|

نمایندگان ساده‌زیست را بشناسیم

مسعود عطاران-خبرنگار اسبق صداوسیما در لندن

یكی از روزهای پاییز سال 1377 بود كه برای مصاحبه با یكی از نمایندگان پارلمان انگلیس به محل مصاحبه كه در محوطه مقابل پارلمان یا همان مجلس عوام بود رفتم؛ به اتفاق همكار تصویربردار و راهنمای محل مشغول استقرار دوربین و فراهم‌كردن امكانات برای ضبط گفت‌وگو بودیم كه آقایی دوچرخه‌سوار به ما نزدیك شد و پس از پیاده‌شدن به سمت ما آمد. راهنمای محلی آقای علیرضا نقاش كه در كشور انگلستان ساكن است و با نظام سیاسی و اجتماعی و فرهنگی این كشور كاملا آشناست، رو به من كرد و گفت این آقای دوچرخه‌سوار همان نماینده پارلمان است كه برای مصاحبه از او دعوت كرده‌ایم. حیرت‌زده شدم و باورم نمی‌شد كه مگر می‌شود نماینده پارلمان انگلستان این‌قدر ساده و بدون تشریفات و با یك دوچرخه قدیمی و یك كاپشن رنگ‌و‌رورفته و یك كوله‌پشتی در خیابان‌ها حركت كند و حتی برای مصاحبه تلویزیونی هم لباس تر و تمیز نپوشد. ناخودآگاه همان موقع نمایندگان مجلس خودمان را به ذهن آوردم كه اگر ماشین و راننده نداشته باشند، از اتاق كار خود هم بیرون نمی‌روند.

اكنون سال‌ها از آن روز می‌گذرد و خاطره این نماینده دوچرخه‌سوار و ساده‌زیست انگلیسی همچنان در مقابل چشمان من است و حالا كه نمایندگان مجلس اصولگرا و انقلابی یازدهم مطالبه خودروی دناپلاس آخرین مدل صفركیلومتر را كرده‌اند، بیش از گذشته من را به فكر فرو برده كه چطور قابل هضم است كه در یك كشور غربی با سیاست‌های امپریالیستی كه معیارهای مادی و رفاه‌طلبی خصیصه بارز آنان است، نمایندگان این‌قدر ساده و بدون تشریفات در میان مردم و جامعه رفت‌وآمد می‌كنند؛ اما در جامعه‌ای که نمایندگان مدعی مردمی‌بودن هستند به كمتر از یك خودروی شیك و لاكچری رضایت نمی‌دهند و بدون آن انجام وظایف نمایندگی را مقدور نمی‌دانند.
در همین راستا اگر در سبك زندگی و رفتاری نمایندگان مجلس شورای اسلامی دقت كنیم درمی‌یابیم كه در برخی از آنها روحیه اشرافی‌گری و تجمل‌خواهی موج می‌زند و به‌جای دغدغه برای حل مشكل مردم و كشور، بیشتر به فكر رفاه و آسایش و بهره‌مندی از مزایای نمایندگی هستند؛ بنابراین بی‌دلیل نیست كه مشاركت مردم در انتخابات مجلس تنزل كرده، چراكه قاطبه مردم محروم كشور كه با سختی در گذران زندگی خود و تأمین معیشت روبه‌رو هستند، این قبیل نمایندگان را دلسوز خود نمی‌پندارند.
این مطلب كه نمایندگان می‌گویند ما برای سركشی به حوزه‌های انتخابیه به خودروی محكم و ایمن نیاز داریم تا خدای ناكرده حادثه‌ای ناگوار برایمان پیش نیاید، واقعا عجیب است، چراكه قشر عظیمی از مردم آرزوی داشتن یك خودروی پراید یا پیكان قدیمی را دارند و اكثریت با همین خودروهای معمولی در جاده‌ها و خیابان‌ها تردد می‌كنند و هیچ اعتراضی هم ندارند اما نمایندگان آنها كه با ادعای انقلابی‌گری و مردمی‌بودن و با وعده حل مشكلات اقتصادی و رفع گره‌های معیشتی وارد مجلس شده‌اند، در ماه‌های اول نمایندگی خود، مطالبه خودرویی را دارند كه در زمره خودروهای لاكچری داخلی به شمار می‌رود. ذكر این نكته ضروری است كه بیشتر نمایندگان محترم مجلس به‌دلیل مسئولیت‌های قبلی خود كه در مناصب مهم دولتی بوده‌اند، از امكانات مالی خوبی برخوردارند و بعید است كه منزل شخصی و خودروی گران‌قیمت نداشته باشند.
به نظر می‌رسد در این شرایط بحرانی و حساس كه طیف وسیعی از دشمنان خارجی از آمریكا و صهیونیست‌ها تا برخی كشورهای عربی منطقه بر آن هستند تا نظام جمهوری اسلامی را در برابر خواسته‌های نامشروع خود به تسلیم وادار كنند، این انقلاب بیش از هر مقطع دیگری به پشتیبانی ملت و حضور آنها در صحنه‌های مختلف سیاسی و اقتصادی و اجتماعی نیاز دارد.
در همین راستا اگر مسئولان حكومتی در هر سه قوه با اعمال و رفتار و سخنان خود مردم را امیدوار کنند، این نظام كه پایه‌های آن با خون هزاران شهید آبیاری شده، مستحکم می‌شود، از‌این‌رو نباید كاری كرد تا مردم كه پشتوانه اصلی انقلاب هستند از مسئولان و نمایندگان مجلس دلزده و مأیوس شوند. مردم در كوچه و خیابان و در محافل و مجالس به هم می‌گویند این از آقازاده‌ها در قوه‌ مجریه، این از اكبر طبری‌ها در قوه قضائیه و این هم از نمایندگان مجلس كه فقط به فكر رفاه و آسایش خود هستند؛ ‌در نتیجه نباید كاری كرد تا این تصور پیش بیاید كه مجلس به ابزاری برای رانت و كسب منفعت تبدیل شود، چراكه با این روند حضور مردم در انتخابات‌های آتی كم‌رنگ‌تر می‌شود.
اكنون كه ماجرای درخواست نمایندگان برای استفاده از خودروی دنا عموم را آزرده‌خاطر کرده، به نظر می‌رسد موقع آن است كه رئیس مجلس و نمایندگان شاخص در این ارتباط موضع‌گیری شفاف داشته باشند كه آیا داشتن و استفاده از خودروی لاكچری را لازمه كار نمایندگی می‌دانند یا خیر و به‌راستی اگر نماینده‌ای برای رفت‌وآمد به مجلس از مترو استفاده كند، چه اتفاقی می‌افتد.
مردم از آقای قالیباف و نمایندگان مجلس تلاشی برای حل مسائل اقتصادی و معیشتی خود را انتظار دارند، وگرنه رفتن به مناطق محروم و گرفتن عكس یادگاری با محرومان گره از كار مردم باز نمی‌كند.

