|

چپ روی «راست»

محمدعلی مشفق . مدیرکل وزارت کشور دولت اصلاحات

صد و چند روز از آغاز کار دولت یازدهم گذشت. در این مدت شاید برای برخی اندیشه‌ورزان امروز و دیگر اقشار جامعه، رفتارها وکنش‌های جریانی از نیروهای اصولگرا، در مقایسه با دهه اول انقلاب که رویکرد بسیار کمرنگی در ضدیت با آمریکا داشتند، عجیب بنماید. شاید چنین به‌نظر برسد که مواضع و جهت‌گیری‌های امروز این جریان سیاسی، بیش از آنچه تصور می‌شود، تند و شدید باشد و البته که هر انسان ایرانی و مسلمان را هم به تعجب و شگفتی وا دارد که چرا امروز این جریان بیش از حد معمول و متعارف، خود را در مبارزه با آمریکا به هر آب و آتشی می‌زند تا گوی سبقت را از انقلابیون سنتی و ضدآمریکا که تجلی عینی آن در جریان چپ آن روز و اصلاح‌طلب امروز بروز و ظهور داشته، برباید. یکی از این رفتار‌ها که تا حدودی برجستگی زیادی هم پیدا کرد و سبب قطع روابط سنتی دولت انگلستان با ایران شد بالا رفتن جوانان حامی این جریان از دیوار سفارت انگلیس و شبیه‌سازی آن با اشغال سفارت آمریکا (توسط دانشجویان خط امام) بود. آن اتفاق خوشبختانه مورد تایید رهبری نظام و دیگران مسوولان نظام نیز قرار نگرفت و در حقیقت به‌مثابه کنشی خلاف مصالح نظام و شنا در جهت عکس حرکت آب رودخانه به‌حساب آمد که هزینه‌های زیادی نیز به جمهوری‌اسلامی ایران و وجهه اسلام و ایران و انقلاب وارد آورد. امام در رابطه با قطع رابطه آمریکا با ایران پس از فتح لانه جاسوسی، اظهار داشتند که رابطه جمهوری‌اسلامی با شیطان بزرگ، به‌مثابه رابطه گرگ‌ومیش است.
با این حال مسوولان وقت و دیپلمات‌های آن دوره بارها بیان کرده‌اند که امام در واقع امر به‌دنبال قطع رابطه با آمریکا نبودند که امروز عده‌ای پا در یک کفش کرده و هر نوع رابطه‌ای را عقب‌نشینی از مواضع امام و انقلاب به‌حساب می‌آورند و حتی شعار مرگ بر آمریکا را هم به‌گونه‌ای مطرح می‌کنند که گویی این شعار باید هر روز به‌عنوان یک فریضه دنبال شود. آنان نمی‌بینند که این ایران و آمریکا هستند که در شرایط امروز، وجه دیگری از روابط دیپلماتیک را تجربه می‌کنند. البته فراموش نکنیم محمود احمدی‌نژاد هم موضوع رابطه با آمریکا را در یکی از سفر‌هایش به نیویورک مطرح کرد که با واکنش برخی افراد و نیروهای اصولگرا مواجه شد. با توجه به آنچه گفته شد، نباید مخالفت‌های جناح اصولگرا را مخالفت‌های جوهری و ذاتی این جریان درخصوص برقراری رابطه یا مذاکره با آمریکا یا مخالفت با حذف شعار مرگ بر آمریکا به‌حساب آورد بلکه این مخالفت‌ها را باید نوعی تاکتیک به‌کارگرفته بخشی از جریان اصولگرا به صورتی سازمان‌یافته در واکنش به رفتار دولت روحانی دانست. جریان مخالف می‌خواهند اگر سیاست‌های دولت تدبیر و امید با توفیق قرین نشود، بتوانند ابتکار‌عمل را در دست گرفته و در واقع مهری بر درستی و تایید سیاست‌های گذشته در حمایت از سیاست‌های دولت احمدی‌نژاد بزنند. در حالی که این مردم بودند که با واگرایی از آن سیاست‌ها در انتخابات 92 به این سیاست‌ها نه گفتند. اینکه جریان مقابل در شرایط حساس امروز به واکنش‌های تقابل‌گرایانه با سیاست‌های تا اینجای کار موفق دولت آقای روحانی در حل‌نسبی پرونده پیچیده هسته‌ای و اصلاح فضای بی‌اعتمادی بین ایران و کشورهای مختلف دنیا دست‌زده است، تاکتیکی است تا دولت روحانی نتواند گام‌های روبه‌جلو در کاهش و رفع تحریم‌های ظالمانه که ناشی از سیاست‌های نسنجیده و غیرحرفه‌ای دولت اصولگرا بود، بردارد. برخی به این امید هستند که مردم و کشور را به آن دوران برگردانند تا منافع گذشته حیات دوباره‌ای بیابد. آنهادر صدروزگی دولت، پیام 24خرداد را همچنان دریافت نکرده‌اند.
