|

غلامرضا محمدی، سرمربی تیم ملی کشتی آزاد

به چیزی غیر از کسب سهمیه المپیک فکر نمی‌کنیم

تیم ملی کشتی آزاد برای تکمیل‌کردن سهمیه‌های خود در بازی‌های المپیک توکیو بدون شک کار بسیار دشواری را پیش‌رو خواهد داشت. 65 ،74 و 97 کیلوگرم سه وزن باقی‌مانده‌ای هستند که گوش‌شکسته‌های ایرانی هنوز نتوانسته‌اند بلیت توکیو را برای خود رزرو کنند. اوزانی که پشت هر‌کدام از آنها یک لشگر از کشتی‌گیران فنی و کاربلد قطار شده است. آزادکاران کشورمان اگر بخواهند با ترکیبی کامل در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی دنیا شرکت کنند، چاره‌ای ندارند جز اینکه در رقابت‌های گزینشی قاره‌ای کار را یکسره کنند و دست پر برگردند. در غیر این صورت اگر هر کشتی‌گیری در انتخابی آسیا ناکام شود، باید آخرین شانسش را در انتخابی سخت و حساس صوفیه که در سطح جهانی برگزار می‌شود، امتحان کند. میدانی که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان رسیدن به این مهم را برای شاگردان محمدی غیرممکن خواهد کرد. مسابقات کشتی آزاد انتخابی المپیک قاره آسیا از روز بیستم فروردین در قزاقستان آغاز می‌شود. به این بهانه گفت‌وگویی را با غلامرضا محمدی، سرمربی تیم ملی کشتی آزاد ترتیب دادیم تا بیشتر در جریان او‌ضاع‌و‌احوال فضای المپیکی این تیم قرار بگیریم. گفت‌وگوی او با «شرق» را در ادامه می‌خوانید.

چیزی تا مسابقات گزینشی آسیا باقی نمانده، شرایط تیم چطور است؟
واقعیت این است که من و کادر فنی تیمم همه فکر و ذکرمان این است که هر‌طور شده این سه سهمیه باقی‌مانده را بگیریم. الان به‌ هیچ چیز غیر از کسب سهمیه المپیک فکر نمی‌کنیم. امیدواریم که در قزاقستان این اتفاق بیفتد و خیالمان راحت شود. در انتخابی آسیا سهمیه المپیک به دو نفر اول تعلق می‌گیرد. اگر این اتفاق بیفتد تا المپیک هیچ دغدغه‌ای نداریم و با آرامش تمرین می‌کنیم اما اگر به هدفمان نرسیم، آخرین فرصتمان انتخابی صوفیه است که کار خیلی‌خیلی دشوار می‌شود. شاید شرایطی به وجود آید که یک‌جورهایی کسب سهمیه اینجا غیرممکن هم بشود؛ چرا‌که اینجا همه کشتی‌گیران دنیا با تمام قوا می‌آیند تا آخرین زورشان را بزنند. متأسفانه برای المپیک 2020 شرایط کسب سهمیه تغییر کرد. تعداد کشتی‌گیران المپیکی هر وزن از 20 نفر به 16 نفر رسید. تعداد مسابقات گزینشی هم از سه به دو تا رسید. با همه این موارد اما وضعیت تیم خوب است. اردوها به نحو مطلوبی برگزار شده و آماده هستیم که روز نوزدهم اعزام شویم.
فکر می‌کنم از این سه وزن باقی‌مانده، گرفتن سهمیه در وزن 65 کیلوگرم از همه سخت‌تر باشد. درست است؟
بله، همین طور است. 65 کیلو یکی از سخت‌ترین وزن‌های دنیاست. نماینده ما در این وزن امیر‌محمد یزدانی است. او نفر اول انتخابی تیم ملی شد. امیرمحمد جوان است و 19 سال دارد. او عضو تیم ملی ما در مسابقات جهانی 2019 بزرگسالان بود. درست است که او کم‌تجربه است ولی جسور و جنگنده است‌. شانسی که ما در وزن 65 کیلو آورده‌ایم، این است که از شش‌نفری که در رقابت‌های جهانی 2019 سهمیه این وزن را به دست آوردند، چهار نفرشان آسیایی بودند. این موضوع باعث شده تا از تعداد رقبای یزدانی در انتخابی آسیا کاسته شود و کار برای او سبک شود. حریف‌های اصلی او ازبکستان و قرقیزستان هستند. البته کشتی‌گیر ازبک اصالتا روس است، ملیتش را تغییر داده. این روزها همه دارند در کشتی مهاجرت می‌کنند و تغییر ملیت می‌دهند.
