قویترین حمایت از مذاکرهکنندگان
محمدعلی ابطحی . فعال سیاسی
پس از ابلاغیه رهبر معظم انقلاب در مورد اقتصاد مقاومتی، این بحث مورد توجه رسانه ملی و روسای قوا و بدنه اجرایی کشور قرار گرفت. امیدوارم که پس از این هیجان اولیه و تبلیغات رسمی کار همچنان بهصورت جدی دنبال شود. نگاه اقتصادی و راهحلهای اجرای آن البته از سوی اقتصاددانان و مسوولان اجرایی باید بررسی شود، اما من علاقهمندم به زمان ابلاغ این سیاستها از سوی رهبری توجه کنم. به اعتقاد من ابلاغ سیاستهای اقتصاد مقاومتی همزمان با اوج مذاکرات ایران و 1+5 و نوع برخوردهای تحقیرآمیز لایههای میانی غربیها، بهترین زمانی بود که میتوانست به مذاکرات کمک کند. طرفهای مذاکره بهخوبی محتوای این پیام را گرفتند. اینکه ایران بهصورت جدی و عملیاتی طرح جایگزین و عملیاتی در برابر کشورهای غیرقابل اعتماد غربی دارد و این تنها یک تاکتیک دیپلماتیک نیست.
پس اگر غربیها بخواهند فشار بیدلیلی بر بهترین فرزندان این ملت که مسوولیت مذاکره را برعهده گرفتهاند وارد آورند یا جملات تحقیرآمیزی در حق ملت ایران بگویند، دولت ایران آمادگی لازم را برای اقتصاد مقاومتی دارد و میتواند بر آن اساس کشور را اداره کند. وقتی خاطرات بوش دوم را خواندم حسم این بود که مطبخ سیاست غرب بهشدت در دست مجموعه طرفداران اسراییل است و در همان زمان بسیار دقیق برنامهریزی کردند که در برابر فاخرترین ادبیاتی که از ایران و از زبان رییسجمهور خاتمی بلند بود، ایران محور شرارت اعلام شود و باب گفتوگوی تمدنی بسته شود. گرچه بهصورت کلی بین شخصیت آقای اوباما و بوش تفاوت جدی هست، اما نباید فراموش کرد که در آمریکا افراطیهای دوآتشه و لابی اسراییل کم قدرتمند نیستند و آنها یکپارچه در برابر حل مناقشه هستهای ایران ایستادهاند و از هر فرصتی برای انفجار مین در میدان مذاکره استفاده میکنند و سابقه هم نشان داده که مقاومت رییسجمهور آمریکا در برابر باند قدرت صهیونیستی، اندک است. در این شرایط مذاکرهکنندگان ایرانی، مثل آمریکاییها که باید به فشار گروههای افراطی پاسخ دهند، باید جور تندروهای افراطی ایرانی را بپذیرند و جهاد بزرگی برای پیشرفت مذاکره کنند. اما وقتی غربیها بر این باورند که افراطیهای ایرانی در نهایت جدی نیستند و مثلا با یک تشر رهبر انقلاب موضوع فیصله مییابد، ابلاغ سیاستهای اقتصاد مقاومتی در این برهه از زمان، مفهوم وسیعتری دارد و این مهم را جدی میکند که ایران در برابر تحقیر و فشار بیدلیل و بازی برد- باخت بهنفع غربیها مقاومت میکند و برنامه لازم را هم برای اداره کشور دارد، مذاکرهکنندگان هم با قوتقلب بیشتری در برابر طرفهای مذاکره مینشینند. من بهجد بر این باورم که اعلام سیاستهای اقتصاد مقاومتی در این شرایط و در این مقطع زمانی، قویترین حمایت عملی رهبری انقلاب از تیم مذاکرهکننده است و میتواند آنان را برای بازی برد- برد یاری رساند.
