|

جدایی پیمان فخری و فرصتی تازه برای شمشیربازی

پیمان فخری، سرمربی تیم ملی شمشیربازی سابر ایران، در اقدامی خبرساز از تیم ملی جدا شد. می‌گویند از مدت‌ها قبل چنین تصمیمی را گرفته بوده و نتایجی که شمشیربازان ایران در بازی‌های المپیک توکیو گرفته‌اند، چندان روی تصمیمش تأثیری نداشته است. این مورد را‌ هم خودش بیان می‌کند و هم فضل‌الله باقرزاده، رئیس فدراسیون شمشیربازی ایران. آن‌طورکه فخری به ایسنا گفته مشغله کاری و آن‌طورکه رئیس فدراسیون شمشیربازی گفته، فشار روانی بیش از اندازه باعث چنین تصمیمی شده است. فخری می‌گوید: «به‌دلیل مشغله کاری دیگر کشش این کار و توانایی ۱۳ ساعت کار را ندارم، چون هشت سال است به‌صورت شبانه‌روزی وقت گذاشتم. خوشحالم شمشیربازی ایران را به جایگاهی رساندم که به اذعان خیلی از تیم‌های جهان یکی از بهترین تیم‌های چند دهه اخیر بوده است». صحبت‌های پیمان فخری مبنی‌بر ساختن تیمی در حدواندازه‌های برترین‌های جهان صحت دارد. او علاوه بر اینکه رکوردی قابل‌تحسین به‌عنوان شمشیرباز سابق تیم ملی دارد، در عرصه مربیگری هم رنسانسی را در رشته سابر رقم زد که نتیجه‌اش در سال‌های اخیر دیده شده است. شاید اگر شمشیربازان ایران در المپیک توکیو در رشته تیمی شرایط بهتری داشتند و کمی بهتر شمشیر می‌زدند، فخری به چیزی که دلش می‌خواست و مدال تیمی شمشیربازی بود، می‌رسید ولی نهایتا تیم ایران در رقابت‌های تیمی با یک امتیاز اختلاف به ایتالیا باخت تا این رؤیا محقق نشود. حال مشخص است که پیمان فخری، سرمربی تیم ملی سابر، نقش بسزایی در احیا و پرورش این رشته در سطح قهرمانی داشته و قاعدتا تصمیمش مبنی بر خداحافظی از تیم ملی تأثیرگذار است. با وجود این باید به تصمیمی که پیمان فخری گرفت، احترام گذاشت. او اگرچه می‌گوید خداحافظی‌اش ارتباطی به نتایج تیمش در المپیک ندارد ولی واقعیت این است که بازیکنان او در حد انتظار ظاهر نشدند. بر کسی پوشیده نیست که به غیر از عملکرد علی پاکدامن، دیگر شمشیربازان ایرانی در توکیو در حدواندازه‌های خودشان نبودند. شاید یکی از دلایل خداحافظی پیمان فخری همین باشد. به‌هر‌روی شاید نیاز به دمیدن روحی تازه در این رشته باشد که در سال‌های اخیر جور دو رشته دیگر یعنی اپه و فلوره را هم کشیده است. حال این دمیدن روح تازه می‌تواند با ورود سرمربی جدید یا ورود چند شمشیر‌باز تازه‌نفس به تیم ملی باشد. درست است که مسئولان فدراسیون شمشیربازی گفته‌اند مسئولیت تیم سابر را همچنان به فخری می‌دهند و او خودش باید سرمربی جدید را معرفی کند‌ ولی به نظر می‌رسد پیمان فخری تصمیم درستی برای جدایی از تیم و رشته‌ای گرفته که خودش آن را به این سطح رسانده است. فارغ از این فرصت که جدایی پیمان فخری در اختیار تیم سابر می‌گذارد، شاید بهتر باشد فدراسیون شمشیربازی هم نگرشی کلی در سیاست‌هایش به وجود بیاورد و فکری به حال حل اختلافاتی کند که در ماه‌های اخیر رخ داده است. شمشیربازان اپه و فلوره همواره از توجهی که فقط به تیم سابر شده گلایه داشته‌اند و مدعی بوده‌اند اگر از این توجهات به آنها هم می‌شد، قاعدتا می‌توانستند مثل همین تیم سابر حرفی در دنیای حرفه‌ای بزنند. این موضوع با توجه به نتایجی که آنها در رقابت‌های بین‌المللی گرفته‌اند، ادعایی بزرگ است ولی حالا شاید فرصت مناسبی باشد که حرف آنها هم شنیده شود و چه‌بسا به این بهانه علاوه بر سابر، تیم قدرتمند دیگری در شمشیربازی ایران هم شکل بگیرد و بنایش اصولی گذاشته شود.

