2 هدف اوباما
ترجمه: مهناز بابایینژاد
رییسجمهوری آمریکا در پرونده هستهای ایران دو هدف اساسی را پیگیری میکند: 1) ممانعت از نظامیشدن احتمالی برنامه هستهای ایران 2) جلوگیری از حمله احتمالی اسراییل به تاسیسات هستهای ایران. در هفتهای که گذشت اوباما توانست به یکی از دو هدف مذکور خود جامه عمل بپوشاند و هرگونه نقشه و برنامه اسراییل برای توجیه حمله احتمالی را ناکام گذارد. «اوباما» خوب میداند اگر «نتانیاهو» در کشاکش گفتوگوهای ژنو به تاسیسات هستهای ایران حمله میکرد، نهتنها هزاران شهروند غیرنظامی کشته میشدند بلکه عملا جنگی سخت در خاورمیانه راه میافتاد که زبانه آتش آن بهراحتی خاموش نمیشد. نکته مهمتر اینکه سیاست
«تحریم » عملا بیفایده میشد زیرا تحریم کشوری که در حال جنگ است، بیمعناست.
اما در ژنو، آمریکا و همپیمانان غربیاش توانستند بر سر راه هستهایشدن ایران مانعتراشی کنند و دستکم، آهنگ روند هستهایشدن این کشور را آهسته کنند. به نظر میرسد در گفتوگوهای ژنو، راهکاری انتخاب شد تا قدرتهای جهانی، میان بد و بدتر به گزینه «بد» بسنده کنند تا بلندپروازیهای هستهای تهران را مهار کنند ولی باید در نظر داشت که دانش هستهای ایرانیها که در طول این سالها آموختند در هیچ جنگی از بین نخواهد رفت و هر زمان مجال بیابد، بالفعل خواهد شد.
به نظر میرسد مذاکره و تفاهم گامبهگام بهترین شیوه برای گفتوگو با ایران است. گرچه اسراییل بهعنوان دوست آمریکا با بند غنیسازی سهدرصدی اورانیوم تهران بهشدت مخالف است اما واشنگتن به تلآویو اطمینان خاطر داده در صورت نقض مفاد تفاهمنامه از سوی ایران، واشنگتن، میز مذاکره را ترک خواهد کرد. ایران تا ششماه آینده روی لبه تیغ راه میرود، همه نگاهها به تهران خیره است و همه فعالیتهای هستهایاش رصد میشود. گفتوگوهای ژنو گرچه میلیاردها دلار عاید ایران کرده ولی زنگ هشدار برای تهران هم هست که اینبار بندهای تفاهمنامه بسیار جدی است و گذار موفقیتآمیز ششماهه نوید تفاهمنامههای بعدی ایران با غرب است.
رییسجمهوری آمریکا در پرونده هستهای ایران دو هدف اساسی را پیگیری میکند: 1) ممانعت از نظامیشدن احتمالی برنامه هستهای ایران 2) جلوگیری از حمله احتمالی اسراییل به تاسیسات هستهای ایران. در هفتهای که گذشت اوباما توانست به یکی از دو هدف مذکور خود جامه عمل بپوشاند و هرگونه نقشه و برنامه اسراییل برای توجیه حمله احتمالی را ناکام گذارد. «اوباما» خوب میداند اگر «نتانیاهو» در کشاکش گفتوگوهای ژنو به تاسیسات هستهای ایران حمله میکرد، نهتنها هزاران شهروند غیرنظامی کشته میشدند بلکه عملا جنگی سخت در خاورمیانه راه میافتاد که زبانه آتش آن بهراحتی خاموش نمیشد. نکته مهمتر اینکه سیاست
«تحریم » عملا بیفایده میشد زیرا تحریم کشوری که در حال جنگ است، بیمعناست.
اما در ژنو، آمریکا و همپیمانان غربیاش توانستند بر سر راه هستهایشدن ایران مانعتراشی کنند و دستکم، آهنگ روند هستهایشدن این کشور را آهسته کنند. به نظر میرسد در گفتوگوهای ژنو، راهکاری انتخاب شد تا قدرتهای جهانی، میان بد و بدتر به گزینه «بد» بسنده کنند تا بلندپروازیهای هستهای تهران را مهار کنند ولی باید در نظر داشت که دانش هستهای ایرانیها که در طول این سالها آموختند در هیچ جنگی از بین نخواهد رفت و هر زمان مجال بیابد، بالفعل خواهد شد.
به نظر میرسد مذاکره و تفاهم گامبهگام بهترین شیوه برای گفتوگو با ایران است. گرچه اسراییل بهعنوان دوست آمریکا با بند غنیسازی سهدرصدی اورانیوم تهران بهشدت مخالف است اما واشنگتن به تلآویو اطمینان خاطر داده در صورت نقض مفاد تفاهمنامه از سوی ایران، واشنگتن، میز مذاکره را ترک خواهد کرد. ایران تا ششماه آینده روی لبه تیغ راه میرود، همه نگاهها به تهران خیره است و همه فعالیتهای هستهایاش رصد میشود. گفتوگوهای ژنو گرچه میلیاردها دلار عاید ایران کرده ولی زنگ هشدار برای تهران هم هست که اینبار بندهای تفاهمنامه بسیار جدی است و گذار موفقیتآمیز ششماهه نوید تفاهمنامههای بعدی ایران با غرب است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.