|

با «هنگامه قاضیانی» در آستانه «روز پرستار»

بوسه بر قلب‌هایی که برای عشق می‌تپند

عسل عباسیان : «روز پرستار» در راه است. به همین بهانه دیروز از «هنگامه قاضیانی» به‌عنوان بازیگر برگزیده جامعه پرستاری ایران، در مرکز همایش‌های رازی در حوالی بیمارستان میلاد تجلیل شد. این انتخاب به‌دلیل نقشی بود که چندی پیش در فیلم «روزهای زندگی» ایفا کرد. در این مراسم علاوه بر او، از مادربزرگی که نوه برق‌گرفته‌اش را پرستاری می‌کند و همین‌طور همسر یک جانباز 70درصد نیز تقدیر شد؛ مادربزرگ «حسین‌آقا»ی هفت، هشت‌ساله که استخوان دستش در اثر برق‌گرفتگی در کودکی آسیب‌دیده و تا به امروز به‌دلیل مضیقه مالی، قادر به درمان نبوده. به هر سه این برگزیدگان، لوحی به یادبود و البته لباس پرستاری هدیه داده شد. «هنگامه قاضیانی» با بغضی که از ماجرای «حسین‌آقا» در گلویش مانده بود و با دیدن لحظه‌هایی از فیلم «روزهای زندگی»، اشکش در حال جاری‌شدن بود، آخرین کسی بود که در حضور وزیر بهداشت و حاضران پشت تریبون رفت و گفت: «تابه‌حال برای گرفتن جایزه، روی سن‌های زیادی حاضر شده‌ام اما امروز احساس عجیب و متمایزی دارم. خوشحالم که فرشتگان ماه اسفند در طالع من، چنین روز باشکوهی را رقم زده‌اند... نمی‌دانم که چطور می‌توانم از خداوند بابت این روز عزیز و حضورم در جمع شما عزیزان، متشکر باشم.»«هنگامه قاضیانی» در انتهای مراسم، «حسین» آسیب‌دیده را در آغوش گرفت و از احساسش به «شرق» چنین گفت: «احساس خوب و عجیبی دارم. چون اتفاقی بزرگ و متفاوت برای من افتاده. اینکه جامعه پزشکی و پرستاری به جامعه سینمایی نگاه می‌کند، اتفاق بزرگی است. پل ارتباطی‌ای که امروز از جامعه پزشکی و پرستاری و همین‌طور از طرف وزیر بهداشت، به سینما ایجاد شده و مسبب چنین رخدادی است، برای من واقعا یک اتفاق ساده نیست. من هرگز روز 13 اسفند 92 را از خاطر نمی‌برم. فکرش را هم نمی‌کردم بعد از گذشت دوسال از بازی در نقش دکتر «لیلا سهرابی» فیلم «روزهای زندگی»، باز این فیلم دیده شود و در این مراسم لوح تقدیری به من بدهند که در آن، چنین خطاب شده باشم: «پرستار مهربان هنگامه قاضیانی». این عبارت «پرستار مهربان» و دریافت این لوح که با شعر زیبایی آغاز شده و همین‌طور اعطای نمادین لباس پرستاری، به من آرامش عجیبی داده و نمی‌توانم انکار کنم که بار دیگر معجزه خدا را دیدم که به من می‌گوید تو فقط در سینما دیده نمی‌شوی و جامعه پزشکی هم در چنین روزی دوربینش را به سمت تو آورده است.» «قاضیانی» صحبت‌هایش را با تبریک به جامعه پرستاری، اینگونه به پایان برد: «در آستانه روز پرستار، به پرستارهای سرزمینم می‌گویم که امیدوارم خستگی به جسم و روحشان نماند و باز امیدوارم ایثاری که می‌کنند و آنچه از جان و روحشان مایه می‌گذارند به تمام زندگی‌شان برکت بدهد و به سمتشان بازگردد همه این خوبی‌ها. فکر می‌کنم آنها بصیرتی را انتخاب کردند که انتخابش یک‌جور استعداد لازم دارد و به قلب پرمهرشان که برای عشق می‌تپد و بزرگ‌ترین قلب‌های دنیاست بوسه می‌زنم.»
