگه می‌شه؟ زن نقاش ایرانی کجا و سالوادور دالی کجا؟! اما بعد‌ها به فکر بچگانه‌مان خندیدم و گفتیم چراکه نه! ایران درودی هم هنرمند بود و سالوادور دالی هم یک هنرمند دیگر... بازهم گذشت... سال‌های بعد در نمایشگاه خصوصی از کارهای ایران دعوت شدیم. او را از نزدیک دیدم که با خبرنگاران کل‌کل می‌کند و سؤالات آنها را ناشیانه و غیرمرتبط می‌داند و با غرور خاصی به آنها پاسخ می‌داد! باز متعجب شدم... باز گذشت و شنیدم که کسی یکی از نقاشی‌های ایران درودی را به مبلغ ۱۵۰ هزار تومان خریده! آن زمان با ۲۵ هزار تومان می‌توانستیم یک خانه در تهران بخریم. گفتیم چگونه می‌شود که آثار ایران این‌قدر گران باشد؟ اصلا چه کسی این اثر را به بهای گرانی خریداری کرده... پاسخی دریافت نکردم و من همواره انگشت حیرت بر دهان داشتم... باز هم گذشت... نمایشگاهی از آثار ایران درودی در اکو برپا شد. ما که در حیاط منتظر ایستاده بودیم، دم در با ماشین مدل‌بالایی مواجه شدیم که زنی واکر‌به‌دست از آن پیاده شد. نزدیک‌تر شدم و دیدم «ایران درودی» است. هنگام احوال‌پرسی با همه خوش‌وبش کرد و دیگران را «عزیزم» خطاب می‌کرد... این خوش‌رویی‌اش باز مرا متعجب کرد! امروز که خبر فوت ایران درودی را شنیدم، ناخودآگاه این تصاویر را پشت سرهم قرار دادم... حیف که او مرد... او نقاش بزرگی بود که همواره خودش و آثارش مرا متعجب می‌کرد. روحش شاد.

وقتی به هنرستان زیبای پسران می‌رفتم تا فارغ‌التحصیل شوم، آن زمان استادان ما زنده‌یادان «هانیبال الخاص» و «مارکو گریگوریان» بودند که همیشه به ما توصیه می‌کردند حتما نمایشگاه‌های هنری و رویدادهای فرهنگی‌-‌هنری را دنبال کنیم. با توجه به این توصیه‌ها من و هم‌کلاسی‌هایم تشویق می‌شدیم از نمایشگاه‌ها دیدن کنیم. آن زمان شنیده بودیم که خانم ایران درودی در خیابان کالج، خانه «فرهنگ و هنر» نمایشگاهی برپا کرده‌اند. باور کنید از شوق دیدار از پیچ شمیران تا آنجا را پای پیاده رفتیم و متوجه نشدیم که چگونه آمدیم! وقتی وارد سالن شدیم دیدیم چه سالن مربع بزرگی! از آن مهم‌‌تر وقتی نقاشی‌ها را مشاهده کردیم، شگفت‌زده شدیم؛ رنگ‌ها، نورها و رؤیاها ما را مسحور خود کرده بود. به نظرم کارهای عالی بودند؛ اما خانم درودی را از نزدیک‌ ملاقات نکردیم‌... . گذشت تا اینکه در روزنامه‌ها خواندیم زن نقاش ایرانی با هنرمند اسپانیایی سبیل رو به بالا یعنی سالوادور دالی ملاقات کرده! متعجب با خودمان گفتیم مگه می‌شه؟ زن نقاش ایرانی کجا و سالوادور دالی کجا؟! اما بعد‌ها به فکر بچگانه‌مان خندیدم و گفتیم چراکه نه! ایران درودی هم هنرمند بود و سالوادور دالی هم یک هنرمند دیگر... بازهم گذشت... سال‌های بعد در نمایشگاه خصوصی از کارهای ایران دعوت شدیم. او را از نزدیک دیدم که با خبرنگاران کل‌کل می‌کند و سؤالات آنها را ناشیانه و غیرمرتبط می‌داند و با غرور خاصی به آنها پاسخ می‌داد! باز متعجب شدم... باز گذشت و شنیدم که کسی یکی از نقاشی‌های ایران درودی را به مبلغ ۱۵۰ هزار تومان خریده! آن زمان با ۲۵ هزار تومان می‌توانستیم یک خانه در تهران بخریم. گفتیم چگونه می‌شود که آثار ایران این‌قدر گران باشد؟ اصلا چه کسی این اثر را به بهای گرانی خریداری کرده... پاسخی دریافت نکردم و من همواره انگشت حیرت بر دهان داشتم... باز هم گذشت... نمایشگاهی از آثار ایران درودی در اکو برپا شد. ما که در حیاط منتظر ایستاده بودیم، دم در با ماشین مدل‌بالایی مواجه شدیم که زنی واکر‌به‌دست از آن پیاده شد. نزدیک‌تر شدم و دیدم «ایران درودی» است. هنگام احوال‌پرسی با همه خوش‌وبش کرد و دیگران را «عزیزم» خطاب می‌کرد... این خوش‌رویی‌اش باز مرا متعجب کرد! امروز که خبر فوت ایران درودی را شنیدم، ناخودآگاه این تصاویر را پشت سرهم قرار دادم... حیف که او مرد... او نقاش بزرگی بود که همواره خودش و آثارش مرا متعجب می‌کرد. روحش شاد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.