تیربارانکردن شادی
الهام فخاری-عضو شورای شهر تهران
بر چهرهاش چین و چروک بود ولی خنده لبانش بیشتر به چشم میآمد. میان جبر تاریخ و جغرافیا گیر افتاده بود. با پشت دست به دهانش و به لبخند چهرهاش کوبیدند و شادی را بار دیگر تیرباران کردند. کشتن نظر محمد نمادی از عزم جدی تیرهاندیشانی است که بار دیگر در افغانستان درپی بستن هر روزنهای هستند. نظر محمد معروف به خاشه، طنزپرداز کمدین را مردم بهویژه جوانان دوست داشتند و او توانسته بود فضای تلخ و سخت زندگی مردم را با خنده و شادی دگرگون کند. تیربارانکردن شادی و خنده پیامی بزرگتر دارد که همانا نمایانگر خشونتی تا کشتن آدمهاست. شادی بخشی از آزادی و آزادی زمینهساز شادی است. دستی که بر دهان خاشه میکوبد بهراستی بر مجال شادی و خودابرازی و آزادی کوبیده است و خاشه در این زمان و مکان قربانی نمادینی است که بر چوب افراط و تحجر بر دار میشود. کشتن یک کمدین به بهانه جرمانگاری خنداندن مردم همانا اسلحهکشیدن بر آزادی کممقدار و ناچیزی است که زندگی خاورمیانهای باقی گذاشته است. گناه او خنداندن نیست، او میتوانست تو را از خشونت و بندوبستهای افراطی جدی زندگی جبریات رها کند. شادی آغاز آدمیزادی است و کشتن خاشه، ستیز با آدمیزادوار زیستن است. آنچه در اکنون ما میگذرد بارها در این پهنه از جهان بارگذاری شده است. تاریخ را که بخوانیم در پارس پهناور چه بسیار زبان از گلوی آن که برای و از آزادی و شادی و آدمیزادی سخن گفته بود بیرون کشیده شد. شادی از آن مابهتران بود و سهم مردم تنگی و تاریکی و درماندگی. دانایی و آگاهی پادافره سنگین داشت و بستن و دربندکردن و مهار روال و رویهای جاری بود. امروز ما در برابر کشتن خاشه بار دیگر به خود نهیب بزنیم که کشتن یک کمدین تنها تیرباران یک آدم نیست، نمایانگر ارادهای برای بند و بست شادی است و شادی چون آزادی دشمنان بزرگی دارد. خاورمیانه در سده کنونی همواره در آتش و سوزان بوده است. در میان آتش زندگی و شادی و آزادی را پاسداریکردن کاری دشوار و پرهزینه است. مسئله کانونی امروز خاورمیانه تنها فقر یا دیرکرد توسعه نیست، مسئله این پهنه از جهان دسترسی به آزادی، آگاهی و شادی است.
بر چهرهاش چین و چروک بود ولی خنده لبانش بیشتر به چشم میآمد. میان جبر تاریخ و جغرافیا گیر افتاده بود. با پشت دست به دهانش و به لبخند چهرهاش کوبیدند و شادی را بار دیگر تیرباران کردند. کشتن نظر محمد نمادی از عزم جدی تیرهاندیشانی است که بار دیگر در افغانستان درپی بستن هر روزنهای هستند. نظر محمد معروف به خاشه، طنزپرداز کمدین را مردم بهویژه جوانان دوست داشتند و او توانسته بود فضای تلخ و سخت زندگی مردم را با خنده و شادی دگرگون کند. تیربارانکردن شادی و خنده پیامی بزرگتر دارد که همانا نمایانگر خشونتی تا کشتن آدمهاست. شادی بخشی از آزادی و آزادی زمینهساز شادی است. دستی که بر دهان خاشه میکوبد بهراستی بر مجال شادی و خودابرازی و آزادی کوبیده است و خاشه در این زمان و مکان قربانی نمادینی است که بر چوب افراط و تحجر بر دار میشود. کشتن یک کمدین به بهانه جرمانگاری خنداندن مردم همانا اسلحهکشیدن بر آزادی کممقدار و ناچیزی است که زندگی خاورمیانهای باقی گذاشته است. گناه او خنداندن نیست، او میتوانست تو را از خشونت و بندوبستهای افراطی جدی زندگی جبریات رها کند. شادی آغاز آدمیزادی است و کشتن خاشه، ستیز با آدمیزادوار زیستن است. آنچه در اکنون ما میگذرد بارها در این پهنه از جهان بارگذاری شده است. تاریخ را که بخوانیم در پارس پهناور چه بسیار زبان از گلوی آن که برای و از آزادی و شادی و آدمیزادی سخن گفته بود بیرون کشیده شد. شادی از آن مابهتران بود و سهم مردم تنگی و تاریکی و درماندگی. دانایی و آگاهی پادافره سنگین داشت و بستن و دربندکردن و مهار روال و رویهای جاری بود. امروز ما در برابر کشتن خاشه بار دیگر به خود نهیب بزنیم که کشتن یک کمدین تنها تیرباران یک آدم نیست، نمایانگر ارادهای برای بند و بست شادی است و شادی چون آزادی دشمنان بزرگی دارد. خاورمیانه در سده کنونی همواره در آتش و سوزان بوده است. در میان آتش زندگی و شادی و آزادی را پاسداریکردن کاری دشوار و پرهزینه است. مسئله کانونی امروز خاورمیانه تنها فقر یا دیرکرد توسعه نیست، مسئله این پهنه از جهان دسترسی به آزادی، آگاهی و شادی است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.