|

انتخابات به سبک «اون»

شرق: کمتر کسی چیزی درباره انتخابات در کره‌شمالی شنیده است. ولی واقعیت این است که این کشور نیز پارلمان دارد و اعضای آن هر پنج سال یک‌بار از طریق انتخابات سراسری برگزیده می‌شوند. آخرین مورد نیز قرار است 9 مارس پیش‌رو برگزار شود. اما به گزارش «تلگراف» این انتخابات تنها یک کاندیدا دارد و او «کیم جونگ اون» رهبر کره‌شمالی است که ماه پیش اعلام کرد در این انتخابات نام‌نویسی کرده است. مردم کره‌شمالی نام‌نویسی او را جشن گرفتند. در کره‌شمالی چهار حزب وجود دارد که به جز حزب حاکم یعنی حزب کارگر، سه حزب دیگر محلی از اعراب در سیاست این کشور ندارند. در انتخابات پیش‌رو، تنها نامزد حزب حاکم کاندیدا شده است! حوزه انتخاباتی کیم جونگ اون، «مونت پیکتو» است، منطقه کوهستانی مقدسی در نزدیکی مرز چین که طبق افسانه‌های حکومتی، پدر او کیم جونگ ایل، آنجا متولد شده است. در اتفاقی که در 9 مارس خواهد افتاد، روی همه برگه‌های رای نام یک نفر نوشته خواهد شد. در نتیجه انگیزه برگزاری چنین انتخاباتی هر چه باشد، دموکراسی نیست. از پیش هم مشخص بود با انتخابات پارلمانی چیزی در این کشور تغییر نخواهد کرد ولی درباره انتخابات سراسری تنها با یک نامزد چه می‌توان گفت؟ به گزارش «رویترز» چندان روشن نیست انتخابات در کره‌شمالی چگونه است ولی تجربه انتخابات 2009 چند واقعیت را درباره آن می‌گوید: 1- برای هر کرسی تنها یک نامزد وجود دارد. 2- صددرصد رای‌دهندگان در یک منطقه نام یک نفر را می‌نویسند. 3- حتی خارجی‌های ساکن در کشور هم باید رای دهند. 4- کسانی که رای ندهند به اردوگاه کار اجباری فرستاده می‌شوند. جیهون پارک، یک پناهنده کره‌ای می‌گوید در موسم انتخابات دولت مردم را در میدانی جمع می‌کند و آنها شعارهایی می‌دهند مثلا «بیایید ارتش آمریکا را از کره جنوبی بیرون کنیم» سپس رای‌دهندگان مقابل تصویر خانواده کیم تعظیم می‌کنند بعد رای می‌دهند.
مهم‌تر اینکه انتخابات معمولا وسیله دولت برای سرشماری در کشوری است که به‌ویژه در مرز چین تضعیف‌ شده و بسیاری از مردم بدون اجازه کشور را ترک می‌کنند. مینا یون یکی از مخالفان دولت که در سال 2011 از کشور گریخته است می‌گوید «دولت فهرست رای‌دهندگان را چک می‌کند و اگر نام شما در فهرست نباشد، درباره علت آن تحقیق می‌کنند. معمولا در زمان انتخابات است که دولت می‌فهمد چه کسانی از کشور فرار کرده‌اند.» از دهه 90 قرن بیستم که سیستم توزیع غذایی کشور به‌دلیل قحطی از کار افتاد، روش‌های قدیمی ردیابی شهروندان دیگر جوابگو نیست. کمیته‌های محلی شهروندان را شبانه‌روز می‌پاییدند ولی حالا کره‌ای‌ها می‌توانند بدون اجازه عبور در کشور جابه‌جا شوند و راهی برای تحت‌نظر داشتن شهروندان نیست. کره‌ای‌ها برای رای‌دادن باید از یک ماه قبل ثبت‌نام کنند و به گفته یون «کسانی که به هر دلیل از منطقه رفته باشند باید برگردند.» او می‌افزاید «حتی کسانی که موفق شده‌اند از کشور بگریزند و مثلا به چین بروند، برای رای‌دادن برمی‌گردند چون می‌ترسند حکومت متوجه غیاب آنها بشود و به خانواده و نزدیکانشان آسیب برسانند.»