پس اگر غربیها بخواهند فشار بیدلیلی بر بهترین فرزندان این ملت که مسوولیت مذاکره را برعهده گرفتهاند وارد آورند یا جملات تحقیرآمیزی در حق ملت ایران بگویند، دولت ایران آمادگی لازم را برای اقتصاد مقاومتی دارد و میتواند بر آن اساس کشور را اداره کند. وقتی خاطرات بوش دوم را خواندم حسم این بود که مطبخ سیاست غرب بهشدت در دست مجموعه طرفداران اسراییل است و در همان زمان بسیار دقیق برنامهریزی کردند که در برابر فاخرترین ادبیاتی که از ایران و از زبان رییسجمهور خاتمی بلند بود، ایران محور شرارت اعلام شود و باب گفتوگوی تمدنی بسته شود. گرچه بهصورت کلی بین شخصیت آقای اوباما و بوش تفاوت جدی هست، اما نباید فراموش کرد که در آمریکا افراطیهای دوآتشه و لابی اسراییل کم قدرتمند نیستند و آنها یکپارچه در برابر حل مناقشه هستهای ایران ایستادهاند و از هر فرصتی برای انفجار مین در میدان مذاکره استفاده میکنند و سابقه هم نشان داده که مقاومت رییسجمهور آمریکا در برابر باند قدرت صهیونیستی، اندک است. در این شرایط مذاکرهکنندگان ایرانی، مثل آمریکاییها که باید به فشار گروههای افراطی پاسخ دهند، باید جور تندروهای افراطی ایرانی را بپذیرند و جهاد بزرگی برای پیشرفت مذاکره کنند. اما وقتی غربیها بر این باورند که افراطیهای ایرانی در نهایت جدی نیستند و مثلا با یک تشر رهبر انقلاب موضوع فیصله مییابد، ابلاغ سیاستهای اقتصاد مقاومتی در این برهه از زمان، مفهوم وسیعتری دارد و این مهم را جدی میکند که ایران در برابر تحقیر و فشار بیدلیل و بازی برد- باخت بهنفع غربیها مقاومت میکند و برنامه لازم را هم برای اداره کشور دارد، مذاکرهکنندگان هم با قوتقلب بیشتری در برابر طرفهای مذاکره مینشینند. من بهجد بر این باورم که اعلام سیاستهای اقتصاد مقاومتی در این شرایط و در این مقطع زمانی، قویترین حمایت عملی رهبری انقلاب از تیم مذاکرهکننده است و میتواند آنان را برای بازی برد- برد یاری رساند.
پس از ابلاغیه رهبر معظم انقلاب در مورد اقتصاد مقاومتی، این بحث مورد توجه رسانه ملی و روسای قوا و بدنه اجرایی کشور قرار گرفت. امیدوارم که پس از این هیجان اولیه و تبلیغات رسمی کار همچنان بهصورت جدی دنبال شود. نگاه اقتصادی و راهحلهای اجرای آن البته از سوی اقتصاددانان و مسوولان اجرایی باید بررسی شود، اما من علاقهمندم به زمان ابلاغ این سیاستها از سوی رهبری توجه کنم. به اعتقاد من ابلاغ سیاستهای اقتصاد مقاومتی همزمان با اوج مذاکرات ایران و 1+5 و نوع برخوردهای تحقیرآمیز لایههای میانی غربیها، بهترین زمانی بود که میتوانست به مذاکرات کمک کند. طرفهای مذاکره بهخوبی محتوای این پیام را گرفتند. اینکه ایران بهصورت جدی و عملیاتی طرح جایگزین و عملیاتی در برابر کشورهای غیرقابل اعتماد غربی دارد و این تنها یک تاکتیک دیپلماتیک نیست.
