ائتلاف؛ جایگزین «حزب مناطق»
ترجمه: سودابه رخش
تحلیلگران و نویسندگان زیادی تظاهرات اخیر میدان کییف را نشانه خستگی مردم این کشور از عدم پیشرفت در سالهای اخیر میدانند و بر این باورند که هدف معترضان دورکردن اوکراین از متحد قدیمیاش یعنی مسکو و رسیدن به آزادی اروپایی است. اما آیا راهحلی برای بحران کنونی اوکراین وجود دارد؟ برگزاری انتخابات زودهنگام یا راهانداختن رفراندومی در مورد موضوع امضای توافقنامه امنیتی با اتحادیه اروپا شاید ایدهای منطقی به نظر آید اما نتیجه این رفراندوم تنها شکاف موجود در این کشور را عمیقتر میکند. این راهحل بعید است به نتیجهای برسد، دلیلش هم این است که اگرچه بیشتر مناطق اوکراین ممکن است حامی حرکت به سمت اتحادیه اروپا باشند اما اکثر مخالفان در مناطق پرجمعیت صنعتی شرق و جنوب اوکراین زندگی میکنند. راهحل موجود ممکن است ائتلاف با نیروهای مترقی از همه جریانها باشد؛ نوعی ائتلاف که تا پیش از انتخابات بعدی ریاستجمهوری در سال 2015 میتواند جایگزین برتری «حزب مناطق» در پارلمان شود. این ائتلاف میتواند با اروپا و دیگر شرکا، معامله و تجارت کند. در حالی که بعید است صندوق بینالمللی پول با رهبران فعلی اوکراین معامله کند، این ائتلاف
برای درخواست وام جدید از صندوق بینالمللی پول هم در موقعیت بهتری قرار دارد. این نظام ائتلافی ممکن است فراتر یا حتی حولوحوش همان ساختار سیاسی فعلی عمل کند اما نیازمند این است که جایگزین اتوریته «حزب مناطق» شود، اما همزمان باید از عناصر افراطی نیز پاک شود. مهمتر از این برای دولت اوکراین، که 22 سال در قدرت بوده باید دفاع از خود و سرمایههایش مهمتر از انتخاب میان دو بلوک مخالف باشد. اتحادیه اروپا در حال برنامهریزی برای توسعه خود در آینده نزدیک نیست و روسیه هم چیز زیادی برای دادن به اوکراین ندارد به غیر از نقشی کمتر از یک برادر بزرگتر و یک قلدر مدرسه. تظاهرات میدانی در اندازه و تعهد، قابلتوجه است اما واقعیت این است که کشورهای نوپا بسیار شبیه یک کودک هستند: این کشورها قبل از تصمیمگیری در مورد آینده یا شیوه زندگی خود نیاز دارند که روی پای خود بایستند. نلسون ماندلایی در صحنه سیاست اوکراین وجود ندارد اما این کشور تجربه کافی و فراست مالی دارد تا بدون وابستگی به مسکو و بروکسل مسیر خود را بهتنهایی ترسیم و پیدا کند.
تحلیلگران و نویسندگان زیادی تظاهرات اخیر میدان کییف را نشانه خستگی مردم این کشور از عدم پیشرفت در سالهای اخیر میدانند و بر این باورند که هدف معترضان دورکردن اوکراین از متحد قدیمیاش یعنی مسکو و رسیدن به آزادی اروپایی است. اما آیا راهحلی برای بحران کنونی اوکراین وجود دارد؟ برگزاری انتخابات زودهنگام یا راهانداختن رفراندومی در مورد موضوع امضای توافقنامه امنیتی با اتحادیه اروپا شاید ایدهای منطقی به نظر آید اما نتیجه این رفراندوم تنها شکاف موجود در این کشور را عمیقتر میکند. این راهحل بعید است به نتیجهای برسد، دلیلش هم این است که اگرچه بیشتر مناطق اوکراین ممکن است حامی حرکت به سمت اتحادیه اروپا باشند اما اکثر مخالفان در مناطق پرجمعیت صنعتی شرق و جنوب اوکراین زندگی میکنند. راهحل موجود ممکن است ائتلاف با نیروهای مترقی از همه جریانها باشد؛ نوعی ائتلاف که تا پیش از انتخابات بعدی ریاستجمهوری در سال 2015 میتواند جایگزین برتری «حزب مناطق» در پارلمان شود. این ائتلاف میتواند با اروپا و دیگر شرکا، معامله و تجارت کند. در حالی که بعید است صندوق بینالمللی پول با رهبران فعلی اوکراین معامله کند، این ائتلاف
برای درخواست وام جدید از صندوق بینالمللی پول هم در موقعیت بهتری قرار دارد. این نظام ائتلافی ممکن است فراتر یا حتی حولوحوش همان ساختار سیاسی فعلی عمل کند اما نیازمند این است که جایگزین اتوریته «حزب مناطق» شود، اما همزمان باید از عناصر افراطی نیز پاک شود. مهمتر از این برای دولت اوکراین، که 22 سال در قدرت بوده باید دفاع از خود و سرمایههایش مهمتر از انتخاب میان دو بلوک مخالف باشد. اتحادیه اروپا در حال برنامهریزی برای توسعه خود در آینده نزدیک نیست و روسیه هم چیز زیادی برای دادن به اوکراین ندارد به غیر از نقشی کمتر از یک برادر بزرگتر و یک قلدر مدرسه. تظاهرات میدانی در اندازه و تعهد، قابلتوجه است اما واقعیت این است که کشورهای نوپا بسیار شبیه یک کودک هستند: این کشورها قبل از تصمیمگیری در مورد آینده یا شیوه زندگی خود نیاز دارند که روی پای خود بایستند. نلسون ماندلایی در صحنه سیاست اوکراین وجود ندارد اما این کشور تجربه کافی و فراست مالی دارد تا بدون وابستگی به مسکو و بروکسل مسیر خود را بهتنهایی ترسیم و پیدا کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.