روایت حمیده ایرانمنش از ناکامی ندا شهسواری در کسب سهمیه المپیک توکیو
شرق: سال 99 پایان خوشی برای پینگپنگ زنان ایران نداشت. سالی که با کرونا و محدودیتهای بسیار آغاز شد و در نهایت هم تلخترین نتیجه را برای این زنان رقم زد. صحبت از شکست هر دو نماینده تیم ملی پینگپنگ بانوان در رقابتهای انتخابی المپیک توکیو و ناکامی آنها در رسیدن به بزرگترین رویداد ورزشی دنیاست. آخرین مسابقه کسب ورودی بازیهای المپیک 2020 توکیو در شرایطی در روزهای آخر اسفندماه در قطر برگزار شد که ایرانیها نتوانستند تنها سهمیه منطقه آسیای میانه را به دست آورند. این درحالی بود که در بازیهای المپیک دو دوره قبل، یعنی 2012 لندن و 2016 ریودوژانیرو، ندا شهسواری بهعنوان برترین چهره مطرح این رشته در کشور، با کسب عنوان قهرمانی منطقه آسیای میانه المپیکی شده بود. حالا اما برای المپیک 2020 توکیو بخت با شهسواری یار نشد تا ناباورانه در مرحله نیمهنهایی از گردونه مسابقات حذف شود.
حمیده ایرانمنش، سرمربی تیم ملی پینگپنگ بانوان دراینباره به «شرق» میگوید: «متأسفانه کرونا آنقدر کار را برای ما سخت کرد که همه برنامهریزیهایمان را به هم ریخت. بچههای ما بیشتر سال را فقط تنهایی در خانههایشان تمرین کردند، بدون اینکه مسابقه بدهند. تنها مسابقهای که از زمان شروع کرونا دادند، رقابتهای سوپرلیگ بود. من از قبل هم گفته بودم که با توجه به اوضاع کرونا و تعطیلی رویدادهای بینالمللی نمیتوان پیشبینی دقیقی را درخصوص کسب سهمیه انجام داد. ضمن اینکه این را هم گفته بودم اگر رقبا بر اساس آنالیزی که ما در گذشته از آنها داشتیم، مسابقه بدهند میتوانیم سهمیه آسیای میانه را بگیریم. اما شرایطی که ما از نمایندههای قزاقستان و ازبکستان در این رقابتها دیدیم، اصلا مثل گذشته نبود و با وجود کرونا خیلی پیشرفت کرده بودند. بهخصوص قزاقها که چندسالی است در یکی از کمپهای چین اردو زدهاند و تمریناتشان را آنجا انجام میدهند. دو بازیکن قزاق رنکینگ جهانیشان 166 و 171 بود. درحالیکه ندا و شیما به ترتیب 221 و 533 بودند. بااینهمه اما با توجه به رزومه خوبی که ندا در دو المپیک قبلی از خودش بر جا گذاشته بود، امیدوار
بودیم که او بازهم بتواند سهمیه را بگیرد. ندا بازی اولش را با نفر دوم قزاقستان خیلی خوب انجام داد و برد. بازی دومش هم با نفر اول ازبکستان بود که رنکینگش 222 بود و او را هم شکست داد و بهعنوان نفر اول گروه صعود کرد. او در نیمهنهایی با نفر اول قزاقستان بازی کرد و با وجود اینکه همهجوره چه تکنیکی و چه تاکتیکی از حریفش سرتر بود اما مغلوب شد. ندا در شرایطی که 3 بر یک از حریفش جلو افتاده بود، در گیم آخر و زمانی که 10 بر 8 جلو بود فقط یک امتیاز میخواست، نتوانست بازی را مدیریت کند و 12 بر 10 باخت. ندا اگر این بازی را برده و به فینال رسیده بود، مطمئنا سهمیه را میگرفت اما افسوس که نتوانست به لحاظ روحی و روانی خودش را مدیریت کند. ما چون میدانستیم در دوران کرونا بچهها شرایط سختی را پشتسر گذاشتهاند، دکتر روانشناس تیم را هم همراه خودمان بردیم که بیشتر بتواند به بچهها کمک کند اما با وجود همه تلاشی که کردیم، نتوانستم سهمیه را بگیریم. پینگپنگ ورزشی است که اگر قدری شانس داشته باشی، میتوانی بازی باخته را ببری. درست مثل بازیهای المپیک 2016 ریودوژانیرو که ندا بازی باخته را برد. ندا آنجا با بازیکن ازبک مسابقه داد که
