|

سال غم‌بار کارگران

حسين اکبري . فعال کارگري

سال بسيار غم‌باري براي کارگران در سراسر جهان با گسترش بيماري «کرونا‌ويروس» رقم خورده است؛ سالي که برای کارگران جهان ياد‌آور همه رنج‌هاي تاريخي و تبعيض‌هايي است که حتي با بيماري همه‌گير هم، نه‌تنها اين‌همه تبعيض و ستم طبقاتي سرمايه کاهش نمي‌يابد؛ بلکه با گرايش سيري‌ناپذير سرمايه و افزايش فشار بازار براي افزايش سود، بر محنت و درد کارگران افزوده خواهد شد و زندگي رنج‌آورتر. سالي که کارگران‌ ِجهان شاهد بي‌توجهي به سلامت و جان خود از سوي دولت‌هاي سرمايه‌داري هستند و شاهدند در شرايطي که بايد به نيازهاي اقتصادي و بهداشتي آنان توجه شود و حفاظت‌هاي ايمني و بهداشتي و امنيت و حمايت‌هاي رفاهي افزايش يابد، چگونه حمايت‌هاي اوليه نيز در شرايط اپيدمي کرونا‌ويروس از آنان سلب شده است.
سالي که کارگران جهان شاهدند حمايت‌هاي اوليه حفاظت‌هاي ايمني و بهداشتي، در حد صِرف اندازه‌گيري حرارت و دماي بدن خلاصه شده است؛ جلوه‌اي فريب‌کارانه براي رضايتمندي وجدان دولت‌هاي سرمايه‌داري که بي‌ترديد در اين حد هم جز به کاهش هزينه‌ها نمي‌انديشند. سالي که آمار نرخ بي‌كاري کارگران به معني آوار فقر و تنگدستي و آسيب به شمار وحشتناکي خواهد رسيد. سالي که شيوع کرونا‌ويروس نقاب از چهره نئوليبراليسم برکشيده و نشان داده اين نظام سرمايه‌داري جهاني‌شده تا چه ميزان رفاه عمومي را فداي منافع سيري‌ناپذير خود کرده ‌است که در يک روز در ثروتمندترين کشور دنيا، ايالات متحده آمريکا، چگونه به خاطر نبود تأمين اجتماعي، هزاران انسانِ آلوده به کرونا، مانند برگ خزان بر زمين مي‌افتند. و سالي که در ايران نيز افزايش بيش از شش ميليون بي‌كار به اردوي بي‌كاران بر اثر تأثيرات اپيدمي کرونا ويروس از احتمال جدي و بالايي برخوردار است و به خاطر سياست‌هاي باز دولت در مقابله با اين اپيدمي، ميليون‌ها کارگر بي‌دفاع، به‌ناچار در معرض خطر ابتلاي به کرونا‌ويروس قرار مي‌گيرند.
در اين سال کارگران ايران حجمي از خواسته‌هاي انباشته را با خود حمل خواهند کرد؛ خواسته‌هايي که هرساله به تعداد آن اضافه خواهد شد. خواسته‌هايي که بيشتر آنها از حقوق اوليه کار به حساب مي‌آيند.
براي تحقق اين خواسته‌ها در سال‌هاي اخير کارگران به اعتراض دست زده‌اند. اين خواسته‌ها روشن بيان شده و مي‌شود و عبارت‌اند از: امنيت شغلي و اجتماعي - معيشت و مزد - حق داشتن سازمان کارگري مستقل و آزاد- متوقف‌شدن خصوصي‌سازي منابع و دارايي‌هاي ملي و ملغي‌سازي واگذاري اين منابع- حفظ مالکيت بين‌ نسلي خود بر سازمان تأمين اجتماعي و منابع آن و توقف عرضه شستا و برگرداندن سهام عرضه‌شده به سازمان تأمين اجتماعي و اصلاح قانون کار و همه زيرمجموعه‌هاي اين قانون که موانع جدي بر سر راه تحقق خواسته‌هاي کارگران ايجاد کرده است. بي‌ترديد روز جهاني کارگر ميعادگاهي است تا کارگران با برپا‌داشتن نمايش قدرت خود در جهان و کشورهاي مختلف سطح انتظارات بحق خود را به شيوه‌هاي اعتراضي بيان کنند و حق زندگي صلح‌آميز و عادلانه در اين جهان پرآشوب را که همواره از سوي نظام‌هاي سرمايه‌داري و به خواست آنها محل منازعه بي‌دليل خلق‌هاي جهان در برابر يکديگر، شده است، طلب کنند و بيزاري خود را از هر جنگ و ويراني که بر مردم جهان تحميل مي‌شود، اعلام کنند.