یكی از روزهای پاییز سال 1377 بود كه برای مصاحبه با یكی از نمایندگان پارلمان انگلیس به محل مصاحبه كه در محوطه مقابل پارلمان یا همان مجلس عوام بود رفتم؛ به اتفاق همكار تصویربردار و راهنمای محل مشغول استقرار دوربین و فراهم‌كردن امكانات برای ضبط گفت‌وگو بودیم كه آقایی دوچرخه‌سوار به ما نزدیك شد و پس از پیاده‌شدن به سمت ما آمد. راهنمای محلی آقای علیرضا نقاش كه در كشور انگلستان ساكن است و با نظام سیاسی و اجتماعی و فرهنگی این كشور كاملا آشناست، رو به من كرد و گفت این آقای دوچرخه‌سوار همان نماینده پارلمان است كه برای مصاحبه از او دعوت كرده‌ایم. حیرت‌زده شدم و باورم نمی‌شد كه مگر می‌شود نماینده پارلمان انگلستان این‌قدر ساده و بدون تشریفات و با یك دوچرخه قدیمی و یك كاپشن رنگ‌و‌رورفته و یك كوله‌پشتی در خیابان‌ها حركت كند و حتی برای مصاحبه تلویزیونی هم لباس تر و تمیز نپوشد. ناخودآگاه همان موقع نمایندگان مجلس خودمان را به ذهن آوردم كه اگر ماشین و راننده نداشته باشند، از اتاق كار خود هم بیرون نمی‌روند.

