محسن محمدسیفی: در چین برای دو ماه، 4 برابر دستمزدم در ایران را میگیرم
شرق: محسن محمدسیفی همچنان منتظر فراهمشدن مقدمات سفرش به چین است. پرافتخارترین ووشوکار ایران که سابقه لژیونرشدن در مهد ووشوی جهان را در کارنامه دارد، بهتازگی با پیشنهاد خوبی از سوی چینیها روبهرو شده است. پیشنهادی که کرونا و محدودیتهایش تا به این لحظه مانع از اجراشدن آن شده است. دولت چین با توجه به وضعیت بحرانی کرونا در ایران، اجازه ورود مسافران ایرانی را به کشورش نمیدهد و محمدسیفی هم با این اوضاع باید فعلا در صف انتظار بماند.
او دراینباره به «شرق» میگوید: «من یکسالونیم پیش تجربه حضور در باشگاه
«first one» را داشتم. حالا مسئولان همین باشگاه بهشدت پیگیر هستند که دوباره به چین بروم و برای آنها بازی کنم؛ اما متأسفانه با شرایطی که کرونا به وجود آورده، تا این لحظه موفق نشدهام ویزای چین را بگیرم، چون وضعیت کرونا در ایران خوب نیست، چین برای ایرانیها ویزا صادر نمیکند. بههرحال من هم منتظر هستم تا شرایط مساعد شود و به این باشگاه بروم. هر وقت که چین ویزای من را بدهد، آماده سفر میشوم. خوشبختانه بهلحاظ آمادگی جسمانی بدن خوبی دارم و در این 10 ماهی که کرونا بوده و همه مسابقات تعطیل بوده، تمریناتم را روزی دو نوبت انجام دادهم. اصلا تنبلی نکردم که بدنم افت کند».
باشگاه چینی اگر بهلحاظ امکانات شرایط خوبی را برای اقامت دارنده پنج مدال طلای ووشوی جهان مهیا کند، او احتمالا بههمراه مهسا جاور، همسرش که از چهرههای مطرح تیم ملی قایقرانی بانوان است، راهی چین میشود: «اگر مسئولان این باشگاه شرایط را بهگونهای برای من جور کنند که خانوادهام هم بتوانند آنجا اقامت داشته باشند، حتما آنها را با خودم میبرم. بههرحال چینیها همانطورکه در بیشتر رشتههای ورزشی سرآمد هستند، در قایقرانی هم جایگاه خوبی دارند. آنها علاوه بر اینکه حرف اول را در آسیا میزنند، به مدال طلای جهان و المپیک هم در این رشته نزدیک شدهاند. اگر مهسا با من بیاید، او هم میتواند در کمپهای قایقرانی چین تمرینش را بکند. چین بهترین تجهیزات و کمپها را در قایقرانی دارد. بههرحال هر طور بخواهیم حسابش کنیم، چین در آسیا سرمایهگذاری خوبی روی ورزش کرده است. خود من یک سالونیم پیش، کمتر از دو ماه برای یکی از باشگاهها بازی کردم، نزدیک به چهار برابر دستمزدی که در لیگ ووشوی ایران میگیرم، دستمزد گرفتم. آخرین قراردادی که من در لیگ باشگاههای کشور داشتم، 35 میلیون تومان بود. تازه این بالاترین مبلغ بود که چون من عنوان
بهترین ووشوکار ایران را داشتم به من تعلق گرفت».