پس اگر غربیها بخواهند فشار بیدلیلی بر بهترین فرزندان این ملت که مسوولیت مذاکره را برعهده گرفتهاند وارد آورند یا جملات تحقیرآمیزی در حق ملت ایران بگویند، دولت ایران آمادگی لازم را برای اقتصاد مقاومتی دارد و میتواند بر آن اساس کشور را اداره کند. وقتی خاطرات بوش دوم را خواندم حسم این بود که مطبخ سیاست غرب بهشدت در دست مجموعه طرفداران اسراییل است و در همان زمان بسیار دقیق برنامهریزی کردند که در برابر فاخرترین ادبیاتی که از ایران و از زبان رییسجمهور خاتمی بلند بود، ایران محور شرارت اعلام شود و باب گفتوگوی تمدنی بسته شود. گرچه بهصورت کلی بین شخصیت آقای اوباما و بوش تفاوت جدی هست، اما نباید فراموش کرد که در آمریکا افراطیهای دوآتشه و لابی اسراییل کم قدرتمند نیستند و آنها یکپارچه در برابر حل مناقشه هستهای ایران ایستادهاند و از هر فرصتی برای انفجار مین در میدان مذاکره استفاده میکنند و سابقه هم نشان داده که مقاومت رییسجمهور آمریکا در برابر باند قدرت صهیونیستی، اندک است. در این شرایط مذاکرهکنندگان ایرانی، مثل آمریکاییها که باید به فشار گروههای افراطی پاسخ دهند، باید جور تندروهای افراطی ایرانی را بپذیرند و جهاد بزرگی برای پیشرفت مذاکره کنند. اما وقتی غربیها بر این باورند که افراطیهای ایرانی در نهایت جدی نیستند و مثلا با یک تشر رهبر انقلاب موضوع فیصله مییابد، ابلاغ سیاستهای اقتصاد مقاومتی در این برهه از زمان، مفهوم وسیعتری دارد و این مهم را جدی میکند که ایران در برابر تحقیر و فشار بیدلیل و بازی برد- باخت بهنفع غربیها مقاومت میکند و برنامه لازم را هم برای اداره کشور دارد، مذاکرهکنندگان هم با قوتقلب بیشتری در برابر طرفهای مذاکره مینشینند. من بهجد بر این باورم که اعلام سیاستهای اقتصاد مقاومتی در این شرایط و در این مقطع زمانی، قویترین حمایت عملی رهبری انقلاب از تیم مذاکرهکننده است و میتواند آنان را برای بازی برد- برد یاری رساند.
پس اگر غربیها بخواهند فشار بیدلیلی بر بهترین فرزندان این ملت که مسوولیت مذاکره را برعهده گرفتهاند وارد آورند یا جملات تحقیرآمیزی در حق ملت ایران بگویند، دولت ایران آمادگی لازم را برای اقتصاد مقاومتی دارد و میتواند بر آن اساس کشور را اداره کند. وقتی خاطرات بوش دوم را خواندم حسم این بود که مطبخ سیاست غرب بهشدت در دست مجموعه طرفداران اسراییل است و در همان زمان بسیار دقیق برنامهریزی کردند که در برابر فاخرترین ادبیاتی که از ایران و از زبان رییسجمهور خاتمی بلند بود، ایران محور شرارت اعلام شود و باب گفتوگوی تمدنی بسته شود. گرچه بهصورت کلی بین شخصیت آقای اوباما و بوش تفاوت جدی هست، اما نباید فراموش کرد که در آمریکا افراطیهای دوآتشه و لابی اسراییل کم قدرتمند نیستند و آنها یکپارچه در برابر حل مناقشه هستهای ایران ایستادهاند و از هر فرصتی برای انفجار مین در میدان مذاکره استفاده میکنند و سابقه هم نشان داده که مقاومت رییسجمهور آمریکا در برابر باند قدرت صهیونیستی، اندک است. در این شرایط مذاکرهکنندگان ایرانی، مثل آمریکاییها که باید به فشار گروههای افراطی پاسخ دهند، باید جور تندروهای افراطی ایرانی را بپذیرند و جهاد بزرگی برای پیشرفت مذاکره کنند. اما وقتی غربیها بر این باورند که افراطیهای ایرانی در نهایت جدی نیستند و مثلا با یک تشر رهبر انقلاب موضوع فیصله مییابد، ابلاغ سیاستهای اقتصاد مقاومتی در این برهه از زمان، مفهوم وسیعتری دارد و این مهم را جدی میکند که ایران در برابر تحقیر و فشار بیدلیل و بازی برد- باخت بهنفع غربیها مقاومت میکند و برنامه لازم را هم برای اداره کشور دارد، مذاکرهکنندگان هم با قوتقلب بیشتری در برابر طرفهای مذاکره مینشینند. من بهجد بر این باورم که اعلام سیاستهای اقتصاد مقاومتی در این شرایط و در این مقطع زمانی، قویترین حمایت عملی رهبری انقلاب از تیم مذاکرهکننده است و میتواند آنان را برای بازی برد- برد یاری رساند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.