عسل عباسیان : «روز پرستار» در راه است. به همین بهانه دیروز از «هنگامه قاضیانی» به‌عنوان بازیگر برگزیده جامعه پرستاری ایران، در مرکز همایش‌های رازی در حوالی بیمارستان میلاد تجلیل شد. این انتخاب به‌دلیل نقشی بود که چندی پیش در فیلم «روزهای زندگی» ایفا کرد. در این مراسم علاوه بر او، از مادربزرگی که نوه برق‌گرفته‌اش را پرستاری می‌کند و همین‌طور همسر یک جانباز 70درصد نیز تقدیر شد؛ مادربزرگ «حسین‌آقا»ی هفت، هشت‌ساله که استخوان دستش در اثر برق‌گرفتگی در کودکی آسیب‌دیده و تا به امروز به‌دلیل مضیقه مالی، قادر به درمان نبوده. به هر سه این برگزیدگان، لوحی به یادبود و البته لباس پرستاری هدیه داده شد. «هنگامه قاضیانی» با بغضی که از ماجرای «حسین‌آقا» در گلویش مانده بود و با دیدن لحظه‌هایی از فیلم «روزهای زندگی»، اشکش در حال جاری‌شدن بود، آخرین کسی بود که در حضور وزیر بهداشت و حاضران پشت تریبون رفت و گفت: «تابه‌حال برای گرفتن جایزه، روی سن‌های زیادی حاضر شده‌ام اما امروز احساس عجیب و متمایزی دارم. خوشحالم که فرشتگان ماه اسفند در طالع من، چنین روز باشکوهی را رقم زده‌اند... نمی‌دانم که چطور می‌توانم از خداوند بابت این روز عزیز و حضورم در جمع شما عزیزان، متشکر باشم.»«هنگامه قاضیانی» در انتهای مراسم، «حسین» آسیب‌دیده را در آغوش گرفت و از احساسش به «شرق» چنین گفت: «احساس خوب و عجیبی دارم. چون اتفاقی بزرگ و متفاوت برای من افتاده. اینکه جامعه پزشکی و پرستاری به جامعه سینمایی نگاه می‌کند، اتفاق بزرگی است. پل ارتباطی‌ای که امروز از جامعه پزشکی و پرستاری و همین‌طور از طرف وزیر بهداشت، به سینما ایجاد شده و مسبب چنین رخدادی است، برای من واقعا یک اتفاق ساده نیست. من هرگز روز 13 اسفند 92 را از خاطر نمی‌برم. فکرش را هم نمی‌کردم بعد از گذشت دوسال از بازی در نقش دکتر «لیلا سهرابی» فیلم «روزهای زندگی»، باز این فیلم دیده شود و در این مراسم لوح تقدیری به من بدهند که در آن، چنین خطاب شده باشم: «پرستار مهربان هنگامه قاضیانی». این عبارت «پرستار مهربان» و دریافت این لوح که با شعر زیبایی آغاز شده و همین‌طور اعطای نمادین لباس پرستاری، به من آرامش عجیبی داده و نمی‌توانم انکار کنم که بار دیگر معجزه خدا را دیدم که به من می‌گوید تو فقط در سینما دیده نمی‌شوی و جامعه پزشکی هم در چنین روزی دوربینش را به سمت تو آورده است.» «قاضیانی» صحبت‌هایش را با تبریک به جامعه پرستاری، اینگونه به پایان برد: «در آستانه روز پرستار، به پرستارهای سرزمینم می‌گویم که امیدوارم خستگی به جسم و روحشان نماند و باز امیدوارم ایثاری که می‌کنند و آنچه از جان و روحشان مایه می‌گذارند به تمام زندگی‌شان برکت بدهد و به سمتشان بازگردد همه این خوبی‌ها. فکر می‌کنم آنها بصیرتی را انتخاب کردند که انتخابش یک‌جور استعداد لازم دارد و به قلب پرمهرشان که برای عشق می‌تپد و بزرگ‌ترین قلب‌های دنیاست بوسه می‌زنم.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.