|

ایجاد فضای گفت‌وگوی انتقادی

جعفر کامبوزیا . عضو هیات علمی دانشگاه شهیدبهشتی

مسایلی که روز گذشته در مراسم روز دانشجو در دانشگاه شهیدبهشتی و برخی دانشگاه‌های دیگر رخ داد بار دیگر نشان داد که با وجود تغییر مثبت فضای عمومی کشور پس از انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم، تثبیت فضای باز نیازمند پایه‌ریزی صحیح است. به بیان دیگر، اگر این امر صورت نگیرد و زمینه‌های مناسب برای بیان دیدگاه‌های طیف‌های منتقد دانشجویی و استادان فراهم نشود، احتمال دارد برخی افراد و کانون‌ها بتوانند مانع از تحقق این خواست محوری مردم شوند که در 24خرداد خود را نشان داد.
با وجود تغییرات مثبت صورت‌گرفته در مدیریت وزارت‌علوم، همچنان برخی افراد که مخالف بازشدن فضا هستند کماکان در مسوولیت خود باقی مانده‌اند و از تریبون‌ها و امکانات مختلف برای مانع‌تراشی استفاده می‌کنند. دولت به‌طور عام و دانشگاه به‌طور خاص باید به فراهم‌شدن زمینه گفت‌وگوهای درون دانشگاه کمک کند.
این اتفاق در دوران ریاست‌جمهوری آقای خاتمی رخ داد و برکات آن دیده شد. اگر این باور در میان مدیران نباشد، شاید در کوتاه‌مدت به سبب فضای ایجادشده در کشور، دانشجویان بتوانند مطالبات خود را مطرح کنند اما برخی بی‌میل نیستند تا این امید، به سرخوردگی بدل شود.
منتقدان فضای باز هم حتما می‌دانند در صورت فراهم‌شدن زمینه گفت‌وگوهای انتقادی، خود آنان نیز سود برده و می‌توانند با تکیه بر استدلال و مباحثه، دیدگاه‌های خود را با منتقدان در میان بگذارند. اتفاقا این روش کاملا قابل پیاده‌کردن است و همه طیف‌ها نیز می‌توانند از آن سود ببرند.
باید مدیریت کلان آموزش عالی به ایجاد چنین فضایی، یاری رساند. تریبون‌های آزاد اگر در دانشگاه‌ها وجود ندارند، راه‌اندازی شوند و تشکل‌های مختلف با شیوه‌های معنوی و مادی مورد حمایت قرار گیرند.
در کنار این فضا اعضای هیات علمی هم حس می‌کنند که با گشایش در فضا، می‌توانند تعامل مثبتی با دانشجویان ایجاد کنند. همه اینها به رشد علمی خواهد انجامید چه اینکه این رشد، در زمان انگیزش حداکثری دانشگاه رخ خواهد داد.
مسایلی که روز گذشته در مراسم روز دانشجو در دانشگاه شهیدبهشتی و برخی دانشگاه‌های دیگر رخ داد بار دیگر نشان داد که با وجود تغییر مثبت فضای عمومی کشور پس از انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم، تثبیت فضای باز نیازمند پایه‌ریزی صحیح است. به بیان دیگر، اگر این امر صورت نگیرد و زمینه‌های مناسب برای بیان دیدگاه‌های طیف‌های منتقد دانشجویی و استادان فراهم نشود، احتمال دارد برخی افراد و کانون‌ها بتوانند مانع از تحقق این خواست محوری مردم شوند که در 24خرداد خود را نشان داد.
با وجود تغییرات مثبت صورت‌گرفته در مدیریت وزارت‌علوم، همچنان برخی افراد که مخالف بازشدن فضا هستند کماکان در مسوولیت خود باقی مانده‌اند و از تریبون‌ها و امکانات مختلف برای مانع‌تراشی استفاده می‌کنند. دولت به‌طور عام و دانشگاه به‌طور خاص باید به فراهم‌شدن زمینه گفت‌وگوهای درون دانشگاه کمک کند.
این اتفاق در دوران ریاست‌جمهوری آقای خاتمی رخ داد و برکات آن دیده شد. اگر این باور در میان مدیران نباشد، شاید در کوتاه‌مدت به سبب فضای ایجادشده در کشور، دانشجویان بتوانند مطالبات خود را مطرح کنند اما برخی بی‌میل نیستند تا این امید، به سرخوردگی بدل شود.
منتقدان فضای باز هم حتما می‌دانند در صورت فراهم‌شدن زمینه گفت‌وگوهای انتقادی، خود آنان نیز سود برده و می‌توانند با تکیه بر استدلال و مباحثه، دیدگاه‌های خود را با منتقدان در میان بگذارند. اتفاقا این روش کاملا قابل پیاده‌کردن است و همه طیف‌ها نیز می‌توانند از آن سود ببرند.
باید مدیریت کلان آموزش عالی به ایجاد چنین فضایی، یاری رساند. تریبون‌های آزاد اگر در دانشگاه‌ها وجود ندارند، راه‌اندازی شوند و تشکل‌های مختلف با شیوه‌های معنوی و مادی مورد حمایت قرار گیرند.
در کنار این فضا اعضای هیات علمی هم حس می‌کنند که با گشایش در فضا، می‌توانند تعامل مثبتی با دانشجویان ایجاد کنند. همه اینها به رشد علمی خواهد انجامید چه اینکه این رشد، در زمان انگیزش حداکثری دانشگاه رخ خواهد داد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.