2 نفر از اهالي اشنويه در منطقه مرزي هدف پهپاد قرار گرفتند
بمباران در کوهستان
اميرمحمد حسيني: سه نفر بودند که رفته بودند تا از کوهستان گياه جمع کنند. هر سال همين وقتها محليها به کوه ميزنند تا از فروش گياهان کوهي روزگار بگذرانند. آنها سه نفر بودند و نميدانستند اين بار وقتي در منطقه مرزي و در خاک عراق، دور آتش نشستهاند تا کمي گرم شوند، قرار است پهپادهايي از ترکيه سر برسد و بمبارانشان کند.
يک روز بعد، 12 نفر از اهالي اشنويه به کوهستان زدند و پيکرهاي تکهتکهشده را برگرداندند؛ آنهم وقتي يکي از آن سه نفر با حال زار از کوهستان برگشته و خبر فاجعه را داده بود؛ او که درست در لحظه بمباران هنوز به حلقه آتش نرسيده بوده. البته اين بار براي جلوگيري از فاجعهاي ديگر و بمباران 12 نفر بهجاي دو نفر، همه چيز با عراق هماهنگ شده بود؛ هرچه باشد خاکورک خاک عراق است و مرز مشترک ايران با عراق. حالا چهار روزي از فاجعه ميگذرد. هنوز مقامات رسمي ايران واکنشي نشان ندادهاند و حتي خبر هم بازتاب کمرنگي در رسانهها داشته است. آنچه در ادامه ميآيد، گفتوگويي با نماينده نقده و اشنويه در مجلس است. عبدالکريم حسينزاده ميگويد مردم اشنويه انتظار دارند وزارت خارجه کشتهشدن دو شهروند بيگناه را محکوم کند و از کشور ترکيه غرامت بگيرد.
چند روزي از کشتهشدن دو شهروند ايراني در مرز مشترک با عراق ميگذرد؛ گفتوگويي دراينباره با مسئولان داشتهايد؟
در مجلس دراينباره به وزير خارجه تذکر خواهيم داد. استاندار و فرماندار هم موضوع را پيگيري کردند. با هماهنگي استاندار، پيکرها به کشور بازگردانده شد. نکته اينجاست که حرمت شهروند ايراني و حريم و مرز ايران بايد نگه داشته شود. کشور ترکيه اگر جزء دوستان ما هم محسوب شود، باز هم بايد پاسخگوي اقدامات خود باشد. در مناطق ما در اين فصل براي جمعآوري گياهان کوهي به کوهستان ميروند، امکانات نظامي ترکيه هم قطعا توانايي تشخيص افراد نظامي از غيرنظامي را دارد؛ اما دو شهروند بيگناه ايران را کشتند. وزارت خارجه بايد سفير ترکيه را احضار کند و از ترکيه غرامت گرفته شود. توجه کنيد که اينها سرپرست خانوار بودند، امروز چند بچه يتيم شدند، نميتوان از اين واقعه بهراحتي گذشت؛ چراکه نبايد بخشي از جامعه احساس کنند وزارت خارجه نسبت به آنان حساسيتي ندارد.
اين قبيل وقايع مسبوق به سابقه هم بوده است؟
بله؛ اما مشابه اين اتفاق و بمباران هوايي تاکنون رخ نداده بود. هر دو اين افراد که متأهل بودند، دنبال رزق و روزي به کوهستان رفتند و همه هم کارگر هستند؛ اما در اين فصل کساني که به لحاظ اقتصادي ضعيفتر هستند، بهجاي کارگري مشغول جمعآوري گياهان کوهي ميشوند و اين گياهان را در بازار ميفروشند. در چنين شرايطي انتظار داريم کشورهايي که مدعي دوستي با ما هستند، شرايط کشور ما را درک کنند.
وقتي شما هممرز هستيد، بايد دموگرافي منطقه را بشناسيد و روي جامعه مقابل شناخت داشته باشيد.
واکنش مردم منطقه به اين اتفاق چه بوده؟
مردم ناراحت هستند. توجه کنيد که اينها در خاک ترکيه هم نبودند و اين کشور حق نداشته در خاک عراق، شهروندان ايران را بمباران کند. مردم انتظار دارند به سفير ترکيه تذکر جدي داده شود و از آنها غرامت بگيرند. اولينبار نيست که شاهد چنين وقايعي هستيم؛ بنابراين اگر با آن برخورد نکنيم، آخرينبار هم نخواهد بود. خاکورکمرز سه کشور ايران، عراق و ترکيه است. اگر قرار به امنکردن مرز است، بايد از سوي هر سه کشور و با هماهنگي انجام شود.
