|

در سوگ ایران کوچک

روزمره‌های این روزهای کاربران در شبکه‌های اجتماعی به‌جای روایت از منظره و غذا و خریدهایشان، بیشتر گفتن از دردهایی است که به آنها هجوم آورده است. تسلط کرونا و طالبان، روزگار پراندوهی را به دنبال داشته است. بیشتر کاربران از غم ازدست‌دادن عزیزی می‌گویند درعین‌حال عصبانی و عصیان‌زده‌اند؛ مجموعه سخنان مسئولان دولت روحانی از علیرضا زالی گرفته تا جواد ظریف و سعید نمکی در زمینه عدم ورود واکسن، بسیاری را عصبانی کرده و به واکنش واداشته است. این‌بار، هم‌زمان با درگذشت «علی سلیمانی» به خاطر کرونا، هنرمندان بی‌پرواتر از همیشه به اعتراض پرداخته‌اند و به شیوه‌های مختلف به عدم خرید واکسن اعتراض می‌کنند. از یک‌سو، تسلط طالبان بر هرات، دل بسیاری را به درد آورده است و به چند دیدار گذشته ایران و این گروه اشاره می‌کنند. بسیاری از کاربران از اندوه هرات نوشته‌اند.
هرچند پس از تصرف طالبان بر شهرهای مختلف، عکس‌هایی از آنان منتشر شده است که هم‌زمان حقارت و قساوت را منتشر می‌کند. آنان به خانه‌ها و هتل‌ها و مراکز مهم می‌روند و آنها را تصرف می‌کنند. نمونه این تصاویر حضور آنها در شهربازی هرات است. از سوی دیگر خبر می‌رسد که آنان پس از تصرف هر شهر، خانه‌ها را تک‌تک، در جست‌وجوی خبرنگاران می‌گردند. از سوی دیگر انتشار عکس اسماعیل‌خان که دلاورانه برای عدم تصرف شهر هرات می‌جنگید در میان طالبان با واکنش گسترده روبه‌رو شده است. هرچند از او خواستند که دیگران را به تسلیم دعوت کند؛ اما قبول نکرده است. هرات و شهرهای مختلف افغانستان در تب اسارت طالبان می‌سوزد و نهادهای بین‌المللی فقط به درخواست، صلح و آتش‌بس اکتفا می‌کنند.
هرات، شهری که بسیاری آن را «ایران کوچک» افغانستان می‌نامند؛ شهری که سال‌ها مرکز خراسان بوده مملو از آثار تمدن ایران؛ شهری که هنوز با وجود توسعه شهری، هویت تاریخی‌اش را از دست نداده و ایرانی‌تر مانده است. هشتگ «کمک به ایران» نیز در شبکه‌های مختلف اجتماعی، داغ شده است. اسامی افراد سرشناس را در کامنت‌های نهادهای بین‌المللی، تگ می‌کنند تا آنان نیز به میدان بیایند و توجه جهانی جلب شود. کیهان کلهر دراین‌باره نوشته است: «در خاموشی و بی‌برقی می‌نویسم... در فراق کسی از خویشانم که به‌خاطر نبود واکسن کشته شده و نمی‌توانم حتی به رسم دلداریِ بازماندگانش در مراسم تدفین او شرکت کنم.
از همسایه افغانستانی‌ام که به در خانه‌ آمده و می‌گوید از دختر دانشجویش در هرات بی‎‌خبر مانده و می‌پرسد چرا خدا رحمش به ما که غریبیم نمی‌آید!
آه مادر، از من نپرس که همه ما غریبیم. از رفیق خوزستانی‌ام که امروز برایم نوشته نکند فراموشمان کنی کلهر.
از بی‌پناهی هموطنانم که نام مرا زیر @who تگ می‌کنند و از دنیا مدد طلب می‌کنند.
از زاگرس و بلوط‌ها و شعله‌ای که بر جانش نشانده‌اند و هر روز بر آن می‌دمند.
از کارون و هامون و زاینده‌رود و مرگ آب و فرسایش خاک و تاراج منابع و...
از ماندگی و ته‌کشیدگی پرستاری که می‌گوید برای من و همکارانم سه دقیقه ساز بزن تا بتوانیم به کار برگردیم...».
و ما اکنون نمی‌‌دانیم چگونه در اندوه هرات، این شهر عزیز که در دستان طالبان، اسیر شده افسوس بخوریم و از مرگ عزیزانمان براثر کرونا و نداشتن واکسن و دارو بگرییم.
عکس: کوشامهشید فلاحی