سرمايه‌داران در کشور‌هاي امپرياليستي بدون هيچ دليل و منطق انساني، همواره به بهانه‌هاي گوناگون مردم دولت‌هاي رقيب يا مخالف خود در کشورهاي ديگر را تحت تحريم‌هاي سخت و ناروايي قرار مي‌دهند.
آنها مردم کشورهاي ديگر را با حربه تحريم به ميدان جنگ ناخواسته يا تسليم پرهزينه بين خود و دولت‌هاي متخاصم خود مي‌کشانند. کارگران و زحمتکشان خواهان رفع اين تحريم‌هاي ظالمانه هستند. امروز و در آستانه «اول ماه مي» کارگران در همه دنيا شاهد تلاش بي‌وقفه و جان‌فرساي پزشکان و پرستاران و کادرهاي درماني زحمتکش هستند؛ آنان جان‌برکف همه کوشش خود را براي جان‌بخشيدن دوباره به بيماران کرونايي به کار برده‌اند و در اين کارزار بين مرگ و زندگي، تعداد زيادي از آنان جان خود را از دست دادند. طبقه کارگرِ جهاني و همچنين کارگران و زحمتکشان ايران نبايد اين‌ جان‌فشاني‌ها را به فراموشي بسپرند. کارگران‌ِ متشکل در اتحاديه‌هاي کارگري دیگر کشورهاي جهان اين امکان را دارند تا با تکيه بر قدرت همبسته خود از دولت‌ها بخواهند در برابر بازماندگان آنان از اين جنگ نابرابر، وظايف خود را انجام دهند. بر کارگران و زحمتکشان ايران است که اين خواست را به‌عنوان يک مطالبه جدي از دولت ايران مطالبه کنند.
شرط لازم براي ايجاد زمینه همبستگي بين کارگران جهان، ازجمله در کشور ما ايران، ايجاد و گسترش سازمان‌هاي کارگري و متحد‌شدن آنان در اتحاديه‌هاي بزرگ منطقه‌اي، استاني و کشوري است تا به اعتبار اين همبستگي ملي بتوان در همبستگي‌هاي بين‌المللي نيز حضور يافته و از کمک‌هاي متقابل با دیگر اتحاديه‌هاي کارگري جهان بهره‌مند شد و شالوده اتحاد جهاني کارگران را تجديد و در مقابل خوي وحشي و حيواني سرمايه‌داري افسارگسيخته نئوليبرال، از انسانيت در جهان پاسداري و دفاع کرد.

سال بسيار غم‌باري براي کارگران در سراسر جهان با گسترش بيماري «کرونا‌ويروس» رقم خورده است؛ سالي که برای کارگران جهان ياد‌آور همه رنج‌هاي تاريخي و تبعيض‌هايي است که حتي با بيماري همه‌گير هم، نه‌تنها اين‌همه تبعيض و ستم طبقاتي سرمايه کاهش نمي‌يابد؛ بلکه با گرايش سيري‌ناپذير سرمايه و افزايش فشار بازار براي افزايش سود، بر محنت و درد کارگران افزوده خواهد شد و زندگي رنج‌آورتر. سالي که کارگران‌ ِجهان شاهد بي‌توجهي به سلامت و جان خود از سوي دولت‌هاي سرمايه‌داري هستند و شاهدند در شرايطي که بايد به نيازهاي اقتصادي و بهداشتي آنان توجه شود و حفاظت‌هاي ايمني و بهداشتي و امنيت و حمايت‌هاي رفاهي افزايش يابد، چگونه حمايت‌هاي اوليه نيز در شرايط اپيدمي کرونا‌ويروس از آنان سلب شده است.
سالي که کارگران جهان شاهدند حمايت‌هاي اوليه حفاظت‌هاي ايمني و بهداشتي، در حد صِرف اندازه‌گيري حرارت و دماي بدن خلاصه شده است؛ جلوه‌اي فريب‌کارانه براي رضايتمندي وجدان دولت‌هاي سرمايه‌داري که بي‌ترديد در اين حد هم جز به کاهش هزينه‌ها نمي‌انديشند. سالي که آمار نرخ بي‌كاري کارگران به معني آوار فقر و تنگدستي و آسيب به شمار وحشتناکي خواهد رسيد. سالي که شيوع کرونا‌ويروس نقاب از چهره نئوليبراليسم برکشيده و نشان داده اين نظام سرمايه‌داري جهاني‌شده تا چه ميزان رفاه عمومي را فداي منافع سيري‌ناپذير خود کرده ‌است که در يک روز در ثروتمندترين کشور دنيا، ايالات متحده آمريکا، چگونه به خاطر نبود تأمين اجتماعي، هزاران انسانِ آلوده به کرونا، مانند برگ خزان بر زمين مي‌افتند. و سالي که در ايران نيز افزايش بيش از شش ميليون بي‌كار به اردوي بي‌كاران بر اثر تأثيرات اپيدمي کرونا ويروس از احتمال جدي و بالايي برخوردار است و به خاطر سياست‌هاي باز دولت در مقابله با اين اپيدمي، ميليون‌ها کارگر بي‌دفاع، به‌ناچار در معرض خطر ابتلاي به کرونا‌ويروس قرار مي‌گيرند.
