متنی برای کارگاههای اجرا
شرق: «بازی-بازیگری» با عنوان فرعی راهنمایی برای کارگاههای تئاتر، عنوان کتابی است از لوک دیکسون که با ترجمه حمید هاشمی در نشر بیدگل منتشر شده است. لوک دیسکون، معلم و کارگردان و چهرهای دانشگاهی است که در همهجای دنیا با نمایش آثار شکسپیر و کارهای محیطی شناخته میشود. او در آسیا، آفریقا، آمریکای شمالی و جنوبی و نیز سراسر اروپا کارگاهها و برنامههای آموزشی برگزار کرده است. رساله دکتری او درباره اجرای جنسیتی بوده و در این زمینه و نیز اجرای چندزبانی و چندفرهنگی کارهای بسیاری دارد.
این کتاب درواقع حاصل سی سال تلاش و تجربه دیکسون از کار با هنرمندانی از کشورهای مختلف است. دیکسون تجربیات و مشاهداتش را در این کتاب نوشته است و درواقع کارگاهی مکتوب به دست داده است. کارگاههای ذکرشده در این کتاب بسیار جزئی، ملموس و عینی هستند و تا جای ممکن به تمام مسائل مربوط به تنفس، گرمکردن، بیان، داستانگویی، آناتومی و... پرداختهاند. ازاینرو این کتاب میتواند بهعنوان مرجعی برای آموزش بازیگران استفاده شود.
«بازی-بازیگری» کتابی است که هم میتواند برای بازیگران مفید باشد و هم برای مدرسان و معلمان بازیگری. دیکسون میگوید اگر بازیگر هستیم، این کتاب برنامهای عملی به ما میدهد و در پایان کتاب میآموزیم بدنمان چگونه کار میکند و چطور باید در اجرا از آن استفاده کنیم. میفهمیم که هنگام حرفزدن چطور صدایمان با تنمان و کلماتی که استفاده میکنیم، ارتباط میگیرد. همچنین یاد میگیریم در ساخت یک شخصیت و دنیای تئاتریای که در آن زندگی میکند، چطور باید از ذهن و تخیلمان استفاده کنیم. کارگاه اساسا یک کار گروهی است و بهتر است برای شرکت در آن همبازی داشته باشیم؛ اما بسیاری از تمرینها نیز بهتنهایی قابل انجامدادن هستند.
اما کاربرد کتاب برای معلمها: نویسنده میگوید اگر معلم هستیم، میتوانیم از این کتاب در داخل کلاسها و بهعنوان برنامهای منظم برای کارمان استفاده کنیم. بخشهای این کتاب بههمینترتیب قابل استفاده است؛ اما میتوان براساس نیازها و ایدههای خودمان آن را تغییر دهیم. همچنین اگر کارگردان هستیم، این کتاب راهنمایی منظم برای تمرینها است که میتوان به کمک آن یک متن جدید ایجاد کرد یا متن موجود را روی صحنه برد. همچنین با این کتاب میتوان تمریناتی برای گرمکردن و آمادهسازی قبل از اجرا تهیه کرد تا بازیگران با استفاده از آن بتوانند به صورت فردی یا گروهی خودشان را آماده کنند.
این کتاب سیودو بخش از هم مجزا دارد که آنطور که نویسنده در مقدمهاش نوشته، میتوان آنها را متصل به هم نیز در نظر گرفت. او میگوید با این کتاب هم آناتومی بدن بازیگر را مطالعه میکنیم و هم به اجرای روایت از سوی گروهی از بازیگران دست پیدا میکنیم. دیکسون درباره روش استفاده از کتاب هم توضیحاتی داده ازجمله اینکه در هر کارگاهی آموزههایی هست که اجراکنندگان باید انجام بدهند؛ نظیر اینکه کلماتی بگویند که خودشان یا دیگران بشنوند. میتوان این راهنماییها را به یک نفر یا چند نفر داد تا بخوانند؛ ولی نباید همیشه گرداننده کارگاه یک نفر باشد: «تابهحال کارگاههای مشترکی برگزار کردهام و در اغلب موارد از نتیجه کار کسانی استفاده کردهام که در مدیریت کارگاه به من کمک کردهاند. در این کتاب یاد میگیریم بهعنوان بازیگر، معلم یا کارگردان چه انتظاراتی باید داشت و چطور باید از فرصتهایی غیرمنتظره استفاده کرد یا زمینه بروز این فرصتها را ایجاد کرد». دیکسون میگوید که هر کارگاهی با کارگاه دیگر فرق دارد و ازاینرو لازم است که همه چیز را براساس نیازهای خودمان متناسبسازی کنیم؛ چراکه تمام این تمرینها ریشه در تجربه دارند و
اگرچه ساده به نظر میرسند؛ اما در پاسخ به ایدههایی پیچیده و چالشهای دشوار شکل گرفتهاند.