بهجاي اينکه يک کشور سرخود تصميم بگيرد مرز مشترک را امن کند، تحت يک پروتکل مشترک اين اتفاق رخ دهد. از سوي ديگر، هدفقراردادن دو فرد غيرنظامي با پهپاد هنر نيست.
سؤال ديگر اينجاست که به دليل سطح ارتفاع پرواز توان تشخيص و ديد پهپاد بالاست؛ چطور افراد غيرنظامي را از نظامي تشخيص ندادهاند؟ آيا اگر کشور ما دو شهروند ترکيه را اينطور کشته بود، آنها به اين راحتي از ما ميگذشتند؟ رئيسجمهور ترکيه به دليل يک اعتراض به همه نمايندگان مجلس ايران حمله کرد و کسي هم در مقام دفاع برنيامد.
او به رئيسجمهوري ما نسبت به واکنشهاي داخلي ما هشدار ميدهد؛ حال اگر مرزبانان ما دو نفر از شهروندان بيگناه ترکيه را به اشتباه کشته بودند، آنها سکوت ميکردند؟ بنابراين ما انتظار داريم ديپلماسي خارجي ما ورودی جدي به اين موضوع داشته باشد؛ چراکه قرار نيست اين اتفاقات بار ديگری رخ بدهد. از سوي ديگر، ما از مطبوعات و رسانهها هم گلايه داريم. گاهي به اتفاقات کوچک بهاي زيادي داده ميشود؛ اما چنين اتفاقي هيچ بازتابي در سطح رسانهها نداشته است. دو نفر از شهروندان ما در عين بيگناهي کشته شدند و هيچکس به اين موضوع نپرداخته است تا چارهاي براي جلوگيري از تکرار اين دست اتفاقات انديشيده شود. به اشتباه يا درست، مرز ما مورد تعرض قرار گرفته است. دستگاه ديپلماسي بايد کشور مقابل را پاسخگو کند تا مشخص شود که ما نهتنها نسبت به اين اتفاقات بيتفاوت نيستيم، بلکه در مقابل آن ميايستيم.
سکوت ایران در مقابل کشتهشدن 2 کُرد در حمله پهپادی ترکیه
هفته گذشته دو ایرانی در منطقه مرزی ایران و عراق، با پهپاد ترکیه کشته شدند؛ دو مرد که در زمانه فقر اقتصادی آن مناطق، برای کندن گیاهان دارویی به کوه و صحرا زده بودند. حادثه در منطقه مرزی ایران و عراق و در منطقه خرکوک رخ داده است. کردهای کشتهشده اما ایرانی و اهل اشنویه بودند. اگرچه فرماندار این منطقه چند روز پیش تأکید کرده که محل حادثه خاک ایران نبوده، اما اشارهای به این نکته نکرده که دو کُرد با تابعیت ایرانی که در این حادثه عجیب درگذشتهاند چرا باعث هیچ تذکر و تأکیدی به ترکیه نشده است.
حالا دیگر به روالی عادی تبدیل شده که ترکیه به بهانه امنیت ملی خود به مناطق کردنشین مرزی حمله کند، یکبار در خاک سوریه و نوبتی در خاک ایران و عراق؛ از حمله به عفرین در بهمن 96 تا آبان گذشته که به مناطق دیگری از کردها حمله کرد.
درحالیکه مسائل سوریه به گرهی بازنشده تبدیل شده و بار دیگر ترکیه به نقش نهچندان مثبتش در روند ماجرا بازگشته، هرازگاهی چنین اتفاقاتی در منطقه کردی تکرار میشود. درحالیکه دولت کشورهای کردنشین، از جمله عراق و سوریه که در وضعیت چندان باثباتی هم نیستند، به اینگونه حوادث واکنش نشان میدهند.
