|

نشست‌های بی‌نتیجه فدراسیون تکواندو

مربیان ناکام ابقا شدند

به نظر می‌رسد نشست‌های کارشناسانه فدراسیون تکواندو برای بررسی ناکامی این رشته در بازی‌های المپیک 2020، بی‌حاصل بوده است. کمیته فنی این فدراسیون در شرایطی بعد از المپیک جلسات مختلفی را برگزار کرد تا عملکرد ضعیف کادر فنی تیم‌های ملی را در این بازی‌ها تجزیه و تحلیل کند که در اقدامی عجیب، باز هم حکم به ابقای سرمربیان هر دو تیم داد. اعضای این کمیته که پیش‌تر به ادامه حضور فریبرز عسکری در تیم ملی مردان رأی داده بودند، روز گذشته نیز مهرو کمرانی، سرمربی تیم ملی زنان را در این سمت ابقا کردند. حال سؤال این است که اگر قرار بود مسئولان فدراسیون تکواندو چنین تصمیمی بگیرند، پس دیگر چه نیازی به برگزاری جلسات متعدد بود؟ پر‌واضح است که مدیریت ساکن و مادام‌العمر(!) محمد پولادگر در فدراسیون تکواندو دیگر راه به جایی نمی‌برد و تنها چاره نجات تکواندوی ایران از شکست‌های سال اخیر یک تغییر و خانه‌تکانی اساسی است. پولادگر بدون تردید یکی از رئیس فدراسیون‌هایی بوده که در یک دهه اخیر چالش زیادی با اهالی تکواندو داشته و هر بار به بهانه‌ای یکی از اعضای این خانواده را حذف کرده است. به اعتقاد کارشناسان تکواندو، تیم اجرائی فعلی چاره‌ای جز انتصاب مجدد عسکری و کمرانی ندارد؛ چرا‌که به دلیل تنش‌های موجود، بیشتر اعضای این خانواده منتقد فدراسیون هستند تا همراهش. جالب اینجاست که فدراسیون تکواندو برای اینکه از فشار روانی نتایج ضعیف تکواندوکاران در المپیک توکیو کم کند، چندی قبل بیانیه‌ای عجیب‌و‌غریب را منتشر کرد که چیزی جز فرار رو به جلو نبود. شیوع ویروس کرونا و تعویق یک‌ساله المپیک، تشخیص اشتباه کمیسیون تخصصی فدراسیون پزشکی ورزشی در آسیب‌دیدگی آرمین هادی‌پور و اضافه‌وزن میرهاشم حسینی به‌خاطر تأخیر در بازی‌ها، دلایلی است که فدراسیون در توجیه ناکامی این تیم مطرح کرده است؛ دلایلی غیرمنطقی‌ که بدون شک نه‌تنها اهالی تکواندو، بلکه کارشناسان ورزشی هم نمی‌توانند آن را بپذیرند. اتفاق بدتر اینکه باخت ناهید کیانی برابر کیمیا علیزاده، ملی‌پوش اسبق تیم ملی زنان ایران را که در حال حاضر پناهنده آلمان است نیز به توطئه سیاسی کمیته بین‌المللی المپیک ربط می‌دهند. فدراسیون تکواندو معتقد است فشار روانی این مبارزه باعث شده کیانی نتواند مسابقه همیشگی‌اش را به نمایش بگذارد!
تیم ملی تکواندو که همیشه ضلع سوم مدال‌آوری‌های ورزش ایران در بازی‌های المپیک بوده، در توکیو نمایشی شبیه فاجعه داشت و برای نخستین‌بار در دوره‌های متمادی، نمایندگان این رشته بدون کسب هیچ‌ مدالی از آوردگاه المپیک به تهران بازگشتند.
با همه اینها، دوره ریاست محمد پولادگر، رئیس فدراسیون تکواندو، رو به پایان است و باید دید آیا او تصمیم دارد با وجود عملکرد نامطلوبی که در سال‌های اخیر از خود به جا گذاشته، باز هم برای انتخابات جدید اعلام آمادگی کند یا خیر. او 20 سال پیاپی است که رئیس تکواندوی ایران است.

