تهران؛ تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
فرمان مدیریت تهران در دستان یک پزشک
لاله حلاج . پژوهشگر شهری
در عرصههای مختلف انتخاب و انتصاب مدیران شهری این سؤال به ذهن متبادر میشود که یک مدیر شهری بایستی تخصص مدیریتی-اجرائی داشته باشد یا لزوما تحصیلات مرتبط با معماری و شهری، تا بتواند درک درستی از شهر و مسائلش داشته باشد؛ تا اینکه با انتخاب شهردار این دوره کاشف به عمل آمد لزوما هیچیک از این تخصصها شایستگی شهردار را تعیین نمیکند. سیاست! بله تنها و تنها سیاست است که فرد را شایسته جایگاه مدیریت شهری میکند و «لاغیر»! نگاهی کوتاه به شهرداران سابق پایتخت نشان میدهد که همه حداقل یا سابقه اجرائی داشتند یا تحصیلات مرتبط با امور شهری و مدیریتی؛ همچنین براساس بند (چ) ماده (۳) آییننامه اجرائی احراز تصدی سمت شهردار، مدرک تحصیلی کارشناسی مرتبط و سابقه اجرائی برای احراز شرایط و تصدی سمت شهردار لازم و ضروری است. اکنون شورای ششم با این انتخاب پرحاشیه، سکان مدیریت تهران بزرگ را با تمام دغدغهها و مسائل ریز و درشتش به دست ناخدایی سپرده که حتی عمق دریای پیشرویش را هم نمیداند. البته که مدیریت شهری مثل تهران که پایتخت هم هست با سیاست گره خورده و منفک از لابیگریهای سیاسی نیست؛ اما بسندهکردن به همسویی سیاسی و فارغشدن از آیتمهای تأثیرگذار تخصصی اداره شهر، قدمنهادن به وادی تاریک و پرمخاطرهای است که بیم میرود هر آن زیر پایت خالی شده و به درهای عمیق سقوط کنی و برای تهران اینروزها با موانع سخت پیشرو، سقوط حکم پایان را دارد. مدیریت شهری امری جامع و یکپارچه و مستلزم مهارت و توانایی و تخصص در حوزه اجرائی و شهری است. کسی که شهر را بشناسد؛ دغدغههایش را، نقاط ضعف و قوتش را، منفعت و ضررش را، بالا و پایینش را، دارا و ندارش را بفهمد و درک کند و قدرت و توان ارائه راهکار نهتنها روی کاغذ که در عمل هم داشته باشد. مدیریت و مدیربودن کار آسانی نیست؛ البته برای کسی که دانش و تجربه مدیریت دارد، اوضاع بهتر است. از طرفی هرچه حوزه مدیریت وسیعتر و موضوعات قابل مدیریت گستردهتر باشد، مسئولیت مدیر سنگینتر و فعل مدیریت دشوار میشود. مدیریت شهری علم برنامهریزی و هدایت امور مرتبط با شهر است. امروز با گسترش شهر و افزایش جمعیت شهرنشین ضرورت مدیریت علمی، جامع و یکپارچه شهری بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. شهر یک یا دو محله ندارد که بزرگ و ریشسفید محل، امور آن را رتق و فتق کند. محلهها و شهرکهای تازهتأسیس در کنار محلات قدیمی شکل گرفته و تنوع خدمات و کاربریهای شهری چنان رشد یافته که مدیریتی منسجم و همهجانبه را میطلبد. حال باید از آقای زاکانی پرسید چقدر شهر را میشناسید؟ چقدر اهل تعاملید؟ چقدر سابقه اجرائی دارید؟ چقدر به فکر تهران هستید؟ دستفرمان مدیریتتان چطور است؟ راستی آقای زاکانی خدمت به مردم که جا و مکان نمیشناسد؛ نکند از مجلس خسته شدید یا در حوزه شهر خود را توانمندتر میدانید؟ آقای شهردار سؤال بسیار است و مقال تنگ؛ باشد که این سؤالات را در خلوت خود پاسخ گفته و لااقل خودتان را برای احراز سمت شهردار قانع کرده باشید؛ چراکه معضلات تهران بیشتر از آن است که مجالی برای آزمون و خطا باشد. آلودگی هوا، ترافیک، زیرساختهای شهری، فضاهای همگانی، حملونقل عمومی، فقر و هزار و یک مسئله ریز و درشت دیگر که پیشروی مدیریت شهری است. القصه اینکه کار به جایی رسیده که امروز ما هم دلنگرانیم! دلنگران تهران که مبادا ابزاری شود برای سهمخواهیهای سیاسی. مدیریت تهران مسئولیت خطیری است، همت عالی و عزم راسخ میطلبد و مرد عمل... بسمالله اگر حریف تهرانی.