بدیهیترین اقدام در اینگونه موارد، احضار سفیر و دادن یادداشت رسمی اعتراض به دولتی است که شهروندی را کشته، اما تاکنون خبری از وزارت خارجه در این مورد مخابره نشده است. اگرچه بار اصلی احضار سفیر بار رسانهای آن است، اما در این مورد طبیعی است که دولت خاطی باید بابت این حادثه خسارت بدهد. علاوهبر اینکه باید بابت این حادثه عذرخواهی کند.اما آیا روابط گرم سیاسی و اقتصادی با ترکیه، میتواند مقابل شهوت رو به تزاید قدرت رجب طیب اردوغان علیه کردها، بایستد؟ درحالیکه پیش از این هم در مقابل نقد رسانهها در مورد اقدامات نظامی ترکیه علیه کردها در سوریه یا عراق، دولت ایران تنها به موضعگیری سخنگوی وزارت خارجه یا دعوت به گفتوگو با آنکارا اکتفا کردند.
همه اینها در حالی بیش از پیش غیرقابل فهم میشود که ترکیه با روسیه و ایران در میز مذاکره آستانه حضور دارد و مدعی حلوفصل قضیه با گفتوگو است، اما به زعم ترکیه این قاعده جهانشمول در مورد کردها با استثنا مواجه میشود.
او تسویهحساب سیاسی و نظامیاش با کردها در خاک عراق و سوریه را خودش به تنهایی انجام میدهد و اینبار دو کرد نیز در مرز ایران به تیر ترکیه کشته شدهاند.اکنون مشخص است که در اثر حمله هوایی ارتش ترکیه دو کُرد غیرنظامی به نامهای «فاخر تازهوارد» و «رشید پیروتی» کشته شدهاند.چنین حوادثی کمشمار نبوده و نیستند. دیپلماسی ایرانی در مطلبی، روزشمار این حملهها را اینگونه برشمرده است: «فقط در فاصله زمانی ۱۶ روزه، از ۲۶ فروردینماه تا ۱۰ اردیبهشت شاهد هفت حمله هوایی مکرر جنگندهها و پهپادهای ارتش ترکیه در خاک عراق بودیم که آخرین مورد آن به حمله هوایی دیروز چهارشنبه در مناطق مرزی شهرستان اشنویه از توابع استان آذربایجان غربی بازمیگردد. حملاتی که از ۲۶ فروردین/ ۱۴ آوریل شروع شد و در این حمله دو جنگنده ارتش ترکیه منطقه زینی ورتی واقع در ۱۱۰ کیلومتری شمال شهر اربیل و نزدیکی منطقه سرکپکان را بهشدت بمباران کردهاند. به فاصله تنها ۲۴ ساعت بعد شاهد حمله پهپادی ۲۷ فروردین/ ۱۵ آوریل جنگندهای ارتش ترکیه به اردوگاه آوارگان مخمور واقع در منطقه مخمور در غرب اربیل بودیم که به کشتهشدن چهار غیرنظامی کرد این اردوگاه انجامید؛
اردوگاهی که بیش از ۲۶ سال است محل اسکان ۱۲ هزار نفر از کردهای ترکیه است که در پی اعمال فشارهای دولت ترکیه و ویرانشدن روستاهای محل سکونتشان، از این کشور خارج شده و بهعنوان پناهنده در این اردوگاه اسکان داده شدهاند. اما این پایان داستان تجاوزات ترکیه نیست؛ ۲۹ فروردین/ ۱۹ آوریل بود که جنگندههای ارتش ترکیه بار دیگر مناطق مسکونی روستاهای «شفکتی» اقلیم کردستان واقع در منطقه «چمکانی» در اطراف «امیدی» از استان دهوک را، برای چندمینبار طی روزهای گذشته هدف حملات هوایی قرار دادند.
دو روز بعد؛ یعنی اول اردیبهشت/ ۲۰ آوریل جنگندههای ارتش ترکیه ارتفاعات احمده در حدفاصل میان مناطق زارگلی در دامنه قندیل و زینی ورتی در ۱۱۰ کیلومتری اربیل را بهشدت بمباران کردهاند. در ادامه نیز هشتم اردیبهشت/ ۲۷ آوریل ارتش ترکیه، بمباران منطقه چیادیل، گروی زراران، روبی، روالا و کوه کوت در برادوست از توابع استان اربیل اقلیم کردستان را در دستور کار داشت.
یک روز بعد از این حملات و در سهشنبه جاری، ۹ اردیبهشت/ ۲۸ آوریل، جنگندههای ارتش ترکیه دوباره مناطق مسکونی واقع در منطقه برادوست از توابع استان اربیل را با محورت گروی سنکان، بیرکم، چیابولی، کناکوتر، سنین و بن قلات بهشدت بمباران کردند».