دیکسون در بخشی از مقدمه کتاب درباره اهمیت کارگاه و این کتابش نوشته: «کارگاه نقطه مرکزی کار مدرن تئاتر است که با تمام صورتهای مختلفش بنیادیترین روش آموزش و تولید تئاتر است. بازیگران تخصص خود را وارد کارگاه میکنند، آموزگاران منظور خود را منتقل میکنند و کارگردانان تخصصشان را تقویت میکنند. در این کتاب، در قالب یک برنامه آموزشی، چندین کارگاه میبینیم که در گذر سالها ضمن کارگردانی و آموزش به وجود آمده است و کمک میکند بازیگران به صورت فردی و جمعی به اهدافی دست پیدا کنند. بازیگران میتوانند مثل کارگاه آفریقا افرادی را گرد هم آورند، گروه تشکیل بدهند، شخصیت بسازند و آن را تقویت کنند، اندیشهها، جانمایهها و موضوعات مختلف را بکاوند، اندیشههایشان را مبادله کنند و مهارتهایشان را بالا ببرند. هر کارگاهی بهتنهایی کامل است و کاراییهای مختلفی دارد. هرکدام را که بخواهید، میتوانید تکرار کنید یا فقط یک بار استفاده کنید».
شرق: «بازی-بازیگری» با عنوان فرعی راهنمایی برای کارگاههای تئاتر، عنوان کتابی است از لوک دیکسون که با ترجمه حمید هاشمی در نشر بیدگل منتشر شده است. لوک دیسکون، معلم و کارگردان و چهرهای دانشگاهی است که در همهجای دنیا با نمایش آثار شکسپیر و کارهای محیطی شناخته میشود. او در آسیا، آفریقا، آمریکای شمالی و جنوبی و نیز سراسر اروپا کارگاهها و برنامههای آموزشی برگزار کرده است. رساله دکتری او درباره اجرای جنسیتی بوده و در این زمینه و نیز اجرای چندزبانی و چندفرهنگی کارهای بسیاری دارد.
این کتاب درواقع حاصل سی سال تلاش و تجربه دیکسون از کار با هنرمندانی از کشورهای مختلف است. دیکسون تجربیات و مشاهداتش را در این کتاب نوشته است و درواقع کارگاهی مکتوب به دست داده است. کارگاههای ذکرشده در این کتاب بسیار جزئی، ملموس و عینی هستند و تا جای ممکن به تمام مسائل مربوط به تنفس، گرمکردن، بیان، داستانگویی، آناتومی و... پرداختهاند. ازاینرو این کتاب میتواند بهعنوان مرجعی برای آموزش بازیگران استفاده شود.
«بازی-بازیگری» کتابی است که هم میتواند برای بازیگران مفید باشد و هم برای مدرسان و معلمان بازیگری. دیکسون میگوید اگر بازیگر هستیم، این کتاب برنامهای عملی به ما میدهد و در پایان کتاب میآموزیم بدنمان چگونه کار میکند و چطور باید در اجرا از آن استفاده کنیم. میفهمیم که هنگام حرفزدن چطور صدایمان با تنمان و کلماتی که استفاده میکنیم، ارتباط میگیرد. همچنین یاد میگیریم در ساخت یک شخصیت و دنیای تئاتریای که در آن زندگی میکند، چطور باید از ذهن و تخیلمان استفاده کنیم. کارگاه اساسا یک کار گروهی است و بهتر است برای شرکت در آن همبازی داشته باشیم؛ اما بسیاری از تمرینها نیز بهتنهایی قابل انجامدادن هستند.
