|

تافته‌های جدابافته!

کامران فریدونی

اکولوژی انسانی دانشی است که به رابطه انسان و محیط زیستش توجه می‌کند. در اکولوژی انسانی نیز مانند یک اکوسیستم‌، همه برای زنده‌ماندن به ‌یکدیگر وابسته‌اند و هرگونه دگرگونی در یکی، بر دیگران اثر می‌گذارد. اختلال در یک اکوسیستم می‌تواند برای همه موجودات موجود در آن اکوسیستم زیان‌بار باشد و در جامعه انسان‌ها نیز همین‌گونه است.

هنگامی که انسان به یک اکوسیستم اضافه می‌شود، تلاش می‌کند همه‌چیز را بدون کمترین توجه باب میل خودش تغییر دهد، غافل از اینکه تا جایی که تعادل به هم نخورد، اکوسیستم تاب می‌آورد اما از حدی به بعد شک نکنید که زورمان به آن نمی‌چربد و می‌شود حکایتِ آن که بر سر شاخ نشسته بود و بُن می‌برید. این دانش‌ها (اکولوژی و اکوسیستم) می‌گویند هیچ‌کدام از ما تافته جدابافته نیستیم، همگی تاروپود یک قالی هستیم. همه ما در یک اکوسیستم زندگی می‌کنیم. زبان دانش و علم می‌گوید هر موجود زنده و نازنده روی کره زمین عضوی از یک اکوسیستم است. زبان دین هم می‌گوید همه مظهر و تجلی آفریننده هستی هستند.
پایداری هر اکولوژی یا اکوسیستم به رابطه معنادار و مشارکت همه اجزای آن بستگی دارد.
پس نه‌تنها در کل عالم هستی و در هیچ اجتماع بشری و غیربشری تافته جدابافته‌ای نداریم، بلکه همه تنها عضوی از آن هستند. حواسمان باشد از زمانی که پا به این دنیا گذارده‌ایم، مرگ نیز کنار دستمان چنباتمه زده ‌است. خردمندان مرگ را هم حس می‌کنند اما خودهمه‌چیزدان‌ها و توهم‌زدگان در همیشه تاریخ خود را ابدی دانسته‌اند. هریک از ما یکتا هستیم اما بقیه نیز هرکدام یگانه و بی‌همتا هستند. همه ما تار‌و‌پودهایی هستیم که به‌تنهایی هیچیم و با هم همه‌چیز. تک‌تک ما مهم هستیم و تک‌تک ما بدون دیگری نامهم. خوب می‌شد اگر این نکته نغز را درمی‌یافتیم.
شعور یعنی توانایی تمییز و تشخیص خوب از بد و درک این نکته که منافع هر فرد در یک جامعه انسانی بسته به میزان توجه به منافع اعضای دیگر آن اجتماع است. هرچه افراد باشعور یک جامعه بیشتر باشند، جمع این شعور بین همه افراد تقسیم می‌شود و معدل جامعه آسوده‌تر خواهد بود و بالعکس. به زبان بسیار ساده اگر تصور کرده‌اید هنگامی که فقط خود داشته ‌باشید که به‌اندازه نیاز بپوشید و بخورید و نیازهای خود را برطرف کنید، پس دنیا به کامتان خواهد شد باید بگویم کور خوانده‌اید. شعور هم چیز خوبی است.
دانش می‌گوید اکولوژی در برابر هر چیزی که بخواهد تعادلش را به‌هم‌ زند، واکنش نشان می‌دهد. اگر هنوز زندگی‌کردن انتخاب ماست، باید تغییر رویه دهیم وگرنه ناگزیر اکولوژی حذفمان خواهد کرد.
هنوز مدرسه یکی از بهترین جاها برای آموزش قواعد زندگی اجتماعی است و همه این‌ نکات و واجبات زندگی اجتماعی را می‌توان در مدارس آموزش داد اما نه با شیوه‌های کنونی. زندگی آموختنی است.