شرق: کمتر کسی چیزی درباره انتخابات در کره‌شمالی شنیده است. ولی واقعیت این است که این کشور نیز پارلمان دارد و اعضای آن هر پنج سال یک‌بار از طریق انتخابات سراسری برگزیده می‌شوند. آخرین مورد نیز قرار است 9 مارس پیش‌رو برگزار شود. اما به گزارش «تلگراف» این انتخابات تنها یک کاندیدا دارد و او «کیم جونگ اون» رهبر کره‌شمالی است که ماه پیش اعلام کرد در این انتخابات نام‌نویسی کرده است. مردم کره‌شمالی نام‌نویسی او را جشن گرفتند. در کره‌شمالی چهار حزب وجود دارد که به جز حزب حاکم یعنی حزب کارگر، سه حزب دیگر محلی از اعراب در سیاست این کشور ندارند. در انتخابات پیش‌رو، تنها نامزد حزب حاکم کاندیدا شده است! حوزه انتخاباتی کیم جونگ اون، «مونت پیکتو» است، منطقه کوهستانی مقدسی در نزدیکی مرز چین که طبق افسانه‌های حکومتی، پدر او کیم جونگ ایل، آنجا متولد شده است. در اتفاقی که در 9 مارس خواهد افتاد، روی همه برگه‌های رای نام یک نفر نوشته خواهد شد. در نتیجه انگیزه برگزاری چنین انتخاباتی هر چه باشد، دموکراسی نیست. از پیش هم مشخص بود با انتخابات پارلمانی چیزی در این کشور تغییر نخواهد کرد ولی درباره انتخابات سراسری تنها با یک نامزد چه می‌توان گفت؟ به گزارش «رویترز» چندان روشن نیست انتخابات در کره‌شمالی چگونه است ولی تجربه انتخابات 2009 چند واقعیت را درباره آن می‌گوید: 1- برای هر کرسی تنها یک نامزد وجود دارد. 2- صددرصد رای‌دهندگان در یک منطقه نام یک نفر را می‌نویسند. 3- حتی خارجی‌های ساکن در کشور هم باید رای دهند. 4- کسانی که رای ندهند به اردوگاه کار اجباری فرستاده می‌شوند. جیهون پارک، یک پناهنده کره‌ای می‌گوید در موسم انتخابات دولت مردم را در میدانی جمع می‌کند و آنها شعارهایی می‌دهند مثلا «بیایید ارتش آمریکا را از کره جنوبی بیرون کنیم» سپس رای‌دهندگان مقابل تصویر خانواده کیم تعظیم می‌کنند بعد رای می‌دهند.
مهم‌تر اینکه انتخابات معمولا وسیله دولت برای سرشماری در کشوری است که به‌ویژه در مرز چین تضعیف‌ شده و بسیاری از مردم بدون اجازه کشور را ترک می‌کنند. مینا یون یکی از مخالفان دولت که در سال 2011 از کشور گریخته است می‌گوید «دولت فهرست رای‌دهندگان را چک می‌کند و اگر نام شما در فهرست نباشد، درباره علت آن تحقیق می‌کنند. معمولا در زمان انتخابات است که دولت می‌فهمد چه کسانی از کشور فرار کرده‌اند.» از دهه 90 قرن بیستم که سیستم توزیع غذایی کشور به‌دلیل قحطی از کار افتاد، روش‌های قدیمی ردیابی شهروندان دیگر جوابگو نیست. کمیته‌های محلی شهروندان را شبانه‌روز می‌پاییدند ولی حالا کره‌ای‌ها می‌توانند بدون اجازه عبور در کشور جابه‌جا شوند و راهی برای تحت‌نظر داشتن شهروندان نیست. کره‌ای‌ها برای رای‌دادن باید از یک ماه قبل ثبت‌نام کنند و به گفته یون «کسانی که به هر دلیل از منطقه رفته باشند باید برگردند.» او می‌افزاید «حتی کسانی که موفق شده‌اند از کشور بگریزند و مثلا به چین بروند، برای رای‌دادن برمی‌گردند چون می‌ترسند حکومت متوجه غیاب آنها بشود و به خانواده و نزدیکانشان آسیب برسانند.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.