یادداشت جامعه
فرشید یزدانی کارشناس حوزه سیاست اجتماعی
آن انتصاب، این کارنامه
قریب به 5/3 سال پیش آقای وزیر کار که در رشته عمران دارای مدرک دانشگاهی هستند، شدند وزیر کار، حال چه ارتباطی بین این دو زمینه وجود دارد بماند. وزیری که شاید به همین واسطه نتوانست یک برنامه حداقلی نیز در حوزه مناسبات کار ارایه دهد. دو سال از آن زمان نگذشته بود که با ادغام سه وزارتخانه تعاون، کار و رفاه و تامین اجتماعی ایشان به ناگهان شدند مسوول بخش بزرگی از سیاستگذاری اجتماعی در کشور. شدند وزیر سه وزارتخانه تعاون، کار و رفاه اجتماعی. عرصهای که مشاهدات بیانگر آن است که کمتر آشنایی و احتمالا علقه به آن نداشتند. نتیجه آن شد که نهتنها در این سالها این حوزهها بلاتکلیف ماندند که گاه لطمات اساسی نیز خوردند. گرچه بخشی از این امر نتیجه منطقی آن ادغام است. ادغامی که قطعا عقلانیت اجتماعی و تاریخی ما به آن رای منفی خواهد داد. وزیر در حوزه کار، اقدام مشخصی که به سود اصلاح مناسبات در بازار کار باشد متاسفانه نتوانست به عمل آورد. بهجز دو اقدام که هر دو با همان رویکرد مهندسی و مغایر با حقوق اولیه نیروی کار بود. یکی از اینها تهیه اصلاحیه قانون کار بود که با رویکرد بازارگرایانه نئولیبرالی و ناهمسو با حقوق حداقلی نیروی کار تنظیم شده بود و دیگری تهیه و ابلاغ شیوهنامه طرح آموزش به روش استاد- شاگردی بود. در این طرح زمینه برای سوءاستفاده بیشتر از کار کودکان و همچنین حذف حداقلهای حقوق کار و تامین اجتماعی برای نیروی کار فراهم شده است. در حوزه رفاه و تامین اجتماعی نیز آسیبهای اجتماعی در این سالها تشدید شده است و بهخصوص در حوزه کودکان آنچه که به عینه و روزانه شاهد آن هستیم، رشد کودکان کار و خیابان است که متاسفانه دغدغهای جدی در این زمینه دیده نشده است و عدم ارایه برنامههای حداقلی در این زمینه نیز مشهود است. اخلال در مدیریت اجرایی سازمان تامین اجتماعی که با تدوین و تصویب آخرین اساسنامه آن در سال 90 صورت گرفت شروع شده و به واحد اجرایی این نهاد نیز سرایت کرد بهگونهای که در سال گذشته برای اولینبار در تاریخ این سازمان، مدیری اجرایی از حوزه کار این وزارتخانه به عنوان مدیر اجرایی در یکی استانها توسط ایشان به کار گماشته شد و در دیگر حوزههای اجرایی نیز با توجه به اساسنامه مذکور که به طور مشهودی مغایر با قانون جامع ساختار رفاه و تامین اجتماعی است این فرآیند ادامه دارد. ادغام صندوق «مهر رضا» با «بانک قرضالحسنه مهر ایران» اقدام دیگری است که توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در سال گذشته صورت گرفت. ادغامی که در تلاش برای پیوند دو نهاد با تعاریف مختلف و ساختار متفاوت بود و البته بعید است به نتیجهای مناسب برای کارآمد کردن هر دو این نهادها برسد. به نظر میرسد نتوان صرفا یک شخص را در این میان مقصر دانست. شاید مهمترین تقصیر وزیر این باشد که مهندسی عمران خوانده است و الا هم مجلسیان5/3سال پیش میدانستند که ایشان عمران خوانده و نه اقتصاد کار یا مدیریت کار و نه رفاه و تامین اجتماعی و نه سیاست اجتماعی و هم معرف ایشان این را میدانستند اما چنین بار سنگینی را به عهده ایشان گذاشتند و امروز دلخورند. به نظر نمیرسد که این چند ماه هم به جایی بربخورد. چه ایشان باشند و چه نباشند اتفاق خاصی نمیافتد و مدیریت غیرکارشناسی، کار خودش را میکند. آن انتصاب، این کارنامه