دارنده سه مدال طلای بازیهای آسیایی که همواره از آن بهعنوان بزرگترین رویداد ورزشی قاره یاد میشود، میخواهد در سالهای آخر عمر ورزشیاش، یک مسابقه آسیایی دیگر را هم ببیند و بعد از دنیای قهرمانی خداحافظی کند: «من نهایتا خیلی بخواهم در ورزش بمانم، سه، چهار سال دیگر است؛ اما نمیخواهم ماندنم به هر قیمتی باشد. دوست ندارم که بمانم پشت سرم حرف و حدیث باشد یا اینکه ببازم و از ورزش بروم. البته این را هم بگویم که ورزش عشق من است و آدم هیچوقت با عشقش خداحافظی نمیکند. الان تنها هدفی که دارم برای آن تمرین میکنم، حضور در بازیهای آسیایی 2022 است. دلم میخواهد با گرفتن چهارمین مدال طلای بازیهای آسیایی از تیم ملی ووشو کنارهگیری کنم. البته که نیمنگاهی هم به مسابقات حرفهای دارم. واقعیت این است که با پنج مدال طلای جهان، سه طلای جام جهانی و سه طلای بازیهای آسیایی، باید از این به بعد بهصورت حرفهای به زندگی و ورزش نگاه کنم. من در ورزش قهرمانی به هرچه میخواستم رسیدم، حالا فکر میکنم وقتش رسیده که یک نگاه اقتصادی به ورزش داشته باشم و از لحاظ اقتصادی هم به خودم کمک کنم. عقیده من این است هر ورزشکاری که در سطح آماتور
پیشرفت میکند، بعد از آن باید در سطح حرفهای فعالیت کند. بههرحال این یک واقعیت است که من یک ورزشکارم و بهجز ورزش حرفه دیگری بلد نیستم. از مهرماه سال گذشته که از رقابتهای قهرمانی جهان برگشتیم تا به الان بیشتر از یک سال است که در هیچ مسابقهای شرکت نکردهایم و درآمدی نداشتهایم. وزارت ورزش حتی پاداشهای مسابقات پارسال را به ما نداده است. البته که رئیس فدراسیون ووشو در این مدت خیلی هوای همه ما را داشتند و چهار مرحله به حساب بچههای ملیپوش واریزی داشتند که انصافا مبلغ درخورتوجهی بود. باید از ایشان تشکر کرد. شرایط اقتصادی فعلی کشور هم آنقدر سخت شده که عرصه را بر همه تنگ کرده. من و همسرم هر دو ورزش حرفهای میکنیم و برای رسیدن به هدفهایی که داریم باید هزینه کنیم. من در این یک سال گذشته از تمام پساندازی که داشتم استفاده کردم. در این شرایط است که میگویم اگر در آینده پیشنهاد خوبی از طرف سازمانهای حرفهای MMA یا هر مبارزهای که روی رینگ با قفس باشد، داشته باشم، از آن استقبال میکنم».
شرق: محسن محمدسیفی همچنان منتظر فراهمشدن مقدمات سفرش به چین است. پرافتخارترین ووشوکار ایران که سابقه لژیونرشدن در مهد ووشوی جهان را در کارنامه دارد، بهتازگی با پیشنهاد خوبی از سوی چینیها روبهرو شده است. پیشنهادی که کرونا و محدودیتهایش تا به این لحظه مانع از اجراشدن آن شده است. دولت چین با توجه به وضعیت بحرانی کرونا در ایران، اجازه ورود مسافران ایرانی را به کشورش نمیدهد و محمدسیفی هم با این اوضاع باید فعلا در صف انتظار بماند.
او دراینباره به «شرق» میگوید: «من یکسالونیم پیش تجربه حضور در باشگاه
«first one» را داشتم. حالا مسئولان همین باشگاه بهشدت پیگیر هستند که دوباره به چین بروم و برای آنها بازی کنم؛ اما متأسفانه با شرایطی که کرونا به وجود آورده، تا این لحظه موفق نشدهام ویزای چین را بگیرم، چون وضعیت کرونا در ایران خوب نیست، چین برای ایرانیها ویزا صادر نمیکند. بههرحال من هم منتظر هستم تا شرایط مساعد شود و به این باشگاه بروم. هر وقت که چین ویزای من را بدهد، آماده سفر میشوم. خوشبختانه بهلحاظ آمادگی جسمانی بدن خوبی دارم و در این 10 ماهی که کرونا بوده و همه مسابقات تعطیل بوده، تمریناتم را روزی دو نوبت انجام دادهم. اصلا تنبلی نکردم که بدنم افت کند».