برسیم به یونس امامی در وزن 74 کیلوگرم.
یونس به‌تازگی از وزن 70 کیلوگرم به این وزن آمده. او در رقابت‌های جهانی 2019 نفر سوم وزن 70 کیلوگرم شد. این کشتی‌گیر یک‌سری خصوصیات فنی دارد که می‌تواند موفق بشود. یک تک‌انتخابی اخیرا در اردو برای او گذاشتیم که توانست نفر دوم وزن 74 کیلوگرم را شکست بدهد. تمریناتش هر روز رو به جلو است. وزن یونس هم یکی از سخت‌ترین اوزان است. حریف اصلی او کشتی‌گیر ازبکستان است. این ازبک نفر سوم دنیا و المپیک است. قهرمان بازی‌های آسیایی است.‌ با‌این‌حال یونس این قابلیت را دارد که او را شکست بدهد. البته نباید رقبای هند و قرقیزستان را هم دست‌کم گرفت.
و نفر آخر هم محمد‌حسین محمدیان در وزن 97 کیلوگرم است.
کار محمدیان نسبت به یونس و امیرمحمد راحت‌تر است‌ ولی این موضوع نباید دلیلی باشد که از حریف‌های دیگر غافل شویم و قافیه را ببازیم. اینجا هم باز حریف اصلی ما ازبکستان است. در کل ما در گزینشی آسیا باید با ازبکستان مسابقه بدهیم نه با آسیا.
اگر یک وقت نتوانید در آسیا سهمیه بگیرید، ممکن است کرونا بهانه‌ای برای نتیجه‌نگرفتن شما باشد؟
ببینید شرایط برای همه یکسان بوده و نمی‌شود گفت که کرونا فقط برای ما بوده است. اما تفاوتی که وجود دارد این است که ما می‌توانستیم شرایط اردویی بهتری برای حضور در المپیک داشته باشیم. کشورهای رقیب به‌مراتب وضعیت تمرینی ایدئال‌تری نسبت به ما در این دوران کرونا داشته‌اند.
در‌حال‌حاضر تیم ملی آزاد در سه وزن 57، 86 و 125 سهمیه گرفته. شما تکلیف ملی‌پوش‌های دو وزن اول را برای المپیک معلوم کردید و انتخابی گذاشتید. در وزن 125 حرف‌و‌حدیث‌های زیادی وجود دارد. اینکه مثلا می‌گویند امیرحسین زارع را می‌خواهید بدون انتخابی به المپیک بفرستید و در مقابل توجهی به رقیب اصلی او که امین طاهری است و در انتخابی تیم ملی اول شد، ندارید. در این مورد توضیح می‌دهید؟
فعلا هیچ‌چیز معلوم نیست. ما همه تصمیم‌ها را به پایان مسابقات موکول کرده‌ایم. امیرحسین زارع قرار است در رقابت‌های قهرمانی آسیا شرکت کند. امین طاهری هم به جام دانکلوف می‌رود. نحوه مبارزات این دو نفر در این دو میدان قطعا در تصمیم‌گیری ما تأثیرگذار است. ما از حسن یزدانی که بزرگ‌تر در کشتی آزاد ایران نداریم. ما برای حسن انتخابی گذاشتیم و در مورد این نفرات هم قانون را رعایت می‌کنیم. ضمن اینکه قبل از المپیک قرار است تورنمنت زیلکوفسکی هم در لهستان برگزار شود. در نهایت بعد از این رویداد تصمیم می‌گیریم که تیم را چطور گزینش کنیم. احتمال دارد هر اتفاقی بیفتد. شاید انتخابی بگذاریم شاید هم بر اساس عملکرد کشتی‌گیران در این مسابقات تصمیم بگیریم.
