|

مائده نظری، یکی از 2 دختر دوچرخه‌سواری که دوپینگش مثبت شد:

درون مکمل من چیزی ریختند تا دوپینگی‌ام کنند

شرق: محرومیت چهارساله مائده نظری و فاطمه هداوند از حضور در تمام میادین ورزشی بالاخره تأیید شد. دو بانوی ملی‌پوش سرعت دوچرخه‌سواری ایران در حالی دو سال پیش (فروردین 1397) در رقابت‌های قهرمانی 2018 آسیا شرکت کردند که تست دوپینگ آنها در این مسابقات مثبت اعلام شد.
از آنجا که این دو رکاب‌زن به نتیجه آزمایش خود اعتراض داشتند و به دنبال راهی برای اثبات بی‌گناهی یا حداقل کاهش محرومیت خود بودند، فعالیت‌های آنها طی این مدت به حالت تعلیق درآمد تا اینکه نهایتا اتحادیه جهانی دوچرخه‌سواری در چند روز اخیر رأی نهایی را در موردشان صادر کرد. بر این اساس اتحادیه جهانی دوچرخه‌سواری، نظری و هداوند را مستحق هیچ‌گونه تخفیفی ندانست و به دلیل استفاده از ماده ممنوعه آنها را برای چهار سال از شرکت در تمام رویدادها محروم کرد. البته که دو عضو تیم ملی دوچرخه‌سواری زنان به دلیل اینکه دو سال گذشته را در حالت تعلیق به‌سر برده‌اند، این بازه زمانی نیز جزء محرومیت چهارساله‌شان محاسبه می‌شود و درحال‌حاضر باید دو سال دیگر از این محرومیت را پشت‌سر بگذارند.
اما این دو دختر رکاب‌زن ایرانی هم مثل سایر ورزشکارانی که دوپینگی می‌شوند، برایشان سخت است که بپذیرند این اتفاق در مورد آنها صورت گرفته است. مائده نظری دراین‌باره به «شرق» می‌گوید: «متأسفانه دوچرخه‌سواری جزء رشته‌هایی است که در کل دنیا دوپینگ در آن بیداد می‌کند. آن‌قدر دوچرخه‌سواران در استفاده از مکمل‌های ورزشی محدودیت دارند که نمی‌دانند باید چه‌کار کنند. در مورد ما ایرانی‌ها که واقعا شرایط خیلی بدتر است، چون هیچ امکاناتی نداریم؛ از سخت‌افزارش گرفته تا پزشک تیم. همه کارها را خودمان بشخصه باید انجام بدهیم. ما برای رقابت‌های قهرمانی آسیا خودمان رفتیم از داروخانه یک مکمل ورزشی که تأییدیه وزارت بهداشت را داشت خریدیم. اردوی ما در آن مدت در اهواز بود. روزهای اول که مکمل را می‌خوردیم مزه‌اش طبیعی بود، اما چند روزی که گذشت، دیدیم مزه آن تغییر کرده است. این موضوع را بلافاصله به سرمربی تیم اعلام کردیم و ایشان گفتند موردی نیست، چون اهواز به لحاظ آب‌وهوایی شرجی است و شرایط جوی‌اش متفاوت است، این مزه را احساس می‌کنید. اما وقتی نتیجه آزمایش دوپینگ ما مثبت اعلام شد، فهمیدیم که واقعا این‌طور نبود».
