سازمانهای زنان تحت تأثیر همهگیری
سازمان بینالمللی زنان در گزارشی كه بهتازگی منتشر كرده، نسبت به كمبود بودجه اختصاصیافته به سازمانهای مدافع حقوق زنان در روزهای همهگیری كرونا هشدار داده است. این كمبود بودجه سبب میشود این سازمانها با کاهش بودجه، بیشتر ضربه ببینند و از تلاش برای پاسخگویی و بهبود كووید19 کنار بمانند. سازمانهای مردمی که در خط مقدم مبارزه برای عدالت جنسیتی قرار دارند، با وجود افزایش تعهدات، بهطور مداوم بیشترین آسیب را در کاهش بودجه در همهگیری دیدهاند. این در حالی است که مسائل مربوط به حقوق جنسیتی ازجمله خشونت علیه زنان و دختران، به دلیل همهگیری بهطور فزایندهای گزارش میشود. طبق یک نظرسنجی که بر اساس نظرخواهی از بیش از 200 سازمان حقوق زنان (WRO) در 38 کشور جهان تهیه و منتشر شده است، یکسوم آنها مجبور به اخراج بین یک تا 10 عضو کارمند خود هستند و 18 سازمان مجبور به تعطیلی شدند. در این نظرسنجی، تأثیر همهگیری بر سازمانهای حقوق زنان بررسی شده است. این تحقیق نشان داده از هر سه سازمان حقوق زن، یک نفر بر این باور است که آنها از گفتوگوها، تصمیمها و سیاستگذاریها درباره کشورشان کنار گذاشته شدهاند و از آنها بهعنوان
دستاندركاران همكاری خواسته نشده است. بوكر، مدیر اكسفام معتقد است: «كووید19 در حال نابودی سازمانهای مردمی زنان در سراسر جهان است. این سازمانها ستونفقرات تلاش جوامع برای گردهمآوردن میلیونها زن برای ایفای حقوق خود هستند؛ خواه مقابله با خشونت خانگی، خواه رسیدگی به مراقبتهای فوقالعاده و متناسب برای زنان و همچنین کمک به دختران برای دسترسی به آموزشوپرورش».
بوکر ادامه داد: «اهداکنندگان و دولتها باید با بحرانی که سازمانهای زنان با آن روبهرو هستند، مقابله و در آنها سرمایهگذاری کنند. این سازمانها از میلیونها زن و دختر پشتیبانی میکنند؛ همانطور که بیش از هر زمان دیگری در همهگیری دیدهایم. با حمایت از آنها، دولتها میتوانند واقعا به قولهایشان در قبال ارتقای برابری جنسیتی عمل كنند».
از 200 سازمان زنان در چهار زمینه اصلی نظرخواهی شده است: دسترسی به فضاهای تصمیمگیری، بودجه و منابع مالی، بررسی مشکلات عملیاتی و لجستیکی و سلامت روان و تأثیرات اجتماعی.
60 درصد از گروهها معتقدند کمبود بودجه منجر به كاهش کارکنان مورد نیاز شده و توانایی آنها برای پاسخگویی به نیازهای زنان را تحت تأثیر قرار داده است.
سازمان بینالملل زنان بر این باور است كه یکی از خطرناکترین عوارض بیماری همهگیر، فراتر از پیامدهای واضح سلامت، محصوركردن زنان و افزایش انزوای بیشتر زنان و در معرض سوءاستفاده جنسی قراردادن آنهاست. برای مثال، طبق تحقیق اخیری كه اكسفام در افغانستان انجام داده است، 97 درصد از زنان افغان از زمان شیوع كووید19 افزایش خشونت در خانواده را گزارش کردهاند.
سازمان بینالمللی زنان در گزارشی كه بهتازگی منتشر كرده، نسبت به كمبود بودجه اختصاصیافته به سازمانهای مدافع حقوق زنان در روزهای همهگیری كرونا هشدار داده است. این كمبود بودجه سبب میشود این سازمانها با کاهش بودجه، بیشتر ضربه ببینند و از تلاش برای پاسخگویی و بهبود كووید19 کنار بمانند. سازمانهای مردمی که در خط مقدم مبارزه برای عدالت جنسیتی قرار دارند، با وجود افزایش تعهدات، بهطور مداوم بیشترین آسیب را در کاهش بودجه در همهگیری دیدهاند. این در حالی است که مسائل مربوط به حقوق جنسیتی ازجمله خشونت علیه زنان و دختران، به دلیل همهگیری بهطور فزایندهای گزارش میشود. طبق یک نظرسنجی که بر اساس نظرخواهی از بیش از 200 سازمان حقوق زنان (WRO) در 38 کشور جهان تهیه و منتشر شده است، یکسوم آنها مجبور به اخراج بین یک تا 10 عضو کارمند خود هستند و 18 سازمان مجبور به تعطیلی شدند. در این نظرسنجی، تأثیر همهگیری بر سازمانهای حقوق زنان بررسی شده است. این تحقیق نشان داده از هر سه سازمان حقوق زن، یک نفر بر این باور است که آنها از گفتوگوها، تصمیمها و سیاستگذاریها درباره کشورشان کنار گذاشته شدهاند و از آنها بهعنوان
دستاندركاران همكاری خواسته نشده است. بوكر، مدیر اكسفام معتقد است: «كووید19 در حال نابودی سازمانهای مردمی زنان در سراسر جهان است. این سازمانها ستونفقرات تلاش جوامع برای گردهمآوردن میلیونها زن برای ایفای حقوق خود هستند؛ خواه مقابله با خشونت خانگی، خواه رسیدگی به مراقبتهای فوقالعاده و متناسب برای زنان و همچنین کمک به دختران برای دسترسی به آموزشوپرورش».
بوکر ادامه داد: «اهداکنندگان و دولتها باید با بحرانی که سازمانهای زنان با آن روبهرو هستند، مقابله و در آنها سرمایهگذاری کنند. این سازمانها از میلیونها زن و دختر پشتیبانی میکنند؛ همانطور که بیش از هر زمان دیگری در همهگیری دیدهایم. با حمایت از آنها، دولتها میتوانند واقعا به قولهایشان در قبال ارتقای برابری جنسیتی عمل كنند».
از 200 سازمان زنان در چهار زمینه اصلی نظرخواهی شده است: دسترسی به فضاهای تصمیمگیری، بودجه و منابع مالی، بررسی مشکلات عملیاتی و لجستیکی و سلامت روان و تأثیرات اجتماعی.
60 درصد از گروهها معتقدند کمبود بودجه منجر به كاهش کارکنان مورد نیاز شده و توانایی آنها برای پاسخگویی به نیازهای زنان را تحت تأثیر قرار داده است.
سازمان بینالملل زنان بر این باور است كه یکی از خطرناکترین عوارض بیماری همهگیر، فراتر از پیامدهای واضح سلامت، محصوركردن زنان و افزایش انزوای بیشتر زنان و در معرض سوءاستفاده جنسی قراردادن آنهاست. برای مثال، طبق تحقیق اخیری كه اكسفام در افغانستان انجام داده است، 97 درصد از زنان افغان از زمان شیوع كووید19 افزایش خشونت در خانواده را گزارش کردهاند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.