|

آمریکا دیگر نباید شرمسار اقدامات كابينه نتانیاهو باشد

برنی سندرز. ‌ترجمه زهرا کریمی

«اسرائیل حق دارد از خود دفاع کند»؛ هر زمان که اسرائیل با توان نظامی عظیم خود به حملات راکتی غزه واکنش نشان می‌دهد، این کلمات را از دولت‌های دموکرات و جمهوری‌خواه می‌شنویم. بگذارید صریح باشیم. هیچ‌کس نمی‌گوید که اسرائیل یا هر دولت دیگری، حق دفاع و حمایت از مردم خود را ندارد. پس چرا این کلمات سال‌ها و سال‌ها و با وقوع جنگ‌های پی‌در‌پی تکرار می‌شود؟ و چرا هیچ‌گاه این سؤال مطرح نمی‌شود که: «حقوق مردم فلسطین چیست؟».
چرا ما به خشونت‌ها در اسرائیل و فلسطین فقط زمانی توجه می‌کنیم که راکت‌ها به ‌سوی اسرائیل پرتاب می‌شود؟
در این شرایط بحرانی، ایالات متحده آمریکا باید به‌ دنبال برقراری آتش‌بس فوری باشد؛ اما باید دانست که هرچند شلیک راکت از سوی حماس به شهرهای اسرائیل قاطعانه غیرقابل قبول است، ولی جنگ امروز با پرتاب این راکت‌ها آغاز نشده است.
خانواده‌های فلسطینی در منطقه شیخ جراح در حومه بیت‌المقدس، سال‌هاست که در معرض خطر اخراج از این منطقه قرار دارند، زیرا نظام حقوقی به نحوی طراحی شده که اخراج اجباری آنها را تسهیل کند. در هفته‌های اخیر، گروه‌های تندرو ساکن شهرک‌های یهودی‌نشین تلاش‌هایشان را برای اخراج این خانواده‌ها تشدید کردند.
تأسف‌انگیز آنکه این‌گونه اخراج خانواده‌های فلسطینی از بیت‌المقدس بخشی از نظام سیاسی و اقتصادی سرکوب است. برای سال‌ها ما شاهد تعمیق اشغال کرانه باختری رود اردن و شرق بیت‌المقدس و تداوم محاصره غزه هستیم که زندگی را برای مردم فلسطین به نحو فزاینده‌ای غیرقابل تحمل کرده است. در غزه که حدود دو میلیون نفر در آن زندگی می‌کنند، 70 درصد جوانان بی‌کارند و امیدی به آینده ندارند. به‌علاوه شاهدیم که دولت بنیامین نتانیاهو به‌ دنبال در حاشیه قراردادن و شرور جلوه‌دادن شهروندان فلسطینی ساکن اسرائیل است تا سیاست شهرک‌سازی را ادامه دهد؛ احتمال اجرای راه‌حل دو دولت را از میان ببرد و قوانینی را به تصویب برساند که نابرابری میان شهروندان یهودی و فلسطینی اسرائیل را تثبیت کند. هیچ‌یک از این مشکلات، حملات حماس به اسرائیل را توجیه نمی‌کند. حماس به‌ دنبال بهره‌گیری از ناآرامی‌ها در بیت‌المقدس است. این وضعیت توجیه‌‌کننده شکست‌های مقام‌های فاسد و ناکارآمد سازمان خودگردان فلسطین هم نیست که اخیرا انتخاباتی را که مدت‌هاست انجام نشده، مجددا به تعویق انداخت؛ اما واقعیت این است که اسرائیل تنها قدرت غالب در کشور اسرائیل و فلسطین است که به‌ جای فراهم‌آوردن صلح و عدالت، کنترل ناعادلانه و غیردموکراتیک خود را تثبیت کرده است.