قهرمان دوچرخه‌سواری کشور معتقد است دست‌هایی پشت‌پرده در کار بود تا باعث شد حداقل در مورد او این اتفاق تلخ رخ بدهد: «جالب است که همه خبرگزاری‌ها و رسانه‌ها اعلام کرده‌اند که ماده استروئید آنابولیک در نمونه آزمایش ما وجود داشته، درحالی‌که اصلا این‌طور نیست. ماده‌‌ای که در آزمایش ما وجود دارد متاندیوون است؛ ماده‌‌ای که اصلا به درد یک دوچرخه‌سوار نمی‌خورد. متاندیون مکملی است که برای ورزشکاران بدنسازی است و آن را می‌خورند تا به نوعی آب زیر پوستشان جمع شود و حجم کاذب عضله بگیرند. آخر ما برای چه باید چنین ماده‌‌ای را مصرف کنیم که به کارمان نمی‌آید. من مطمئنم که دست‌هایی پشت‌پرده در کار بود که من را دوپینگی کنند. من دشمنانم را می‌شناسم. متأسفانه اردوهای ما به‌گونه‌‌ای برگزار می‌شود که هیچ نظارتی روی ورود و خروج و تعداد نفرات حاضر در اتاق‌ها نیست. تعداد نفرات در اتاق‌ها زیاد است و همه به وسایل هم دسترسی دارند. من چیزی را به چشم ندیدم و مدرکی ندارم، اما می‌دانم که درون مکمل من چیزی ریختند که نتیجه آزمایشم مثبت شد. در مسابقات بین‌المللی عرف است که از نفرات مدال‌آور و چند نفری هم به طور تصادفی آزمایش می‌گیرند. من و خانم هداوند در رقابت‌های آسیایی مقامی نیاوردیم. از خانم هداوند همان روز مسابقه‌اش آزمایش گرفتند، اما از من روز آخر مسابقات. جالب اینجاست که مسابقات دیگر تمام شده بود و من در اتوبوس بودم و داشتم به هتل می‌رفتم، اما یکباره آمدند و من را از اتوبوس پایین آوردند تا تست بگیرند. طبق قانون، سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ هر زمانی می‌تواند از ورزشکار تست بگیرد، اما نحوه تست‌گرفتن من خیلی مشکوک بود، به‌طوری که مسئولان تیم هم به آن معترض شدند. متأسفانه بعد از دو سال کش‌وقوس دفاعیاتمان راه به جایی نبرد و از همه مهم‌تر برای اینکه هیچ پولی نداشتیم که در دادگاه بین‌المللی حکمیت ورزش از حقمان دفاع کنیم، مجبور شدیم رسما و کتبا بپذیریم که دوپینگ کنیم. همین الان مبلغ بالایی برای انجام دوپینگ جریمه شده‌ایم که نتوانستیم آن را بپردازیم چه برسد به اینکه بخواهیم از حقمان دفاع کنیم و پول دادگاه را بدهیم. نکته دیگر اینکه ورزش ایران را در جامعه خارج از کشور اصلا حساب نمی‌کنند و به دنبال هر راهی هستند تا آن را تضعیف کنند».

شرق: محرومیت چهارساله مائده نظری و فاطمه هداوند از حضور در تمام میادین ورزشی بالاخره تأیید شد. دو بانوی ملی‌پوش سرعت دوچرخه‌سواری ایران در حالی دو سال پیش (فروردین 1397) در رقابت‌های قهرمانی 2018 آسیا شرکت کردند که تست دوپینگ آنها در این مسابقات مثبت اعلام شد.
از آنجا که این دو رکاب‌زن به نتیجه آزمایش خود اعتراض داشتند و به دنبال راهی برای اثبات بی‌گناهی یا حداقل کاهش محرومیت خود بودند، فعالیت‌های آنها طی این مدت به حالت تعلیق درآمد تا اینکه نهایتا اتحادیه جهانی دوچرخه‌سواری در چند روز اخیر رأی نهایی را در موردشان صادر کرد. بر این اساس اتحادیه جهانی دوچرخه‌سواری، نظری و هداوند را مستحق هیچ‌گونه تخفیفی ندانست و به دلیل استفاده از ماده ممنوعه آنها را برای چهار سال از شرکت در تمام رویدادها محروم کرد. البته که دو عضو تیم ملی دوچرخه‌سواری زنان به دلیل اینکه دو سال گذشته را در حالت تعلیق به‌سر برده‌اند، این بازه زمانی نیز جزء محرومیت چهارساله‌شان محاسبه می‌شود و درحال‌حاضر باید دو سال دیگر از این محرومیت را پشت‌سر بگذارند.