اميرمحمد حسيني: سه نفر بودند که رفته بودند تا از کوهستان گياه جمع کنند. هر سال همين وقتها محليها به کوه ميزنند تا از فروش گياهان کوهي روزگار بگذرانند. آنها سه نفر بودند و نميدانستند اين بار وقتي در منطقه مرزي و در خاک عراق، دور آتش نشستهاند تا کمي گرم شوند، قرار است پهپادهايي از ترکيه سر برسد و بمبارانشان کند.
يک روز بعد، 12 نفر از اهالي اشنويه به کوهستان زدند و پيکرهاي تکهتکهشده را برگرداندند؛ آنهم وقتي يکي از آن سه نفر با حال زار از کوهستان برگشته و خبر فاجعه را داده بود؛ او که درست در لحظه بمباران هنوز به حلقه آتش نرسيده بوده. البته اين بار براي جلوگيري از فاجعهاي ديگر و بمباران 12 نفر بهجاي دو نفر، همه چيز با عراق هماهنگ شده بود؛ هرچه باشد خاکورک خاک عراق است و مرز مشترک ايران با عراق. حالا چهار روزي از فاجعه ميگذرد. هنوز مقامات رسمي ايران واکنشي نشان ندادهاند و حتي خبر هم بازتاب کمرنگي در رسانهها داشته است. آنچه در ادامه ميآيد، گفتوگويي با نماينده نقده و اشنويه در مجلس است. عبدالکريم حسينزاده ميگويد مردم اشنويه انتظار دارند وزارت خارجه کشتهشدن دو شهروند بيگناه را محکوم کند و از کشور ترکيه غرامت بگيرد.
چند روزي از کشتهشدن دو شهروند ايراني در مرز مشترک با عراق ميگذرد؛ گفتوگويي دراينباره با مسئولان داشتهايد؟
در مجلس دراينباره به وزير خارجه تذکر خواهيم داد. استاندار و فرماندار هم موضوع را پيگيري کردند. با هماهنگي استاندار، پيکرها به کشور بازگردانده شد. نکته اينجاست که حرمت شهروند ايراني و حريم و مرز ايران بايد نگه داشته شود. کشور ترکيه اگر جزء دوستان ما هم محسوب شود، باز هم بايد پاسخگوي اقدامات خود باشد. در مناطق ما در اين فصل براي جمعآوري گياهان کوهي به کوهستان ميروند، امکانات نظامي ترکيه هم قطعا توانايي تشخيص افراد نظامي از غيرنظامي را دارد؛ اما دو شهروند بيگناه ايران را کشتند. وزارت خارجه بايد سفير ترکيه را احضار کند و از ترکيه غرامت گرفته شود. توجه کنيد که اينها سرپرست خانوار بودند، امروز چند بچه يتيم شدند، نميتوان از اين واقعه بهراحتي گذشت؛ چراکه نبايد بخشي از جامعه احساس کنند وزارت خارجه نسبت به آنان حساسيتي ندارد.
اين قبيل وقايع مسبوق به سابقه هم بوده است؟
بله؛ اما مشابه اين اتفاق و بمباران هوايي تاکنون رخ نداده بود. هر دو اين افراد که متأهل بودند، دنبال رزق و روزي به کوهستان رفتند و همه هم کارگر هستند؛ اما در اين فصل کساني که به لحاظ اقتصادي ضعيفتر هستند، بهجاي کارگري مشغول جمعآوري گياهان کوهي ميشوند و اين گياهان را در بازار ميفروشند. در چنين شرايطي انتظار داريم کشورهايي که مدعي دوستي با ما هستند، شرايط کشور ما را درک کنند.
وقتي شما هممرز هستيد، بايد دموگرافي منطقه را بشناسيد و روي جامعه مقابل شناخت داشته باشيد.
واکنش مردم منطقه به اين اتفاق چه بوده؟
مردم ناراحت هستند. توجه کنيد که اينها در خاک ترکيه هم نبودند و اين کشور حق نداشته در خاک عراق، شهروندان ايران را بمباران کند. مردم انتظار دارند به سفير ترکيه تذکر جدي داده شود و از آنها غرامت بگيرند. اولينبار نيست که شاهد چنين وقايعي هستيم؛ بنابراين اگر با آن برخورد نکنيم، آخرينبار هم نخواهد بود. خاکورکمرز سه کشور ايران، عراق و ترکيه است. اگر قرار به امنکردن مرز است، بايد از سوي هر سه کشور و با هماهنگي انجام شود.
