تحلیل نشریه «ورایتی» بر فیلم «هیس...»
فیلمسازی با مشتهای بسته
سحر آزاد
فیلم «هیس، دخترها فریاد نمیزنند» اینروزها بر پرده سینماهای آمریکا درحال نمایش است. این اثر که فیلم منتخب تماشاگران در سیویکمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر بود، در آمریکا نیز توانسته است، مخاطبان خود را جذب کند؛ همچنانکه همزمان با اکران آن در آمریکا، نشریه «ورایتی» در نقدی به بررسی این فیلم پرداخته است. در ابتدای این نوشته میخوانیم «تعجبآور نیست که یک فیلم ناراحتکننده در مورد آزار جنسی کودکان و مقابله جامعه با آن در ایران نیز ساخته شده است. ما هم نباید خیلی از شرایطی که در خانه یا اطرافمان وجود دارد، راضی باشیم و باید به صورت عمیقتری آنچه را که در «هیس» شرح داده شده است، جستوجو کنیم.» در ادامه این مطلب به استقبال مخاطبان ایرانی از این فیلم در جشنواره فیلم فجر و جایزه فیلمهای ایرانی در لندن برای «هیس...» اشاره شده و آمده است: «فیلم هیس مانند یک داستان جنایی هیجانانگیز شاید از نوع داستانهای کرنل ولریچ یا روایتهای انتقامجویانه همچون فیلم «عروس عینکسیاه» است. در این فیلم شیریننعیمی با بازی طناز طباطبایی در نقش عروسی حیرتزده با لباسی که قسمت جلو آن با قطرههای خون پوشیده شده است، ظاهر میشود.»
نویسنده ورایتی همچنین عنوان میکند که این فیلم با سرعتی زیاد، انگیزههای شیرین درباره کشتن مردی که او را در کودکی مورد آزار جنسی قرار داده و در حاشیه زندگی او کمین کرده است، روشن میکند. همچنین در بخش دیگری از این نقد، نکاتی درباره کارنامه پوران درخشنده، نویسنده و کارگردان فیلم آمده و اظهار شده است که درخشنده با مشتهای بسته و به دشواری، «هیس» را ساخته: «تقریبا بیشتر فضای فیلم به رنگهای سیاه، خاکستری و قهوهای است و اتفاقات، بیشتر در فضای ساختمان رخ میدهد. این فیلم محدودیتهای اجتماعی را در مورد چنین موضوعی نشان میدهد.» نویسنده سپس با اشاره به صحنه دادگاه، نگاهی به دوران کودکی شیرین کرده و زمانی را یادآور میشود که والدین او و مسوولان مدرسه به پریشانی این دختر توجهی نشان نداده و به همین دلیل او در تلاش برای بیان این رویداد تلخ، ناکام مانده است. منتقد ورایتی در ادامه این نکته را خاطرنشان میکند که شیرین بهجای محافظت و توجه، مورد درمان دارویی قرار میگیرد و این همان روش معمولی است که در آمریکا هم استفاده میشود. در ادامه این نقد آمده است: «نکته ناراحتکننده، تلاقی مهلک جامعه و قانون است. شیرین فاش میکند
که این جرم را به گردن گرفته است تا از مورد استفاده قرارگرفتن یک دختر کوچک جلوگیری کند و این میتواند کلیدی برای موجهشمردن این جرم از نظر او باشد اما بر اساس قانون، این دفاع وقتی میتواند مورد توجه قرار بگیرد که والدین دختران دیگری هم در این پرونده شکایت کرده باشند اما پدر یکی دیگر از قربانیان، بهخاطر شرافت خانوادهاش و آنچه که ممکن است مردم در بازار پشتسر او بگویند، شکایت در این پرونده را رد میکند.»
فیلم «هیس، دخترها فریاد نمیزنند» اینروزها بر پرده سینماهای آمریکا درحال نمایش است. این اثر که فیلم منتخب تماشاگران در سیویکمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر بود، در آمریکا نیز توانسته است، مخاطبان خود را جذب کند؛ همچنانکه همزمان با اکران آن در آمریکا، نشریه «ورایتی» در نقدی به بررسی این فیلم پرداخته است. در ابتدای این نوشته میخوانیم «تعجبآور نیست که یک فیلم ناراحتکننده در مورد آزار جنسی کودکان و مقابله جامعه با آن در ایران نیز ساخته شده است. ما هم نباید خیلی از شرایطی که در خانه یا اطرافمان وجود دارد، راضی باشیم و باید به صورت عمیقتری آنچه را که در «هیس» شرح داده شده است، جستوجو کنیم.» در ادامه این مطلب به استقبال مخاطبان ایرانی از این فیلم در جشنواره فیلم فجر و جایزه فیلمهای ایرانی در لندن برای «هیس...» اشاره شده و آمده است: «فیلم هیس مانند یک داستان جنایی هیجانانگیز شاید از نوع داستانهای کرنل ولریچ یا روایتهای انتقامجویانه همچون فیلم «عروس عینکسیاه» است. در این فیلم شیریننعیمی با بازی طناز طباطبایی در نقش عروسی حیرتزده با لباسی که قسمت جلو آن با قطرههای خون پوشیده شده است، ظاهر میشود.»
نویسنده ورایتی همچنین عنوان میکند که این فیلم با سرعتی زیاد، انگیزههای شیرین درباره کشتن مردی که او را در کودکی مورد آزار جنسی قرار داده و در حاشیه زندگی او کمین کرده است، روشن میکند. همچنین در بخش دیگری از این نقد، نکاتی درباره کارنامه پوران درخشنده، نویسنده و کارگردان فیلم آمده و اظهار شده است که درخشنده با مشتهای بسته و به دشواری، «هیس» را ساخته: «تقریبا بیشتر فضای فیلم به رنگهای سیاه، خاکستری و قهوهای است و اتفاقات، بیشتر در فضای ساختمان رخ میدهد. این فیلم محدودیتهای اجتماعی را در مورد چنین موضوعی نشان میدهد.» نویسنده سپس با اشاره به صحنه دادگاه، نگاهی به دوران کودکی شیرین کرده و زمانی را یادآور میشود که والدین او و مسوولان مدرسه به پریشانی این دختر توجهی نشان نداده و به همین دلیل او در تلاش برای بیان این رویداد تلخ، ناکام مانده است. منتقد ورایتی در ادامه این نکته را خاطرنشان میکند که شیرین بهجای محافظت و توجه، مورد درمان دارویی قرار میگیرد و این همان روش معمولی است که در آمریکا هم استفاده میشود. در ادامه این نقد آمده است: «نکته ناراحتکننده، تلاقی مهلک جامعه و قانون است. شیرین فاش میکند
که این جرم را به گردن گرفته است تا از مورد استفاده قرارگرفتن یک دختر کوچک جلوگیری کند و این میتواند کلیدی برای موجهشمردن این جرم از نظر او باشد اما بر اساس قانون، این دفاع وقتی میتواند مورد توجه قرار بگیرد که والدین دختران دیگری هم در این پرونده شکایت کرده باشند اما پدر یکی دیگر از قربانیان، بهخاطر شرافت خانوادهاش و آنچه که ممکن است مردم در بازار پشتسر او بگویند، شکایت در این پرونده را رد میکند.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.