علي اكرمي بر اثر كرونا درگذشت
صبح یکشنبه برای خیلیها در شبکههای اجتماعی فارسیزبان با خبر غمانگیز فوت «علی اکرمی» شروع شد. روزگار غمپروری که بسیاری از روزهایش با غم و فقدان همراه است. «علی اکرمی»، روزنامهنگار و فعال سیاسیای بود که چند روز پیش خبر بستریشدنش در بیمارستان بر اثر ابتلا به کرونا رسانهای شد. مثل خیلی از مرگهای این چند وقت اخیر بعد از رسیدن خبرهایی از احوال مساعد آقای اکرمی در بیمارستان از سوی دوستانش، یکباره خبر درگذشتش در شبکههای اجتماعی منتشر شد و موجی از دوستانش را داغدار کرد. مهدی افشارنیک، روزنامهنگار سابق و از دوستان آقای اکرمی، در صفحه اینستاگرامش با اشتراک عکسی از علی اکرمی نوشت: «انکسرت ظهری. تو دیروز گفتی مهدی برنامه زیارت بذاریم بعد بیمارستان.... نگو تندیس و تمثال خودت بودی. که دورت بگردم / برادرم بود و پشتم شکست». همچنین الهام فخاری، عضو شورای اسلامی شهر تهران، در واکنش به مرگ این روزنامهنگار و فعال سیاسی نوشت: «صریح بود و کنشگری بهبودخواه. یک دوست بامرام و گرهگشا بود که در گرفتاری روشنابخش بود. بامدادی تلخ و سوگی سترگ دوباره آوار شد. کرونا علی اکرمی عزیز را هم به کام مرگ کشاند». منیژه حمکت هم در حساب توییترش با بهاشتراگگذاشتن هشتگ «علی اکرمی» نوشت: «انسان بزرگى را كرونا از جامعه ایران ربود، ناباورانه و غمانگیزه». همچنین عباس عبدی در کانال تلگرامیاش درباره آقای اکرمی نوشت: «علی اکرمی از متولدین دهه ۵۰ بود. دوران کودکی و نوجوانی خود را در دهه ۶۰ طی کرد و جوانی خود را در دهه ۷۰ در سیاست و جامعه گذراند. آنان نسل مهمی در تاریخ این کشور هستند. درختانی بودند که باید دهه ۸۰ به ثمر مینشستند، ولی از سرمای سیاست زده شدند و سر از دادگاه و زندان درآوردند. پس از آن نیز روی خوش ندیدند و حتی نتوانستند شغل مناسبی داشته باشند. او تا روز آخر پیگیر امور بیمهای بود، حقی که هر شهروندی باید از آن برخوردار باشد. همنسلان آنان در حال اداره کشورهایشان هستند و حتی رئیسجمهور و وزیر میشوند و آنان باید همچنان درگیر دعواهای سیاسی و تنشهای بیپایان و انحصارطلبی باشند که خود را قوم برگزیده میداند. این نسل بهناحق سوخت، هم از رفتار و انحصارطلبی نسل پیش از خود که راهی برای بروز خلاقیتهای آنان باز نکردند رنج کشید، هم از نسل بعد از خود زخم خورد. روحش شاد. جوان بااستعداد و خوشرفتاری بود». به این ترتیب دیگر علی اکرمی هم یکی از آن اعدادی است که هر روز بعدازظهر از سوی سخنگوی ستاد ملی مبارزه با کرونا اعلام میشود؛ اعدادی که شاید شدتیافتن تعدادش در یک سال اخیر موجب شده مرگ برای خیلیها به خبری روزمره تبدیل شود اما میدانیم که قطعا به اتفاقی روزمره تبدیل نشده است. علی اکرمی ۴۳ سال داشت و عضو نهضت آزادی بود. او سالها در مطبوعات ایران در حوزه سیاست قلم زده بوده و بهعنوان یک روزنامهنگار و چهره سیاسی شناخته شده بود. او خودش را در بیوگرافی صفحه توییترش چنین معرفی کرده بود: «رسانهای بودم و بعد صنعتی و بعدتر خردهبیزینس و دوباره رسانه و...»؛ صفحهای که یکی از آخرین توییتهایش بعد از مرگ او بسیار پربیننده شده بود؛ جایی که چند روز پیش و قبل از ابتلا به کرونا آقای اکرمی چنین نوشته بود: «ما را شود به گوشه ایوان صدا کنی؟». دوستان آقای اکرمی و تعداد زیادی از کاربران فضای مجازی ساعت ۲۰ شب گذشته به یاد او و برای او مراسم مجازی گرامیداشتی هم برگزار کردند. علی اکرمی در کنار روحالله رجایی و سهیل گوهری چندمین چهره رسانهای است که در کمتر از یک سال گذشته بر اثر ابتلا به کرونا جان باخته است. یادش گرامی باد.