پیمان فخری، سرمربی تیم ملی شمشیربازی سابر ایران، در اقدامی خبرساز از تیم ملی جدا شد. می‌گویند از مدت‌ها قبل چنین تصمیمی را گرفته بوده و نتایجی که شمشیربازان ایران در بازی‌های المپیک توکیو گرفته‌اند، چندان روی تصمیمش تأثیری نداشته است. این مورد را‌ هم خودش بیان می‌کند و هم فضل‌الله باقرزاده، رئیس فدراسیون شمشیربازی ایران. آن‌طورکه فخری به ایسنا گفته مشغله کاری و آن‌طورکه رئیس فدراسیون شمشیربازی گفته، فشار روانی بیش از اندازه باعث چنین تصمیمی شده است. فخری می‌گوید: «به‌دلیل مشغله کاری دیگر کشش این کار و توانایی ۱۳ ساعت کار را ندارم، چون هشت سال است به‌صورت شبانه‌روزی وقت گذاشتم. خوشحالم شمشیربازی ایران را به جایگاهی رساندم که به اذعان خیلی از تیم‌های جهان یکی از بهترین تیم‌های چند دهه اخیر بوده است». صحبت‌های پیمان فخری مبنی‌بر ساختن تیمی در حدواندازه‌های برترین‌های جهان صحت دارد. او علاوه بر اینکه رکوردی قابل‌تحسین به‌عنوان شمشیرباز سابق تیم ملی دارد، در عرصه مربیگری هم رنسانسی را در رشته سابر رقم زد که نتیجه‌اش در سال‌های اخیر دیده شده است. شاید اگر شمشیربازان ایران در المپیک توکیو در رشته تیمی شرایط بهتری داشتند و کمی بهتر شمشیر می‌زدند، فخری به چیزی که دلش می‌خواست و مدال تیمی شمشیربازی بود، می‌رسید ولی نهایتا تیم ایران در رقابت‌های تیمی با یک امتیاز اختلاف به ایتالیا باخت تا این رؤیا محقق نشود. حال مشخص است که پیمان فخری، سرمربی تیم ملی سابر، نقش بسزایی در احیا و پرورش این رشته در سطح قهرمانی داشته و قاعدتا تصمیمش مبنی بر خداحافظی از تیم ملی تأثیرگذار است. با وجود این باید به تصمیمی که پیمان فخری گرفت، احترام گذاشت. او اگرچه می‌گوید خداحافظی‌اش ارتباطی به نتایج تیمش در المپیک ندارد ولی واقعیت این است که بازیکنان او در حد انتظار ظاهر نشدند. بر کسی پوشیده نیست که به غیر از عملکرد علی پاکدامن، دیگر شمشیربازان ایرانی در توکیو در حدواندازه‌های خودشان نبودند. شاید یکی از دلایل خداحافظی پیمان فخری همین باشد. به‌هر‌روی شاید نیاز به دمیدن روحی تازه در این رشته باشد که در سال‌های اخیر جور دو رشته دیگر یعنی اپه و فلوره را هم کشیده است. حال این دمیدن روح تازه می‌تواند با ورود سرمربی جدید یا ورود چند شمشیر‌باز تازه‌نفس به تیم ملی باشد. درست است که مسئولان فدراسیون شمشیربازی گفته‌اند مسئولیت تیم سابر را همچنان به فخری می‌دهند و او خودش باید سرمربی جدید را معرفی کند‌ ولی به نظر می‌رسد پیمان فخری تصمیم درستی برای جدایی از تیم و رشته‌ای گرفته که خودش آن را به این سطح رسانده است. فارغ از این فرصت که جدایی پیمان فخری در اختیار تیم سابر می‌گذارد، شاید بهتر باشد فدراسیون شمشیربازی هم نگرشی کلی در سیاست‌هایش به وجود بیاورد و فکری به حال حل اختلافاتی کند که در ماه‌های اخیر رخ داده است. شمشیربازان اپه و فلوره همواره از توجهی که فقط به تیم سابر شده گلایه داشته‌اند و مدعی بوده‌اند اگر از این توجهات به آنها هم می‌شد، قاعدتا می‌توانستند مثل همین تیم سابر حرفی در دنیای حرفه‌ای بزنند. این موضوع با توجه به نتایجی که آنها در رقابت‌های بین‌المللی گرفته‌اند، ادعایی بزرگ است ولی حالا شاید فرصت مناسبی باشد که حرف آنها هم شنیده شود و چه‌بسا به این بهانه علاوه بر سابر، تیم قدرتمند دیگری در شمشیربازی ایران هم شکل بگیرد و بنایش اصولی گذاشته شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.