دلِ شكسته يا عذاب الهی کرونا
صادق زیباکلام
برخی از مؤمنین «کرونا» را تنبیه الهی میدانند. بهواسطه سرکشی و طغیان بشر مدرن؛ بشری که فکر میکرد خیلی نیرومند است و به خدا پشت کرده بود. خداوند اراده کرد و با موجودی به نام ویروس کرونا که خیلی هم نمیشود به آن موجود گفت، چون اساسا زنده نیست، کاسهوکوزه انسان طاغی، مغرور و سرکش را به هم ریخت. به بشر قرن بیستویکی نشان داد که چقدر ضعیف، درمانده و ناتوان است. دهها هزار نفر در قلب تمدن انسان امروزی، یعنی اروپا و آمریکا به مرگ وحشتناکی جان دادند. بسیاری از بیماران مبتلا به کرونا در مراحل آخر آنقدر دچار درد و رنج میشوند که مرگشان را میطلبند. جالب اینجاست که پزشکان، دانشمندان، دستگاههای پزشکی میلیاردی، داروهای پیشرفته و کلینیکهای فوقتخصصی جملگی در برابر کرونا سر تعظیم فرود آوردند. طرفداران این نظریه معتقدند که کرونا درسی بود از جانب خداوند که بشر فراموش نکند که نه عرضهای دارد و نه کارهای است. همچنین ضعیفبودن و ناتوانی بشر را بار دیگر به او یادآور شود. حقیقتش را بخواهید، من از اول هم با همه وجود با نظریه «کرونا؛ انتقام الهی» مشکل داشتم. مشکل که چه عرض کنم. مطلقا آن را نمیتوانم بپذیرم. نه اینکه فکر کنم رفتار بشر امروزی خیلی عالی است، خیر! هزارویک عیب و ایراد به رفتار بشر امروزی وارد است. اما باوجود همه عیب و ایرادها نمیتوانم بپذیرم که کرونا را خداوند برای تنبیه انسان امروزی نازل کرده است. تا اینکه «فریده خانم» کرونا گرفت و متأسفانه بعد از دو هفته فوت شد. اگر هنوز تردیدهای مختصری داشتم که نکند کرونا عذاب الهی باشد و آنقدر با آن مخالفت نکنم با مرگ فریده خانم صد درصد یقین پیدا کردم که کرونا ربطی به عذاب الهی ندارد. فریده خانم سمبل همه خوبیها، مهربانیها، گذشتها و بزرگواریهایی که ممکن است در یک انسان جمع شود، بود. در تمام شصتوچندسالی که زندگی کرد، آزارش به یک مورچه هم نرسید. جوری با قوم شوهرش رفتار میکرد که اگر کسی نمیدانست فکر میکرد که ملوک خانم مادر خودش است و نه مادر احمدآقا. در منزلش همیشه باز بود. هیچوقت در زندگی نه از کسی انتقام گرفت، نه سعی کرد کسی را سر جایش بنشاند و نه اینکه خواست حق کسی را کف دستش بگذارد. وقتی بازنشسته شد، همکاران سابقش که یک مدرسه دخترانه غیرانتفاعی به راه انداخته بودند، با اصرار فریده خانم را برای نظامت مدرسه دخترانه برده بودند. وقتی فهیمه، خواهرش در 47سالگی بهواسطه سرطان سینه فوت شد، برای شاهین و شهره، خاله فریده فقط خاله نبود؛ واقعا مادر شده بود. حتی بعد از اینکه منوچهرخان ازدواج کرد، فریده خانم هیچوقت در برابر زنی که جای خواهرش آمده بود، جبهه نگرفت. حجابش تعریفی نداشت اما با اینکه دکتر به او توصیه کرده بود روزه نگیرد، هیچکس حریفش نمیشد. دلم میخواهد از همه آنان که کرونا را عذاب یا انتقام الهی از بشر ياغي و سرکش امروزی میدانند، فقط یک سؤال بپرسم. میشود بگویید فریده خانم دل چه کسی را در زندگی شکسته بود که در روزهای آخر کرونا در بیمارستان التماس میکرد زودتر بمیرد؟