اما کاربرد کتاب برای معلمها: نویسنده میگوید اگر معلم هستیم، میتوانیم از این کتاب در داخل کلاسها و بهعنوان برنامهای منظم برای کارمان استفاده کنیم. بخشهای این کتاب بههمینترتیب قابل استفاده است؛ اما میتوان براساس نیازها و ایدههای خودمان آن را تغییر دهیم. همچنین اگر کارگردان هستیم، این کتاب راهنمایی منظم برای تمرینها است که میتوان به کمک آن یک متن جدید ایجاد کرد یا متن موجود را روی صحنه برد. همچنین با این کتاب میتوان تمریناتی برای گرمکردن و آمادهسازی قبل از اجرا تهیه کرد تا بازیگران با استفاده از آن بتوانند به صورت فردی یا گروهی خودشان را آماده کنند.
این کتاب سیودو بخش از هم مجزا دارد که آنطور که نویسنده در مقدمهاش نوشته، میتوان آنها را متصل به هم نیز در نظر گرفت. او میگوید با این کتاب هم آناتومی بدن بازیگر را مطالعه میکنیم و هم به اجرای روایت از سوی گروهی از بازیگران دست پیدا میکنیم. دیکسون درباره روش استفاده از کتاب هم توضیحاتی داده ازجمله اینکه در هر کارگاهی آموزههایی هست که اجراکنندگان باید انجام بدهند؛ نظیر اینکه کلماتی بگویند که خودشان یا دیگران بشنوند. میتوان این راهنماییها را به یک نفر یا چند نفر داد تا بخوانند؛ ولی نباید همیشه گرداننده کارگاه یک نفر باشد: «تابهحال کارگاههای مشترکی برگزار کردهام و در اغلب موارد از نتیجه کار کسانی استفاده کردهام که در مدیریت کارگاه به من کمک کردهاند. در این کتاب یاد میگیریم بهعنوان بازیگر، معلم یا کارگردان چه انتظاراتی باید داشت و چطور باید از فرصتهایی غیرمنتظره استفاده کرد یا زمینه بروز این فرصتها را ایجاد کرد». دیکسون میگوید که هر کارگاهی با کارگاه دیگر فرق دارد و ازاینرو لازم است که همه چیز را براساس نیازهای خودمان متناسبسازی کنیم؛ چراکه تمام این تمرینها ریشه در تجربه دارند و
اگرچه ساده به نظر میرسند؛ اما در پاسخ به ایدههایی پیچیده و چالشهای دشوار شکل گرفتهاند.
دیکسون در بخشی از مقدمه کتاب درباره اهمیت کارگاه و این کتابش نوشته: «کارگاه نقطه مرکزی کار مدرن تئاتر است که با تمام صورتهای مختلفش بنیادیترین روش آموزش و تولید تئاتر است. بازیگران تخصص خود را وارد کارگاه میکنند، آموزگاران منظور خود را منتقل میکنند و کارگردانان تخصصشان را تقویت میکنند. در این کتاب، در قالب یک برنامه آموزشی، چندین کارگاه میبینیم که در گذر سالها ضمن کارگردانی و آموزش به وجود آمده است و کمک میکند بازیگران به صورت فردی و جمعی به اهدافی دست پیدا کنند. بازیگران میتوانند مثل کارگاه آفریقا افرادی را گرد هم آورند، گروه تشکیل بدهند، شخصیت بسازند و آن را تقویت کنند، اندیشهها، جانمایهها و موضوعات مختلف را بکاوند، اندیشههایشان را مبادله کنند و مهارتهایشان را بالا ببرند. هر کارگاهی بهتنهایی کامل است و کاراییهای مختلفی دارد. هرکدام را که بخواهید، میتوانید تکرار کنید یا فقط یک بار استفاده کنید».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.