فرمول مدیریتی گردش کن
پوریا عالمی: آخرین گزارشهای مرکز آمار ایران نشان میدهد که توزیع ثروت میان ایرانیها در سالهای ریاستجمهوری احمدینژاد متعادلتر شده است. (خبرگزاری مهر)
چطوری؟ اینطوری که «در سال 1391 ضریب جینی در مناطق روستایی 3347/0، در مناطق شهری 3542/0 و در کل کشور 3659/0 بوده است.» این یعنی چی؟ یعنی شهر و روستا عین هم شده پس جامعه از لحاظ توزیع ثروت متعادلتر شده.
حالا ما میگوییم جریان چی بوده
ببینید تا پیش از این برای اینکه روستا به شهر تبدیل شود باید جمعیتش 10هزارو500نفر میبود. بهخاطر مدیریت قشنگ و شهرسالاری و نبود امکانات در روستا، روستاییان به شهرها مهاجرت کردند و روستاها کوچک و کوچکتر شدند. راهکار آقای احمدینژاد برای نجات روستاها چه بود؟ هیچی. گفتند هر روستایی که 800نفر جمعیت داشته باشد میشود شهر. یعنی 10هزارو500نفر را گرد کردند شده 800نفر. به طرف گفتیم: «راهکار کارشناسیارشدوارت برای مبارزه با شهرسالاری چیست؟» گفت: «هیچی، برای اینکه روستاییها نیایند شهر، ما به روستاها میگوییم شهر. اینطوری روستاییان فکر میکنند شهری شدهاند و مشکل حل میشود.» گفتیم: «آفرین. حالا برای پایتختسالاری چه راهکاری داری؟» گفت: «هیچی. برای اینکه شهرستانیها نیایند پایتخت، پایتخت را هرماه میبریم یک استان دیگر. اینطوری استانهای دیگر فکر میکنند بچهتهران شدهاند و مشکل حل میشود.» در هشتسال گذشته، برای حل معضل بیکاری هم از همین فرمول استفاده شده است. یعنی مهرورزیها گفتند اگر کسی دوساعت در هفته کار کند، شاغل محسوب میشود. راست هم میگفتند و داشتند گردش میکردند. دیدید که همه سر کار بودیم. یا برای بالارفتن قیمت طلا، با همین فرمول بود که آقای احمدینژاد قضیه را گِردش کرد و گفت: «خب اینکه کاری ندارد، طلا نخرید.»با همین مدل مدیریتی، راهکار آلودگی هوا هم لابد این است که گردش کنیم و بگوییم هر کسی در طول هفته یک نفس راحت بکشد، یعنی هوا پس نیست و هوا بس است. یا برای حل مشکل ترافیک، باید اینطوری گِردش کرد که اگر کسی در طول روز (حتما ساعت سه نیمهشب) در ترافیک نماند، پس مشکل ترافیک حل شده و این مشکل مردم است که در طول روز از خانه میآیند بیرون.
دیالوگ
: شغل شما چیست و داری چیکار میکنی؟
- من مقام مسوول هستم و دارم گردش میکنم.
جمعبندی
گِردش کن تا کامروا باشی.
چطوری؟ اینطوری که «در سال 1391 ضریب جینی در مناطق روستایی 3347/0، در مناطق شهری 3542/0 و در کل کشور 3659/0 بوده است.» این یعنی چی؟ یعنی شهر و روستا عین هم شده پس جامعه از لحاظ توزیع ثروت متعادلتر شده.
