|

معنای گریه در نوزادان

آزاده سیدمیرزایی. پژوهشگر مؤسسه مطالعات کودکی مدرس

آیا تا‌به‌حال فکر کرده‌ایم که کودکمان با گریه می‌خواهد چه چیزی به ما بگوید؟ نوزاد ما با گریه‌کردن با ما صحبت می‌کند و از ما می‌خواهد که نیاز‌هایش را برآورده کنیم. درک صداهای این نوزاد کوچک و دوست‌داشتنی، ما را به دنیای کاملا جدیدی از ارتباط با او سوق می‌دهد. محققان معتقدند بعضی از نوزادان به سبب سیستم عصبی تکامل‌نیافته ممکن است چند ماه اول زندگی بدون سبب یا به دلایل ناشناخته گریه کنند. به علاوه بعضی از نوزادان به نور، صدا، بو و موقعیت‌های متفاوت حساس هستند و بلافاصله گریه می‌کنند.
اولین و طبیعی‌ترین راه ارتباطی کودک با ما در چند ماه اول زندگی، گریه‌کردن است. گریه‌کردن کودک ارتباط مستقیمی با نیازهای اساسی کودک دارد؛ بنابراین درک نوع گریه‌کردن و ارتباط آن با نوع نیازهای کودک ما اهمیت زیادی دارد. ممکن است این امر برای مادرانی که برای اولین بار مادری را تجربه می‌کنند، کمی دشوار باشد؛ اما با تلاش و توجه کافی می‌توانیم نوع گریه‌کردن کودکمان را تعیین کرده و به علل آن پی ببریم. معمولا ریتم و آهنگ گریه کودک در شرایط مختلف متفاوت است؛ بنابراین ریتم و آهنگ گریه کودک در زمان گرسنگی با زمانی که دچار دل‌درد است، تفاوت دارد. گاهی گریه بی‌دلیل و ناگهانی کودک ما راهی برای سازگاری با تغییر شرایط یا مدیریت سیستم عصبی اوست. نوزادان تازه‌متولد‌شده، معمولا گریه‌ای با صدای بلند و واضح دارند و قفسه سینه‌شان پس از هر جیغ، کاملا پر و خالی می‌شود؛ بین این گریه‌ها تنفس کوتاهی می‌کشند. وقتی نوزاد ما چندماهه است، تنفس عمیق‌تری دارد؛ بنابراین گریه‌هایش هم طولانی‌تر است. کودک ما وقتی گرسنه است، گریه‌اش کوتاه‌تر است و همراه با گریه پیچ‌و‌تاب می‌خورد. اگر گرسنه نباشد، گریه‌اش طولانی و مداوم است و هر لحظه بالاتر می‌رود. اگر درد و رنجی داشته باشد، گریه گوش‌خراشی خواهد داشت و چهره‌اش با دفعاتی که گریه عادی دارد، متفاوت خواهد بود. این گریه به آسانی قطع نمی‌شود مگر اینکه منشأ درد شناسایی و رفع شود. در واقع در زمان داشتن درد و ناراحتی آهنگ گریه کودک ما بلندتر و قوی‌تر است. لازم است بدانیم:
1- پاسخ بی‌درنگ ما به گریه نوزاد، به او یاد می‌دهد این روش یکی از بهترین و سریع‌ترین روش ارتباطی با دنیای اطراف است؛ بنابراین کودک کم‌کم می‌آموزد برای برآوردن نیازهای اساسی‌اش از این روش مؤثر بهره ببرد. 2- تنها زمانی که کودک ما گریه می‌کند او را در آغوش نگیریم؛ چراکه این کار بیشتر گریه را در کودک تقویت می‌کند و کم‌کم کودک می‌آموزد هرگاه به آغوش و نوازش ما نیاز دارد از این شیوه استفاده کند. پس لازم است زمانی که کودک آرام است و گریه نمی‌کند، بیشتر او را در آغوش بگیریم و نوازش کنیم تا بیاموزد که گریه تنها راه برای دریافت توجه و نوازش ما نیست. 3- گاهی شنیدن مداوم گریه کودک برای ما والدین خوشایند نیست، مخصوصا وقتی کودک ما بدون دلیل خاصی گریه می‌کند. در این هنگام که کودک بدون دلیل گریه می‌کند و حتی با در‌آغوش‌گرفتن نیز ساکت نمی‌شود، لازم است مدت کوتاهی کودک را ترک کنید و تنها بگذارید تا کم‌کم خودش آرام شود. البته لازم است هرچند دقیقه یک بار به او سری بزنیم.