بهجاي اينکه يک کشور سرخود تصميم بگيرد مرز مشترک را امن کند، تحت يک پروتکل مشترک اين اتفاق رخ دهد. از سوي ديگر، هدفقراردادن دو فرد غيرنظامي با پهپاد هنر نيست.
سؤال ديگر اينجاست که به دليل سطح ارتفاع پرواز توان تشخيص و ديد پهپاد بالاست؛ چطور افراد غيرنظامي را از نظامي تشخيص ندادهاند؟ آيا اگر کشور ما دو شهروند ترکيه را اينطور کشته بود، آنها به اين راحتي از ما ميگذشتند؟ رئيسجمهور ترکيه به دليل يک اعتراض به همه نمايندگان مجلس ايران حمله کرد و کسي هم در مقام دفاع برنيامد.
او به رئيسجمهوري ما نسبت به واکنشهاي داخلي ما هشدار ميدهد؛ حال اگر مرزبانان ما دو نفر از شهروندان بيگناه ترکيه را به اشتباه کشته بودند، آنها سکوت ميکردند؟ بنابراين ما انتظار داريم ديپلماسي خارجي ما ورودی جدي به اين موضوع داشته باشد؛ چراکه قرار نيست اين اتفاقات بار ديگری رخ بدهد. از سوي ديگر، ما از مطبوعات و رسانهها هم گلايه داريم. گاهي به اتفاقات کوچک بهاي زيادي داده ميشود؛ اما چنين اتفاقي هيچ بازتابي در سطح رسانهها نداشته است. دو نفر از شهروندان ما در عين بيگناهي کشته شدند و هيچکس به اين موضوع نپرداخته است تا چارهاي براي جلوگيري از تکرار اين دست اتفاقات انديشيده شود. به اشتباه يا درست، مرز ما مورد تعرض قرار گرفته است. دستگاه ديپلماسي بايد کشور مقابل را پاسخگو کند تا مشخص شود که ما نهتنها نسبت به اين اتفاقات بيتفاوت نيستيم، بلکه در مقابل آن ميايستيم.
سکوت ایران در مقابل کشتهشدن 2 کُرد در حمله پهپادی ترکیه
هفته گذشته دو ایرانی در منطقه مرزی ایران و عراق، با پهپاد ترکیه کشته شدند؛ دو مرد که در زمانه فقر اقتصادی آن مناطق، برای کندن گیاهان دارویی به کوه و صحرا زده بودند. حادثه در منطقه مرزی ایران و عراق و در منطقه خرکوک رخ داده است. کردهای کشتهشده اما ایرانی و اهل اشنویه بودند. اگرچه فرماندار این منطقه چند روز پیش تأکید کرده که محل حادثه خاک ایران نبوده، اما اشارهای به این نکته نکرده که دو کُرد با تابعیت ایرانی که در این حادثه عجیب درگذشتهاند چرا باعث هیچ تذکر و تأکیدی به ترکیه نشده است.
حالا دیگر به روالی عادی تبدیل شده که ترکیه به بهانه امنیت ملی خود به مناطق کردنشین مرزی حمله کند، یکبار در خاک سوریه و نوبتی در خاک ایران و عراق؛ از حمله به عفرین در بهمن 96 تا آبان گذشته که به مناطق دیگری از کردها حمله کرد.
درحالیکه مسائل سوریه به گرهی بازنشده تبدیل شده و بار دیگر ترکیه به نقش نهچندان مثبتش در روند ماجرا بازگشته، هرازگاهی چنین اتفاقاتی در منطقه کردی تکرار میشود. درحالیکه دولت کشورهای کردنشین، از جمله عراق و سوریه که در وضعیت چندان باثباتی هم نیستند، به اینگونه حوادث واکنش نشان میدهند.
