حال ما خوب است اما...
سیدحسین مهرآوران
حال ما خوب است اما تو باور نکن؛ آری، حالمان خوب نیست. حالمان خوب نیست و با همه این اوصاف به بهبود نسبی شرایط در چشماندازی کوتاهمدت در برخی عرصهها همچنان امیدوارم. نمیدانم از کجا و چگونه آغاز کنم. باور دارم که حقیقتا دشوارترین روزهای دهه 90 را میگذرانیم.
1- بعد از گذشت پیک اول و دوم کووید 19 همچنان که انتظار میرفت، شمار مبتلایان و موارد مرگومیر ناشی از بیماری مجددا در روزهای گذشته با سیری صعودی افزایش یافت و داستان پیک سوم بیماری کووید 19 حکایتی است که با تبعات آن در جایجای کشور دستبهگریبان هستیم. با وجود نیاز مبرم به واردات هرچهسریعتر واکسن آنفلوانزا برای کنترل بیشتر همزمانی پیک کرونا و آنفلوانزا در فصول پاییز و زمستان، به اذعان مسئولان امر تاکنون حدود یک و نیم میلیون دوز واکسن -که بههیچعنوان کافی نیست- وارد شده است و موانع تحریمی برای ورود پارتهای دیگر درخواستی وجود داد.
صادقانه عرض کنم که زمان هر روزه دارد از دست میرود و فاجعه بزرگ همزمانی پیک کرونا و آنفلوانزا در کمین است. شیوه مدیریت تأمین و توزیع واکسن آنفلوانزا دستکم برای زنان باردار، بیماران با نقصهای ایمنی و افراد دارای بیماریهای زمینهای، سالمندان و کادر بهداشت و درمان برای اینجانب حقیقتا نگرانکننده است. از سوی دیگر از یاد نبریم که واکسیناسیون 80 میلیون ایرانی برای کووید 19 بعد از تأیید مراحل بالینی واکسن کرونا به حدود هشت میلیارد دلار اعتبار نیاز دارد که با توجه به شرایط دشوار اقتصادی کنونی دولت توان تأمین آن را چگونه خواهد داشت؟ اهمیت این مسئله آنجایی مهمتر جلوه میکند که در روزهای اخیر خبر استعداد ابتلا و مخاطره بیش از 90 درصد جمعیت ایالات متحده به کرونا با وجود بیش از 200 هزار مرگ ناشی از عوارض بیماری گزارش شده است. با این تفاصیل به نظر میرسد داستان ناگوار کووید 19 با این سطح از رعایت پروتکلهای بهداشتی از سوی هممیهنان (61 درصد) ادامه خواهد داشت.
2- کاهش روزانه ارزش ریال و تشدید اوضاع نابسامان اقتصادی این روزها دل هر ایرانی را به درد میآورد؛ ایرانی با این همه گوناگونی اقلیمی، ذخایر غنی زیرزمینی و پیشینه پرافتخار تاریخی. مسئولیت کسب رتبه دوم شاخص فلاکت بعد از ونزوئلا و
10 رتبه بالاتر از فلسطین بیش از آنکه متوجه مسئولان خارجی و سیاستهای ایرانستیزانه آنها باشد، متوجه مدیران این سرزمین است. تغییر تاکتیکها گرچه ممکن است بهصورت مقطعی منجر به بهبود نسبی شرایط اقتصادی شود -چنان که در دوره بعد از برجام شاهد آن بودیم- گمان بنده آن است تا استراتژیها و نگاه کلان مسئولان بازتعریف نشود، مشکلات ما بهصورت اساسی حل نخواهد شد.
گرهخوردن شرایط اقتصادی کشور به انتخابات آمریکا زیبنده این سرزمین نیست؛ با وجود این دیدگاه بنده آن است که صرفنظر از هر نتیجه حاصل از انتخابات پیشروی، تداوم شرایط فعلی با خسارتهای بیشمار آن که متوجه «ملت» است، ناممکن است. گرچه با انتخاب بایدن شرایط گفتوگو و کاهش تنشها آسانتر به نظر میرسد.
3- چگونه میتوان داغ فاجعه پرواز 752 را به فراموشی سپرد، آن هنگام که لبخند زیبای ریرا و دیگر فرشتگان کوچک آن پرواز پیش چشمانمان قرار دارد؟ گزارش پرابهام سازمان هواپیمایی کشوری تا چه اندازه به سؤالهای اساسی خانوادههای آسیبدیده پاسخ داده است؟ اجازه صدور پرواز در شب تشدید تنشها، مشروح مکالمات برج مراقبت با خلبان پرواز 752 و معرفی خاطی/ خاطیان، مسائلی است که تاکنون بهروشنی واگشایی نشده است.
مادری داغدار هر چهارشنبه صبح به یاد دختر عزیز درگذشتهاش در پلتفرمی از صفحات اجتماعی حاضر میشود، پدری سوگوار مجلات فرانسوی دختر زیبایش را هر بار کنار هم میگذارد و توان اطلاعدادن به اشتراک نشریهها برای عدم ارسال ماهانه را ندارد و ما، ما اینجا نشستهایم با انبوهی دغدغه درحالیکه دستهای تنها و غمگین پدران و مادرانِ تا ابد سوگوار آن پرواز را رها نمیکنیم.