بعد از مسابقات گزینشی آسیا بلافاصله مسابقات قهرمانی آسیا در قزاقستان برگزار می‌شود، هدفتان از حضور در این رقابت‌ها چیست؟
یکی از هدف‌های مهمی که داریم این است تا حسن یزدانی را در شرایط مسابقه قرار بدهیم. حسن بعد از اینکه پایش را عمل کرد در هیچ میدانی شرکت نکرده. او فقط در لیگ کشتی گرفته. بنابراین باید او را در یک میدان بین‌المللی محک بزنیم. هر‌چند فاصله زیادی با رقبایش داشته باشد. امیرحسین زارع هم باید یک محک جدی بخورد تا تکلیفش برای المپیک معلوم شود. کامران قاسم‌پور در انتخابی وزن 92 کیلوگرم اول شده اما ما نباید او را رها کنیم. یا علی شعبانی که در وزن 97 المپیکی است، نفر اول انتخابی تیم ملی است. او باید خودش را در کنار محمد‌حسین محمدیان امتحان کند.
اوضاع علیرضا کریمی چطور است؟ برای المپیک شانس دارد؟
علیرضا هم پایش را عمل کرد و مدتی از میادین دور بود. او به تمرینات برگشت و ما به ایتالیا اعزامش کردیم. آنجا خوب ظاهر شد. علیرضا جزء کسانی است که برای المپیک شانس دارد. ما در وزن 97 یک ترافیک فنی داریم. شعبانی، محمدیان و گلیج و کریمی نفرات خوبی هستند که در این وزن حاضر هستند. باید ببینیم در نهایت چه اتفاقی می‌افتد که بر مبنای داشته‌هایمان تصمیم نهایی را بگیریم.
و در نهایت حرف آخرتان.
فضای ورزش کشور اصلا المپیکی نیست. اگر‌چه رسیدگی به ورزشکاران المپیکی در این مقطع خیلی دیر است اما باز‌هم از مسئولان می‌خواهم که در این دو، سه ماه باقی‌مانده بیایند و به ورزش اول مملکت کمک کنند.

تیم ملی کشتی آزاد برای تکمیل‌کردن سهمیه‌های خود در بازی‌های المپیک توکیو بدون شک کار بسیار دشواری را پیش‌رو خواهد داشت. 65 ،74 و 97 کیلوگرم سه وزن باقی‌مانده‌ای هستند که گوش‌شکسته‌های ایرانی هنوز نتوانسته‌اند بلیت توکیو را برای خود رزرو کنند. اوزانی که پشت هر‌کدام از آنها یک لشگر از کشتی‌گیران فنی و کاربلد قطار شده است. آزادکاران کشورمان اگر بخواهند با ترکیبی کامل در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی دنیا شرکت کنند، چاره‌ای ندارند جز اینکه در رقابت‌های گزینشی قاره‌ای کار را یکسره کنند و دست پر برگردند. در غیر این صورت اگر هر کشتی‌گیری در انتخابی آسیا ناکام شود، باید آخرین شانسش را در انتخابی سخت و حساس صوفیه که در سطح جهانی برگزار می‌شود، امتحان کند. میدانی که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان رسیدن به این مهم را برای شاگردان محمدی غیرممکن خواهد کرد. مسابقات کشتی آزاد انتخابی المپیک قاره آسیا از روز بیستم فروردین در قزاقستان آغاز می‌شود. به این بهانه گفت‌وگویی را با غلامرضا محمدی، سرمربی تیم ملی کشتی آزاد ترتیب دادیم تا بیشتر در جریان او‌ضاع‌و‌احوال فضای المپیکی این تیم قرار بگیریم. گفت‌وگوی او با «شرق» را در ادامه می‌خوانید.

