|

زمین‌های محل زندگی حاشیه‌نشینان چابهار به ساکنان اهدا شود

یعقوب جدگال . نماینده چابهار در مجلس

حاشیه‌نشینی در اطراف شهرها یکی از مشکلاتی است که بیشتر شهرهای ایران با آن دست به گریبانند. این مشکل در چابهار و برخی دیگر از شهرهای استان سیستان‌وبلوچستان نیز دیده می‌شود. بخش زیادی از کسانی که مبادرت به حاشیه‌نشینی در اطراف شهرها می‌کنند از ساکنان روستاهای اطراف چابهار مانند عثمان‌آباد، مرادآباد، نوک‌آباد و برخی از دیگر روستاهای اطراف هستند. البته خوشبختانه مدتی است در تعدادی از این روستاها طرح‌های توسعه‌ای از طرف بنیاد مسکن و برخی دیگر نهادها انجام شده و وضعیت این روستاها به‌مراتب بهتر از گذشته شده است. مردم این روستاها هم به دلیل خشکسالی و کمبود آب مشاغل خود را که بیشتر کشاورزی بود از دست دادند. علاوه بر این به دلیل نبود برخی خدمات مانند برق و آب به ناچار به سمت شهر چابهار روانه شده و در حاشیه این شهر ساکن شده‌اند. در برنامه چشم‌انداز 20ساله تعیین شده است که به روستاییان از هر لحاظ خدمات‌رسانی شود که شامل آموزش، بهداشت و عمران است، اما به خاطر بروز خشکسالی‌های پی‌درپی روستاییان برای ارتزاق و پیداکردن کار به حاشیه شهرها مهاجرت کرده و همین امر مشکلاتی برای شهرها به وجود آورده است. یکی از اصلی‌ترین این مشکلات انجام ساخت‌وسازهای غیراستاندارد و بدمنظره در این مناطق است. این ساخت‌وسازها غیراستاندارد است و هر بار منجر به بروز یکسری مشکلات برای ساکنان آنها می‌شود. ما تاکنون چندین‌بار برای حل مشکل چاره‌اندیشی کرده‌ایم اما بازگرداندن آنها به روستاها امکان‌پذیر نیست. آنها برای تحصیل فرزندان خود و بهره‌مندی از امکانات رفاهی بیشتری که در شهر وجود دارد و اینکه در مناطق شهری امید به آینده بیشتر است، تن به مهاجرت داده‌اند. اگرچه آمار دقیقی از تعداد خانوارهای ساکن در حاشیه چابهار در دست نیست، اما به‌صورت حدودی می‌توان گفت در حدود هزار خانوار هم‌اکنون در این مناطق ساکن هستند. از طرفی با توجه به اینکه به‌صورت میانگین هرکدام از این خانوارها پنج‌فرزند دارند، می‌توان گفت حدود هفت‌هزارنفر از اهالی چابهار ساکن در مناطق حاشیه‌ای هستند.
موضوع حاشیه‌نشین‌ها از جمله مسایلی است که حل آن برای ما اهمیت زیادی دارد، به‌عنوان مثال چند روز پیش نیز وقتی که هیات پنج‌نفره نمایندگان عضو کمیسیون شوراها و امور داخلی کشور به استان سیستان‌وبلوچستان سفر کرده بودند، در جلسه‌ای که با حضور این نمایندگان برگزار شد از لزوم ساماندهی زاغه‌نشینان حاشیه شهر چابهار در قالب نقشه تفصیلی و جامع شهری در آن سخن گفتم و حل این مشکل را ضروری دانستم. بر اساس آنچه در قالب نقشه تفصیلی و جامع شهری چابهار تعیین شده است، امیدواریم که مشکل آنها حل شود، ما برای حل مشکل حاشیه‌نشینان در چابهار به دولت و وزارت کشور پیشنهاد داده‌ایم که این افراد را ساماندهی کرده و خدمات لازم به آنها داده شود. به‌عنوان مثال یکی از این پیشنهادات این بوده که زمین‌هایی که این افراد در آنها ساکن شده‌اند به آنها داده شود تا آنها بتوانند در این زمین‌ها برای خود خانه استاندارد بسازند. به این طریق دیگر ادارات و دستگاه‌های دولتی هم می‌توانند به‌صورت رسمی و قانونی به آنها برق، آب و گاز بدهند، در این صورت بدون شک بخش زیادی از مشکل این شهروندان حل خواهد شد و حاشیه‌نشینی نیز در چابهار از بین خواهد رفت. یکی از مشکلاتی که مردم شهر چابهار با آن مواجه هستند، مساله بیکاری است، همین موضوع منجر به این شده بود که بخشی از شهروندان به شغل‌های کاذب یا قاچاق سوخت رو بیاورند. اما خوشبختانه مدتی است که قاچاق سوخت در چابهار با اتخاذ تدابیری مهار شده است، در برخی از مناطق جایگاه‌های سوخت ساحلی احداث شد و سوخت مرز نیز ساماندهی شد. یکی از این راه‌حل‌ها به این شکل بود بر اساس قانون به خانوارهای کمتر از پنج‌نفر 500لیتر و به خانوارهای بالای پنج‌نفر ماهانه هزارلیتر سوخت با قیمت دولتی فروخته شود تا آنها با فروش سهمیه خود درآمدی کسب کنند، این راهکار هم‌اکنون در حال پیاده‌شدن است و بخشی از مشکل قاچاق سوخت را حل کرده است.