آقای نتانیاهو، در طول بیش از یک دهه حکومت دست راستی، ناسیونالیسم نژادگرا و به نحو فزاینده‌ای اقتدارگرا و متعصب را ترویج کرده است. آقای نتانیاهو در تلاشی دیوانه‌وار برای ماندن در قدرت، به ‌طور مثال با آوردن ایتمار بن گویر و حزب یهودی افراطی‌اش در دولت، نژادگرایی و تعصب مذهبی را مشروعیت بخشیده است. حیرت‌انگیز و تأسف‌بار است که گروه‌های نژادپرست که در خیابان‌های بیت‌المقدس به فلسطینیان حمله می‌کنند امروزه در مجلس اسرائیل نماینده دارند.
این روندهای خطرناک فقط در اسرائیل دیده نمی‌شود. در سراسر جهان، در اروپا، آسیا و جنوب آمریکا و اینجا در آمریکا، شاهد افزایش جریان‌های اقتدارگرای ناسیونالیست مشابهی هستیم. این جریان‌ها از نفرت‌های قومی و نژادی استفاده می‌کنند تا قدرت را در اختیار گروهی فاسد قرار دهند؛ به ‌جای آنکه رونق، عدالت و صلح برای مردم ایجاد کنند. در چهار سال گذشته این جریان، دوستی در کاخ سفید داشت. از سوی دیگر امروزه ما شاهد افزایش فعالیت‌های نسل جدیدی هستیم که به ‌دنبال ساختن جامعه‌ای براساس نیازهای انسانی و برابری سیاسی است. پس از کشته‌شدن جورج فلوید در تابستان گذشته، شاهد این‌گونه فعالیت‌ها در خیابان‌های آمریکا بودیم. این جوانان را در اسرائیل می‌بینیم. آنان را در سرزمین‌های فلسطین می‌بینیم.
ایالات متحده آمریکا، با رئیس‌جمهور جدید، امروز این فرصت را دارد که برخورد جدیدی با جهان داشته باشد- برخوردی بر مبنای عدالت و دموکراسی. از کمک به کشورهای فقیر برای دریافت واکسن‌هایی که به آن نیاز دارند تا رهبری جهان برای مقابله با تغییرات آب‌و‌هوایی یا تلاش در جهت دموکراسی و حقوق بشر در سراسر جهان. ایالات متحده آمریکا باید در جهت گسترش همکاری به‌ جای تقابل پیشرو باشد.
در منطقه خاورمیانه، جایی که آمریکا سالانه حدود چهار میلیارد دلار به اسرائیل کمک می‌کند، ما دیگر نمی‌توانیم شرمسار رفتار غیردموکراتیک و نژادپرستانه كابينه دست راستی نتانیاهو باشیم. ما باید وضعیت را تغییر دهیم و برخورد متعادلی داشته باشیم. برخوردی که مبتنی بر قوانین بین‌المللی مربوط به حمایت از حقوق مردم باشد و حقوق بین‌المللی را تقویت کند. به همین ترتیب بر مبنای قوانین ایالات متحده آمریکا، ارائه کمک‌های نظامی نباید در جهت پایمال‌کردن حقوق بشر به کار گرفته شود. براساس برخورد جدید، اسرائیل حق قطعی برای زندگی در صلح و امنیت دارد، ولی فلسطینیان نیز از همین حقوق برخوردار هستند. من اکیدا معتقدم ایالات متحده در کمک به مردم اسرائیل و مردم فلسطین برای ساختن آینده نقشی اساسی بر عهده دارد؛ اما اگر ایالات متحده بخواهد نقش مؤثری در حمایت از حقوق بشر در عرصه جهانی داشته باشد، ما باید استانداردهای جهانی حقوق بشر را همواره مد نظر قرار دهیم، حتی اگر از نظر سیاسی دشوار باشد. ما باید بپذیریم که حقوق فلسطینیان حائز اهمیت است. حفظ زندگی فلسطینیان مهم است.
(جمله آخر برنی سندرز: زندگی فلسطینیان مهم است، درست مشابه شعار مردم آمریکا در ماه‌های اخیر است: زندگی سیاهان مهم است: Palestinian lives matter و Black lives matter با این جمله، برنی سندرز حرکت عدالت‌خواهانه مردم آمریکا را به‌ سوی عرصه جهانی و ضرورت حمایت از مردم فلسطین هدایت می‌کند).
