هافبک وسط: کریم باقری
اقتدار در میانه میدان
یک هافبک با 50 گل ملی، همین آمار نشان میدهد که کریم باقری چه بازیکن بزرگی بوده است. بازیکنی که با اقتدار خاصی در میانه میدان آقایی میکرد. کریم البته یک بازیکن همهکاره بود و سابقه بازی در پستهای دیگر از جمله دفاع چپ، دفاع وسط و هافبک تهاجمی را هم دارد.
این بازیکن تبریزی خیلی زود در فوتبال ایران چهره شد. کریم باقری در جوانی و در 17سالگی در ترکیب تراکتورسازی برای خود جایی پیدا کرد. او به مهره مهم تیمهای جوانان و امید ایران تبدیل شد. درخشش کریم در تبریز موجب شد تا به تیم متمول آن روزهای ایران، کشاورز، بپیوندد. او در سال 1372 و در 20سالگی هم ملیپوش شد و در دیدارهای انتخابی جام جهانی 1994 برای ایران به میدان رفت.
باقری در زمستان 1374 به پرسپولیس پیوست و این انتقال در آن زمان یکی از گرانترین انتقالهای تاریخ فوتبال ایران بود و شاید هم گرانترین. باقری خیلی زود به شاهمهره پرسپولیس تبدیل شد و اقتداری خاص به این تیم داد. او دیگر در تیم ملی هم یک مهره بیجانشین بود. اوج اقتدار باقری دیدارهای انتخابی جام ملتهای 1996 بود. او از مهاجمان هم بیشتر گل میزد. موتور گلزنی باقری خاموشی نداشت و در دیدارهای انتخابی جام جهانی 98 در برد 17 بر صفر ایران مقابل مالدیو رکورد استثنائی هفت گل زده را ثبت کرد. نمایش کریم باقری در سال 1997 یکی از بهترین عملکردهایی بود که یک بازیکن میتوانست از خود به جا بگذارد. او به همراه علی دایی راهی آرمینیا بیلهفلد شده بود و خیلیها انتظار داشتند به یک ستاره در فوتبال اروپا تبدیل شود.
درست است که خیلیها صعود ایران به جام جهانی 1998 را با گل خداداد عزیزی به یاد میآورند اما بدون تردید هیچ بازیکنی به اندازه باقری در صعود ایران به جام جهانی فرانسه نقش نداشت. او تقریبا در تمام بازیهای ایران گل زد. حضور در آلمان و لژیونرشدن اما کمی باعث افت کریم شد و او در جام جهانی 1998 با اینکه خوب بازی کرد اما آن ستاره چند ماه قبل نبود. باقری در ادامه به بیلهفلد کمک کرد به دسته اول بوندسلیگا برگردد. او سپس راهی النصر امارات شد. کریم در آن سالها در تیم ملی همچنان یک مهره ارزشمند محسوب میشد.
باقری در سال 2000 یک انتقال تاریخی را رقم زد، او به تیم چارلتون منتقل شد تا به اولین ایرانی تاریخ لیگ برتر انگلیس تبدیل شود. یکسری اتفاقات باعث شد تا کریم نتواند در چارلتون خودی نشان دهد. همزمان صعودنکردن ایران به جام جهانی 2002 هم یک شکست تلخ برای کریم رقم زد و باعث شد تا او قید حضور در تیم ملی را بزند. او از فوتبال اروپا هم جدا شد و یک فصل در قطر بازی کرد.
سال 1381 زمان بازگشت باقری به پرسپولیس بود. او پس از پنج سال حضور در لیگهای آلمان، امارات، انگلیس و قطر دوباره به پرسپولیس بازگشت. کریم 9 فصل متوالی برای پرسپولیس به میدان رفت و سالهای سال کاپیتان تیم بود. در اواسط دهه 80 شمسی در شرایطی که به نظر میرسید این بازیکن کمکم باید به خداحافظی فکر کند، یکباره نشان داد با همان باقری 10 سال قبل طرف هستید. کریم بیدار شده بود. در قهرمانی دراماتیک پرسپولیس در فصل 87-86 به عنوان کاپیتان نقش مهمی ایفا کرد. عملکرد باقری در لیگهای هشتم و نهم غیرقابل باور بود. او در شرایطی که 35سالگی را رد کرده بود، از مهاجمان هم بهتر گل میزد. در لیگ هشتم 9 گل زد و در لیگ دهم 10 گل! کاپیتان شماره شش، رکورددار بازی و زدن گل برای پرسپولیس در لیگ برتر شده بود. همین درخشش حیرتآور باعث شد تا علی دایی، سرمربی وقت تیم ملی، باقری را مجاب کند به تیم ملی برگردد و به صعود تیم ملی به جام جهانی 2010 کمک کند. باقری پس از هفت سال دوباره پیراهن تیم ملی را بر تن کرد و اتفاقا در بازی حساس ایران مقابل امارات، گل تساویبخش تیم ملی را به ثمر رساند. بازیکنی که در 27سالگی از تیم ملی خداحافظی کرده بود در
35سالگی بازگشت باشکوهی داشت، بازگشتی که البته منجر به صعود به جام جهانی نشد.
باقری سرانجام در ۱۵ مهر ۱۳۸۹ در بازی دوستانه ایران مقابل برزیل که در شهر ابوظبی برگزار شد، با انجام هشتادوهفتمین بازی ملیاش برای همیشه از تیم ملی خداحافظی کرد. مطمئنا باقری اگر هفت سال از تیم ملی دور نمیماند، میتوانست یک رکورد تاریخی در زمینه بازیهای ملی به جا بگذارد. بدون تردید اگر باقری در وفقدادن خود با شرایط اروپا هم بهتر و باانگیزهتر عمل میکرد، توانایی بازی در بهترین تیمهای جهان را داشت.
