|

«لوچیانو» به روایت «فرانچسکو رزی»

تصویری رازآلود از یک تبهکار

محمد صادقی

سالواتوره لوچیانو (لاکی لوچیانو) تبهکار مشهور و پدر جرم و جنایت‌های سازمان‌یافته در نیویورک است که توانست به خانواده‌ مافیا در آمریکا سامان دهد. لوچیانو در سیسیل (1897) به دنیا آمد و در ناپل (1962) از دنیا رفت. او قوی‌ترین رییس گروه‌های مافیایی بود که نیروهای پلیس و دستگاه قضایی را در یافتن سندی برای اثبات و نشان‌دادن اقدام‌هایش، ناکام گذاشت. فرانچسکو رزی، کارگردان ایتالیایی، در فیلم Lucky Luciano (محصول1973) به زندگی این مرد پیچیده و مرموز می‌پردازد. جیان ماریا ولنته
(Gian Maria Volonte) در این فیلم نقش لوچیانو را بازی می‌کند. همچنین در جشنواره کن (2013) و در بخش نمایش شاهکارهای سینمای کلاسیک، این فیلم نیز در میان 20فیلم دیگر به نمایش گذاشته شد... لوچیانو پس از اینکه در آمریکا مورد عفو قرار می‌گیرد، در میان سیل خبرنگاران و عکاسان، نیویورک را به وسیله کشتی ترک کرده، راهی ایتالیا شده و ابتدا به زادگاه خود (سیسیل) می‌رود. از همان ابتدا با شخصیت پیچیده و چندلایه او مواجه می‌شویم. با کودکانی که بر سر راهش قرار می‌گیرند، مهربانانه برخورد می‌کند، از غم مادری که فرزندانش را از دست داده متاثر می‌شود، به موسسه‌های خیریه کمک می‌کند و... ولی این چیزی نیست جز ظاهر خونسرد، آرام و غیرخشن او. در گزارش‌های مربوط به قاچاق کالا و مواد مخدر نام او مرتب تکرار می‌شود. هرچند او در مواجهه با پرسش‌های خبرنگاران ایتالیایی کسانی که مسایل مربوط به قاچاق کالا و موادمخدر و معامله‌های غیرقانونی را پیگیری می‌کنند مسخره کرده و ابراز می‌دارد اینکه همه چیز را زیر سر او می‌دانند یک بازی است و هیچ مدرکی بر ضد او وجود ندارد... لوچیانو، تبهکاری است که جریان‌های مافیایی را هدایت می‌کند اما چون به طور مستقیم در معامله‌ها شرکت نکرده و از هرگونه رفتار و حرکت خطرآمیزی پرهیز کرده، ردی از خود بر جا نمی‌گذارد، از این رو مدرکی به دست پلیس نمی‌دهد تا بتوانند او را بازداشت کنند. فرانچسکو رزی، در این فیلم به خوبی تیزهوشی این شخصیت تبهکار را نشان داده و به مخاطب هم چیز چندانی از آنچه در پشت پرده جریان دارد نشان نمی‌دهد! تنها راه متوقف‌کردن لوچیانو همان تصویری است که در پایان می‌بینیم، ایستادن قلب او.
فیلمساز با مرور گذشته (سال‌های آخر جنگ‌جهانی دوم در ایتالیا) تصویری از وضعیت ایتالیا و رفتارها و تصمیم‌گیری‌هایی که موجب شکل‌گیری و گسترش برخی اقدام‌های غیرانسانی شده ارایه می‌کند (فرصت‌طلب‌هایی که به نام خدمت به مردم ستمدیده و مبارزه با فساد و بی‌عدالتی، با اطمینان‌خاطر در حال غارت و چپاول‌کردن هستند) که جای اندیشیدن دارد. تهیه‌کننده فیلم Lucky Luciano فرانکو کریستالدی است که فیلم‌های مشهوری همچون «سینما پارادیزو» اثر جوزپه تورناتوره، «شب‌های روشن» اثر لوچینو ویسکونتی و... را هم تهیه کرده است. این فیلم شباهت‌های زیادی نیز به درام جنایی «پدرخوانده» اثر فرانسیس فورد کاپولا دارد که در سال 1972 ساخته شده است.