«اسرائیل حق دارد از خود دفاع کند»؛ هر زمان که اسرائیل با توان نظامی عظیم خود به حملات راکتی غزه واکنش نشان می‌دهد، این کلمات را از دولت‌های دموکرات و جمهوری‌خواه می‌شنویم. بگذارید صریح باشیم. هیچ‌کس نمی‌گوید که اسرائیل یا هر دولت دیگری، حق دفاع و حمایت از مردم خود را ندارد. پس چرا این کلمات سال‌ها و سال‌ها و با وقوع جنگ‌های پی‌در‌پی تکرار می‌شود؟ و چرا هیچ‌گاه این سؤال مطرح نمی‌شود که: «حقوق مردم فلسطین چیست؟».
چرا ما به خشونت‌ها در اسرائیل و فلسطین فقط زمانی توجه می‌کنیم که راکت‌ها به ‌سوی اسرائیل پرتاب می‌شود؟
در این شرایط بحرانی، ایالات متحده آمریکا باید به‌ دنبال برقراری آتش‌بس فوری باشد؛ اما باید دانست که هرچند شلیک راکت از سوی حماس به شهرهای اسرائیل قاطعانه غیرقابل قبول است، ولی جنگ امروز با پرتاب این راکت‌ها آغاز نشده است.
خانواده‌های فلسطینی در منطقه شیخ جراح در حومه بیت‌المقدس، سال‌هاست که در معرض خطر اخراج از این منطقه قرار دارند، زیرا نظام حقوقی به نحوی طراحی شده که اخراج اجباری آنها را تسهیل کند. در هفته‌های اخیر، گروه‌های تندرو ساکن شهرک‌های یهودی‌نشین تلاش‌هایشان را برای اخراج این خانواده‌ها تشدید کردند.
تأسف‌انگیز آنکه این‌گونه اخراج خانواده‌های فلسطینی از بیت‌المقدس بخشی از نظام سیاسی و اقتصادی سرکوب است. برای سال‌ها ما شاهد تعمیق اشغال کرانه باختری رود اردن و شرق بیت‌المقدس و تداوم محاصره غزه هستیم که زندگی را برای مردم فلسطین به نحو فزاینده‌ای غیرقابل تحمل کرده است. در غزه که حدود دو میلیون نفر در آن زندگی می‌کنند، 70 درصد جوانان بی‌کارند و امیدی به آینده ندارند. به‌علاوه شاهدیم که دولت بنیامین نتانیاهو به‌ دنبال در حاشیه قراردادن و شرور جلوه‌دادن شهروندان فلسطینی ساکن اسرائیل است تا سیاست شهرک‌سازی را ادامه دهد؛ احتمال اجرای راه‌حل دو دولت را از میان ببرد و قوانینی را به تصویب برساند که نابرابری میان شهروندان یهودی و فلسطینی اسرائیل را تثبیت کند. هیچ‌یک از این مشکلات، حملات حماس به اسرائیل را توجیه نمی‌کند. حماس به‌ دنبال بهره‌گیری از ناآرامی‌ها در بیت‌المقدس است. این وضعیت توجیه‌‌کننده شکست‌های مقام‌های فاسد و ناکارآمد سازمان خودگردان فلسطین هم نیست که اخیرا انتخاباتی را که مدت‌هاست انجام نشده، مجددا به تعویق انداخت؛ اما واقعیت این است که اسرائیل تنها قدرت غالب در کشور اسرائیل و فلسطین است که به‌ جای فراهم‌آوردن صلح و عدالت، کنترل ناعادلانه و غیردموکراتیک خود را تثبیت کرده است.