چیزی تا مسابقات گزینشی آسیا باقی نمانده، شرایط تیم چطور است؟
واقعیت این است که من و کادر فنی تیمم همه فکر و ذکرمان این است که هر‌طور شده این سه سهمیه باقی‌مانده را بگیریم. الان به‌ هیچ چیز غیر از کسب سهمیه المپیک فکر نمی‌کنیم. امیدواریم که در قزاقستان این اتفاق بیفتد و خیالمان راحت شود. در انتخابی آسیا سهمیه المپیک به دو نفر اول تعلق می‌گیرد. اگر این اتفاق بیفتد تا المپیک هیچ دغدغه‌ای نداریم و با آرامش تمرین می‌کنیم اما اگر به هدفمان نرسیم، آخرین فرصتمان انتخابی صوفیه است که کار خیلی‌خیلی دشوار می‌شود. شاید شرایطی به وجود آید که یک‌جورهایی کسب سهمیه اینجا غیرممکن هم بشود؛ چرا‌که اینجا همه کشتی‌گیران دنیا با تمام قوا می‌آیند تا آخرین زورشان را بزنند. متأسفانه برای المپیک 2020 شرایط کسب سهمیه تغییر کرد. تعداد کشتی‌گیران المپیکی هر وزن از 20 نفر به 16 نفر رسید. تعداد مسابقات گزینشی هم از سه به دو تا رسید. با همه این موارد اما وضعیت تیم خوب است. اردوها به نحو مطلوبی برگزار شده و آماده هستیم که روز نوزدهم اعزام شویم.
فکر می‌کنم از این سه وزن باقی‌مانده، گرفتن سهمیه در وزن 65 کیلوگرم از همه سخت‌تر باشد. درست است؟
بله، همین طور است. 65 کیلو یکی از سخت‌ترین وزن‌های دنیاست. نماینده ما در این وزن امیر‌محمد یزدانی است. او نفر اول انتخابی تیم ملی شد. امیرمحمد جوان است و 19 سال دارد. او عضو تیم ملی ما در مسابقات جهانی 2019 بزرگسالان بود. درست است که او کم‌تجربه است ولی جسور و جنگنده است‌. شانسی که ما در وزن 65 کیلو آورده‌ایم، این است که از شش‌نفری که در رقابت‌های جهانی 2019 سهمیه این وزن را به دست آوردند، چهار نفرشان آسیایی بودند. این موضوع باعث شده تا از تعداد رقبای یزدانی در انتخابی آسیا کاسته شود و کار برای او سبک شود. حریف‌های اصلی او ازبکستان و قرقیزستان هستند. البته کشتی‌گیر ازبک اصالتا روس است، ملیتش را تغییر داده. این روزها همه دارند در کشتی مهاجرت می‌کنند و تغییر ملیت می‌دهند.
برسیم به یونس امامی در وزن 74 کیلوگرم.
یونس به‌تازگی از وزن 70 کیلوگرم به این وزن آمده. او در رقابت‌های جهانی 2019 نفر سوم وزن 70 کیلوگرم شد. این کشتی‌گیر یک‌سری خصوصیات فنی دارد که می‌تواند موفق بشود. یک تک‌انتخابی اخیرا در اردو برای او گذاشتیم که توانست نفر دوم وزن 74 کیلوگرم را شکست بدهد. تمریناتش هر روز رو به جلو است. وزن یونس هم یکی از سخت‌ترین اوزان است. حریف اصلی او کشتی‌گیر ازبکستان است. این ازبک نفر سوم دنیا و المپیک است. قهرمان بازی‌های آسیایی است.‌ با‌این‌حال یونس این قابلیت را دارد که او را شکست بدهد. البته نباید رقبای هند و قرقیزستان را هم دست‌کم گرفت.
و نفر آخر هم محمد‌حسین محمدیان در وزن 97 کیلوگرم است.
کار محمدیان نسبت به یونس و امیرمحمد راحت‌تر است‌ ولی این موضوع نباید دلیلی باشد که از حریف‌های دیگر غافل شویم و قافیه را ببازیم. اینجا هم باز حریف اصلی ما ازبکستان است. در کل ما در گزینشی آسیا باید با ازبکستان مسابقه بدهیم نه با آسیا.