3 بر یک عقب بود اما شانس داشت و توانست بازیکن ازبک را که از او بهتر بود، ببرد. اینجا اما برعکس همه اتفاقات رخ داد؛ با وجود اینکه در مقایسه با چهار سال گذشته خیلی خوبتر ظاهر شد، شکست خورد. عامل مهم دیگری که باعث شد ندا نتواند سهمیه المپیک را کسب کند، این بود که همه از او انتظار داشتند مثل المپیک لندن و ریو سهمیه را بگیرد. همه این فشارهای روانی روی هم جمع شد تا این بازیکن باتجربه مدیریت بازی از دستش خارج شود. ندا اگر سهمیه این دوره را گرفته بود، به لحاظ تعداد دفعات حضورش در المپیک، تاریخسازترین زن ورزش ایران در این بازیها میشد».
دیگر نماینده تیم ملی پینگپنگ در انتخابی قطر، شیما صفایی، پدیده نوظهور و جوانی بود که هر دو مسابقه خود را با شکست پشتسر گذاشت و کنار رفت. ایرانمنش درخصوص این بازیکن ادامه میدهد: «ما برای حضور در رقابتهای انتخابی تنها میتوانستیم دو نماینده را در مسابقات شرکت بدهیم. نفر اول ما ندا شهسواری بود که انتصابش کردیم. چون ندا در ردهبندی جهانی رنکینگش از همه بالاتر بود و سابقه دو دوره حضور در المپیک داشت، بنابراین برای او انتخابی نگذاشتیم. اما برای معرفی نفر دوم بین شیما صفایی، مهشید اشتری و پریناز حاجیلو انتخابی گذاشتیم که هر سه از آیندهداران این رشته هستند. خانم صفایی با وجود کم سنوسال بودنش در این انتخابی پیروز شد و همه را غافلگیر کرد؛ بنابراین دومین نماینده ما ایشان شدند. حالا بعضیها میگویند آیا نمیشد بهجای شیما خانم اشتری را اعزام میکردیم، شاید بهواسطه این بازیکن شانس حضور در المپیک را به دست میآوردیم. اما من در جواب باید بگویم چون هر سه این نفرات سبک بازی نزدیک به هم دارند، دیگر دلیلی نداشت که انتخابی مجددی برای آنها برگزار شود. شیما جزء بازیکنانی بود که در دور برگشت لیگ کشور حتی یک گیم را هم
واگذار نکرد. ضمن اینکه نباید فراموش کنیم او تازه دومین حضورش را در رقابتهای رده بزرگسالان تجربه میکرد؛ بنابراین نباید انتظارات بیهوده و نابجا از این بازیکن داشت. ما باید به اندازه تجربه هر بازیکنی از او توقع داشته باشیم. شرایط ملیپوشان زن پینگپنگ با مردان واقعا قابلمقایسه نیست. برادران عالمیان جدای از اینکه نابغه هستند، تمام مدت را با وجود کرونا در لیگ فرانسه بازی کردند و لژیونر هستند. اما دختران ما اصلا چنین شرایطی را ندارند. ما باید تلاش کنیم که این دختران را هم به سمت لژیونرشدن ببریم. متأسفانه محدودیتهای منابع مالی و نوسانات ارز وضعیت را آنقدر سخت کرده که از 12 اعزامی که ما برای این تیم در نظر میگیریم، با یکی از آنها در سال موافقت میشود».