در اين سال کارگران ايران حجمي از خواسته‌هاي انباشته را با خود حمل خواهند کرد؛ خواسته‌هايي که هرساله به تعداد آن اضافه خواهد شد. خواسته‌هايي که بيشتر آنها از حقوق اوليه کار به حساب مي‌آيند.
براي تحقق اين خواسته‌ها در سال‌هاي اخير کارگران به اعتراض دست زده‌اند. اين خواسته‌ها روشن بيان شده و مي‌شود و عبارت‌اند از: امنيت شغلي و اجتماعي - معيشت و مزد - حق داشتن سازمان کارگري مستقل و آزاد- متوقف‌شدن خصوصي‌سازي منابع و دارايي‌هاي ملي و ملغي‌سازي واگذاري اين منابع- حفظ مالکيت بين‌ نسلي خود بر سازمان تأمين اجتماعي و منابع آن و توقف عرضه شستا و برگرداندن سهام عرضه‌شده به سازمان تأمين اجتماعي و اصلاح قانون کار و همه زيرمجموعه‌هاي اين قانون که موانع جدي بر سر راه تحقق خواسته‌هاي کارگران ايجاد کرده است. بي‌ترديد روز جهاني کارگر ميعادگاهي است تا کارگران با برپا‌داشتن نمايش قدرت خود در جهان و کشورهاي مختلف سطح انتظارات بحق خود را به شيوه‌هاي اعتراضي بيان کنند و حق زندگي صلح‌آميز و عادلانه در اين جهان پرآشوب را که همواره از سوي نظام‌هاي سرمايه‌داري و به خواست آنها محل منازعه بي‌دليل خلق‌هاي جهان در برابر يکديگر، شده است، طلب کنند و بيزاري خود را از هر جنگ و ويراني که بر مردم جهان تحميل مي‌شود، اعلام کنند.
سرمايه‌داران در کشور‌هاي امپرياليستي بدون هيچ دليل و منطق انساني، همواره به بهانه‌هاي گوناگون مردم دولت‌هاي رقيب يا مخالف خود در کشورهاي ديگر را تحت تحريم‌هاي سخت و ناروايي قرار مي‌دهند.
آنها مردم کشورهاي ديگر را با حربه تحريم به ميدان جنگ ناخواسته يا تسليم پرهزينه بين خود و دولت‌هاي متخاصم خود مي‌کشانند. کارگران و زحمتکشان خواهان رفع اين تحريم‌هاي ظالمانه هستند. امروز و در آستانه «اول ماه مي» کارگران در همه دنيا شاهد تلاش بي‌وقفه و جان‌فرساي پزشکان و پرستاران و کادرهاي درماني زحمتکش هستند؛ آنان جان‌برکف همه کوشش خود را براي جان‌بخشيدن دوباره به بيماران کرونايي به کار برده‌اند و در اين کارزار بين مرگ و زندگي، تعداد زيادي از آنان جان خود را از دست دادند. طبقه کارگرِ جهاني و همچنين کارگران و زحمتکشان ايران نبايد اين‌ جان‌فشاني‌ها را به فراموشي بسپرند. کارگران‌ِ متشکل در اتحاديه‌هاي کارگري دیگر کشورهاي جهان اين امکان را دارند تا با تکيه بر قدرت همبسته خود از دولت‌ها بخواهند در برابر بازماندگان آنان از اين جنگ نابرابر، وظايف خود را انجام دهند. بر کارگران و زحمتکشان ايران است که اين خواست را به‌عنوان يک مطالبه جدي از دولت ايران مطالبه کنند.
شرط لازم براي ايجاد زمینه همبستگي بين کارگران جهان، ازجمله در کشور ما ايران، ايجاد و گسترش سازمان‌هاي کارگري و متحد‌شدن آنان در اتحاديه‌هاي بزرگ منطقه‌اي، استاني و کشوري است تا به اعتبار اين همبستگي ملي بتوان در همبستگي‌هاي بين‌المللي نيز حضور يافته و از کمک‌هاي متقابل با دیگر اتحاديه‌هاي کارگري جهان بهره‌مند شد و شالوده اتحاد جهاني کارگران را تجديد و در مقابل خوي وحشي و حيواني سرمايه‌داري افسارگسيخته نئوليبرال، از انسانيت در جهان پاسداري و دفاع کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.