اما این دو دختر رکاب‌زن ایرانی هم مثل سایر ورزشکارانی که دوپینگی می‌شوند، برایشان سخت است که بپذیرند این اتفاق در مورد آنها صورت گرفته است. مائده نظری دراین‌باره به «شرق» می‌گوید: «متأسفانه دوچرخه‌سواری جزء رشته‌هایی است که در کل دنیا دوپینگ در آن بیداد می‌کند. آن‌قدر دوچرخه‌سواران در استفاده از مکمل‌های ورزشی محدودیت دارند که نمی‌دانند باید چه‌کار کنند. در مورد ما ایرانی‌ها که واقعا شرایط خیلی بدتر است، چون هیچ امکاناتی نداریم؛ از سخت‌افزارش گرفته تا پزشک تیم. همه کارها را خودمان بشخصه باید انجام بدهیم. ما برای رقابت‌های قهرمانی آسیا خودمان رفتیم از داروخانه یک مکمل ورزشی که تأییدیه وزارت بهداشت را داشت خریدیم. اردوی ما در آن مدت در اهواز بود. روزهای اول که مکمل را می‌خوردیم مزه‌اش طبیعی بود، اما چند روزی که گذشت، دیدیم مزه آن تغییر کرده است. این موضوع را بلافاصله به سرمربی تیم اعلام کردیم و ایشان گفتند موردی نیست، چون اهواز به لحاظ آب‌وهوایی شرجی است و شرایط جوی‌اش متفاوت است، این مزه را احساس می‌کنید. اما وقتی نتیجه آزمایش دوپینگ ما مثبت اعلام شد، فهمیدیم که واقعا این‌طور نبود».
قهرمان دوچرخه‌سواری کشور معتقد است دست‌هایی پشت‌پرده در کار بود تا باعث شد حداقل در مورد او این اتفاق تلخ رخ بدهد: «جالب است که همه خبرگزاری‌ها و رسانه‌ها اعلام کرده‌اند که ماده استروئید آنابولیک در نمونه آزمایش ما وجود داشته، درحالی‌که اصلا این‌طور نیست. ماده‌‌ای که در آزمایش ما وجود دارد متاندیوون است؛ ماده‌‌ای که اصلا به درد یک دوچرخه‌سوار نمی‌خورد. متاندیون مکملی است که برای ورزشکاران بدنسازی است و آن را می‌خورند تا به نوعی آب زیر پوستشان جمع شود و حجم کاذب عضله بگیرند. آخر ما برای چه باید چنین ماده‌‌ای را مصرف کنیم که به کارمان نمی‌آید. من مطمئنم که دست‌هایی پشت‌پرده در کار بود که من را دوپینگی کنند. من دشمنانم را می‌شناسم. متأسفانه اردوهای ما به‌گونه‌‌ای برگزار می‌شود که هیچ نظارتی روی ورود و خروج و تعداد نفرات حاضر در اتاق‌ها نیست. تعداد نفرات در اتاق‌ها زیاد است و همه به وسایل هم دسترسی دارند. من چیزی را به چشم ندیدم و مدرکی ندارم، اما می‌دانم که درون مکمل من چیزی ریختند که نتیجه آزمایشم مثبت شد. در مسابقات بین‌المللی عرف است که از نفرات مدال‌آور و چند نفری هم به طور تصادفی آزمایش می‌گیرند. من و خانم هداوند در رقابت‌های آسیایی مقامی نیاوردیم. از خانم هداوند همان روز مسابقه‌اش آزمایش گرفتند، اما از من روز آخر مسابقات. جالب اینجاست که مسابقات دیگر تمام شده بود و من در اتوبوس بودم و داشتم به هتل می‌رفتم، اما یکباره آمدند و من را از اتوبوس پایین آوردند تا تست بگیرند. طبق قانون، سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ هر زمانی می‌تواند از ورزشکار تست بگیرد، اما نحوه تست‌گرفتن من خیلی مشکوک بود، به‌طوری که مسئولان تیم هم به آن معترض شدند. متأسفانه بعد از دو سال کش‌وقوس دفاعیاتمان راه به جایی نبرد و از همه مهم‌تر برای اینکه هیچ پولی نداشتیم که در دادگاه بین‌المللی حکمیت ورزش از حقمان دفاع کنیم، مجبور شدیم رسما و کتبا بپذیریم که دوپینگ کنیم. همین الان مبلغ بالایی برای انجام دوپینگ جریمه شده‌ایم که نتوانستیم آن را بپردازیم چه برسد به اینکه بخواهیم از حقمان دفاع کنیم و پول دادگاه را بدهیم. نکته دیگر اینکه ورزش ایران را در جامعه خارج از کشور اصلا حساب نمی‌کنند و به دنبال هر راهی هستند تا آن را تضعیف کنند».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.