قریب به 5/3 سال پیش آقای وزیر کار که در رشته عمران دارای مدرک دانشگاهی هستند، شدند وزیر کار، حال چه ارتباطی بین این دو زمینه وجود دارد بماند. وزیری که شاید به همین واسطه نتوانست یک برنامه حداقلی نیز در حوزه مناسبات کار ارایه دهد. دو سال از آن زمان نگذشته بود که با ادغام سه وزارتخانه تعاون، کار و رفاه و تامین اجتماعی ایشان به ناگهان شدند مسوول بخش بزرگی از سیاستگذاری اجتماعی در کشور. شدند وزیر سه وزارتخانه تعاون، کار و رفاه اجتماعی. عرصهای که مشاهدات بیانگر آن است که کمتر آشنایی و احتمالا علقه به آن نداشتند. نتیجه آن شد که نهتنها در این سالها این حوزهها بلاتکلیف ماندند که گاه لطمات اساسی نیز خوردند. گرچه بخشی از این امر نتیجه منطقی آن ادغام است. ادغامی که قطعا عقلانیت اجتماعی و تاریخی ما به آن رای منفی خواهد داد. وزیر در حوزه کار، اقدام مشخصی که به سود اصلاح مناسبات در بازار کار باشد متاسفانه نتوانست به عمل آورد. بهجز دو اقدام که هر دو با همان رویکرد مهندسی و مغایر با حقوق اولیه نیروی کار بود. یکی از اینها تهیه اصلاحیه قانون کار بود که با رویکرد بازارگرایانه نئولیبرالی و ناهمسو با حقوق حداقلی نیروی کار تنظیم شده بود و دیگری تهیه و ابلاغ شیوهنامه طرح آموزش به روش استاد- شاگردی بود. در این طرح زمینه برای سوءاستفاده بیشتر از کار کودکان و همچنین حذف حداقلهای حقوق کار و تامین اجتماعی برای نیروی کار فراهم شده است. در حوزه رفاه و تامین اجتماعی نیز آسیبهای اجتماعی در این سالها تشدید شده است و بهخصوص در حوزه کودکان آنچه که به عینه و روزانه شاهد آن هستیم، رشد کودکان کار و خیابان است که متاسفانه دغدغهای جدی در این زمینه دیده نشده است و عدم ارایه برنامههای حداقلی در این زمینه نیز مشهود است. اخلال در مدیریت اجرایی سازمان تامین اجتماعی که با تدوین و تصویب آخرین اساسنامه آن در سال 90 صورت گرفت شروع شده و به واحد اجرایی این نهاد نیز سرایت کرد بهگونهای که در سال گذشته برای اولینبار در تاریخ این سازمان، مدیری اجرایی از حوزه کار این وزارتخانه به عنوان مدیر اجرایی در یکی استانها توسط ایشان به کار گماشته شد و در دیگر حوزههای اجرایی نیز با توجه به اساسنامه مذکور که به طور مشهودی مغایر با قانون جامع ساختار رفاه و تامین اجتماعی است این فرآیند ادامه دارد. ادغام صندوق «مهر رضا» با «بانک قرضالحسنه مهر ایران» اقدام دیگری است که توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در سال گذشته صورت گرفت. ادغامی که در تلاش برای پیوند دو نهاد با تعاریف مختلف و ساختار متفاوت بود و البته بعید است به نتیجهای مناسب برای کارآمد کردن هر دو این نهادها برسد. به نظر میرسد نتوان صرفا یک شخص را در این میان مقصر دانست. شاید مهمترین تقصیر وزیر این باشد که مهندسی عمران خوانده است و الا هم مجلسیان5/3سال پیش میدانستند که ایشان عمران خوانده و نه اقتصاد کار یا مدیریت کار و نه رفاه و تامین اجتماعی و نه سیاست اجتماعی و هم معرف ایشان این را میدانستند اما چنین بار سنگینی را به عهده ایشان گذاشتند و امروز دلخورند. به نظر نمیرسد که این چند ماه هم به جایی بربخورد. چه ایشان باشند و چه نباشند اتفاق خاصی نمیافتد و مدیریت غیرکارشناسی، کار خودش را میکند.