اگر یک وقت نتوانید در آسیا سهمیه بگیرید، ممکن است کرونا بهانه‌ای برای نتیجه‌نگرفتن شما باشد؟
ببینید شرایط برای همه یکسان بوده و نمی‌شود گفت که کرونا فقط برای ما بوده است. اما تفاوتی که وجود دارد این است که ما می‌توانستیم شرایط اردویی بهتری برای حضور در المپیک داشته باشیم. کشورهای رقیب به‌مراتب وضعیت تمرینی ایدئال‌تری نسبت به ما در این دوران کرونا داشته‌اند.
در‌حال‌حاضر تیم ملی آزاد در سه وزن 57، 86 و 125 سهمیه گرفته. شما تکلیف ملی‌پوش‌های دو وزن اول را برای المپیک معلوم کردید و انتخابی گذاشتید. در وزن 125 حرف‌و‌حدیث‌های زیادی وجود دارد. اینکه مثلا می‌گویند امیرحسین زارع را می‌خواهید بدون انتخابی به المپیک بفرستید و در مقابل توجهی به رقیب اصلی او که امین طاهری است و در انتخابی تیم ملی اول شد، ندارید. در این مورد توضیح می‌دهید؟
فعلا هیچ‌چیز معلوم نیست. ما همه تصمیم‌ها را به پایان مسابقات موکول کرده‌ایم. امیرحسین زارع قرار است در رقابت‌های قهرمانی آسیا شرکت کند. امین طاهری هم به جام دانکلوف می‌رود. نحوه مبارزات این دو نفر در این دو میدان قطعا در تصمیم‌گیری ما تأثیرگذار است. ما از حسن یزدانی که بزرگ‌تر در کشتی آزاد ایران نداریم. ما برای حسن انتخابی گذاشتیم و در مورد این نفرات هم قانون را رعایت می‌کنیم. ضمن اینکه قبل از المپیک قرار است تورنمنت زیلکوفسکی هم در لهستان برگزار شود. در نهایت بعد از این رویداد تصمیم می‌گیریم که تیم را چطور گزینش کنیم. احتمال دارد هر اتفاقی بیفتد. شاید انتخابی بگذاریم شاید هم بر اساس عملکرد کشتی‌گیران در این مسابقات تصمیم بگیریم.
بعد از مسابقات گزینشی آسیا بلافاصله مسابقات قهرمانی آسیا در قزاقستان برگزار می‌شود، هدفتان از حضور در این رقابت‌ها چیست؟
یکی از هدف‌های مهمی که داریم این است تا حسن یزدانی را در شرایط مسابقه قرار بدهیم. حسن بعد از اینکه پایش را عمل کرد در هیچ میدانی شرکت نکرده. او فقط در لیگ کشتی گرفته. بنابراین باید او را در یک میدان بین‌المللی محک بزنیم. هر‌چند فاصله زیادی با رقبایش داشته باشد. امیرحسین زارع هم باید یک محک جدی بخورد تا تکلیفش برای المپیک معلوم شود. کامران قاسم‌پور در انتخابی وزن 92 کیلوگرم اول شده اما ما نباید او را رها کنیم. یا علی شعبانی که در وزن 97 المپیکی است، نفر اول انتخابی تیم ملی است. او باید خودش را در کنار محمد‌حسین محمدیان امتحان کند.
اوضاع علیرضا کریمی چطور است؟ برای المپیک شانس دارد؟
علیرضا هم پایش را عمل کرد و مدتی از میادین دور بود. او به تمرینات برگشت و ما به ایتالیا اعزامش کردیم. آنجا خوب ظاهر شد. علیرضا جزء کسانی است که برای المپیک شانس دارد. ما در وزن 97 یک ترافیک فنی داریم. شعبانی، محمدیان و گلیج و کریمی نفرات خوبی هستند که در این وزن حاضر هستند. باید ببینیم در نهایت چه اتفاقی می‌افتد که بر مبنای داشته‌هایمان تصمیم نهایی را بگیریم.
و در نهایت حرف آخرتان.
فضای ورزش کشور اصلا المپیکی نیست. اگر‌چه رسیدگی به ورزشکاران المپیکی در این مقطع خیلی دیر است اما باز‌هم از مسئولان می‌خواهم که در این دو، سه ماه باقی‌مانده بیایند و به ورزش اول مملکت کمک کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.