اكنون سال‌ها از آن روز می‌گذرد و خاطره این نماینده دوچرخه‌سوار و ساده‌زیست انگلیسی همچنان در مقابل چشمان من است و حالا كه نمایندگان مجلس اصولگرا و انقلابی یازدهم مطالبه خودروی دناپلاس آخرین مدل صفركیلومتر را كرده‌اند، بیش از گذشته من را به فكر فرو برده كه چطور قابل هضم است كه در یك كشور غربی با سیاست‌های امپریالیستی كه معیارهای مادی و رفاه‌طلبی خصیصه بارز آنان است، نمایندگان این‌قدر ساده و بدون تشریفات در میان مردم و جامعه رفت‌وآمد می‌كنند؛ اما در جامعه‌ای که نمایندگان مدعی مردمی‌بودن هستند به كمتر از یك خودروی شیك و لاكچری رضایت نمی‌دهند و بدون آن انجام وظایف نمایندگی را مقدور نمی‌دانند.
در همین راستا اگر در سبك زندگی و رفتاری نمایندگان مجلس شورای اسلامی دقت كنیم درمی‌یابیم كه در برخی از آنها روحیه اشرافی‌گری و تجمل‌خواهی موج می‌زند و به‌جای دغدغه برای حل مشكل مردم و كشور، بیشتر به فكر رفاه و آسایش و بهره‌مندی از مزایای نمایندگی هستند؛ بنابراین بی‌دلیل نیست كه مشاركت مردم در انتخابات مجلس تنزل كرده، چراكه قاطبه مردم محروم كشور كه با سختی در گذران زندگی خود و تأمین معیشت روبه‌رو هستند، این قبیل نمایندگان را دلسوز خود نمی‌پندارند.
این مطلب كه نمایندگان می‌گویند ما برای سركشی به حوزه‌های انتخابیه به خودروی محكم و ایمن نیاز داریم تا خدای ناكرده حادثه‌ای ناگوار برایمان پیش نیاید، واقعا عجیب است، چراكه قشر عظیمی از مردم آرزوی داشتن یك خودروی پراید یا پیكان قدیمی را دارند و اكثریت با همین خودروهای معمولی در جاده‌ها و خیابان‌ها تردد می‌كنند و هیچ اعتراضی هم ندارند اما نمایندگان آنها كه با ادعای انقلابی‌گری و مردمی‌بودن و با وعده حل مشكلات اقتصادی و رفع گره‌های معیشتی وارد مجلس شده‌اند، در ماه‌های اول نمایندگی خود، مطالبه خودرویی را دارند كه در زمره خودروهای لاكچری داخلی به شمار می‌رود. ذكر این نكته ضروری است كه بیشتر نمایندگان محترم مجلس به‌دلیل مسئولیت‌های قبلی خود كه در مناصب مهم دولتی بوده‌اند، از امكانات مالی خوبی برخوردارند و بعید است كه منزل شخصی و خودروی گران‌قیمت نداشته باشند.
به نظر می‌رسد در این شرایط بحرانی و حساس كه طیف وسیعی از دشمنان خارجی از آمریكا و صهیونیست‌ها تا برخی كشورهای عربی منطقه بر آن هستند تا نظام جمهوری اسلامی را در برابر خواسته‌های نامشروع خود به تسلیم وادار كنند، این انقلاب بیش از هر مقطع دیگری به پشتیبانی ملت و حضور آنها در صحنه‌های مختلف سیاسی و اقتصادی و اجتماعی نیاز دارد.
در همین راستا اگر مسئولان حكومتی در هر سه قوه با اعمال و رفتار و سخنان خود مردم را امیدوار کنند، این نظام كه پایه‌های آن با خون هزاران شهید آبیاری شده، مستحکم می‌شود، از‌این‌رو نباید كاری كرد تا مردم كه پشتوانه اصلی انقلاب هستند از مسئولان و نمایندگان مجلس دلزده و مأیوس شوند. مردم در كوچه و خیابان و در محافل و مجالس به هم می‌گویند این از آقازاده‌ها در قوه‌ مجریه، این از اكبر طبری‌ها در قوه قضائیه و این هم از نمایندگان مجلس كه فقط به فكر رفاه و آسایش خود هستند؛ ‌در نتیجه نباید كاری كرد تا این تصور پیش بیاید كه مجلس به ابزاری برای رانت و كسب منفعت تبدیل شود، چراكه با این روند حضور مردم در انتخابات‌های آتی كم‌رنگ‌تر می‌شود.
اكنون كه ماجرای درخواست نمایندگان برای استفاده از خودروی دنا عموم را آزرده‌خاطر کرده، به نظر می‌رسد موقع آن است كه رئیس مجلس و نمایندگان شاخص در این ارتباط موضع‌گیری شفاف داشته باشند كه آیا داشتن و استفاده از خودروی لاكچری را لازمه كار نمایندگی می‌دانند یا خیر و به‌راستی اگر نماینده‌ای برای رفت‌وآمد به مجلس از مترو استفاده كند، چه اتفاقی می‌افتد.
مردم از آقای قالیباف و نمایندگان مجلس تلاشی برای حل مسائل اقتصادی و معیشتی خود را انتظار دارند، وگرنه رفتن به مناطق محروم و گرفتن عكس یادگاری با محرومان گره از كار مردم باز نمی‌كند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.