|

مهاجرت رؤیای زندگی بهتر

گیسو فغفوری

معاون وزیر آموزش‌و‌پرورش ایران گفت: «بازگشایی حضوری مدارس به‌تدریج از آبان با رعایت برخی الزامات آغاز خواهد شد». بیش از 18 ماه و دو سال تحصیلی است که دانش‌آموزان ایرانی در بسیاری از شهرها و استان‌ها به مدارس نمی‌‌روند و از آموزش حضوری برخوردار نیستند. بر اساس پژوهشی که در وزارت آموزش‌و‌پرورش انجام شده، مطالعات آموزش‌های مجازی منجر به افت کیفیت آموزش شده است و از هر چهار دانش‌آموز سه دانش‌آموز به‌صورت کامل از آموزش‌های مجازی بهره نبرده‌اند ‌و از این آموزش‌ها رضایت ندارند. در‌واقع تنها 35 درصد از دانش‌آموزان توانسته‌اند به‌طور کیفی از آموزش مجازی استفاده کنند. در‌حالی‌که تنها وزیر دولت سیزدهم که نتوانست از مجلس رأی اعتماد بگیرد وزیر آموزش و پرورش است و شاید این جای خوش‌وقتی دارد که سیاست‌های آموزشی بیش از 30 میلیون دانش‌آموز و معلم، هنوز دچار تغییرات گسترده مثل دیگر سازمان‌ها و وزارتخانه‌ها نشده است. هرچند به‌طور دقیق معلوم نیست که وضعیت آموزش در مدارس به چه صورت خواهد بود اما با افزایش تعداد افراد واکسینه‌شده و مقاومت دانش‌آموزان و معلمان در برابر بیماری کووید19 مقدمات حضور دانش‌آموزان در مدارس در‌حال شکل‌گیری است. در این میان اما مسئله‌ای دیگر‌ که مطرح است، مسئله مهاجرت از ایران است که در بین بخشی از خانواده‌ها تبدیل به دغدغه شده و در این میان آینده بهتر فرزندانشان یکی از علل‌ یا بهانه‌ها محسوب می‌شود. وقتی ‌آگهی‌ها و سؤال‌‌های درخواست‌کنندگان شرایط مهاجرت را بررسی می‌کنیم‌، در میان آنها چهار گروه را بیش از همه می‌توان مشاهده کرد و همچنین چهار کشور کانادا، ترکیه، امارات و قبرس روی گشاده‌تری به مهاجران ایرانی نشان می‌دهند‌ یا امکان مهاجرت و زندگی برای ایرانیان در آنها از منظر تحصیلی و دیگر مسائل آسان‌تر به نظر می‌رسد. هرچند این نکته قابل‌ذکر است که برای هر‌کدام از این دسته و گروه‌ها‌ حداقل 20 تا 25 هزار دلار نیاز است؛ آن‌هم برای شروع مهاجرت. در این مطلب به مهاجرت از منظر تحصیل فرزند می‌پردازیم.
کودکان پله مهاجرت خانواده‌ها
چند سال پیش بود که مهاجرت به کشور گرجستان افزایش یافته بود. یکی از دلایلش در کنار ارزانی خانه و امکان راهیابی این کشور به اتحادیه اروپا، مدارس اروپایی، آمریکایی و شهریه‌هایی بود که اتفاقا با شهریه مدارس غیرانتفاعی تهران برابری می‌کرد. بنابراین بسیاری از خانواده‌ها معتقد بودند هم امکان زندگی بهتر برای فرزندانشان فراهم است و هم با سرمایه‌گذاری بر فرزند دانش‌آموزشان و تحصیل در این کشور، آینده او را تضمین و راهش را برای رسیدن به زندگی بهتر هموار می‌کنند. اما با تغییر رئیس‌جمهور گرجستان و تغییر سیاست‌ها، بسیاری از خانواده ‌ها ناگزیر به بازگشت شدند. با توجه به اینکه نظام آموزشی ایران در پایه دبستان «کلاس اول تا کلاس ششم‌» بدون در‌نظر‌گرفتن نمره اداره می‌شود و ارزیابی دانش‌آموزان فقط به شکل توصیفی است، مدارس متعدد و متنوعی در این مقطع شکل گرفته است. مدارسی که بر مبنای‌ مدارس سوئیس و سیستم مونته‌سوری اداری می‌شوند، مدارس خانگی و زیر‌زمینی، مدارس مشارکتی‌، مدارس طبیعت و