برخی از مؤمنین «کرونا» را تنبیه الهی میدانند. بهواسطه سرکشی و طغیان بشر مدرن؛ بشری که فکر میکرد خیلی نیرومند است و به خدا پشت کرده بود. خداوند اراده کرد و با موجودی به نام ویروس کرونا که خیلی هم نمیشود به آن موجود گفت، چون اساسا زنده نیست، کاسهوکوزه انسان طاغی، مغرور و سرکش را به هم ریخت. به بشر قرن بیستویکی نشان داد که چقدر ضعیف، درمانده و ناتوان است. دهها هزار نفر در قلب تمدن انسان امروزی، یعنی اروپا و آمریکا به مرگ وحشتناکی جان دادند. بسیاری از بیماران مبتلا به کرونا در مراحل آخر آنقدر دچار درد و رنج میشوند که مرگشان را میطلبند. جالب اینجاست که پزشکان، دانشمندان، دستگاههای پزشکی میلیاردی، داروهای پیشرفته و کلینیکهای فوقتخصصی جملگی در برابر کرونا سر تعظیم فرود آوردند. طرفداران این نظریه معتقدند که کرونا درسی بود از جانب خداوند که بشر فراموش نکند که نه عرضهای دارد و نه کارهای است. همچنین ضعیفبودن و ناتوانی بشر را بار دیگر به او یادآور شود. حقیقتش را بخواهید، من از اول هم با همه وجود با نظریه «کرونا؛ انتقام الهی» مشکل داشتم. مشکل که چه عرض کنم. مطلقا آن را نمیتوانم بپذیرم. نه اینکه فکر کنم رفتار بشر امروزی خیلی عالی است، خیر! هزارویک عیب و ایراد به رفتار بشر امروزی وارد است. اما باوجود همه عیب و ایرادها نمیتوانم بپذیرم که کرونا را خداوند برای تنبیه انسان امروزی نازل کرده است. تا اینکه «فریده خانم» کرونا گرفت و متأسفانه بعد از دو هفته فوت شد. اگر هنوز تردیدهای مختصری داشتم که نکند کرونا عذاب الهی باشد و آنقدر با آن مخالفت نکنم با مرگ فریده خانم صد درصد یقین پیدا کردم که کرونا ربطی به عذاب الهی ندارد. فریده خانم سمبل همه خوبیها، مهربانیها، گذشتها و بزرگواریهایی که ممکن است در یک انسان جمع شود، بود. در تمام شصتوچندسالی که زندگی کرد، آزارش به یک مورچه هم نرسید. جوری با قوم شوهرش رفتار میکرد که اگر کسی نمیدانست فکر میکرد که ملوک خانم مادر خودش است و نه مادر احمدآقا. در منزلش همیشه باز بود. هیچوقت در زندگی نه از کسی انتقام گرفت، نه سعی کرد کسی را سر جایش بنشاند و نه اینکه خواست حق کسی را کف دستش بگذارد. وقتی بازنشسته شد، همکاران سابقش که یک مدرسه دخترانه غیرانتفاعی به راه انداخته بودند، با اصرار فریده خانم را برای نظامت مدرسه دخترانه برده بودند. وقتی فهیمه، خواهرش در 47سالگی بهواسطه سرطان سینه فوت شد، برای شاهین و شهره، خاله فریده فقط خاله نبود؛ واقعا مادر شده بود. حتی بعد از اینکه منوچهرخان ازدواج کرد، فریده خانم هیچوقت در برابر زنی که جای خواهرش آمده بود، جبهه نگرفت. حجابش تعریفی نداشت اما با اینکه دکتر به او توصیه کرده بود روزه نگیرد، هیچکس حریفش نمیشد. دلم میخواهد از همه آنان که کرونا را عذاب یا انتقام الهی از بشر ياغي و سرکش امروزی میدانند، فقط یک سؤال بپرسم. میشود بگویید فریده خانم دل چه کسی را در زندگی شکسته بود که در روزهای آخر کرونا در بیمارستان التماس میکرد زودتر بمیرد؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.