سالواتوره لوچیانو (لاکی لوچیانو) تبهکار مشهور و پدر جرم و جنایت‌های سازمان‌یافته در نیویورک است که توانست به خانواده‌ مافیا در آمریکا سامان دهد. لوچیانو در سیسیل (1897) به دنیا آمد و در ناپل (1962) از دنیا رفت. او قوی‌ترین رییس گروه‌های مافیایی بود که نیروهای پلیس و دستگاه قضایی را در یافتن سندی برای اثبات و نشان‌دادن اقدام‌هایش، ناکام گذاشت. فرانچسکو رزی، کارگردان ایتالیایی، در فیلم Lucky Luciano (محصول1973) به زندگی این مرد پیچیده و مرموز می‌پردازد. جیان ماریا ولنته
(Gian Maria Volonte) در این فیلم نقش لوچیانو را بازی می‌کند. همچنین در جشنواره کن (2013) و در بخش نمایش شاهکارهای سینمای کلاسیک، این فیلم نیز در میان 20فیلم دیگر به نمایش گذاشته شد... لوچیانو پس از اینکه در آمریکا مورد عفو قرار می‌گیرد، در میان سیل خبرنگاران و عکاسان، نیویورک را به وسیله کشتی ترک کرده، راهی ایتالیا شده و ابتدا به زادگاه خود (سیسیل) می‌رود. از همان ابتدا با شخصیت پیچیده و چندلایه او مواجه می‌شویم. با کودکانی که بر سر راهش قرار می‌گیرند، مهربانانه برخورد می‌کند، از غم مادری که فرزندانش را از دست داده متاثر می‌شود، به موسسه‌های خیریه کمک می‌کند و... ولی این چیزی نیست جز ظاهر خونسرد، آرام و غیرخشن او. در گزارش‌های مربوط به قاچاق کالا و مواد مخدر نام او مرتب تکرار می‌شود. هرچند او در مواجهه با پرسش‌های خبرنگاران ایتالیایی کسانی که مسایل مربوط به قاچاق کالا و موادمخدر و معامله‌های غیرقانونی را پیگیری می‌کنند مسخره کرده و ابراز می‌دارد اینکه همه چیز را زیر سر او می‌دانند یک بازی است و هیچ مدرکی بر ضد او وجود ندارد... لوچیانو، تبهکاری است که جریان‌های مافیایی را هدایت می‌کند اما چون به طور مستقیم در معامله‌ها شرکت نکرده و از هرگونه رفتار و حرکت خطرآمیزی پرهیز کرده، ردی از خود بر جا نمی‌گذارد، از این رو مدرکی به دست پلیس نمی‌دهد تا بتوانند او را بازداشت کنند. فرانچسکو رزی، در این فیلم به خوبی تیزهوشی این شخصیت تبهکار را نشان داده و به مخاطب هم چیز چندانی از آنچه در پشت پرده جریان دارد نشان نمی‌دهد! تنها راه متوقف‌کردن لوچیانو همان تصویری است که در پایان می‌بینیم، ایستادن قلب او.
فیلمساز با مرور گذشته (سال‌های آخر جنگ‌جهانی دوم در ایتالیا) تصویری از وضعیت ایتالیا و رفتارها و تصمیم‌گیری‌هایی که موجب شکل‌گیری و گسترش برخی اقدام‌های غیرانسانی شده ارایه می‌کند (فرصت‌طلب‌هایی که به نام خدمت به مردم ستمدیده و مبارزه با فساد و بی‌عدالتی، با اطمینان‌خاطر در حال غارت و چپاول‌کردن هستند) که جای اندیشیدن دارد. تهیه‌کننده فیلم Lucky Luciano فرانکو کریستالدی است که فیلم‌های مشهوری همچون «سینما پارادیزو» اثر جوزپه تورناتوره، «شب‌های روشن» اثر لوچینو ویسکونتی و... را هم تهیه کرده است. این فیلم شباهت‌های زیادی نیز به درام جنایی «پدرخوانده» اثر فرانسیس فورد کاپولا دارد که در سال 1972 ساخته شده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.