شرق: سال 99 پایان خوشی برای پینگپنگ زنان ایران نداشت. سالی که با کرونا و محدودیتهای بسیار آغاز شد و در نهایت هم تلخترین نتیجه را برای این زنان رقم زد. صحبت از شکست هر دو نماینده تیم ملی پینگپنگ بانوان در رقابتهای انتخابی المپیک توکیو و ناکامی آنها در رسیدن به بزرگترین رویداد ورزشی دنیاست. آخرین مسابقه کسب ورودی بازیهای المپیک 2020 توکیو در شرایطی در روزهای آخر اسفندماه در قطر برگزار شد که ایرانیها نتوانستند تنها سهمیه منطقه آسیای میانه را به دست آورند. این درحالی بود که در بازیهای المپیک دو دوره قبل، یعنی 2012 لندن و 2016 ریودوژانیرو، ندا شهسواری بهعنوان برترین چهره مطرح این رشته در کشور، با کسب عنوان قهرمانی منطقه آسیای میانه المپیکی شده بود. حالا اما برای المپیک 2020 توکیو بخت با شهسواری یار نشد تا ناباورانه در مرحله نیمهنهایی از گردونه مسابقات حذف شود.
حمیده ایرانمنش، سرمربی تیم ملی پینگپنگ بانوان دراینباره به «شرق» میگوید: «متأسفانه کرونا آنقدر کار را برای ما سخت کرد که همه برنامهریزیهایمان را به هم ریخت. بچههای ما بیشتر سال را فقط تنهایی در خانههایشان تمرین کردند، بدون اینکه مسابقه بدهند. تنها مسابقهای که از زمان شروع کرونا دادند، رقابتهای سوپرلیگ بود. من از قبل هم گفته بودم که با توجه به اوضاع کرونا و تعطیلی رویدادهای بینالمللی نمیتوان پیشبینی دقیقی را درخصوص کسب سهمیه انجام داد. ضمن اینکه این را هم گفته بودم اگر رقبا بر اساس آنالیزی که ما در گذشته از آنها داشتیم، مسابقه بدهند میتوانیم سهمیه آسیای میانه را بگیریم. اما شرایطی که ما از نمایندههای قزاقستان و ازبکستان در این رقابتها دیدیم، اصلا مثل گذشته نبود و با وجود کرونا خیلی پیشرفت کرده بودند. بهخصوص قزاقها که چندسالی است در یکی از کمپهای چین اردو زدهاند و تمریناتشان را آنجا انجام میدهند. دو بازیکن قزاق رنکینگ جهانیشان 166 و 171 بود. درحالیکه ندا و شیما به ترتیب 221 و 533 بودند. بااینهمه اما با توجه به رزومه خوبی که ندا در دو المپیک قبلی از خودش بر جا گذاشته بود، امیدوار
بودیم که او بازهم بتواند سهمیه را بگیرد. ندا بازی اولش را با نفر دوم قزاقستان خیلی خوب انجام داد و برد. بازی دومش هم با نفر اول ازبکستان بود که رنکینگش 222 بود و او را هم شکست داد و بهعنوان نفر اول گروه صعود کرد. او در نیمهنهایی با نفر اول قزاقستان بازی کرد و با وجود اینکه همهجوره چه تکنیکی و چه تاکتیکی از حریفش سرتر بود اما مغلوب شد. ندا در شرایطی که 3 بر یک از حریفش جلو افتاده بود، در گیم آخر و زمانی که 10 بر 8 جلو بود فقط یک امتیاز میخواست، نتوانست بازی را مدیریت کند و 12 بر 10 باخت. ندا اگر این بازی را برده و به فینال رسیده بود، مطمئنا سهمیه را میگرفت اما افسوس که نتوانست به لحاظ روحی و روانی خودش را مدیریت کند. ما چون میدانستیم در دوران کرونا بچهها شرایط سختی را پشتسر گذاشتهاند، دکتر روانشناس تیم را هم همراه خودمان بردیم که بیشتر بتواند به بچهها کمک کند اما با وجود همه تلاشی که کردیم، نتوانستم سهمیه را بگیریم. پینگپنگ ورزشی است که اگر قدری شانس داشته باشی، میتوانی بازی باخته را ببری. درست مثل بازیهای المپیک 2016 ریودوژانیرو که ندا بازی باخته را برد. ندا آنجا با بازیکن ازبک مسابقه داد که
