|

رشک همسایگان

عبدالرضا ناصرمقدسی . متخصص مغز و اعصاب

در شاهنامه می‌خوانیم که فریدون قلمرویش را بین سه‌فرزندش تور و سلم و ایرج تقسیم کرد. ایران به ایرج این فرزند کوچک فریدون رسید، اما دو برادر بر او رشک بردند و او را کشتند. داستان ایرج را شاید بتوان نمونه‌ای اسطوره‌ای دانست از حسد بیگانگان بر کشور ما و اگر به تاریخ بلند کشورمان نگاه کنیم می‌بینیم که ایران همواره در معرض آماج دشمنانی بوده که هر یک به قصد تطاول ثروت‌های این مملکت به آن تاخته‌اند. وقتی خبر توافق ژنو را شنیدم من نیز همانند تمام ایرانیانی که تا صبح، نگران بیدار مانده بودند تا خبر توافق نهایی را بشنوند بسیار خوشحال شدم. ولی بعد یاد همسایگانی افتادم که مغرضانه در هفته‌های گذشته چوب‌لای‌چرخ مذاکرات گذاشتند و از هر تلاشی برای به‌نتیجه‌نرسیدن مذاکرات دریغ نکردند. برایشان مهم نبود که طرف اصلی این مذاکرات مردمی هستند که از تحریم‌ها رنج بسیار دیده‌اند. یادشان نبود که ایرانیان همواره مردمانی صلح‌طلب هستند. با خودم فکر کردم که چقدر ما ایرانیان تنهاییم و انگار در طول تاریخ همواره تنها بوده‌ایم. می‌توان آن لحظه‌ای را تصور کرد که سلم و تور فقط به چشمداشت تخت شاهنشهی خون ایرج را بر زمین ریختند و ندای ایرج را نشنیدند که می‌گفت این تخت ارزش خون‌ریختن را ندارد. همسایگان ما که خود اینگونه شمشیر از رو بسته‌اند و برای ازبین‌بردن جایگاه ایران دست به هر تلاشی می‌زنند، صدای میلیون‌ها ایرانی را نمی‌شنوند که همنوا با هم تکرار می‌کنند که ما انسان‌های صلح‌طلبی هستیم و فقط می‌خواهیم در صلح و آرامش زندگی کنیم. آن‌روزها و این‌روزها که دشمنانمان بر ما می‌تاختند و می‌تازند در نظرم آمد که سلم و تور خنجر آبگون کشیده در انتظار کشتن ایرج هستند، ولی صدای رسای او را نمی‌شنوند.
در شاهنامه می‌خوانیم که فریدون قلمرویش را بین سه‌فرزندش تور و سلم و ایرج تقسیم کرد. ایران به ایرج این فرزند کوچک فریدون رسید، اما دو برادر بر او رشک بردند و او را کشتند. داستان ایرج را شاید بتوان نمونه‌ای اسطوره‌ای دانست از حسد بیگانگان بر کشور ما و اگر به تاریخ بلند کشورمان نگاه کنیم می‌بینیم که ایران همواره در معرض آماج دشمنانی بوده که هر یک به قصد تطاول ثروت‌های این مملکت به آن تاخته‌اند. وقتی خبر توافق ژنو را شنیدم من نیز همانند تمام ایرانیانی که تا صبح، نگران بیدار مانده بودند تا خبر توافق نهایی را بشنوند بسیار خوشحال شدم. ولی بعد یاد همسایگانی افتادم که مغرضانه در هفته‌های گذشته چوب‌لای‌چرخ مذاکرات گذاشتند و از هر تلاشی برای به‌نتیجه‌نرسیدن مذاکرات دریغ نکردند. برایشان مهم نبود که طرف اصلی این مذاکرات مردمی هستند که از تحریم‌ها رنج بسیار دیده‌اند. یادشان نبود که ایرانیان همواره مردمانی صلح‌طلب هستند. با خودم فکر کردم که چقدر ما ایرانیان تنهاییم و انگار در طول تاریخ همواره تنها بوده‌ایم. می‌توان آن لحظه‌ای را تصور کرد که سلم و تور فقط به چشمداشت تخت شاهنشهی خون ایرج را بر زمین ریختند و ندای ایرج را نشنیدند که می‌گفت این تخت ارزش خون‌ریختن را ندارد. همسایگان ما که خود اینگونه شمشیر از رو بسته‌اند و برای ازبین‌بردن جایگاه ایران دست به هر تلاشی می‌زنند، صدای میلیون‌ها ایرانی را نمی‌شنوند که همنوا با هم تکرار می‌کنند که ما انسان‌های صلح‌طلبی هستیم و فقط می‌خواهیم در صلح و آرامش زندگی کنیم. آن‌روزها و این‌روزها که دشمنانمان بر ما می‌تاختند و می‌تازند در نظرم آمد که سلم و تور خنجر آبگون کشیده در انتظار کشتن ایرج هستند، ولی صدای رسای او را نمی‌شنوند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.