حالا ما میگوییم جریان چی بوده
ببینید تا پیش از این برای اینکه روستا به شهر تبدیل شود باید جمعیتش 10هزارو500نفر میبود. بهخاطر مدیریت قشنگ و شهرسالاری و نبود امکانات در روستا، روستاییان به شهرها مهاجرت کردند و روستاها کوچک و کوچکتر شدند. راهکار آقای احمدینژاد برای نجات روستاها چه بود؟ هیچی. گفتند هر روستایی که 800نفر جمعیت داشته باشد میشود شهر. یعنی 10هزارو500نفر را گرد کردند شده 800نفر. به طرف گفتیم: «راهکار کارشناسیارشدوارت برای مبارزه با شهرسالاری چیست؟» گفت: «هیچی، برای اینکه روستاییها نیایند شهر، ما به روستاها میگوییم شهر. اینطوری روستاییان فکر میکنند شهری شدهاند و مشکل حل میشود.» گفتیم: «آفرین. حالا برای پایتختسالاری چه راهکاری داری؟» گفت: «هیچی. برای اینکه شهرستانیها نیایند پایتخت، پایتخت را هرماه میبریم یک استان دیگر. اینطوری استانهای دیگر فکر میکنند بچهتهران شدهاند و مشکل حل میشود.» در هشتسال گذشته، برای حل معضل بیکاری هم از همین فرمول استفاده شده است. یعنی مهرورزیها گفتند اگر کسی دوساعت در هفته کار کند، شاغل محسوب میشود. راست هم میگفتند و داشتند گردش میکردند. دیدید که همه سر کار بودیم. یا برای بالارفتن قیمت طلا، با همین فرمول بود که آقای احمدینژاد قضیه را گِردش کرد و گفت: «خب اینکه کاری ندارد، طلا نخرید.»با همین مدل مدیریتی، راهکار آلودگی هوا هم لابد این است که گردش کنیم و بگوییم هر کسی در طول هفته یک نفس راحت بکشد، یعنی هوا پس نیست و هوا بس است. یا برای حل مشکل ترافیک، باید اینطوری گِردش کرد که اگر کسی در طول روز (حتما ساعت سه نیمهشب) در ترافیک نماند، پس مشکل ترافیک حل شده و این مشکل مردم است که در طول روز از خانه میآیند بیرون.
دیالوگ
: شغل شما چیست و داری چیکار میکنی؟
- من مقام مسوول هستم و دارم گردش میکنم.
جمعبندی
گِردش کن تا کامروا باشی.
پوریا عالمی: آخرین گزارشهای مرکز آمار ایران نشان میدهد که توزیع ثروت میان ایرانیها در سالهای ریاستجمهوری احمدینژاد متعادلتر شده است. (خبرگزاری مهر)
چطوری؟ اینطوری که «در سال 1391 ضریب جینی در مناطق روستایی 3347/0، در مناطق شهری 3542/0 و در کل کشور 3659/0 بوده است.» این یعنی چی؟ یعنی شهر و روستا عین هم شده پس جامعه از لحاظ توزیع ثروت متعادلتر شده.
حالا ما میگوییم جریان چی بوده
ببینید تا پیش از این برای اینکه روستا به شهر تبدیل شود باید جمعیتش 10هزارو500نفر میبود. بهخاطر مدیریت قشنگ و شهرسالاری و نبود امکانات در روستا، روستاییان به شهرها مهاجرت کردند و روستاها کوچک و کوچکتر شدند. راهکار آقای احمدینژاد برای نجات روستاها چه بود؟ هیچی. گفتند هر روستایی که 800نفر جمعیت داشته باشد میشود شهر. یعنی 10هزارو500نفر را گرد کردند شده 800نفر. به طرف گفتیم: «راهکار کارشناسیارشدوارت برای مبارزه با شهرسالاری چیست؟» گفت: «هیچی، برای اینکه روستاییها نیایند شهر، ما به روستاها میگوییم شهر. اینطوری روستاییان فکر میکنند شهری شدهاند و مشکل حل میشود.» گفتیم: «آفرین. حالا برای پایتختسالاری چه راهکاری داری؟» گفت: «هیچی. برای اینکه شهرستانیها نیایند پایتخت، پایتخت را هرماه میبریم یک استان دیگر. اینطوری استانهای دیگر فکر میکنند بچهتهران شدهاند و مشکل حل میشود.» در هشتسال گذشته، برای حل معضل بیکاری هم از همین فرمول استفاده شده است. یعنی مهرورزیها گفتند اگر کسی دوساعت در هفته کار کند، شاغل محسوب میشود. راست هم میگفتند و داشتند گردش میکردند. دیدید که همه سر کار بودیم. یا برای بالارفتن قیمت طلا، با همین فرمول بود که آقای احمدینژاد قضیه را گِردش کرد و گفت: «خب اینکه کاری ندارد، طلا نخرید.»با همین مدل مدیریتی، راهکار آلودگی هوا هم لابد این است که گردش کنیم و بگوییم هر کسی در طول هفته یک نفس راحت بکشد، یعنی هوا پس نیست و هوا بس است. یا برای حل مشکل ترافیک، باید اینطوری گِردش کرد که اگر کسی در طول روز (حتما ساعت سه نیمهشب) در ترافیک نماند، پس مشکل ترافیک حل شده و این مشکل مردم است که در طول روز از خانه میآیند بیرون.
