|

این زیباترین رقابت ورزشی دنیاست

رقابت‌های پارالمپیک در هفته‌ای که گذشت به پایان رسید. یکی از زیباترین رقابت‌های ورزشی دنیا که محل بروز و ظهور استعدادهایی است که می‌شد در کنج خانه‌ها بمانند، افسردو و منزوی شوند و هیچ‌گاه خودشان را پیدا نکنند. اگر اهل دنبال‌کردن صفحه‌های ورزشی یا صفحه‌های عکاسی ورزشی در اینستاگرام هم باشید روی این ادعا صحه می‌گذارید که رقابت‌های پارالمپیک یکی از زیباترین عرصه‌های ورزشی دنیاست. تصاویر ثبت‌شده از توکیو در همین دو هفته‌ای که رقابت‌های پارالمپیک در میان بود، گواه این ادعاست. کافی است نگاهی به سبک بازی ابراهیم الحسینی حمدتو در رقابت‌های پارالمپیک بیندازید. یکی از پربازدیدترین ویدئوهای شبکه‌های اجتماعی که شهرتی جهانی برای حمدتو خلق کرد. آقای حمدتو هر دو دستش را از بازو از دست داده است؛ در 10‌سالگی در یک سانحه قطار آسیب دید و هر دو دستش از بالای بازو قطع شد. او اما حالا قهرمان آفریقاست و با مهارت توپ را با انگشتان پایش به هوا می‌اندازد و با راکتی که به دهن گرفته به آن ضربه می‌زند؛ آن‌هم نه یک ضربه معمولی، ضرباتی حساب‌شده و دقیق که برای او عناوین جهانی آورده و او را به یک چهره آیکونیک در پارالمپیک تبدیل کرده است. در رقابت‌های پارالمپیک ورزشکاران زیادی با شرایط حمدتو حضور داشتند. ورزشکارانی که هر دو دستشان را از دست داده بودند اما این محدودیت مانع از فعالیتشان نشد. ژنگ تائو یکی دیگر از آنهایی است که هر دو دستش را در نوجوانی و به‌ دلیل شوک الکتریکی از دست داد، اما او حالا یک قهرمان بی‌نظیر شناست. شناکردن بدون دست حقیقتا کار سختی است، اما ژنگ آن را چنان با قدرت انجام می‌دهد که چشم‌ها را خیره می‌کند. ژنگ بعد از کسب مدال طلا در ویدئویی به فرزندش گفت که ببین من با اینکه دستی ندارم چطور طلای پارالمپیک را به دست آوردم. پارالمپیک پر است از داستان آدم‌هایی که «انگیزه» دارند. برای ادامه زندگی شور، علاقه و اشتیاق دارند. یکی از آنها سارا استوری است. او در حالی به دنیا آمد که از ناحیه دست چپ معلول بود اما این موضوع باعث نشد که او از دنبال‌کردن رؤیاهایش دست بکشد و حالا پرافتخارترین ورزشکار بریتانیاست؛ یک دوچرخه‌سوار درجه یک که حالا با شرکت در هشت پارالمپیک یک رکورد عجیب از خودش به جا گذاشته است. سارا استوری از المپیک 1992 بارسلون که با 14 سال سن در آن شرکت کرده بود تا امروز در همه رقابت‌های پارالمپیک برای بریتانیا به میدان رفته و تاکنون 15 مدال طلا در این رقابت‌ها کسب کرده است. سارا استوری تاکنون 76 رکورد جهانی را به اسم خودش ثبت کرده است. مرتضی مهرزاد، جوان دو‌متر‌و 46 سانتی‌متری ایرانی به تلگراف گفته است زمانی به دلیل قد بیش از حد بلند و پاهایی که 15 سانتی‌متر با هم اختلاف داشتند خودش را در خانه‌ حبس می‌کرد. مرتضی می‌توانست یک جوان منزوی چالوسی باشد و با کسی معاشرت نکند ولی رقابت‌های پارالمپیک این فرصت را در اختیار او گذاشت تا خودش را در معرض نمایش بگذارد. او حالا نماد کاروان پارالمپیک ایران، صاحب دو مدال طلای پارالمپیک و یکی از نمادهای این رقابت‌هاست. داستان زندگی قهرمانان پارالمپیک حقیقتا جذاب است. برخی از آنها از ابتدای زندگی با معلولیت به دنیا آمده‌ و با شرایطشان کنار آمده‌اند و برخی یکباره در میانه زندگی بر اثر حادثه‌ای دچار این وضعیت شده‌اند. سوزانا هکست، قهرمان تیم بریتانیا، زمانی اسب‌دوانی آینده‌دار بود اما حادثه‌ای تراژیک روی اسب زندگی او را برای همیشه تغییر داد. این سقوط باعث صدمه به ستون فقرات، شکستگی کتف، آسیب به لگن و مصدومیت او از ناحیه سر شد. او به خاطر دارد که المپیک 2012 لندن را از روی تختش در بیمارستان تماشا کرده است. این ورزشکار 32‌ساله تأثیرگذار به حساب می‌آید؛ چون اجازه نداد ناتوانی معرفش باشد. او به اسب‌دوانی به همراه شنا ادامه داد و در این سال‌ها موفقیت‌هایی در هر دو رشته کسب کرد. او حالا دارنده مدال طلا و نقره رقابت‌‎های جهانی و اروپایی است و رکورد بریتانیا در شنای آزاد 50 و 100 متر به‌همراه کرال پشت 100 متر را در اختیار دارد.