صبح یکشنبه برای خیلیها در شبکههای اجتماعی فارسیزبان با خبر غمانگیز فوت «علی اکرمی» شروع شد. روزگار غمپروری که بسیاری از روزهایش با غم و فقدان همراه است. «علی اکرمی»، روزنامهنگار و فعال سیاسیای بود که چند روز پیش خبر بستریشدنش در بیمارستان بر اثر ابتلا به کرونا رسانهای شد. مثل خیلی از مرگهای این چند وقت اخیر بعد از رسیدن خبرهایی از احوال مساعد آقای اکرمی در بیمارستان از سوی دوستانش، یکباره خبر درگذشتش در شبکههای اجتماعی منتشر شد و موجی از دوستانش را داغدار کرد. مهدی افشارنیک، روزنامهنگار سابق و از دوستان آقای اکرمی، در صفحه اینستاگرامش با اشتراک عکسی از علی اکرمی نوشت: «انکسرت ظهری. تو دیروز گفتی مهدی برنامه زیارت بذاریم بعد بیمارستان.... نگو تندیس و تمثال خودت بودی. که دورت بگردم / برادرم بود و پشتم شکست». همچنین الهام فخاری، عضو شورای اسلامی شهر تهران، در واکنش به مرگ این روزنامهنگار و فعال سیاسی نوشت: «صریح بود و کنشگری بهبودخواه. یک دوست بامرام و گرهگشا بود که در گرفتاری روشنابخش بود. بامدادی تلخ و سوگی سترگ دوباره آوار شد. کرونا علی اکرمی عزیز را هم به کام مرگ کشاند». منیژه حمکت هم در حساب توییترش با بهاشتراگگذاشتن هشتگ «علی اکرمی» نوشت: «انسان بزرگى را كرونا از جامعه ایران ربود، ناباورانه و غمانگیزه». همچنین عباس عبدی در کانال تلگرامیاش درباره آقای اکرمی نوشت: «علی اکرمی از متولدین دهه ۵۰ بود. دوران کودکی و نوجوانی خود را در دهه ۶۰ طی کرد و جوانی خود را در دهه ۷۰ در سیاست و جامعه گذراند. آنان نسل مهمی در تاریخ این کشور هستند. درختانی بودند که باید دهه ۸۰ به ثمر مینشستند، ولی از سرمای سیاست زده شدند و سر از دادگاه و زندان درآوردند. پس از آن نیز روی خوش ندیدند و حتی نتوانستند شغل مناسبی داشته باشند. او تا روز آخر پیگیر امور بیمهای بود، حقی که هر شهروندی باید از آن برخوردار باشد. همنسلان آنان در حال اداره کشورهایشان هستند و حتی رئیسجمهور و وزیر میشوند و آنان باید همچنان درگیر دعواهای سیاسی و تنشهای بیپایان و انحصارطلبی باشند که خود را قوم برگزیده میداند. این نسل بهناحق سوخت، هم از رفتار و انحصارطلبی نسل پیش از خود که راهی برای بروز خلاقیتهای آنان باز نکردند رنج کشید، هم از نسل بعد از خود زخم خورد. روحش شاد. جوان بااستعداد و خوشرفتاری بود». به این ترتیب دیگر علی اکرمی هم یکی از آن اعدادی است که هر روز بعدازظهر از سوی سخنگوی ستاد ملی مبارزه با کرونا اعلام میشود؛ اعدادی که شاید شدتیافتن تعدادش در یک سال اخیر موجب شده مرگ برای خیلیها به خبری روزمره تبدیل شود اما میدانیم که قطعا به اتفاقی روزمره تبدیل نشده است. علی اکرمی ۴۳ سال داشت و عضو نهضت آزادی بود. او سالها در مطبوعات ایران در حوزه سیاست قلم زده بوده و بهعنوان یک روزنامهنگار و چهره سیاسی شناخته شده بود. او خودش را در بیوگرافی صفحه توییترش چنین معرفی کرده بود: «رسانهای بودم و بعد صنعتی و بعدتر خردهبیزینس و دوباره رسانه و...»؛ صفحهای که یکی از آخرین توییتهایش بعد از مرگ او بسیار پربیننده شده بود؛ جایی که چند روز پیش و قبل از ابتلا به کرونا آقای اکرمی چنین نوشته بود: «ما را شود به گوشه ایوان صدا کنی؟». دوستان آقای اکرمی و تعداد زیادی از کاربران فضای مجازی ساعت ۲۰ شب گذشته به یاد او و برای او مراسم مجازی گرامیداشتی هم برگزار کردند. علی اکرمی در کنار روحالله رجایی و سهیل گوهری چندمین چهره رسانهای است که در کمتر از یک سال گذشته بر اثر ابتلا به کرونا جان باخته است. یادش گرامی باد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.