آیا تا‌به‌حال فکر کرده‌ایم که کودکمان با گریه می‌خواهد چه چیزی به ما بگوید؟ نوزاد ما با گریه‌کردن با ما صحبت می‌کند و از ما می‌خواهد که نیاز‌هایش را برآورده کنیم. درک صداهای این نوزاد کوچک و دوست‌داشتنی، ما را به دنیای کاملا جدیدی از ارتباط با او سوق می‌دهد. محققان معتقدند بعضی از نوزادان به سبب سیستم عصبی تکامل‌نیافته ممکن است چند ماه اول زندگی بدون سبب یا به دلایل ناشناخته گریه کنند. به علاوه بعضی از نوزادان به نور، صدا، بو و موقعیت‌های متفاوت حساس هستند و بلافاصله گریه می‌کنند.
اولین و طبیعی‌ترین راه ارتباطی کودک با ما در چند ماه اول زندگی، گریه‌کردن است. گریه‌کردن کودک ارتباط مستقیمی با نیازهای اساسی کودک دارد؛ بنابراین درک نوع گریه‌کردن و ارتباط آن با نوع نیازهای کودک ما اهمیت زیادی دارد. ممکن است این امر برای مادرانی که برای اولین بار مادری را تجربه می‌کنند، کمی دشوار باشد؛ اما با تلاش و توجه کافی می‌توانیم نوع گریه‌کردن کودکمان را تعیین کرده و به علل آن پی ببریم. معمولا ریتم و آهنگ گریه کودک در شرایط مختلف متفاوت است؛ بنابراین ریتم و آهنگ گریه کودک در زمان گرسنگی با زمانی که دچار دل‌درد است، تفاوت دارد. گاهی گریه بی‌دلیل و ناگهانی کودک ما راهی برای سازگاری با تغییر شرایط یا مدیریت سیستم عصبی اوست. نوزادان تازه‌متولد‌شده، معمولا گریه‌ای با صدای بلند و واضح دارند و قفسه سینه‌شان پس از هر جیغ، کاملا پر و خالی می‌شود؛ بین این گریه‌ها تنفس کوتاهی می‌کشند. وقتی نوزاد ما چندماهه است، تنفس عمیق‌تری دارد؛ بنابراین گریه‌هایش هم طولانی‌تر است. کودک ما وقتی گرسنه است، گریه‌اش کوتاه‌تر است و همراه با گریه پیچ‌و‌تاب می‌خورد. اگر گرسنه نباشد، گریه‌اش طولانی و مداوم است و هر لحظه بالاتر می‌رود. اگر درد و رنجی داشته باشد، گریه گوش‌خراشی خواهد داشت و چهره‌اش با دفعاتی که گریه عادی دارد، متفاوت خواهد بود. این گریه به آسانی قطع نمی‌شود مگر اینکه منشأ درد شناسایی و رفع شود. در واقع در زمان داشتن درد و ناراحتی آهنگ گریه کودک ما بلندتر و قوی‌تر است. لازم است بدانیم:
1- پاسخ بی‌درنگ ما به گریه نوزاد، به او یاد می‌دهد این روش یکی از بهترین و سریع‌ترین روش ارتباطی با دنیای اطراف است؛ بنابراین کودک کم‌کم می‌آموزد برای برآوردن نیازهای اساسی‌اش از این روش مؤثر بهره ببرد. 2- تنها زمانی که کودک ما گریه می‌کند او را در آغوش نگیریم؛ چراکه این کار بیشتر گریه را در کودک تقویت می‌کند و کم‌کم کودک می‌آموزد هرگاه به آغوش و نوازش ما نیاز دارد از این شیوه استفاده کند. پس لازم است زمانی که کودک آرام است و گریه نمی‌کند، بیشتر او را در آغوش بگیریم و نوازش کنیم تا بیاموزد که گریه تنها راه برای دریافت توجه و نوازش ما نیست. 3- گاهی شنیدن مداوم گریه کودک برای ما والدین خوشایند نیست، مخصوصا وقتی کودک ما بدون دلیل خاصی گریه می‌کند. در این هنگام که کودک بدون دلیل گریه می‌کند و حتی با در‌آغوش‌گرفتن نیز ساکت نمی‌شود، لازم است مدت کوتاهی کودک را ترک کنید و تنها بگذارید تا کم‌کم خودش آرام شود. البته لازم است هرچند دقیقه یک بار به او سری بزنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.