صد و چند روز از آغاز کار دولت یازدهم گذشت. در این مدت شاید برای برخی اندیشه‌ورزان امروز و دیگر اقشار جامعه، رفتارها وکنش‌های جریانی از نیروهای اصولگرا، در مقایسه با دهه اول انقلاب که رویکرد بسیار کمرنگی در ضدیت با آمریکا داشتند، عجیب بنماید. شاید چنین به‌نظر برسد که مواضع و جهت‌گیری‌های امروز این جریان سیاسی، بیش از آنچه تصور می‌شود، تند و شدید باشد و البته که هر انسان ایرانی و مسلمان را هم به تعجب و شگفتی وا دارد که چرا امروز این جریان بیش از حد معمول و متعارف، خود را در مبارزه با آمریکا به هر آب و آتشی می‌زند تا گوی سبقت را از انقلابیون سنتی و ضدآمریکا که تجلی عینی آن در جریان چپ آن روز و اصلاح‌طلب امروز بروز و ظهور داشته، برباید. یکی از این رفتار‌ها که تا حدودی برجستگی زیادی هم پیدا کرد و سبب قطع روابط سنتی دولت انگلستان با ایران شد بالا رفتن جوانان حامی این جریان از دیوار سفارت انگلیس و شبیه‌سازی آن با اشغال سفارت آمریکا (توسط دانشجویان خط امام) بود. آن اتفاق خوشبختانه مورد تایید رهبری نظام و دیگران مسوولان نظام نیز قرار نگرفت و در حقیقت به‌مثابه کنشی خلاف مصالح نظام و شنا در جهت عکس حرکت آب رودخانه به‌حساب آمد که هزینه‌های زیادی نیز به جمهوری‌اسلامی ایران و وجهه اسلام و ایران و انقلاب وارد آورد. امام در رابطه با قطع رابطه آمریکا با ایران پس از فتح لانه جاسوسی، اظهار داشتند که رابطه جمهوری‌اسلامی با شیطان بزرگ، به‌مثابه رابطه گرگ‌ومیش است.
با این حال مسوولان وقت و دیپلمات‌های آن دوره بارها بیان کرده‌اند که امام در واقع امر به‌دنبال قطع رابطه با آمریکا نبودند که امروز عده‌ای پا در یک کفش کرده و هر نوع رابطه‌ای را عقب‌نشینی از مواضع امام و انقلاب به‌حساب می‌آورند و حتی شعار مرگ بر آمریکا را هم به‌گونه‌ای مطرح می‌کنند که گویی این شعار باید هر روز به‌عنوان یک فریضه دنبال شود. آنان نمی‌بینند که این ایران و آمریکا هستند که در شرایط امروز، وجه دیگری از روابط دیپلماتیک را تجربه می‌کنند. البته فراموش نکنیم محمود احمدی‌نژاد هم موضوع رابطه با آمریکا را در یکی از سفر‌هایش به نیویورک مطرح کرد که با واکنش برخی افراد و نیروهای اصولگرا مواجه شد. با توجه به آنچه گفته شد، نباید مخالفت‌های جناح اصولگرا را مخالفت‌های جوهری و ذاتی این جریان درخصوص برقراری رابطه یا مذاکره با آمریکا یا مخالفت با حذف شعار مرگ بر آمریکا به‌حساب آورد بلکه این مخالفت‌ها را باید نوعی تاکتیک به‌کارگرفته بخشی از جریان اصولگرا به صورتی سازمان‌یافته در واکنش به رفتار دولت روحانی دانست. جریان مخالف می‌خواهند اگر سیاست‌های دولت تدبیر و امید با توفیق قرین نشود، بتوانند ابتکار‌عمل را در دست گرفته و در واقع مهری بر درستی و تایید سیاست‌های گذشته در حمایت از سیاست‌های دولت احمدی‌نژاد بزنند. در حالی که این مردم بودند که با واگرایی از آن سیاست‌ها در انتخابات 92 به این سیاست‌ها نه گفتند. اینکه جریان مقابل در شرایط حساس امروز به واکنش‌های تقابل‌گرایانه با سیاست‌های تا اینجای کار موفق دولت آقای روحانی در حل‌نسبی پرونده پیچیده هسته‌ای و اصلاح فضای بی‌اعتمادی بین ایران و کشورهای مختلف دنیا دست‌زده است، تاکتیکی است تا دولت روحانی نتواند گام‌های روبه‌جلو در کاهش و رفع تحریم‌های ظالمانه که ناشی از سیاست‌های نسنجیده و غیرحرفه‌ای دولت اصولگرا بود، بردارد. برخی به این امید هستند که مردم و کشور را به آن دوران برگردانند تا منافع گذشته حیات دوباره‌ای بیابد. آنهادر صدروزگی دولت، پیام 24خرداد را همچنان دریافت نکرده‌اند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.