هوم‌اسکول‌ها. در این مدارس چند زبان تدریس می‌شود، جنسیت تفکیک نمی‌شود، کتاب‌های درسی مصوب آموزش‌و‌پرورش تدریس نمی‌شود. کودکان، اردوهای مختلف می‌روند، با انواع آموزش‌ها از آشپزی و ورزش تا لگو و باغبانی آشنا می‌شوند. بیشتر کلاس‌ها کارگاهی است و شکل متفاوتی برای نظارت و ارزشیابی بر آنها حاکم است. اولیای این دانش‌آموزان اکثرا اعتقاد و علاقه‌ای به داشتن مدارک ندارند و تنها در مقطع ششم و برای ورود به پایه بعدی، با لطایف‌الحیل، آزمون نهایی را می‌دهند و کارنامه‌ای برای فرزندشان فراهم می‌کنند. در این مدت کرونا و قرنطینه، اکثر این مدارس به فعالیت خود با تعداد بسیار محدود ادامه دادند و برنامه‌های آموزشی متعددی در فضای باز یا اردو برپا شده بود. بسیاری از خانواده‌ها با توجه به اینکه شکلی متفاوت از شکل کلیشه‌ای آموزش‌‌وپرورش را برای فرزندانشان فراهم کرده‌اند، به مهاجرت به دلیل آموزش علاقه بسیاری نشان داده‌اند. به‌خصوص برای کشورهایی مانند کانادا‌ که حتی داشتن کودکانی در این سن‌ و‌ سال، امکان ویژه‌ای برای پدر و مادر و گرفتن ویزای مهاجرتی فراهم می‌کند. این دسته از خانواده‌ها که شهریه‌هایی حداقل 30- 35 میلیون تومان به‌صورت سالانه برای مدارسشان می‌پردازند، معتقد هستند که به‌راحتی برای هزینه مدارس فرزندان خود اقدام می‌کنند و در‌عین‌حال ‌می‌توانند گام اول مهاجرت را بر این اساس بردارند.
مادر یکی از فرزندان معتقد است که در این مدارس نه پوشش اجباری برای دخترم برقرار است نه استرس و اضطراب نمره‌! چرا باید او مانند من در مدرسه رنج ببرد‌؟ حتما برای رفتن و آسودگی او اقدام می‌کنم. حتی اگر سال اول مجبور باشد به‌تنهایی و دور از ما زندگی کند.
درواقع بسیاری از خانواده‌ها با توجه به تنوعی که در زمینه آموزش آزاد در مقطع دبستان دارند، ناگهان با تفاوت آموزش رسمی در مقاطع بعدی مواجه می‌شوند و باید تدبیری برای پرکردن این فاصله بیندیشند و اکثر آنها راهی کشورهای دیگر می‌‌شوند. کانادا و فنلاند برای عده‌ای و ترکیه از منظری دیگر فرصت مناسبی را برای آنان فراهم می‌کند. فنلاند و آموزش‌و‌پرورش نوین آن، کانادا و امکان مهاجرت برای همراهان دانش‌آموز و ترکیه به دلیل داشتن مدارس دولتی با امکانات مناسب و در‌عین‌حال شهریه پایین‌تر نسبت به مدارس غیر‌انتفاعی ایران هرکدام از وجهی مورد توجه مادران و پدران هستند. در‌واقع این مسئله و همراهی آموزش‌و‌پرورش ترکیه با دانش‌آموزانی که زبان ترکی نمی‌دانند، خیال بسیاری از کسانی را که به دلایل مختلف مهاجرت می‌کنند، نیز راحت کرده است. در کانادا نیز امکان تحصیل در مدرسه برای کودک با پرداخت سالی بین 14 تا 18 هزاردلار کانادا فراهم است اما چون کودک زیر سن قانونی است، باید ماهانه هزار دلار کانادا به فردی مقیم آن کشور پرداخته شود تا مراقبت از او را بر عهده بگیرد این وضعیت البته چهار تا پنج ماه بیشتر نمی‌تواند ادامه داشته باشد و ویزای مادر یا پدر به‌عنوان محافظ نیز داده خواهد شد. به‌این‌ترتیب یک خانواده با صرف این مبالغ می‌تواند راهی این کشور شود، بدون آنکه نیاز به ویزای کار و تحصیل یا مهاجرتی داشته باشد و در پله‌های ابتدای مهاجرت گام برداشته می‌شود.

