|

بازگشت زنده میمونی که به فضا رفته بود

گام دیگر ایران در مسیر اعزام فضانورد

گروه علم: دانشمندان و متخصصان فضایی جمهوری اسلامی ایران دوشنبه، نهم بهمن گام بلند دیگری در عرصه فناوری پیشرفته فضایی برداشتند و یک موجود زنده را به فضا اعزام کردند و سپس آن را زنده و سالم به زمین انتقال دادند. مسوولان می‌گویند این کاوشگر، پس از پرتاب تا ارتفاع دلخواه رفت و پس از طی مراحل پیش‌بینی‌شده و رسیدن به سرعت، شتاب و ارتفاع مورد نظر، دوباره به زمین بازگشت و موجود زنده همراه این کاوشگر (میمون از نژاد رزوس) با موفقیت بازیابی شد. این کاوشگر، میمونی را با موفقیت به ارتفاع 120 کیلومتری زمین برد. رفت و برگشت این میمون حدود 20 دقیقه طول کشید که با توجه به مدت زمان لازم برای رفت‌وبرگشت، می‌توان حدس زد که این میمون تنها چند دقیقه در وضعیت بی‌وزنی به سر برده است. انجام این ماموریت از این لحاظ مهم است که فناوری ارسال موجود زنده به فضا و بازگرداندن سالم آن به زمین (که مقدمه ارسال موجود زنده به مدار و در نهایت اعزام انسان به فضاست)، هم‌اکنون در اختیار تنها چند کشور است. کشورهای دیگر نیز پیش از اعزام انسان، جانوران دیگری را به فضا فرستاده بودند. در این بین آمریکایی‌ها میمون و شامپانزه را به فضا می‌فرستادند، چون فیزیولوژی این حیوان به انسان شبیه‌تر است. اما روس‌ها بیشتر سگ‌های ولگرد را به فضا می‌فرستادند چون حیوان جا‌ن‌سخت‌تری است و وضعیت دشوار فضا را راحت‌تر تحمل می‌کند. اهداف اصلی این فضاپیما، رسیدن به ارتفاع 120 کیلومتری زمین، ارسال و بازیابی موجود زنده‌ای با آناتومی شبیه به انسان، ثبت داده‌های محیطی، زیستی و تصویربرداری در مراحل مختلف پرتاب بود که با موفقیت انجام شد. گفتنی است شورایعالی انقلاب فرهنگی، 14 بهمن را روز فناوری فضایی نامیده و هر سال در چنین روزی یا در دهه فجر، یک برنامه علمی - پژوهشی در حوزه فناوری فضایی اجرا می‌شود. امسال نیز قرار بود کار پرتاب این میمون در روز فناوری فضایی انجام شود که بنا به دلایلی این کار چند روز زودتر صورت گرفت.در گزارش‌هایی که از این ماموریت منتشر شد، اشاره می‌شود که پس از فرود محموله در زمین، ارتباط رادیویی با این محفظه قطع شده و گروه بازیابی با پرواز بر فراز منطقه و با جست‌وجوی چشمی، محموله زیستی را پیدا کردند. با توجه به این نکته که یکی از رایج‌ترین روش‌ها برای شناسایی محل فرود، استفاده از دستگاه موقعیت‌یاب جی‌پی‌اس یا روش‌های رادیویی است، به نظر می‌رسد شاید بخش تعیین موقعیت در هنگام فرود آسیب دیده باشد و در طول پرواز یا دست‌کم در بخشی از مسیر، امکان ارتباط و ردیابی محموله وجود نداشته است. مسوولان دست‌اندرکار این ماموریت گفته‌اند دسترسی به ارتفاع بیش از 120 کیلومتری، فرستادن یک موجود زنده با فیزیولوژی‌ای شبیه انسان (میمون)، بومی‌سازی فناوری طراحی، ساخت و پرتاب کپسول زیستی، بازیابی سالم محموله، تله‌متری ثبت داده‌های محیطی، زیستی و تصاویر در تمامی مراحل پرتاب از اهدافی بود که با پرتاب کاوشگر پیشگام و بازیابی آن حاصل شد. گفتنی است معمولا از کاوشگرها برای کنکاش وضعیت جو، داده‌برداری از لایه‌های میانی اتمسفر و بررسی لایه‌های مختلف آن، بررسی محیط‌های با جاذبه، بازیابی محموله، توسعه فناوری‌های فضایی مانند ورود به جو و جدایش، آزمایش تراشه‌ها و مدارهای الکترونیکی در فضا و افزایش قابلیت اطمینان پرتاب‌های فضایی با انجام تست‌های مکرر استفاده می‌کنند. مسوولان اکنون می‌گویند امیدوارند بین پنج تا هشت سال دیگر فضانوردی را به فضا بفرستند.