قریب به 5/3 سال پیش آقای وزیر کار که در رشته عمران دارای مدرک دانشگاهی هستند، شدند وزیر کار، حال چه ارتباطی بین این دو زمینه وجود دارد بماند. وزیری که شاید به همین واسطه نتوانست یک برنامه حداقلی نیز در حوزه مناسبات کار ارایه دهد. دو سال از آن زمان نگذشته بود که با ادغام سه وزارتخانه تعاون، کار و رفاه و تامین اجتماعی ایشان به ناگهان شدند مسوول بخش بزرگی از سیاستگذاری اجتماعی در کشور. شدند وزیر سه وزارتخانه تعاون، کار و رفاه اجتماعی. عرصهای که مشاهدات بیانگر آن است که کمتر آشنایی و احتمالا علقه به آن نداشتند. نتیجه آن شد که نهتنها در این سالها این حوزهها بلاتکلیف ماندند که گاه لطمات اساسی نیز خوردند. گرچه بخشی از این امر نتیجه منطقی آن ادغام است. ادغامی که قطعا عقلانیت اجتماعی و تاریخی ما به آن رای منفی خواهد داد. وزیر در حوزه کار، اقدام مشخصی که به سود اصلاح مناسبات در بازار کار باشد متاسفانه نتوانست به عمل آورد. بهجز دو اقدام که هر دو با همان رویکرد مهندسی و مغایر با حقوق اولیه نیروی کار بود. یکی از اینها تهیه اصلاحیه قانون کار بود که با رویکرد بازارگرایانه نئولیبرالی و ناهمسو با حقوق حداقلی نیروی کار تنظیم شده بود و دیگری تهیه و ابلاغ شیوهنامه طرح آموزش به روش استاد- شاگردی بود. در این طرح زمینه برای سوءاستفاده بیشتر از کار کودکان و همچنین حذف حداقلهای حقوق کار و تامین اجتماعی برای نیروی کار فراهم شده است. در حوزه رفاه و تامین اجتماعی نیز آسیبهای اجتماعی در این سالها تشدید شده است و بهخصوص در حوزه کودکان آنچه که به عینه و روزانه شاهد آن هستیم، رشد کودکان کار و خیابان است که متاسفانه دغدغهای جدی در این زمینه دیده نشده است و عدم ارایه برنامههای حداقلی در این زمینه نیز مشهود است. اخلال در مدیریت اجرایی سازمان تامین اجتماعی که با تدوین و تصویب آخرین اساسنامه آن در سال 90 صورت گرفت شروع شده و به واحد اجرایی این نهاد نیز سرایت کرد بهگونهای که در سال گذشته برای اولینبار در تاریخ این سازمان، مدیری اجرایی از حوزه کار این وزارتخانه به عنوان مدیر اجرایی در یکی استانها توسط ایشان به کار گماشته شد و در دیگر حوزههای اجرایی نیز با توجه به اساسنامه مذکور که به طور مشهودی مغایر با قانون جامع ساختار رفاه و تامین اجتماعی است این فرآیند ادامه دارد. ادغام صندوق «مهر رضا» با «بانک قرضالحسنه مهر ایران» اقدام دیگری است که توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در سال گذشته صورت گرفت. ادغامی که در تلاش برای پیوند دو نهاد با تعاریف مختلف و ساختار متفاوت بود و البته بعید است به نتیجهای مناسب برای کارآمد کردن هر دو این نهادها برسد. به نظر میرسد نتوان صرفا یک شخص را در این میان مقصر دانست. شاید مهمترین تقصیر وزیر این باشد که مهندسی عمران خوانده است و الا هم مجلسیان5/3سال پیش میدانستند که ایشان عمران خوانده و نه اقتصاد کار یا مدیریت کار و نه رفاه و تامین اجتماعی و نه سیاست اجتماعی و هم معرف ایشان این را میدانستند اما چنین بار سنگینی را به عهده ایشان گذاشتند و امروز دلخورند. به نظر نمیرسد که این چند ماه هم به جایی بربخورد. چه ایشان باشند و چه نباشند اتفاق خاصی نمیافتد و مدیریت غیرکارشناسی، کار خودش را میکند. آن انتصاب، این کارنامه