یک هافبک با 50 گل ملی، همین آمار نشان میدهد که کریم باقری چه بازیکن بزرگی بوده است. بازیکنی که با اقتدار خاصی در میانه میدان آقایی میکرد. کریم البته یک بازیکن همهکاره بود و سابقه بازی در پستهای دیگر از جمله دفاع چپ، دفاع وسط و هافبک تهاجمی را هم دارد.
این بازیکن تبریزی خیلی زود در فوتبال ایران چهره شد. کریم باقری در جوانی و در 17سالگی در ترکیب تراکتورسازی برای خود جایی پیدا کرد. او به مهره مهم تیمهای جوانان و امید ایران تبدیل شد. درخشش کریم در تبریز موجب شد تا به تیم متمول آن روزهای ایران، کشاورز، بپیوندد. او در سال 1372 و در 20سالگی هم ملیپوش شد و در دیدارهای انتخابی جام جهانی 1994 برای ایران به میدان رفت.
باقری در زمستان 1374 به پرسپولیس پیوست و این انتقال در آن زمان یکی از گرانترین انتقالهای تاریخ فوتبال ایران بود و شاید هم گرانترین. باقری خیلی زود به شاهمهره پرسپولیس تبدیل شد و اقتداری خاص به این تیم داد. او دیگر در تیم ملی هم یک مهره بیجانشین بود. اوج اقتدار باقری دیدارهای انتخابی جام ملتهای 1996 بود. او از مهاجمان هم بیشتر گل میزد. موتور گلزنی باقری خاموشی نداشت و در دیدارهای انتخابی جام جهانی 98 در برد 17 بر صفر ایران مقابل مالدیو رکورد استثنائی هفت گل زده را ثبت کرد. نمایش کریم باقری در سال 1997 یکی از بهترین عملکردهایی بود که یک بازیکن میتوانست از خود به جا بگذارد. او به همراه علی دایی راهی آرمینیا بیلهفلد شده بود و خیلیها انتظار داشتند به یک ستاره در فوتبال اروپا تبدیل شود.
درست است که خیلیها صعود ایران به جام جهانی 1998 را با گل خداداد عزیزی به یاد میآورند اما بدون تردید هیچ بازیکنی به اندازه باقری در صعود ایران به جام جهانی فرانسه نقش نداشت. او تقریبا در تمام بازیهای ایران گل زد. حضور در آلمان و لژیونرشدن اما کمی باعث افت کریم شد و او در جام جهانی 1998 با اینکه خوب بازی کرد اما آن ستاره چند ماه قبل نبود. باقری در ادامه به بیلهفلد کمک کرد به دسته اول بوندسلیگا برگردد. او سپس راهی النصر امارات شد. کریم در آن سالها در تیم ملی همچنان یک مهره ارزشمند محسوب میشد.
باقری در سال 2000 یک انتقال تاریخی را رقم زد، او به تیم چارلتون منتقل شد تا به اولین ایرانی تاریخ لیگ برتر انگلیس تبدیل شود. یکسری اتفاقات باعث شد تا کریم نتواند در چارلتون خودی نشان دهد. همزمان صعودنکردن ایران به جام جهانی 2002 هم یک شکست تلخ برای کریم رقم زد و باعث شد تا او قید حضور در تیم ملی را بزند. او از فوتبال اروپا هم جدا شد و یک فصل در قطر بازی کرد.
سال 1381 زمان بازگشت باقری به پرسپولیس بود. او پس از پنج سال حضور در لیگهای آلمان، امارات، انگلیس و قطر دوباره به پرسپولیس بازگشت. کریم 9 فصل متوالی برای پرسپولیس به میدان رفت و سالهای سال کاپیتان تیم بود. در اواسط دهه 80 شمسی در شرایطی که به نظر میرسید این بازیکن کمکم باید به خداحافظی فکر کند، یکباره نشان داد با همان باقری 10 سال قبل طرف هستید. کریم بیدار شده بود. در قهرمانی دراماتیک پرسپولیس در فصل 87-86 به عنوان کاپیتان نقش مهمی ایفا کرد. عملکرد باقری در لیگهای هشتم و نهم غیرقابل باور بود. او در شرایطی که 35سالگی را رد کرده بود، از مهاجمان هم بهتر گل میزد. در لیگ هشتم 9 گل زد و در لیگ دهم 10 گل! کاپیتان شماره شش، رکورددار بازی و زدن گل برای پرسپولیس در لیگ برتر شده بود. همین درخشش حیرتآور باعث شد تا علی دایی، سرمربی وقت تیم ملی، باقری را مجاب کند به تیم ملی برگردد و به صعود تیم ملی به جام جهانی 2010 کمک کند. باقری پس از هفت سال دوباره پیراهن تیم ملی را بر تن کرد و اتفاقا در بازی حساس ایران مقابل امارات، گل تساویبخش تیم ملی را به ثمر رساند. بازیکنی که در 27سالگی از تیم ملی خداحافظی کرده بود در
35سالگی بازگشت باشکوهی داشت، بازگشتی که البته منجر به صعود به جام جهانی نشد.
باقری سرانجام در ۱۵ مهر ۱۳۸۹ در بازی دوستانه ایران مقابل برزیل که در شهر ابوظبی برگزار شد، با انجام هشتادوهفتمین بازی ملیاش برای همیشه از تیم ملی خداحافظی کرد. مطمئنا باقری اگر هفت سال از تیم ملی دور نمیماند، میتوانست یک رکورد تاریخی در زمینه بازیهای ملی به جا بگذارد. بدون تردید اگر باقری در وفقدادن خود با شرایط اروپا هم بهتر و باانگیزهتر عمل میکرد، توانایی بازی در بهترین تیمهای جهان را داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.