گروه علم: دانشمندان و متخصصان فضایی جمهوری اسلامی ایران دوشنبه، نهم بهمن گام بلند دیگری در عرصه فناوری پیشرفته فضایی برداشتند و یک موجود زنده را به فضا اعزام کردند و سپس آن را زنده و سالم به زمین انتقال دادند. مسوولان می‌گویند این کاوشگر، پس از پرتاب تا ارتفاع دلخواه رفت و پس از طی مراحل پیش‌بینی‌شده و رسیدن به سرعت، شتاب و ارتفاع مورد نظر، دوباره به زمین بازگشت و موجود زنده همراه این کاوشگر (میمون از نژاد رزوس) با موفقیت بازیابی شد. این کاوشگر، میمونی را با موفقیت به ارتفاع 120 کیلومتری زمین برد. رفت و برگشت این میمون حدود 20 دقیقه طول کشید که با توجه به مدت زمان لازم برای رفت‌وبرگشت، می‌توان حدس زد که این میمون تنها چند دقیقه در وضعیت بی‌وزنی به سر برده است. انجام این ماموریت از این لحاظ مهم است که فناوری ارسال موجود زنده به فضا و بازگرداندن سالم آن به زمین (که مقدمه ارسال موجود زنده به مدار و در نهایت اعزام انسان به فضاست)، هم‌اکنون در اختیار تنها چند کشور است. کشورهای دیگر نیز پیش از اعزام انسان، جانوران دیگری را به فضا فرستاده بودند. در این بین آمریکایی‌ها میمون و شامپانزه را به فضا می‌فرستادند، چون فیزیولوژی این حیوان به انسان شبیه‌تر است. اما روس‌ها بیشتر سگ‌های ولگرد را به فضا می‌فرستادند چون حیوان جا‌ن‌سخت‌تری است و وضعیت دشوار فضا را راحت‌تر تحمل می‌کند. اهداف اصلی این فضاپیما، رسیدن به ارتفاع 120 کیلومتری زمین، ارسال و بازیابی موجود زنده‌ای با آناتومی شبیه به انسان، ثبت داده‌های محیطی، زیستی و تصویربرداری در مراحل مختلف پرتاب بود که با موفقیت انجام شد. گفتنی است شورایعالی انقلاب فرهنگی، 14 بهمن را روز فناوری فضایی نامیده و هر سال در چنین روزی یا در دهه فجر، یک برنامه علمی - پژوهشی در حوزه فناوری فضایی اجرا می‌شود. امسال نیز قرار بود کار پرتاب این میمون در روز فناوری فضایی انجام شود که بنا به دلایلی این کار چند روز زودتر صورت گرفت.در گزارش‌هایی که از این ماموریت منتشر شد، اشاره می‌شود که پس از فرود محموله در زمین، ارتباط رادیویی با این محفظه قطع شده و گروه بازیابی با پرواز بر فراز منطقه و با جست‌وجوی چشمی، محموله زیستی را پیدا کردند. با توجه به این نکته که یکی از رایج‌ترین روش‌ها برای شناسایی محل فرود، استفاده از دستگاه موقعیت‌یاب جی‌پی‌اس یا روش‌های رادیویی است، به نظر می‌رسد شاید بخش تعیین موقعیت در هنگام فرود آسیب دیده باشد و در طول پرواز یا دست‌کم در بخشی از مسیر، امکان ارتباط و ردیابی محموله وجود نداشته است. مسوولان دست‌اندرکار این ماموریت گفته‌اند دسترسی به ارتفاع بیش از 120 کیلومتری، فرستادن یک موجود زنده با فیزیولوژی‌ای شبیه انسان (میمون)، بومی‌سازی فناوری طراحی، ساخت و پرتاب کپسول زیستی، بازیابی سالم محموله، تله‌متری ثبت داده‌های محیطی، زیستی و تصاویر در تمامی مراحل پرتاب از اهدافی بود که با پرتاب کاوشگر پیشگام و بازیابی آن حاصل شد. گفتنی است معمولا از کاوشگرها برای کنکاش وضعیت جو، داده‌برداری از لایه‌های میانی اتمسفر و بررسی لایه‌های مختلف آن، بررسی محیط‌های با جاذبه، بازیابی محموله، توسعه فناوری‌های فضایی مانند ورود به جو و جدایش، آزمایش تراشه‌ها و مدارهای الکترونیکی در فضا و افزایش قابلیت اطمینان پرتاب‌های فضایی با انجام تست‌های مکرر استفاده می‌کنند. مسوولان اکنون می‌گویند امیدوارند بین پنج تا هشت سال دیگر فضانوردی را به فضا بفرستند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.