معاون وزیر آموزش‌و‌پرورش ایران گفت: «بازگشایی حضوری مدارس به‌تدریج از آبان با رعایت برخی الزامات آغاز خواهد شد». بیش از 18 ماه و دو سال تحصیلی است که دانش‌آموزان ایرانی در بسیاری از شهرها و استان‌ها به مدارس نمی‌‌روند و از آموزش حضوری برخوردار نیستند. بر اساس پژوهشی که در وزارت آموزش‌و‌پرورش انجام شده، مطالعات آموزش‌های مجازی منجر به افت کیفیت آموزش شده است و از هر چهار دانش‌آموز سه دانش‌آموز به‌صورت کامل از آموزش‌های مجازی بهره نبرده‌اند ‌و از این آموزش‌ها رضایت ندارند. در‌واقع تنها 35 درصد از دانش‌آموزان توانسته‌اند به‌طور کیفی از آموزش مجازی استفاده کنند. در‌حالی‌که تنها وزیر دولت سیزدهم که نتوانست از مجلس رأی اعتماد بگیرد وزیر آموزش و پرورش است و شاید این جای خوش‌وقتی دارد که سیاست‌های آموزشی بیش از 30 میلیون دانش‌آموز و معلم، هنوز دچار تغییرات گسترده مثل دیگر سازمان‌ها و وزارتخانه‌ها نشده است. هرچند به‌طور دقیق معلوم نیست که وضعیت آموزش در مدارس به چه صورت خواهد بود اما با افزایش تعداد افراد واکسینه‌شده و مقاومت دانش‌آموزان و معلمان در برابر بیماری کووید19 مقدمات حضور دانش‌آموزان در مدارس در‌حال شکل‌گیری است. در این میان اما مسئله‌ای دیگر‌ که مطرح است، مسئله مهاجرت از ایران است که در بین بخشی از خانواده‌ها تبدیل به دغدغه شده و در این میان آینده بهتر فرزندانشان یکی از علل‌ یا بهانه‌ها محسوب می‌شود. وقتی ‌آگهی‌ها و سؤال‌‌های درخواست‌کنندگان شرایط مهاجرت را بررسی می‌کنیم‌، در میان آنها چهار گروه را بیش از همه می‌توان مشاهده کرد و همچنین چهار کشور کانادا، ترکیه، امارات و قبرس روی گشاده‌تری به مهاجران ایرانی نشان می‌دهند‌ یا امکان مهاجرت و زندگی برای ایرانیان در آنها از منظر تحصیلی و دیگر مسائل آسان‌تر به نظر می‌رسد. هرچند این نکته قابل‌ذکر است که برای هر‌کدام از این دسته و گروه‌ها‌ حداقل 20 تا 25 هزار دلار نیاز است؛ آن‌هم برای شروع مهاجرت. در این مطلب به مهاجرت از منظر تحصیل فرزند می‌پردازیم.
کودکان پله مهاجرت خانواده‌ها
چند سال پیش بود که مهاجرت به کشور گرجستان افزایش یافته بود. یکی از دلایلش در کنار ارزانی خانه و امکان راهیابی این کشور به اتحادیه اروپا، مدارس اروپایی، آمریکایی و شهریه‌هایی بود که اتفاقا با شهریه مدارس غیرانتفاعی تهران برابری می‌کرد. بنابراین بسیاری از خانواده‌ها معتقد بودند هم امکان زندگی بهتر برای فرزندانشان فراهم است و هم با سرمایه‌گذاری بر فرزند دانش‌آموزشان و تحصیل در این کشور، آینده او را تضمین و راهش را برای رسیدن به زندگی بهتر هموار می‌کنند. اما با تغییر رئیس‌جمهور گرجستان و تغییر سیاست‌ها، بسیاری از خانواده ‌ها ناگزیر به بازگشت شدند. با توجه به اینکه نظام آموزشی ایران در پایه دبستان «کلاس اول تا کلاس ششم‌» بدون در‌نظر‌گرفتن نمره اداره می‌شود و ارزیابی دانش‌آموزان فقط به شکل توصیفی است، مدارس متعدد و متنوعی در این مقطع شکل گرفته است. مدارسی که بر مبنای‌ مدارس سوئیس و سیستم مونته‌سوری اداری می‌شوند، مدارس خانگی و زیر‌زمینی، مدارس مشارکتی‌، مدارس طبیعت و هوم‌اسکول‌ها. در این مدارس چند زبان تدریس