حاشیه‌نشینی در اطراف شهرها یکی از مشکلاتی است که بیشتر شهرهای ایران با آن دست به گریبانند. این مشکل در چابهار و برخی دیگر از شهرهای استان سیستان‌وبلوچستان نیز دیده می‌شود. بخش زیادی از کسانی که مبادرت به حاشیه‌نشینی در اطراف شهرها می‌کنند از ساکنان روستاهای اطراف چابهار مانند عثمان‌آباد، مرادآباد، نوک‌آباد و برخی از دیگر روستاهای اطراف هستند. البته خوشبختانه مدتی است در تعدادی از این روستاها طرح‌های توسعه‌ای از طرف بنیاد مسکن و برخی دیگر نهادها انجام شده و وضعیت این روستاها به‌مراتب بهتر از گذشته شده است. مردم این روستاها هم به دلیل خشکسالی و کمبود آب مشاغل خود را که بیشتر کشاورزی بود از دست دادند. علاوه بر این به دلیل نبود برخی خدمات مانند برق و آب به ناچار به سمت شهر چابهار روانه شده و در حاشیه این شهر ساکن شده‌اند. در برنامه چشم‌انداز 20ساله تعیین شده است که به روستاییان از هر لحاظ خدمات‌رسانی شود که شامل آموزش، بهداشت و عمران است، اما به خاطر بروز خشکسالی‌های پی‌درپی روستاییان برای ارتزاق و پیداکردن کار به حاشیه شهرها مهاجرت کرده و همین امر مشکلاتی برای شهرها به وجود آورده است. یکی از اصلی‌ترین این مشکلات انجام ساخت‌وسازهای غیراستاندارد و بدمنظره در این مناطق است. این ساخت‌وسازها غیراستاندارد است و هر بار منجر به بروز یکسری مشکلات برای ساکنان آنها می‌شود. ما تاکنون چندین‌بار برای حل مشکل چاره‌اندیشی کرده‌ایم اما بازگرداندن آنها به روستاها امکان‌پذیر نیست. آنها برای تحصیل فرزندان خود و بهره‌مندی از امکانات رفاهی بیشتری که در شهر وجود دارد و اینکه در مناطق شهری امید به آینده بیشتر است، تن به مهاجرت داده‌اند. اگرچه آمار دقیقی از تعداد خانوارهای ساکن در حاشیه چابهار در دست نیست، اما به‌صورت حدودی می‌توان گفت در حدود هزار خانوار هم‌اکنون در این مناطق ساکن هستند. از طرفی با توجه به اینکه به‌صورت میانگین هرکدام از این خانوارها پنج‌فرزند دارند، می‌توان گفت حدود هفت‌هزارنفر از اهالی چابهار ساکن در مناطق حاشیه‌ای هستند.
موضوع حاشیه‌نشین‌ها از جمله مسایلی است که حل آن برای ما اهمیت زیادی دارد، به‌عنوان مثال چند روز پیش نیز وقتی که هیات پنج‌نفره نمایندگان عضو کمیسیون شوراها و امور داخلی کشور به استان سیستان‌وبلوچستان سفر کرده بودند، در جلسه‌ای که با حضور این نمایندگان برگزار شد از لزوم ساماندهی زاغه‌نشینان حاشیه شهر چابهار در قالب نقشه تفصیلی و جامع شهری در آن سخن گفتم و حل این مشکل را ضروری دانستم. بر اساس آنچه در قالب نقشه تفصیلی و جامع شهری چابهار تعیین شده است، امیدواریم که مشکل آنها حل شود، ما برای حل مشکل حاشیه‌نشینان در چابهار به دولت و وزارت کشور پیشنهاد داده‌ایم که این افراد را ساماندهی کرده و خدمات لازم به آنها داده شود. به‌عنوان مثال یکی از این پیشنهادات این بوده که زمین‌هایی که این افراد در آنها ساکن شده‌اند به آنها داده شود تا آنها بتوانند در این زمین‌ها برای خود خانه استاندارد بسازند. به این طریق دیگر ادارات و دستگاه‌های دولتی هم می‌توانند به‌صورت رسمی و قانونی به آنها برق، آب و گاز بدهند، در این صورت بدون شک بخش زیادی از مشکل این شهروندان حل خواهد شد و حاشیه‌نشینی نیز در چابهار از بین خواهد رفت. یکی از مشکلاتی که مردم شهر چابهار با آن مواجه هستند، مساله بیکاری است، همین موضوع منجر به این شده بود که بخشی از شهروندان به شغل‌های کاذب یا قاچاق سوخت رو بیاورند. اما خوشبختانه مدتی است که قاچاق سوخت در چابهار با اتخاذ تدابیری مهار شده است، در برخی از مناطق جایگاه‌های سوخت ساحلی احداث شد و سوخت مرز نیز ساماندهی شد. یکی از این راه‌حل‌ها به این شکل بود بر اساس قانون به خانوارهای کمتر از پنج‌نفر 500لیتر و به خانوارهای بالای پنج‌نفر ماهانه هزارلیتر سوخت با قیمت دولتی فروخته شود تا آنها با فروش سهمیه خود درآمدی کسب کنند، این راهکار هم‌اکنون در حال پیاده‌شدن است و بخشی از مشکل قاچاق سوخت را حل کرده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.