دیدم که جانم میرود
علیرضا حسینیپاکدهی . استاد دانشگاه
به باور من مهمترین خصوصیت دکتر معتمدنژاد، تواضع و فروتنیای بود که ویژگی بیهمتای ایشان بود، مناعتطبع و بلندنظری از ویژگی بارز استاد بود که همواره من را مجذوب خود کرده بود. برای من صداقت، تلاش صادقانه و بیوقفه و پشتکار ایشان یادآور سه شعار کلیدی آیین زرتشتی پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک است.
من بهعنوان دانشجوی کوچک ایشان در سه دهه اخیر نمونه بارز این شعار را در رفتار ایشان شاهد بودم و همین خصوصیات باعث شده که وی زبانزد خاص و عام شود و واقعا پدری و ایثار و گذشت از سنت حسنه رفتار ایشان بود و همه ناسلامتیها و کجاندیشیها را به این دلیل تحمل میکردند. آرامش وصفناشدنی استاد بهگونهای بود که هیچگاه ایشان را عصبانی و در حال پرخاش ندیدم و در این مدت 30سال هیچوقت صدای بلندی را به نشانه خشم از ایشان نشنیدم. دکتر از روحیه چندبعدی علمی برخوردار بود و مکمل این روحیه که در دنیا و در جامعه ایران کم داریم نگاه انتقادی کاملا عادلانه و آگاهانه و بهدور از هرگونه شایبه منافع ایشان بود که به قول طبیب اصفهانی:
بنازم به بزم محبت که آنجا
گدایی به شاهی مقابل نشیند
استاد به دلیل محبت بینظرش همه را جذب خود میکرد و آنچه خود من را پایبند و پاگیر علم ارتباطات کرد، منش ایشان بود که امروز هم حتی هنگام تدریس به تبعیت الگوی رفتار ایشان هرگز نمینشینم. چون استاد من دکتر کاظم معتمدنژاد چنین رفتار میکرد و با تمام جدیت خود به تدریس مشغول بودند و اما امروز از فقدان ایشان بسیار متاسف هستم و این ضایعه را به جامعه علمی تسلیت میگویم. به قول حضرت حافظ:
در رفتن جان از بدن، گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود.
من بهعنوان دانشجوی کوچک ایشان در سه دهه اخیر نمونه بارز این شعار را در رفتار ایشان شاهد بودم و همین خصوصیات باعث شده که وی زبانزد خاص و عام شود و واقعا پدری و ایثار و گذشت از سنت حسنه رفتار ایشان بود و همه ناسلامتیها و کجاندیشیها را به این دلیل تحمل میکردند. آرامش وصفناشدنی استاد بهگونهای بود که هیچگاه ایشان را عصبانی و در حال پرخاش ندیدم و در این مدت 30سال هیچوقت صدای بلندی را به نشانه خشم از ایشان نشنیدم. دکتر از روحیه چندبعدی علمی برخوردار بود و مکمل این روحیه که در دنیا و در جامعه ایران کم داریم نگاه انتقادی کاملا عادلانه و آگاهانه و بهدور از هرگونه شایبه منافع ایشان بود که به قول طبیب اصفهانی:
بنازم به بزم محبت که آنجا
گدایی به شاهی مقابل نشیند
استاد به دلیل محبت بینظرش همه را جذب خود میکرد و آنچه خود من را پایبند و پاگیر علم ارتباطات کرد، منش ایشان بود که امروز هم حتی هنگام تدریس به تبعیت الگوی رفتار ایشان هرگز نمینشینم. چون استاد من دکتر کاظم معتمدنژاد چنین رفتار میکرد و با تمام جدیت خود به تدریس مشغول بودند و اما امروز از فقدان ایشان بسیار متاسف هستم و این ضایعه را به جامعه علمی تسلیت میگویم. به قول حضرت حافظ:
در رفتن جان از بدن، گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود.
به باور من مهمترین خصوصیت دکتر معتمدنژاد، تواضع و فروتنیای بود که ویژگی بیهمتای ایشان بود، مناعتطبع و بلندنظری از ویژگی بارز استاد بود که همواره من را مجذوب خود کرده بود. برای من صداقت، تلاش صادقانه و بیوقفه و پشتکار ایشان یادآور سه شعار کلیدی آیین زرتشتی پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک است.
من بهعنوان دانشجوی کوچک ایشان در سه دهه اخیر نمونه بارز این شعار را در رفتار ایشان شاهد بودم و همین خصوصیات باعث شده که وی زبانزد خاص و عام شود و واقعا پدری و ایثار و گذشت از سنت حسنه رفتار ایشان بود و همه ناسلامتیها و کجاندیشیها را به این دلیل تحمل میکردند. آرامش وصفناشدنی استاد بهگونهای بود که هیچگاه ایشان را عصبانی و در حال پرخاش ندیدم و در این مدت 30سال هیچوقت صدای بلندی را به نشانه خشم از ایشان نشنیدم. دکتر از روحیه چندبعدی علمی برخوردار بود و مکمل این روحیه که در دنیا و در جامعه ایران کم داریم نگاه انتقادی کاملا عادلانه و آگاهانه و بهدور از هرگونه شایبه منافع ایشان بود که به قول طبیب اصفهانی:
بنازم به بزم محبت که آنجا
گدایی به شاهی مقابل نشیند
استاد به دلیل محبت بینظرش همه را جذب خود میکرد و آنچه خود من را پایبند و پاگیر علم ارتباطات کرد، منش ایشان بود که امروز هم حتی هنگام تدریس به تبعیت الگوی رفتار ایشان هرگز نمینشینم. چون استاد من دکتر کاظم معتمدنژاد چنین رفتار میکرد و با تمام جدیت خود به تدریس مشغول بودند و اما امروز از فقدان ایشان بسیار متاسف هستم و این ضایعه را به جامعه علمی تسلیت میگویم. به قول حضرت حافظ:
در رفتن جان از بدن، گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود.
من بهعنوان دانشجوی کوچک ایشان در سه دهه اخیر نمونه بارز این شعار را در رفتار ایشان شاهد بودم و همین خصوصیات باعث شده که وی زبانزد خاص و عام شود و واقعا پدری و ایثار و گذشت از سنت حسنه رفتار ایشان بود و همه ناسلامتیها و کجاندیشیها را به این دلیل تحمل میکردند. آرامش وصفناشدنی استاد بهگونهای بود که هیچگاه ایشان را عصبانی و در حال پرخاش ندیدم و در این مدت 30سال هیچوقت صدای بلندی را به نشانه خشم از ایشان نشنیدم. دکتر از روحیه چندبعدی علمی برخوردار بود و مکمل این روحیه که در دنیا و در جامعه ایران کم داریم نگاه انتقادی کاملا عادلانه و آگاهانه و بهدور از هرگونه شایبه منافع ایشان بود که به قول طبیب اصفهانی:
بنازم به بزم محبت که آنجا
گدایی به شاهی مقابل نشیند
استاد به دلیل محبت بینظرش همه را جذب خود میکرد و آنچه خود من را پایبند و پاگیر علم ارتباطات کرد، منش ایشان بود که امروز هم حتی هنگام تدریس به تبعیت الگوی رفتار ایشان هرگز نمینشینم. چون استاد من دکتر کاظم معتمدنژاد چنین رفتار میکرد و با تمام جدیت خود به تدریس مشغول بودند و اما امروز از فقدان ایشان بسیار متاسف هستم و این ضایعه را به جامعه علمی تسلیت میگویم. به قول حضرت حافظ:
در رفتن جان از بدن، گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.