اکولوژی انسانی دانشی است که به رابطه انسان و محیط زیستش توجه می‌کند. در اکولوژی انسانی نیز مانند یک اکوسیستم‌، همه برای زنده‌ماندن به ‌یکدیگر وابسته‌اند و هرگونه دگرگونی در یکی، بر دیگران اثر می‌گذارد. اختلال در یک اکوسیستم می‌تواند برای همه موجودات موجود در آن اکوسیستم زیان‌بار باشد و در جامعه انسان‌ها نیز همین‌گونه است.

هنگامی که انسان به یک اکوسیستم اضافه می‌شود، تلاش می‌کند همه‌چیز را بدون کمترین توجه باب میل خودش تغییر دهد، غافل از اینکه تا جایی که تعادل به هم نخورد، اکوسیستم تاب می‌آورد اما از حدی به بعد شک نکنید که زورمان به آن نمی‌چربد و می‌شود حکایتِ آن که بر سر شاخ نشسته بود و بُن می‌برید. این دانش‌ها (اکولوژی و اکوسیستم) می‌گویند هیچ‌کدام از ما تافته جدابافته نیستیم، همگی تاروپود یک قالی هستیم. همه ما در یک اکوسیستم زندگی می‌کنیم. زبان دانش و علم می‌گوید هر موجود زنده و نازنده روی کره زمین عضوی از یک اکوسیستم است. زبان دین هم می‌گوید همه مظهر و تجلی آفریننده هستی هستند.
پایداری هر اکولوژی یا اکوسیستم به رابطه معنادار و مشارکت همه اجزای آن بستگی دارد.
پس نه‌تنها در کل عالم هستی و در هیچ اجتماع بشری و غیربشری تافته جدابافته‌ای نداریم، بلکه همه تنها عضوی از آن هستند. حواسمان باشد از زمانی که پا به این دنیا گذارده‌ایم، مرگ نیز کنار دستمان چنباتمه زده ‌است. خردمندان مرگ را هم حس می‌کنند اما خودهمه‌چیزدان‌ها و توهم‌زدگان در همیشه تاریخ خود را ابدی دانسته‌اند. هریک از ما یکتا هستیم اما بقیه نیز هرکدام یگانه و بی‌همتا هستند. همه ما تار‌و‌پودهایی هستیم که به‌تنهایی هیچیم و با هم همه‌چیز. تک‌تک ما مهم هستیم و تک‌تک ما بدون دیگری نامهم. خوب می‌شد اگر این نکته نغز را درمی‌یافتیم.
شعور یعنی توانایی تمییز و تشخیص خوب از بد و درک این نکته که منافع هر فرد در یک جامعه انسانی بسته به میزان توجه به منافع اعضای دیگر آن اجتماع است. هرچه افراد باشعور یک جامعه بیشتر باشند، جمع این شعور بین همه افراد تقسیم می‌شود و معدل جامعه آسوده‌تر خواهد بود و بالعکس. به زبان بسیار ساده اگر تصور کرده‌اید هنگامی که فقط خود داشته ‌باشید که به‌اندازه نیاز بپوشید و بخورید و نیازهای خود را برطرف کنید، پس دنیا به کامتان خواهد شد باید بگویم کور خوانده‌اید. شعور هم چیز خوبی است.
دانش می‌گوید اکولوژی در برابر هر چیزی که بخواهد تعادلش را به‌هم‌ زند، واکنش نشان می‌دهد. اگر هنوز زندگی‌کردن انتخاب ماست، باید تغییر رویه دهیم وگرنه ناگزیر اکولوژی حذفمان خواهد کرد.
هنوز مدرسه یکی از بهترین جاها برای آموزش قواعد زندگی اجتماعی است و همه این‌ نکات و واجبات زندگی اجتماعی را می‌توان در مدارس آموزش داد اما نه با شیوه‌های کنونی. زندگی آموختنی است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.