حجت امانی با فرشتهها کار میکند
کرین وندرهو . منتقد و محقق در زمینه فلسفه و هنر اسلامی در آلمان
حجت امانی با فرشتهها کار میکند. طراحیهای او از اساطیر غنی پارسی است و از داستانهای اهورامزدا که از خدایان منوک (دنیای ارواح) و گتیک (دنیای زیرزمینی) هستند، الهام میگیرد. وی اشعار رومی را مطالعه کرده و شیفته داستانهای معراج پیامبر است. حجت امانی همچنین بازنمودهای تصویری از فرشتهها در دورههای مختلف تاریخی و نهفقط داستانهای پارسی را مطالعه کرده است. او تجسمبخشیدن (تصویریکردن) مطالعات و دانستههای خود را با تجربهکردن آغاز کرد؛ تجربههایی که بهزودی هسته و ذات کارهای هنری او شد. او روی یک پرده، دو بال غولپیکر را نقاشی و با آن سفری را آغاز میکند و به اشخاص متفاوت اجازه میدهد تا ژست بگیرند و او از ایشان عکاسی میکند. وی در این روند، شاهد است کسانی را که از آنها عکاسی میکند یا به قولی به آنها بال عطا میکند چه مسیری را طی میکنند و چه بر سرشان میآید. او در یک مصاحبه توضیح میدهد که «برخی مشکوک و نامطمئن، گیج و حواسپرت و خجالتی، برخی خندان هستند و بقیه جدی و تشریفاتی و البته برخی دیگر سرشار از احترامی هستند که در چهرههایشان نمایان است.» حجت امانی شاهد این است که چگونه این تحول رخ میدهد. اینکه
چگونه مردمی که بهگونهای میتوان گفت الهی شدهاند، طبیعتی روحانی پدید میآورند. آیا درون هر انسان یک روح فرشتهگونه که با دم خدایی به وجود آمده و در وجود زمینی در ستیز دایم با روح انسانی است زندگی میکند؟ یکی میخواهد به خدا نزدیک شود و دیگری بهدنبال کسب رضایت در نیازهای حیوانی است. پس اینگونه است مسیری که بشر در راه معرفت با جدال بین این نیروهای متضاد میپیماید.
در کارهای حجت امانی، شور و اشتیاق انسان برای آزادبودن از مسوولیتهای زمینی نمود پیدا میکند. او این را درک و احساس کرده و اجازه میدهد تا در کارهایش نیز احساس شود.
او در آثارش از عکاسی استفاده میکند، آنها را چاپ و برای فوتوکولاژهایی استفاده میکند که در آنها شخصیتهای عکاسیشده، اجازه دارند کنار جنگجویان، کنار قهرمانانی از شاهنامه و کنار شخصیتهای پیشکسوت دوره قاجار قرار بگیرند یا او چهرههای کاملا جدیدی از فرشتهها را ابداع میکند. وی در پسزمینهها، موتورهای کهنپارسی را قرار میدهد، چیدمانهای زینتی با خوشنویسی. وی کل مجموعه را به فیگورهای ایستاده، در دسترس و عناصر کلاسیک پارسی فرامیخواند تا اکثر مواقع در این مناظر نقاشی کند.
به این منظور او تصاویری را به رنگهایی میسپارد که حال و هوای بیننده را شادتر میکند. کارهای او بیننده را تحتتاثیر قرار میدهند، تغییر میدهند و شوقی برای انعطافپذیری دارند. حجت امانی میتواند از پس این موضوع برآید که تصاویری که در زمینه مدرن قرار گیرند، تصاویر معاصری باشند و در عین حال موضوعی ارایه دهد که کاملا بیانتها و فارغ از محدودیتهای زمانی باشد. او همچنین از این موضوع عمیقا راضی است زیرا فرشتههایش همیشه در معرض دید و در عین حال بیانتها و بیزمان هستند.
در کارهای حجت امانی، شور و اشتیاق انسان برای آزادبودن از مسوولیتهای زمینی نمود پیدا میکند. او این را درک و احساس کرده و اجازه میدهد تا در کارهایش نیز احساس شود.
او در آثارش از عکاسی استفاده میکند، آنها را چاپ و برای فوتوکولاژهایی استفاده میکند که در آنها شخصیتهای عکاسیشده، اجازه دارند کنار جنگجویان، کنار قهرمانانی از شاهنامه و کنار شخصیتهای پیشکسوت دوره قاجار قرار بگیرند یا او چهرههای کاملا جدیدی از فرشتهها را ابداع میکند. وی در پسزمینهها، موتورهای کهنپارسی را قرار میدهد، چیدمانهای زینتی با خوشنویسی. وی کل مجموعه را به فیگورهای ایستاده، در دسترس و عناصر کلاسیک پارسی فرامیخواند تا اکثر مواقع در این مناظر نقاشی کند.
به این منظور او تصاویری را به رنگهایی میسپارد که حال و هوای بیننده را شادتر میکند. کارهای او بیننده را تحتتاثیر قرار میدهند، تغییر میدهند و شوقی برای انعطافپذیری دارند. حجت امانی میتواند از پس این موضوع برآید که تصاویری که در زمینه مدرن قرار گیرند، تصاویر معاصری باشند و در عین حال موضوعی ارایه دهد که کاملا بیانتها و فارغ از محدودیتهای زمانی باشد. او همچنین از این موضوع عمیقا راضی است زیرا فرشتههایش همیشه در معرض دید و در عین حال بیانتها و بیزمان هستند.