به نظر می‌رسد نشست‌های کارشناسانه فدراسیون تکواندو برای بررسی ناکامی این رشته در بازی‌های المپیک 2020، بی‌حاصل بوده است. کمیته فنی این فدراسیون در شرایطی بعد از المپیک جلسات مختلفی را برگزار کرد تا عملکرد ضعیف کادر فنی تیم‌های ملی را در این بازی‌ها تجزیه و تحلیل کند که در اقدامی عجیب، باز هم حکم به ابقای سرمربیان هر دو تیم داد. اعضای این کمیته که پیش‌تر به ادامه حضور فریبرز عسکری در تیم ملی مردان رأی داده بودند، روز گذشته نیز مهرو کمرانی، سرمربی تیم ملی زنان را در این سمت ابقا کردند. حال سؤال این است که اگر قرار بود مسئولان فدراسیون تکواندو چنین تصمیمی بگیرند، پس دیگر چه نیازی به برگزاری جلسات متعدد بود؟ پر‌واضح است که مدیریت ساکن و مادام‌العمر(!) محمد پولادگر در فدراسیون تکواندو دیگر راه به جایی نمی‌برد و تنها چاره نجات تکواندوی ایران از شکست‌های سال اخیر یک تغییر و خانه‌تکانی اساسی است. پولادگر بدون تردید یکی از رئیس فدراسیون‌هایی بوده که در یک دهه اخیر چالش زیادی با اهالی تکواندو داشته و هر بار به بهانه‌ای یکی از اعضای این خانواده را حذف کرده است. به اعتقاد کارشناسان تکواندو، تیم اجرائی فعلی چاره‌ای جز انتصاب مجدد عسکری و کمرانی ندارد؛ چرا‌که به دلیل تنش‌های موجود، بیشتر اعضای این خانواده منتقد فدراسیون هستند تا همراهش. جالب اینجاست که فدراسیون تکواندو برای اینکه از فشار روانی نتایج ضعیف تکواندوکاران در المپیک توکیو کم کند، چندی قبل بیانیه‌ای عجیب‌و‌غریب را منتشر کرد که چیزی جز فرار رو به جلو نبود. شیوع ویروس کرونا و تعویق یک‌ساله المپیک، تشخیص اشتباه کمیسیون تخصصی فدراسیون پزشکی ورزشی در آسیب‌دیدگی آرمین هادی‌پور و اضافه‌وزن میرهاشم حسینی به‌خاطر تأخیر در بازی‌ها، دلایلی است که فدراسیون در توجیه ناکامی این تیم مطرح کرده است؛ دلایلی غیرمنطقی‌ که بدون شک نه‌تنها اهالی تکواندو، بلکه کارشناسان ورزشی هم نمی‌توانند آن را بپذیرند. اتفاق بدتر اینکه باخت ناهید کیانی برابر کیمیا علیزاده، ملی‌پوش اسبق تیم ملی زنان ایران را که در حال حاضر پناهنده آلمان است نیز به توطئه سیاسی کمیته بین‌المللی المپیک ربط می‌دهند. فدراسیون تکواندو معتقد است فشار روانی این مبارزه باعث شده کیانی نتواند مسابقه همیشگی‌اش را به نمایش بگذارد!
تیم ملی تکواندو که همیشه ضلع سوم مدال‌آوری‌های ورزش ایران در بازی‌های المپیک بوده، در توکیو نمایشی شبیه فاجعه داشت و برای نخستین‌بار در دوره‌های متمادی، نمایندگان این رشته بدون کسب هیچ‌ مدالی از آوردگاه المپیک به تهران بازگشتند.
با همه اینها، دوره ریاست محمد پولادگر، رئیس فدراسیون تکواندو، رو به پایان است و باید دید آیا او تصمیم دارد با وجود عملکرد نامطلوبی که در سال‌های اخیر از خود به جا گذاشته، باز هم برای انتخابات جدید اعلام آمادگی کند یا خیر. او 20 سال پیاپی است که رئیس تکواندوی ایران است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.