3 بر یک عقب بود اما شانس داشت و توانست بازیکن ازبک را که از او بهتر بود، ببرد. اینجا اما برعکس همه اتفاقات رخ داد؛ با وجود اینکه در مقایسه با چهار سال گذشته خیلی خوبتر ظاهر شد، شکست خورد. عامل مهم دیگری که باعث شد ندا نتواند سهمیه المپیک را کسب کند، این بود که همه از او انتظار داشتند مثل المپیک لندن و ریو سهمیه را بگیرد. همه این فشارهای روانی روی هم جمع شد تا این بازیکن باتجربه مدیریت بازی از دستش خارج شود. ندا اگر سهمیه این دوره را گرفته بود، به لحاظ تعداد دفعات حضورش در المپیک، تاریخسازترین زن ورزش ایران در این بازیها میشد».
دیگر نماینده تیم ملی پینگپنگ در انتخابی قطر، شیما صفایی، پدیده نوظهور و جوانی بود که هر دو مسابقه خود را با شکست پشتسر گذاشت و کنار رفت. ایرانمنش درخصوص این بازیکن ادامه میدهد: «ما برای حضور در رقابتهای انتخابی تنها میتوانستیم دو نماینده را در مسابقات شرکت بدهیم. نفر اول ما ندا شهسواری بود که انتصابش کردیم. چون ندا در ردهبندی جهانی رنکینگش از همه بالاتر بود و سابقه دو دوره حضور در المپیک داشت، بنابراین برای او انتخابی نگذاشتیم. اما برای معرفی نفر دوم بین شیما صفایی، مهشید اشتری و پریناز حاجیلو انتخابی گذاشتیم که هر سه از آیندهداران این رشته هستند. خانم صفایی با وجود کم سنوسال بودنش در این انتخابی پیروز شد و همه را غافلگیر کرد؛ بنابراین دومین نماینده ما ایشان شدند. حالا بعضیها میگویند آیا نمیشد بهجای شیما خانم اشتری را اعزام میکردیم، شاید بهواسطه این بازیکن شانس حضور در المپیک را به دست میآوردیم. اما من در جواب باید بگویم چون هر سه این نفرات سبک بازی نزدیک به هم دارند، دیگر دلیلی نداشت که انتخابی مجددی برای آنها برگزار شود. شیما جزء بازیکنانی بود که در دور برگشت لیگ کشور حتی یک گیم را هم
واگذار نکرد. ضمن اینکه نباید فراموش کنیم او تازه دومین حضورش را در رقابتهای رده بزرگسالان تجربه میکرد؛ بنابراین نباید انتظارات بیهوده و نابجا از این بازیکن داشت. ما باید به اندازه تجربه هر بازیکنی از او توقع داشته باشیم. شرایط ملیپوشان زن پینگپنگ با مردان واقعا قابلمقایسه نیست. برادران عالمیان جدای از اینکه نابغه هستند، تمام مدت را با وجود کرونا در لیگ فرانسه بازی کردند و لژیونر هستند. اما دختران ما اصلا چنین شرایطی را ندارند. ما باید تلاش کنیم که این دختران را هم به سمت لژیونرشدن ببریم. متأسفانه محدودیتهای منابع مالی و نوسانات ارز وضعیت را آنقدر سخت کرده که از 12 اعزامی که ما برای این تیم در نظر میگیریم، با یکی از آنها در سال موافقت میشود».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.