|

معلمی عشق است در انبوه دغدغه‌ها

عبدالجلیل کریم‌پور. آموزگار

معلم را عشقی در سر است که چون دل در گرو آن بست، جز به عاشقی، سر برنداشت، جز به مهر نیندیشید و جز به فردای روشن نپرداخت! او را در دل صبر، بسیار است که اگر بی‌خیالش شوي و به دغدغه بیازاری‌اش، باز هم، دل از سخاوت طبعش برنخواهد داشت، اگرچه برای پاسداشت حق که درس زندگی‌اش هست هم کوتاه نخواهد آمد!

معلمی را زندگی می‌کنم و معلم را پاس می‌دارم که جز به راه حقیقت نمی‌رود و اگر او را دغدغه‌مندی از پای بدارد، هدف از دل نخواهد رفت.
او را نه وعده سر خرمن شاد می‌کند و نه بی‌مهری زمانه، اندوهگین که یادگار عشقش را چندیست در دل کودکی می‌جوید که از او رسیدن می‌خواهد، از او عزت می‌طلبد و از او نبردی با جهل می‌آموزد که پشتوانه‌ای است برای شکفتن!
این روزها، چشم در چشم شاگرد در پس اندوهی همه‌گیر گم شده است و مجبورش کرده، دل به امیدی مجازی دهد، اگرچه چشمان آن‌یکی اما از اشک پر است که حتی این وسیله هم نمی‌تواند او را به شاگردش متصل کند که یا شاگردش پولی در بساطش نیست تا آن را بخرد یا ارتباط به آنجا خط نمی‌دهد و البته آنچه می‌ماند، درد است و دریغ و دیگر هیچ!
به‌هرحال امسال را نه شور روز معلم در سر مانده و نه حسی برای بیان خاطره که انبوهِ اندوه، دمار از همه درآورده است و امید را با اندوهی بی‌نشان درگیر کرده است که پایانش را هیچ‌کس نمی‌داند، اما به عرف همیشه این روز را به مبارکی می‌نگریم و تحفه از خدای مهر برای همه آنهایی می‌خواهیم که جز به معلمی نمی‌اندیشند.

معلم را عشقی در سر است که چون دل در گرو آن بست، جز به عاشقی، سر برنداشت، جز به مهر نیندیشید و جز به فردای روشن نپرداخت! او را در دل صبر، بسیار است که اگر بی‌خیالش شوي و به دغدغه بیازاری‌اش، باز هم، دل از سخاوت طبعش برنخواهد داشت، اگرچه برای پاسداشت حق که درس زندگی‌اش هست هم کوتاه نخواهد آمد!

معلمی را زندگی می‌کنم و معلم را پاس می‌دارم که جز به راه حقیقت نمی‌رود و اگر او را دغدغه‌مندی از پای بدارد، هدف از دل نخواهد رفت.
او را نه وعده سر خرمن شاد می‌کند و نه بی‌مهری زمانه، اندوهگین که یادگار عشقش را چندیست در دل کودکی می‌جوید که از او رسیدن می‌خواهد، از او عزت می‌طلبد و از او نبردی با جهل می‌آموزد که پشتوانه‌ای است برای شکفتن!
این روزها، چشم در چشم شاگرد در پس اندوهی همه‌گیر گم شده است و مجبورش کرده، دل به امیدی مجازی دهد، اگرچه چشمان آن‌یکی اما از اشک پر است که حتی این وسیله هم نمی‌تواند او را به شاگردش متصل کند که یا شاگردش پولی در بساطش نیست تا آن را بخرد یا ارتباط به آنجا خط نمی‌دهد و البته آنچه می‌ماند، درد است و دریغ و دیگر هیچ!
به‌هرحال امسال را نه شور روز معلم در سر مانده و نه حسی برای بیان خاطره که انبوهِ اندوه، دمار از همه درآورده است و امید را با اندوهی بی‌نشان درگیر کرده است که پایانش را هیچ‌کس نمی‌داند، اما به عرف همیشه این روز را به مبارکی می‌نگریم و تحفه از خدای مهر برای همه آنهایی می‌خواهیم که جز به معلمی نمی‌اندیشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.