آقای نتانیاهو، در طول بیش از یک دهه حکومت دست راستی، ناسیونالیسم نژادگرا و به نحو فزاینده‌ای اقتدارگرا و متعصب را ترویج کرده است. آقای نتانیاهو در تلاشی دیوانه‌وار برای ماندن در قدرت، به ‌طور مثال با آوردن ایتمار بن گویر و حزب یهودی افراطی‌اش در دولت، نژادگرایی و تعصب مذهبی را مشروعیت بخشیده است. حیرت‌انگیز و تأسف‌بار است که گروه‌های نژادپرست که در خیابان‌های بیت‌المقدس به فلسطینیان حمله می‌کنند امروزه در مجلس اسرائیل نماینده دارند.
این روندهای خطرناک فقط در اسرائیل دیده نمی‌شود. در سراسر جهان، در اروپا، آسیا و جنوب آمریکا و اینجا در آمریکا، شاهد افزایش جریان‌های اقتدارگرای ناسیونالیست مشابهی هستیم. این جریان‌ها از نفرت‌های قومی و نژادی استفاده می‌کنند تا قدرت را در اختیار گروهی فاسد قرار دهند؛ به ‌جای آنکه رونق، عدالت و صلح برای مردم ایجاد کنند. در چهار سال گذشته این جریان، دوستی در کاخ سفید داشت. از سوی دیگر امروزه ما شاهد افزایش فعالیت‌های نسل جدیدی هستیم که به ‌دنبال ساختن جامعه‌ای براساس نیازهای انسانی و برابری سیاسی است. پس از کشته‌شدن جورج فلوید در تابستان گذشته، شاهد این‌گونه فعالیت‌ها در خیابان‌های آمریکا بودیم. این جوانان را در اسرائیل می‌بینیم. آنان را در سرزمین‌های فلسطین می‌بینیم.
ایالات متحده آمریکا، با رئیس‌جمهور جدید، امروز این فرصت را دارد که برخورد جدیدی با جهان داشته باشد- برخوردی بر مبنای عدالت و دموکراسی. از کمک به کشورهای فقیر برای دریافت واکسن‌هایی که به آن نیاز دارند تا رهبری جهان برای مقابله با تغییرات آب‌و‌هوایی یا تلاش در جهت دموکراسی و حقوق بشر در سراسر جهان. ایالات متحده آمریکا باید در جهت گسترش همکاری به‌ جای تقابل پیشرو باشد.
در منطقه خاورمیانه، جایی که آمریکا سالانه حدود چهار میلیارد دلار به اسرائیل کمک می‌کند، ما دیگر نمی‌توانیم شرمسار رفتار غیردموکراتیک و نژادپرستانه كابينه دست راستی نتانیاهو باشیم. ما باید وضعیت را تغییر دهیم و برخورد متعادلی داشته باشیم. برخوردی که مبتنی بر قوانین بین‌المللی مربوط به حمایت از حقوق مردم باشد و حقوق بین‌المللی را تقویت کند. به همین ترتیب بر مبنای قوانین ایالات متحده آمریکا، ارائه کمک‌های نظامی نباید در جهت پایمال‌کردن حقوق بشر به کار گرفته شود. براساس برخورد جدید، اسرائیل حق قطعی برای زندگی در صلح و امنیت دارد، ولی فلسطینیان نیز از همین حقوق برخوردار هستند. من اکیدا معتقدم ایالات متحده در کمک به مردم اسرائیل و مردم فلسطین برای ساختن آینده نقشی اساسی بر عهده دارد؛ اما اگر ایالات متحده بخواهد نقش مؤثری در حمایت از حقوق بشر در عرصه جهانی داشته باشد، ما باید استانداردهای جهانی حقوق بشر را همواره مد نظر قرار دهیم، حتی اگر از نظر سیاسی دشوار باشد. ما باید بپذیریم که حقوق فلسطینیان حائز اهمیت است. حفظ زندگی فلسطینیان مهم است.
(جمله آخر برنی سندرز: زندگی فلسطینیان مهم است، درست مشابه شعار مردم آمریکا در ماه‌های اخیر است: زندگی سیاهان مهم است: Palestinian lives matter و Black lives matter با این جمله، برنی سندرز حرکت عدالت‌خواهانه مردم آمریکا را به‌ سوی عرصه جهانی و ضرورت حمایت از مردم فلسطین هدایت می‌کند).

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.