قریب به 5/3 سال پیش آقای وزیر کار که در رشته عمران دارای مدرک دانشگاهی هستند، شدند وزیر کار، حال چه ارتباطی بین این دو زمینه وجود دارد بماند. وزیری که شاید به همین واسطه نتوانست یک برنامه حداقلی نیز در حوزه مناسبات کار ارایه دهد. دو سال از آن زمان نگذشته بود که با ادغام سه وزارتخانه تعاون، کار و رفاه و تامین اجتماعی ایشان به ناگهان شدند مسوول بخش بزرگی از سیاستگذاری اجتماعی در کشور. شدند وزیر سه وزارتخانه تعاون، کار و رفاه اجتماعی. عرصهای که مشاهدات بیانگر آن است که کمتر آشنایی و احتمالا علقه به آن نداشتند. نتیجه آن شد که نهتنها در این سالها این حوزهها بلاتکلیف ماندند که گاه لطمات اساسی نیز خوردند. گرچه بخشی از این امر نتیجه منطقی آن ادغام است. ادغامی که قطعا عقلانیت اجتماعی و تاریخی ما به آن رای منفی خواهد داد. وزیر در حوزه کار، اقدام مشخصی که به سود اصلاح مناسبات در بازار کار باشد متاسفانه نتوانست به عمل آورد. بهجز دو اقدام که هر دو با همان رویکرد مهندسی و مغایر با حقوق اولیه نیروی کار بود. یکی از اینها تهیه اصلاحیه قانون کار بود که با رویکرد بازارگرایانه نئولیبرالی و ناهمسو با حقوق حداقلی نیروی کار تنظیم شده بود و دیگری تهیه و ابلاغ شیوهنامه طرح آموزش به روش استاد- شاگردی بود. در این طرح زمینه برای سوءاستفاده بیشتر از کار کودکان و همچنین حذف حداقلهای حقوق کار و تامین اجتماعی برای نیروی کار فراهم شده است. در حوزه رفاه و تامین اجتماعی نیز آسیبهای اجتماعی در این سالها تشدید شده است و بهخصوص در حوزه کودکان آنچه که به عینه و روزانه شاهد آن هستیم، رشد کودکان کار و خیابان است که متاسفانه دغدغهای جدی در این زمینه دیده نشده است و عدم ارایه برنامههای حداقلی در این زمینه نیز مشهود است. اخلال در مدیریت اجرایی سازمان تامین اجتماعی که با تدوین و تصویب آخرین اساسنامه آن در سال 90 صورت گرفت شروع شده و به واحد اجرایی این نهاد نیز سرایت کرد بهگونهای که در سال گذشته برای اولینبار در تاریخ این سازمان، مدیری اجرایی از حوزه کار این وزارتخانه به عنوان مدیر اجرایی در یکی استانها توسط ایشان به کار گماشته شد و در دیگر حوزههای اجرایی نیز با توجه به اساسنامه مذکور که به طور مشهودی مغایر با قانون جامع ساختار رفاه و تامین اجتماعی است این فرآیند ادامه دارد. ادغام صندوق «مهر رضا» با «بانک قرضالحسنه مهر ایران» اقدام دیگری است که توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در سال گذشته صورت گرفت. ادغامی که در تلاش برای پیوند دو نهاد با تعاریف مختلف و ساختار متفاوت بود و البته بعید است به نتیجهای مناسب برای کارآمد کردن هر دو این نهادها برسد. به نظر میرسد نتوان صرفا یک شخص را در این میان مقصر دانست. شاید مهمترین تقصیر وزیر این باشد که مهندسی عمران خوانده است و الا هم مجلسیان5/3سال پیش میدانستند که ایشان عمران خوانده و نه اقتصاد کار یا مدیریت کار و نه رفاه و تامین اجتماعی و نه سیاست اجتماعی و هم معرف ایشان این را میدانستند اما چنین بار سنگینی را به عهده ایشان گذاشتند و امروز دلخورند. به نظر نمیرسد که این چند ماه هم به جایی بربخورد. چه ایشان باشند و چه نباشند اتفاق خاصی نمیافتد و مدیریت غیرکارشناسی، کار خودش را میکند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.