در عرصههای مختلف انتخاب و انتصاب مدیران شهری این سؤال به ذهن متبادر میشود که یک مدیر شهری بایستی تخصص مدیریتی-اجرائی داشته باشد یا لزوما تحصیلات مرتبط با معماری و شهری، تا بتواند درک درستی از شهر و مسائلش داشته باشد؛ تا اینکه با انتخاب شهردار این دوره کاشف به عمل آمد لزوما هیچیک از این تخصصها شایستگی شهردار را تعیین نمیکند. سیاست! بله تنها و تنها سیاست است که فرد را شایسته جایگاه مدیریت شهری میکند و «لاغیر»! نگاهی کوتاه به شهرداران سابق پایتخت نشان میدهد که همه حداقل یا سابقه اجرائی داشتند یا تحصیلات مرتبط با امور شهری و مدیریتی؛ همچنین براساس بند (چ) ماده (۳) آییننامه اجرائی احراز تصدی سمت شهردار، مدرک تحصیلی کارشناسی مرتبط و سابقه اجرائی برای احراز شرایط و تصدی سمت شهردار لازم و ضروری است. اکنون شورای ششم با این انتخاب پرحاشیه، سکان مدیریت تهران بزرگ را با تمام دغدغهها و مسائل ریز و درشتش به دست ناخدایی سپرده که حتی عمق دریای پیشرویش را هم نمیداند. البته که مدیریت شهری مثل تهران که پایتخت هم هست با سیاست گره خورده و منفک از لابیگریهای سیاسی نیست؛ اما بسندهکردن به همسویی سیاسی و فارغشدن از آیتمهای تأثیرگذار تخصصی اداره شهر، قدمنهادن به وادی تاریک و پرمخاطرهای است که بیم میرود هر آن زیر پایت خالی شده و به درهای عمیق سقوط کنی و برای تهران اینروزها با موانع سخت پیشرو، سقوط حکم پایان را دارد. مدیریت شهری امری جامع و یکپارچه و مستلزم مهارت و توانایی و تخصص در حوزه اجرائی و شهری است. کسی که شهر را بشناسد؛ دغدغههایش را، نقاط ضعف و قوتش را، منفعت و ضررش را، بالا و پایینش را، دارا و ندارش را بفهمد و درک کند و قدرت و توان ارائه راهکار نهتنها روی کاغذ که در عمل هم داشته باشد. مدیریت و مدیربودن کار آسانی نیست؛ البته برای کسی که دانش و تجربه مدیریت دارد، اوضاع بهتر است. از طرفی هرچه حوزه مدیریت وسیعتر و موضوعات قابل مدیریت گستردهتر باشد، مسئولیت مدیر سنگینتر و فعل مدیریت دشوار میشود. مدیریت شهری علم برنامهریزی و هدایت امور مرتبط با شهر است. امروز با گسترش شهر و افزایش جمعیت شهرنشین ضرورت مدیریت علمی، جامع و یکپارچه شهری بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. شهر یک یا دو محله ندارد که بزرگ و ریشسفید محل، امور آن را رتق و فتق کند. محلهها و شهرکهای تازهتأسیس در کنار محلات قدیمی شکل گرفته و تنوع خدمات و کاربریهای شهری چنان رشد یافته که مدیریتی منسجم و همهجانبه را میطلبد. حال باید از آقای زاکانی پرسید چقدر شهر را میشناسید؟ چقدر اهل تعاملید؟ چقدر سابقه اجرائی دارید؟ چقدر به فکر تهران هستید؟ دستفرمان مدیریتتان چطور است؟ راستی آقای زاکانی خدمت به مردم که جا و مکان نمیشناسد؛ نکند از مجلس خسته شدید یا در حوزه شهر خود را توانمندتر میدانید؟ آقای شهردار سؤال بسیار است و مقال تنگ؛ باشد که این سؤالات را در خلوت خود پاسخ گفته و لااقل خودتان را برای احراز سمت شهردار قانع کرده باشید؛ چراکه معضلات تهران بیشتر از آن است که مجالی برای آزمون و خطا باشد. آلودگی هوا، ترافیک، زیرساختهای شهری، فضاهای همگانی، حملونقل عمومی، فقر و هزار و یک مسئله ریز و درشت دیگر که پیشروی مدیریت شهری است. القصه اینکه کار به جایی رسیده که امروز ما هم دلنگرانیم! دلنگران تهران که مبادا ابزاری شود برای سهمخواهیهای سیاسی. مدیریت تهران مسئولیت خطیری است، همت عالی و عزم راسخ میطلبد و مرد عمل... بسمالله اگر حریف تهرانی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.