خاطرههای بزرگان یا گنجینههای ماندگار
دکتر محمدحسین عزیزی
در دهههای اخیر، شماری زندگینامه خودنوشت (اتوبیوگرافی) به قلم نامآوران فرهنگی، علمی و هنری منتشر شده که هرکدام از آنها به نوبه خود، با اقبال کتابخوانان روبهرو بوده است. تازهترین آنها «یادها و دیدارها» کتابی است پرکشش، جذاب و خواندنی که به گمان نگارنده این سطور، فراتر از یک زندگینامه خودنوشت شخصیتی فرهنگی است. در این کتاب، افزون بر خاطرات دلنشین و آموزنده نویسنده ارجمند آن، دکتر ایرج پارسینژاد، نکتههای تازه بسیاری راجع به شرح احوال و خلقیات شماری از شخصیتهای نامآور فرهنگی، ادبی، هنری و علمی ایران در دوران معاصر آمده و این یکی از ویژگیهای ارزشمند «یادها و دیدارها» است؛ زیرا همانگونه که یک نویسنده انگلیسی، فیلیپ گودالا (Philip Guedalla، 1944-1889) گفته است: «زندگینامه خودنوشت، وسیلهای بیهمتا برای بیان حقیقت درباره دیگران است».* دو دیگر، نثر روان و دلپذیری است که نشان میدهد نویسنده مانند آثار پیشین خود، با دقت و وسواس، به منظور پاسداشت ارکان زبان فارسی، واژهها را آگاهانه برگزیده است. سومین ویژگی کتاب، رعایت انصاف در داوریها، بیان صادقانه و گاه بیپرده و شفاف رویدادهایی است که نویسنده، خود از نزدیک نظارهگر آنها بوده است. چهارم، پرهیز از اغراق و افسانهپردازی و خودستایی در بیان ماجراهاست. نکته دیگر آنکه این کتاب ظاهری چشمنواز و پیراسته دارد و تا آنجایی که متن را کاویدهام، از غلطهای چاپی در آن اثری نیست و اینها مرهون زحمتها و حسن سلیقه ناشر و عوامل « نشر نو» بوده است. خلاصه، همه این عوامل سبب شده که اینک بتوانم بهعنوان یکی از خوانندگان کتاب که دوستدار فرهنگ و ادب این سرزمین است، با اطمینان بنویسم که از خواندن «یادها و دیدارها» لذت بردهام و خواندن آن را به همه کتابدوستان پیشنهاد میکنم. در پایان این نوشتار کوتاه، آرزومندم شمار بیشتری از بزرگان عرصه دانش، هنر، فرهنگ و ادب، با نگارش خاطرات و تجربههای ارزنده خود، به غنای خاطرهنگاری در ایران بیش از پیش همت گمارند تا نسل جوان و بالنده و آیندگان از ثمره این گنجینهها بهرهمند شوند. «گفتمش پوشیده، خوشتر سر یار/ خود تو در ضمن حکایت گوش دار». (مولانا)
* Autobiography is an unrivaled vehicle for telling the truth about other people
در دهههای اخیر، شماری زندگینامه خودنوشت (اتوبیوگرافی) به قلم نامآوران فرهنگی، علمی و هنری منتشر شده که هرکدام از آنها به نوبه خود، با اقبال کتابخوانان روبهرو بوده است. تازهترین آنها «یادها و دیدارها» کتابی است پرکشش، جذاب و خواندنی که به گمان نگارنده این سطور، فراتر از یک زندگینامه خودنوشت شخصیتی فرهنگی است. در این کتاب، افزون بر خاطرات دلنشین و آموزنده نویسنده ارجمند آن، دکتر ایرج پارسینژاد، نکتههای تازه بسیاری راجع به شرح احوال و خلقیات شماری از شخصیتهای نامآور فرهنگی، ادبی، هنری و علمی ایران در دوران معاصر آمده و این یکی از ویژگیهای ارزشمند «یادها و دیدارها» است؛ زیرا همانگونه که یک نویسنده انگلیسی، فیلیپ گودالا (Philip Guedalla، 1944-1889) گفته است: «زندگینامه خودنوشت، وسیلهای بیهمتا برای بیان حقیقت درباره دیگران است».* دو دیگر، نثر روان و دلپذیری است که نشان میدهد نویسنده مانند آثار پیشین خود، با دقت و وسواس، به منظور پاسداشت ارکان زبان فارسی، واژهها را آگاهانه برگزیده است. سومین ویژگی کتاب، رعایت انصاف در داوریها، بیان صادقانه و گاه بیپرده و شفاف رویدادهایی است که نویسنده، خود از نزدیک نظارهگر آنها بوده است. چهارم، پرهیز از اغراق و افسانهپردازی و خودستایی در بیان ماجراهاست. نکته دیگر آنکه این کتاب ظاهری چشمنواز و پیراسته دارد و تا آنجایی که متن را کاویدهام، از غلطهای چاپی در آن اثری نیست و اینها مرهون زحمتها و حسن سلیقه ناشر و عوامل « نشر نو» بوده است. خلاصه، همه این عوامل سبب شده که اینک بتوانم بهعنوان یکی از خوانندگان کتاب که دوستدار فرهنگ و ادب این سرزمین است، با اطمینان بنویسم که از خواندن «یادها و دیدارها» لذت بردهام و خواندن آن را به همه کتابدوستان پیشنهاد میکنم. در پایان این نوشتار کوتاه، آرزومندم شمار بیشتری از بزرگان عرصه دانش، هنر، فرهنگ و ادب، با نگارش خاطرات و تجربههای ارزنده خود، به غنای خاطرهنگاری در ایران بیش از پیش همت گمارند تا نسل جوان و بالنده و آیندگان از ثمره این گنجینهها بهرهمند شوند. «گفتمش پوشیده، خوشتر سر یار/ خود تو در ضمن حکایت گوش دار». (مولانا)
* Autobiography is an unrivaled vehicle for telling the truth about other people
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.