روزمره‌های این روزهای کاربران در شبکه‌های اجتماعی به‌جای روایت از منظره و غذا و خریدهایشان، بیشتر گفتن از دردهایی است که به آنها هجوم آورده است. تسلط کرونا و طالبان، روزگار پراندوهی را به دنبال داشته است. بیشتر کاربران از غم ازدست‌دادن عزیزی می‌گویند درعین‌حال عصبانی و عصیان‌زده‌اند؛ مجموعه سخنان مسئولان دولت روحانی از علیرضا زالی گرفته تا جواد ظریف و سعید نمکی در زمینه عدم ورود واکسن، بسیاری را عصبانی کرده و به واکنش واداشته است. این‌بار، هم‌زمان با درگذشت «علی سلیمانی» به خاطر کرونا، هنرمندان بی‌پرواتر از همیشه به اعتراض پرداخته‌اند و به شیوه‌های مختلف به عدم خرید واکسن اعتراض می‌کنند. از یک‌سو، تسلط طالبان بر هرات، دل بسیاری را به درد آورده است و به چند دیدار گذشته ایران و این گروه اشاره می‌کنند. بسیاری از کاربران از اندوه هرات نوشته‌اند.
هرچند پس از تصرف طالبان بر شهرهای مختلف، عکس‌هایی از آنان منتشر شده است که هم‌زمان حقارت و قساوت را منتشر می‌کند. آنان به خانه‌ها و هتل‌ها و مراکز مهم می‌روند و آنها را تصرف می‌کنند. نمونه این تصاویر حضور آنها در شهربازی هرات است. از سوی دیگر خبر می‌رسد که آنان پس از تصرف هر شهر، خانه‌ها را تک‌تک، در جست‌وجوی خبرنگاران می‌گردند. از سوی دیگر انتشار عکس اسماعیل‌خان که دلاورانه برای عدم تصرف شهر هرات می‌جنگید در میان طالبان با واکنش گسترده روبه‌رو شده است. هرچند از او خواستند که دیگران را به تسلیم دعوت کند؛ اما قبول نکرده است. هرات و شهرهای مختلف افغانستان در تب اسارت طالبان می‌سوزد و نهادهای بین‌المللی فقط به درخواست، صلح و آتش‌بس اکتفا می‌کنند.
هرات، شهری که بسیاری آن را «ایران کوچک» افغانستان می‌نامند؛ شهری که سال‌ها مرکز خراسان بوده مملو از آثار تمدن ایران؛ شهری که هنوز با وجود توسعه شهری، هویت تاریخی‌اش را از دست نداده و ایرانی‌تر مانده است. هشتگ «کمک به ایران» نیز در شبکه‌های مختلف اجتماعی، داغ شده است. اسامی افراد سرشناس را در کامنت‌های نهادهای بین‌المللی، تگ می‌کنند تا آنان نیز به میدان بیایند و توجه جهانی جلب شود. کیهان کلهر دراین‌باره نوشته است: «در خاموشی و بی‌برقی می‌نویسم... در فراق کسی از خویشانم که به‌خاطر نبود واکسن کشته شده و نمی‌توانم حتی به رسم دلداریِ بازماندگانش در مراسم تدفین او شرکت کنم.
از همسایه افغانستانی‌ام که به در خانه‌ آمده و می‌گوید از دختر دانشجویش در هرات بی‎‌خبر مانده و می‌پرسد چرا خدا رحمش به ما که غریبیم نمی‌آید!
آه مادر، از من نپرس که همه ما غریبیم. از رفیق خوزستانی‌ام که امروز برایم نوشته نکند فراموشمان کنی کلهر.
از بی‌پناهی هموطنانم که نام مرا زیر @who تگ می‌کنند و از دنیا مدد طلب می‌کنند.
از زاگرس و بلوط‌ها و شعله‌ای که بر جانش نشانده‌اند و هر روز بر آن می‌دمند.
از کارون و هامون و زاینده‌رود و مرگ آب و فرسایش خاک و تاراج منابع و...
از ماندگی و ته‌کشیدگی پرستاری که می‌گوید برای من و همکارانم سه دقیقه ساز بزن تا بتوانیم به کار برگردیم...».
و ما اکنون نمی‌‌دانیم چگونه در اندوه هرات، این شهر عزیز که در دستان طالبان، اسیر شده افسوس بخوریم و از مرگ عزیزانمان براثر کرونا و نداشتن واکسن و دارو بگرییم.
عکس: کوشامهشید فلاحی

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.