می‌شود، جنسیت تفکیک نمی‌شود، کتاب‌های درسی مصوب آموزش‌و‌پرورش تدریس نمی‌شود. کودکان، اردوهای مختلف می‌روند، با انواع آموزش‌ها از آشپزی و ورزش تا لگو و باغبانی آشنا می‌شوند. بیشتر کلاس‌ها کارگاهی است و شکل متفاوتی برای نظارت و ارزشیابی بر آنها حاکم است. اولیای این دانش‌آموزان اکثرا اعتقاد و علاقه‌ای به داشتن مدارک ندارند و تنها در مقطع ششم و برای ورود به پایه بعدی، با لطایف‌الحیل، آزمون نهایی را می‌دهند و کارنامه‌ای برای فرزندشان فراهم می‌کنند. در این مدت کرونا و قرنطینه، اکثر این مدارس به فعالیت خود با تعداد بسیار محدود ادامه دادند و برنامه‌های آموزشی متعددی در فضای باز یا اردو برپا شده بود. بسیاری از خانواده‌ها با توجه به اینکه شکلی متفاوت از شکل کلیشه‌ای آموزش‌‌وپرورش را برای فرزندانشان فراهم کرده‌اند، به مهاجرت به دلیل آموزش علاقه بسیاری نشان داده‌اند. به‌خصوص برای کشورهایی مانند کانادا‌ که حتی داشتن کودکانی در این سن‌ و‌ سال، امکان ویژه‌ای برای پدر و مادر و گرفتن ویزای مهاجرتی فراهم می‌کند. این دسته از خانواده‌ها که شهریه‌هایی حداقل 30- 35 میلیون تومان به‌صورت سالانه برای مدارسشان می‌پردازند، معتقد هستند که به‌راحتی برای هزینه مدارس فرزندان خود اقدام می‌کنند و در‌عین‌حال ‌می‌توانند گام اول مهاجرت را بر این اساس بردارند.
مادر یکی از فرزندان معتقد است که در این مدارس نه پوشش اجباری برای دخترم برقرار است نه استرس و اضطراب نمره‌! چرا باید او مانند من در مدرسه رنج ببرد‌؟ حتما برای رفتن و آسودگی او اقدام می‌کنم. حتی اگر سال اول مجبور باشد به‌تنهایی و دور از ما زندگی کند.
درواقع بسیاری از خانواده‌ها با توجه به تنوعی که در زمینه آموزش آزاد در مقطع دبستان دارند، ناگهان با تفاوت آموزش رسمی در مقاطع بعدی مواجه می‌شوند و باید تدبیری برای پرکردن این فاصله بیندیشند و اکثر آنها راهی کشورهای دیگر می‌‌شوند. کانادا و فنلاند برای عده‌ای و ترکیه از منظری دیگر فرصت مناسبی را برای آنان فراهم می‌کند. فنلاند و آموزش‌و‌پرورش نوین آن، کانادا و امکان مهاجرت برای همراهان دانش‌آموز و ترکیه به دلیل داشتن مدارس دولتی با امکانات مناسب و در‌عین‌حال شهریه پایین‌تر نسبت به مدارس غیر‌انتفاعی ایران هرکدام از وجهی مورد توجه مادران و پدران هستند. در‌واقع این مسئله و همراهی آموزش‌و‌پرورش ترکیه با دانش‌آموزانی که زبان ترکی نمی‌دانند، خیال بسیاری از کسانی را که به دلایل مختلف مهاجرت می‌کنند، نیز راحت کرده است. در کانادا نیز امکان تحصیل در مدرسه برای کودک با پرداخت سالی بین 14 تا 18 هزاردلار کانادا فراهم است اما چون کودک زیر سن قانونی است، باید ماهانه هزار دلار کانادا به فردی مقیم آن کشور پرداخته شود تا مراقبت از او را بر عهده بگیرد این وضعیت البته چهار تا پنج ماه بیشتر نمی‌تواند ادامه داشته باشد و ویزای مادر یا پدر به‌عنوان محافظ نیز داده خواهد شد. به‌این‌ترتیب یک خانواده با صرف این مبالغ می‌تواند راهی این کشور شود، بدون آنکه نیاز به ویزای کار و تحصیل یا مهاجرتی داشته باشد و در پله‌های ابتدای مهاجرت گام برداشته می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.