حجت امانی با فرشتهها کار میکند. طراحیهای او از اساطیر غنی پارسی است و از داستانهای اهورامزدا که از خدایان منوک (دنیای ارواح) و گتیک (دنیای زیرزمینی) هستند، الهام میگیرد. وی اشعار رومی را مطالعه کرده و شیفته داستانهای معراج پیامبر است. حجت امانی همچنین بازنمودهای تصویری از فرشتهها در دورههای مختلف تاریخی و نهفقط داستانهای پارسی را مطالعه کرده است. او تجسمبخشیدن (تصویریکردن) مطالعات و دانستههای خود را با تجربهکردن آغاز کرد؛ تجربههایی که بهزودی هسته و ذات کارهای هنری او شد. او روی یک پرده، دو بال غولپیکر را نقاشی و با آن سفری را آغاز میکند و به اشخاص متفاوت اجازه میدهد تا ژست بگیرند و او از ایشان عکاسی میکند. وی در این روند، شاهد است کسانی را که از آنها عکاسی میکند یا به قولی به آنها بال عطا میکند چه مسیری را طی میکنند و چه بر سرشان میآید. او در یک مصاحبه توضیح میدهد که «برخی مشکوک و نامطمئن، گیج و حواسپرت و خجالتی، برخی خندان هستند و بقیه جدی و تشریفاتی و البته برخی دیگر سرشار از احترامی هستند که در چهرههایشان نمایان است.» حجت امانی شاهد این است که چگونه این تحول رخ میدهد. اینکه
چگونه مردمی که بهگونهای میتوان گفت الهی شدهاند، طبیعتی روحانی پدید میآورند. آیا درون هر انسان یک روح فرشتهگونه که با دم خدایی به وجود آمده و در وجود زمینی در ستیز دایم با روح انسانی است زندگی میکند؟ یکی میخواهد به خدا نزدیک شود و دیگری بهدنبال کسب رضایت در نیازهای حیوانی است. پس اینگونه است مسیری که بشر در راه معرفت با جدال بین این نیروهای متضاد میپیماید.
در کارهای حجت امانی، شور و اشتیاق انسان برای آزادبودن از مسوولیتهای زمینی نمود پیدا میکند. او این را درک و احساس کرده و اجازه میدهد تا در کارهایش نیز احساس شود.
او در آثارش از عکاسی استفاده میکند، آنها را چاپ و برای فوتوکولاژهایی استفاده میکند که در آنها شخصیتهای عکاسیشده، اجازه دارند کنار جنگجویان، کنار قهرمانانی از شاهنامه و کنار شخصیتهای پیشکسوت دوره قاجار قرار بگیرند یا او چهرههای کاملا جدیدی از فرشتهها را ابداع میکند. وی در پسزمینهها، موتورهای کهنپارسی را قرار میدهد، چیدمانهای زینتی با خوشنویسی. وی کل مجموعه را به فیگورهای ایستاده، در دسترس و عناصر کلاسیک پارسی فرامیخواند تا اکثر مواقع در این مناظر نقاشی کند.
به این منظور او تصاویری را به رنگهایی میسپارد که حال و هوای بیننده را شادتر میکند. کارهای او بیننده را تحتتاثیر قرار میدهند، تغییر میدهند و شوقی برای انعطافپذیری دارند. حجت امانی میتواند از پس این موضوع برآید که تصاویری که در زمینه مدرن قرار گیرند، تصاویر معاصری باشند و در عین حال موضوعی ارایه دهد که کاملا بیانتها و فارغ از محدودیتهای زمانی باشد. او همچنین از این موضوع عمیقا راضی است زیرا فرشتههایش همیشه در معرض دید و در عین حال بیانتها و بیزمان هستند.
در کارهای حجت امانی، شور و اشتیاق انسان برای آزادبودن از مسوولیتهای زمینی نمود پیدا میکند. او این را درک و احساس کرده و اجازه میدهد تا در کارهایش نیز احساس شود.
او در آثارش از عکاسی استفاده میکند، آنها را چاپ و برای فوتوکولاژهایی استفاده میکند که در آنها شخصیتهای عکاسیشده، اجازه دارند کنار جنگجویان، کنار قهرمانانی از شاهنامه و کنار شخصیتهای پیشکسوت دوره قاجار قرار بگیرند یا او چهرههای کاملا جدیدی از فرشتهها را ابداع میکند. وی در پسزمینهها، موتورهای کهنپارسی را قرار میدهد، چیدمانهای زینتی با خوشنویسی. وی کل مجموعه را به فیگورهای ایستاده، در دسترس و عناصر کلاسیک پارسی فرامیخواند تا اکثر مواقع در این مناظر نقاشی کند.
به این منظور او تصاویری را به رنگهایی میسپارد که حال و هوای بیننده را شادتر میکند. کارهای او بیننده را تحتتاثیر قرار میدهند، تغییر میدهند و شوقی برای انعطافپذیری دارند. حجت امانی میتواند از پس این موضوع برآید که تصاویری که در زمینه مدرن قرار گیرند، تصاویر معاصری باشند و در عین حال موضوعی ارایه دهد که کاملا بیانتها و فارغ از محدودیتهای زمانی باشد. او همچنین از این موضوع عمیقا راضی است زیرا فرشتههایش همیشه در معرض دید و در عین حال بیانتها و بیزمان هستند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.