حال ما خوب است اما تو باور نکن؛ آری، حالمان خوب نیست. حالمان خوب نیست و با همه این اوصاف به بهبود نسبی شرایط در چشماندازی کوتاهمدت در برخی عرصهها همچنان امیدوارم. نمیدانم از کجا و چگونه آغاز کنم. باور دارم که حقیقتا دشوارترین روزهای دهه 90 را میگذرانیم.
1- بعد از گذشت پیک اول و دوم کووید 19 همچنان که انتظار میرفت، شمار مبتلایان و موارد مرگومیر ناشی از بیماری مجددا در روزهای گذشته با سیری صعودی افزایش یافت و داستان پیک سوم بیماری کووید 19 حکایتی است که با تبعات آن در جایجای کشور دستبهگریبان هستیم. با وجود نیاز مبرم به واردات هرچهسریعتر واکسن آنفلوانزا برای کنترل بیشتر همزمانی پیک کرونا و آنفلوانزا در فصول پاییز و زمستان، به اذعان مسئولان امر تاکنون حدود یک و نیم میلیون دوز واکسن -که بههیچعنوان کافی نیست- وارد شده است و موانع تحریمی برای ورود پارتهای دیگر درخواستی وجود داد.
صادقانه عرض کنم که زمان هر روزه دارد از دست میرود و فاجعه بزرگ همزمانی پیک کرونا و آنفلوانزا در کمین است. شیوه مدیریت تأمین و توزیع واکسن آنفلوانزا دستکم برای زنان باردار، بیماران با نقصهای ایمنی و افراد دارای بیماریهای زمینهای، سالمندان و کادر بهداشت و درمان برای اینجانب حقیقتا نگرانکننده است. از سوی دیگر از یاد نبریم که واکسیناسیون 80 میلیون ایرانی برای کووید 19 بعد از تأیید مراحل بالینی واکسن کرونا به حدود هشت میلیارد دلار اعتبار نیاز دارد که با توجه به شرایط دشوار اقتصادی کنونی دولت توان تأمین آن را چگونه خواهد داشت؟ اهمیت این مسئله آنجایی مهمتر جلوه میکند که در روزهای اخیر خبر استعداد ابتلا و مخاطره بیش از 90 درصد جمعیت ایالات متحده به کرونا با وجود بیش از 200 هزار مرگ ناشی از عوارض بیماری گزارش شده است. با این تفاصیل به نظر میرسد داستان ناگوار کووید 19 با این سطح از رعایت پروتکلهای بهداشتی از سوی هممیهنان (61 درصد) ادامه خواهد داشت.
2- کاهش روزانه ارزش ریال و تشدید اوضاع نابسامان اقتصادی این روزها دل هر ایرانی را به درد میآورد؛ ایرانی با این همه گوناگونی اقلیمی، ذخایر غنی زیرزمینی و پیشینه پرافتخار تاریخی. مسئولیت کسب رتبه دوم شاخص فلاکت بعد از ونزوئلا و
10 رتبه بالاتر از فلسطین بیش از آنکه متوجه مسئولان خارجی و سیاستهای ایرانستیزانه آنها باشد، متوجه مدیران این سرزمین است. تغییر تاکتیکها گرچه ممکن است بهصورت مقطعی منجر به بهبود نسبی شرایط اقتصادی شود -چنان که در دوره بعد از برجام شاهد آن بودیم- گمان بنده آن است تا استراتژیها و نگاه کلان مسئولان بازتعریف نشود، مشکلات ما بهصورت اساسی حل نخواهد شد.
گرهخوردن شرایط اقتصادی کشور به انتخابات آمریکا زیبنده این سرزمین نیست؛ با وجود این دیدگاه بنده آن است که صرفنظر از هر نتیجه حاصل از انتخابات پیشروی، تداوم شرایط فعلی با خسارتهای بیشمار آن که متوجه «ملت» است، ناممکن است. گرچه با انتخاب بایدن شرایط گفتوگو و کاهش تنشها آسانتر به نظر میرسد.
3- چگونه میتوان داغ فاجعه پرواز 752 را به فراموشی سپرد، آن هنگام که لبخند زیبای ریرا و دیگر فرشتگان کوچک آن پرواز پیش چشمانمان قرار دارد؟ گزارش پرابهام سازمان هواپیمایی کشوری تا چه اندازه به سؤالهای اساسی خانوادههای آسیبدیده پاسخ داده است؟ اجازه صدور پرواز در شب تشدید تنشها، مشروح مکالمات برج مراقبت با خلبان پرواز 752 و معرفی خاطی/ خاطیان، مسائلی است که تاکنون بهروشنی واگشایی نشده است.
مادری داغدار هر چهارشنبه صبح به یاد دختر عزیز درگذشتهاش در پلتفرمی از صفحات اجتماعی حاضر میشود، پدری سوگوار مجلات فرانسوی دختر زیبایش را هر بار کنار هم میگذارد و توان اطلاعدادن به اشتراک نشریهها برای عدم ارسال ماهانه را ندارد و ما، ما اینجا نشستهایم با انبوهی دغدغه درحالیکه دستهای تنها و غمگین پدران و مادرانِ تا ابد سوگوار آن پرواز را رها نمیکنیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.