رقابت‌های پارالمپیک در هفته‌ای که گذشت به پایان رسید. یکی از زیباترین رقابت‌های ورزشی دنیا که محل بروز و ظهور استعدادهایی است که می‌شد در کنج خانه‌ها بمانند، افسردو و منزوی شوند و هیچ‌گاه خودشان را پیدا نکنند. اگر اهل دنبال‌کردن صفحه‌های ورزشی یا صفحه‌های عکاسی ورزشی در اینستاگرام هم باشید روی این ادعا صحه می‌گذارید که رقابت‌های پارالمپیک یکی از زیباترین عرصه‌های ورزشی دنیاست. تصاویر ثبت‌شده از توکیو در همین دو هفته‌ای که رقابت‌های پارالمپیک در میان بود، گواه این ادعاست. کافی است نگاهی به سبک بازی ابراهیم الحسینی حمدتو در رقابت‌های پارالمپیک بیندازید. یکی از پربازدیدترین ویدئوهای شبکه‌های اجتماعی که شهرتی جهانی برای حمدتو خلق کرد. آقای حمدتو هر دو دستش را از بازو از دست داده است؛ در 10‌سالگی در یک سانحه قطار آسیب دید و هر دو دستش از بالای بازو قطع شد. او اما حالا قهرمان آفریقاست و با مهارت توپ را با انگشتان پایش به هوا می‌اندازد و با راکتی که به دهن گرفته به آن ضربه می‌زند؛ آن‌هم نه یک ضربه معمولی، ضرباتی حساب‌شده و دقیق که برای او عناوین جهانی آورده و او را به یک چهره آیکونیک در پارالمپیک تبدیل کرده است. در رقابت‌های پارالمپیک ورزشکاران زیادی با شرایط حمدتو حضور داشتند. ورزشکارانی که هر دو دستشان را از دست داده بودند اما این محدودیت مانع از فعالیتشان نشد. ژنگ تائو یکی دیگر از آنهایی است که هر دو دستش را در نوجوانی و به‌ دلیل شوک الکتریکی از دست داد، اما او حالا یک قهرمان بی‌نظیر شناست. شناکردن بدون دست حقیقتا کار سختی است، اما ژنگ آن را چنان با قدرت انجام می‌دهد که چشم‌ها را خیره می‌کند. ژنگ بعد از کسب مدال طلا در ویدئویی به فرزندش گفت که ببین من با اینکه دستی ندارم چطور طلای پارالمپیک را به دست آوردم. پارالمپیک پر است از داستان آدم‌هایی که «انگیزه» دارند. برای ادامه زندگی شور، علاقه و اشتیاق دارند. یکی از آنها سارا استوری است. او در حالی به دنیا آمد که از ناحیه دست چپ معلول بود اما این موضوع باعث نشد که او از دنبال‌کردن رؤیاهایش دست بکشد و حالا پرافتخارترین ورزشکار بریتانیاست؛ یک دوچرخه‌سوار درجه یک که حالا با شرکت در هشت پارالمپیک یک رکورد عجیب از خودش به جا گذاشته است. سارا استوری از المپیک 1992 بارسلون که با 14 سال سن در آن شرکت کرده بود تا امروز در همه رقابت‌های پارالمپیک برای بریتانیا به میدان رفته و تاکنون 15 مدال طلا در این رقابت‌ها کسب کرده است. سارا استوری تاکنون 76 رکورد جهانی را به اسم خودش ثبت کرده است. مرتضی مهرزاد، جوان دو‌متر‌و 46 سانتی‌متری ایرانی به تلگراف گفته است زمانی به دلیل قد بیش از حد بلند و پاهایی که 15 سانتی‌متر با هم اختلاف داشتند خودش را در خانه‌ حبس می‌کرد. مرتضی می‌توانست یک جوان منزوی چالوسی باشد و با کسی معاشرت نکند ولی رقابت‌های پارالمپیک این فرصت را در اختیار او گذاشت تا خودش را در معرض نمایش بگذارد. او حالا نماد کاروان پارالمپیک ایران، صاحب دو مدال طلای پارالمپیک و یکی از نمادهای این رقابت‌هاست. داستان زندگی قهرمانان پارالمپیک حقیقتا جذاب است. برخی از آنها از ابتدای زندگی با معلولیت به دنیا آمده‌ و با شرایطشان کنار آمده‌اند و برخی یکباره در میانه زندگی بر اثر حادثه‌ای دچار این وضعیت شده‌اند. سوزانا هکست، قهرمان تیم بریتانیا، زمانی اسب‌دوانی آینده‌دار بود اما حادثه‌ای تراژیک روی اسب زندگی او را برای همیشه تغییر داد. این سقوط باعث صدمه به ستون فقرات، شکستگی کتف، آسیب به لگن و مصدومیت او از ناحیه سر شد. او به خاطر دارد که المپیک 2012 لندن را از روی تختش در بیمارستان تماشا کرده است. این ورزشکار 32‌ساله تأثیرگذار به حساب می‌آید؛ چون اجازه نداد ناتوانی معرفش باشد. او به اسب‌دوانی به همراه شنا ادامه داد و در این سال‌ها موفقیت‌هایی در هر دو رشته کسب کرد. او حالا دارنده مدال طلا و نقره رقابت‌‎های جهانی و اروپایی است و رکورد بریتانیا در شنای آزاد 50 و 100 متر به‌همراه کرال پشت 100 متر را در اختیار دارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.