دیالوگ
: شغل شما چیست و داری چیکار میکنی؟
- من مقام مسوول هستم و دارم گردش میکنم.
جمعبندی
گِردش کن تا کامروا باشی.
چطوری؟ اینطوری که «در سال 1391 ضریب جینی در مناطق روستایی 3347/0، در مناطق شهری 3542/0 و در کل کشور 3659/0 بوده است.» این یعنی چی؟ یعنی شهر و روستا عین هم شده پس جامعه از لحاظ توزیع ثروت متعادلتر شده.
حالا ما میگوییم جریان چی بوده
ببینید تا پیش از این برای اینکه روستا به شهر تبدیل شود باید جمعیتش 10هزارو500نفر میبود. بهخاطر مدیریت قشنگ و شهرسالاری و نبود امکانات در روستا، روستاییان به شهرها مهاجرت کردند و روستاها کوچک و کوچکتر شدند. راهکار آقای احمدینژاد برای نجات روستاها چه بود؟ هیچی. گفتند هر روستایی که 800نفر جمعیت داشته باشد میشود شهر. یعنی 10هزارو500نفر را گرد کردند شده 800نفر. به طرف گفتیم: «راهکار کارشناسیارشدوارت برای مبارزه با شهرسالاری چیست؟» گفت: «هیچی، برای اینکه روستاییها نیایند شهر، ما به روستاها میگوییم شهر. اینطوری روستاییان فکر میکنند شهری شدهاند و مشکل حل میشود.» گفتیم: «آفرین. حالا برای پایتختسالاری چه راهکاری داری؟» گفت: «هیچی. برای اینکه شهرستانیها نیایند پایتخت، پایتخت را هرماه میبریم یک استان دیگر. اینطوری استانهای دیگر فکر میکنند بچهتهران شدهاند و مشکل حل میشود.» در هشتسال گذشته، برای حل معضل بیکاری هم از همین فرمول استفاده شده است. یعنی مهرورزیها گفتند اگر کسی دوساعت در هفته کار کند، شاغل محسوب میشود. راست هم میگفتند و داشتند گردش میکردند. دیدید که همه سر کار بودیم. یا برای بالارفتن قیمت طلا، با همین فرمول بود که آقای احمدینژاد قضیه را گِردش کرد و گفت: «خب اینکه کاری ندارد، طلا نخرید.»با همین مدل مدیریتی، راهکار آلودگی هوا هم لابد این است که گردش کنیم و بگوییم هر کسی در طول هفته یک نفس راحت بکشد، یعنی هوا پس نیست و هوا بس است. یا برای حل مشکل ترافیک، باید اینطوری گِردش کرد که اگر کسی در طول روز (حتما ساعت سه نیمهشب) در ترافیک نماند، پس مشکل ترافیک حل شده و این مشکل مردم است که در طول روز از خانه میآیند بیرون.
دیالوگ
: شغل شما چیست و داری چیکار میکنی؟
- من مقام مسوول هستم و دارم گردش میکنم.
جمعبندی
گِردش کن تا کامروا باشی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.