بدیهیترین اقدام در اینگونه موارد، احضار سفیر و دادن یادداشت رسمی اعتراض به دولتی است که شهروندی را کشته، اما تاکنون خبری از وزارت خارجه در این مورد مخابره نشده است. اگرچه بار اصلی احضار سفیر بار رسانهای آن است، اما در این مورد طبیعی است که دولت خاطی باید بابت این حادثه خسارت بدهد. علاوهبر اینکه باید بابت این حادثه عذرخواهی کند.اما آیا روابط گرم سیاسی و اقتصادی با ترکیه، میتواند مقابل شهوت رو به تزاید قدرت رجب طیب اردوغان علیه کردها، بایستد؟ درحالیکه پیش از این هم در مقابل نقد رسانهها در مورد اقدامات نظامی ترکیه علیه کردها در سوریه یا عراق، دولت ایران تنها به موضعگیری سخنگوی وزارت خارجه یا دعوت به گفتوگو با آنکارا اکتفا کردند.
همه اینها در حالی بیش از پیش غیرقابل فهم میشود که ترکیه با روسیه و ایران در میز مذاکره آستانه حضور دارد و مدعی حلوفصل قضیه با گفتوگو است، اما به زعم ترکیه این قاعده جهانشمول در مورد کردها با استثنا مواجه میشود.
او تسویهحساب سیاسی و نظامیاش با کردها در خاک عراق و سوریه را خودش به تنهایی انجام میدهد و اینبار دو کرد نیز در مرز ایران به تیر ترکیه کشته شدهاند.اکنون مشخص است که در اثر حمله هوایی ارتش ترکیه دو کُرد غیرنظامی به نامهای «فاخر تازهوارد» و «رشید پیروتی» کشته شدهاند.چنین حوادثی کمشمار نبوده و نیستند. دیپلماسی ایرانی در مطلبی، روزشمار این حملهها را اینگونه برشمرده است: «فقط در فاصله زمانی ۱۶ روزه، از ۲۶ فروردینماه تا ۱۰ اردیبهشت شاهد هفت حمله هوایی مکرر جنگندهها و پهپادهای ارتش ترکیه در خاک عراق بودیم که آخرین مورد آن به حمله هوایی دیروز چهارشنبه در مناطق مرزی شهرستان اشنویه از توابع استان آذربایجان غربی بازمیگردد. حملاتی که از ۲۶ فروردین/ ۱۴ آوریل شروع شد و در این حمله دو جنگنده ارتش ترکیه منطقه زینی ورتی واقع در ۱۱۰ کیلومتری شمال شهر اربیل و نزدیکی منطقه سرکپکان را بهشدت بمباران کردهاند. به فاصله تنها ۲۴ ساعت بعد شاهد حمله پهپادی ۲۷ فروردین/ ۱۵ آوریل جنگندهای ارتش ترکیه به اردوگاه آوارگان مخمور واقع در منطقه مخمور در غرب اربیل بودیم که به کشتهشدن چهار غیرنظامی کرد این اردوگاه انجامید؛
اردوگاهی که بیش از ۲۶ سال است محل اسکان ۱۲ هزار نفر از کردهای ترکیه است که در پی اعمال فشارهای دولت ترکیه و ویرانشدن روستاهای محل سکونتشان، از این کشور خارج شده و بهعنوان پناهنده در این اردوگاه اسکان داده شدهاند. اما این پایان داستان تجاوزات ترکیه نیست؛ ۲۹ فروردین/ ۱۹ آوریل بود که جنگندههای ارتش ترکیه بار دیگر مناطق مسکونی روستاهای «شفکتی» اقلیم کردستان واقع در منطقه «چمکانی» در اطراف «امیدی» از استان دهوک را، برای چندمینبار طی روزهای گذشته هدف حملات هوایی قرار دادند.
دو روز بعد؛ یعنی اول اردیبهشت/ ۲۰ آوریل جنگندههای ارتش ترکیه ارتفاعات احمده در حدفاصل میان مناطق زارگلی در دامنه قندیل و زینی ورتی در ۱۱۰ کیلومتری اربیل را بهشدت بمباران کردهاند. در ادامه نیز هشتم اردیبهشت/ ۲۷ آوریل ارتش ترکیه، بمباران منطقه چیادیل، گروی زراران، روبی، روالا و کوه کوت در برادوست از توابع استان اربیل اقلیم کردستان را در دستور کار داشت.
یک روز بعد از این حملات و در سهشنبه جاری، ۹ اردیبهشت/ ۲۸ آوریل، جنگندههای ارتش ترکیه دوباره مناطق مسکونی واقع در منطقه برادوست از توابع استان اربیل را با محورت گروی سنکان، بیرکم، چیابولی، کناکوتر، سنین و بن قلات بهشدت بمباران کردند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.