باشگاه چینی اگر بهلحاظ امکانات شرایط خوبی را برای اقامت دارنده پنج مدال طلای ووشوی جهان مهیا کند، او احتمالا بههمراه مهسا جاور، همسرش که از چهرههای مطرح تیم ملی قایقرانی بانوان است، راهی چین میشود: «اگر مسئولان این باشگاه شرایط را بهگونهای برای من جور کنند که خانوادهام هم بتوانند آنجا اقامت داشته باشند، حتما آنها را با خودم میبرم. بههرحال چینیها همانطورکه در بیشتر رشتههای ورزشی سرآمد هستند، در قایقرانی هم جایگاه خوبی دارند. آنها علاوه بر اینکه حرف اول را در آسیا میزنند، به مدال طلای جهان و المپیک هم در این رشته نزدیک شدهاند. اگر مهسا با من بیاید، او هم میتواند در کمپهای قایقرانی چین تمرینش را بکند. چین بهترین تجهیزات و کمپها را در قایقرانی دارد. بههرحال هر طور بخواهیم حسابش کنیم، چین در آسیا سرمایهگذاری خوبی روی ورزش کرده است. خود من یک سالونیم پیش، کمتر از دو ماه برای یکی از باشگاهها بازی کردم، نزدیک به چهار برابر دستمزدی که در لیگ ووشوی ایران میگیرم، دستمزد گرفتم. آخرین قراردادی که من در لیگ باشگاههای کشور داشتم، 35 میلیون تومان بود. تازه این بالاترین مبلغ بود که چون من عنوان
بهترین ووشوکار ایران را داشتم به من تعلق گرفت».
دارنده سه مدال طلای بازیهای آسیایی که همواره از آن بهعنوان بزرگترین رویداد ورزشی قاره یاد میشود، میخواهد در سالهای آخر عمر ورزشیاش، یک مسابقه آسیایی دیگر را هم ببیند و بعد از دنیای قهرمانی خداحافظی کند: «من نهایتا خیلی بخواهم در ورزش بمانم، سه، چهار سال دیگر است؛ اما نمیخواهم ماندنم به هر قیمتی باشد. دوست ندارم که بمانم پشت سرم حرف و حدیث باشد یا اینکه ببازم و از ورزش بروم. البته این را هم بگویم که ورزش عشق من است و آدم هیچوقت با عشقش خداحافظی نمیکند. الان تنها هدفی که دارم برای آن تمرین میکنم، حضور در بازیهای آسیایی 2022 است. دلم میخواهد با گرفتن چهارمین مدال طلای بازیهای آسیایی از تیم ملی ووشو کنارهگیری کنم. البته که نیمنگاهی هم به مسابقات حرفهای دارم. واقعیت این است که با پنج مدال طلای جهان، سه طلای جام جهانی و سه طلای بازیهای آسیایی، باید از این به بعد بهصورت حرفهای به زندگی و ورزش نگاه کنم. من در ورزش قهرمانی به هرچه میخواستم رسیدم، حالا فکر میکنم وقتش رسیده که یک نگاه اقتصادی به ورزش داشته باشم و از لحاظ اقتصادی هم به خودم کمک کنم. عقیده من این است هر ورزشکاری که در سطح آماتور
پیشرفت میکند، بعد از آن باید در سطح حرفهای فعالیت کند. بههرحال این یک واقعیت است که من یک ورزشکارم و بهجز ورزش حرفه دیگری بلد نیستم. از مهرماه سال گذشته که از رقابتهای قهرمانی جهان برگشتیم تا به الان بیشتر از یک سال است که در هیچ مسابقهای شرکت نکردهایم و درآمدی نداشتهایم. وزارت ورزش حتی پاداشهای مسابقات پارسال را به ما نداده است. البته که رئیس فدراسیون ووشو در این مدت خیلی هوای همه ما را داشتند و چهار مرحله به حساب بچههای ملیپوش واریزی داشتند که انصافا مبلغ درخورتوجهی بود. باید از ایشان تشکر کرد. شرایط اقتصادی فعلی کشور هم آنقدر سخت شده که عرصه را بر همه تنگ کرده. من و همسرم هر دو ورزش حرفهای میکنیم و برای رسیدن به هدفهایی که داریم باید هزینه کنیم. من در این یک سال گذشته از تمام پساندازی که داشتم استفاده کردم. در این شرایط است که میگویم اگر در آینده پیشنهاد خوبی از طرف سازمانهای حرفهای MMA یا هر مبارزهای که روی رینگ با قفس باشد، داشته باشم، از آن استقبال میکنم».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.